အာဝုသော၊ ငါရှင်တို့။ ယေဘိက္ခု၊ အကြင်ရဟန်းသည်။ ပဉ္စ၊ ငါးပါးသော ဩရမ္ဘာဂိယသံယောဇဉ်တို့ကို။ ဆိန္ဒေ၊ သုံးပါးသော အောက်မဂ်ဓာတ်းသန်လျက် ဖြင့် ဖြတ်ရာ၏။ ပဉ္စ၊ ငါးပါးကုန်သော ဥဒ္ဓံဘာဂိယသံယောဇဉ်တို့ကို။ ဇဟေ၊ အရဟတ္တမဂ်ဖြင့် ပယ်စွန့်ရာ၏။ ပဉ္စ စ၊ ဥဒ္ဓ ဘာဂိယသံယောဇဉ်တို့ကို ပယ်ခြင်းငှါ သဒ္ဓါစသော ငါးပါးသော ဣန္ဒြေတို့ကိုလည်း။ ဥတ္တရိ၊ အလွန်။ ဘာဝယေ၊ ပွါးစေရာ၏။

ပဉ္စသံဂါတိဂေါ၊ ငါးပါးသော ရာဂဒေါသမောဟ ဒိဋ္ဌိ ဟုဆိုအပ်သော ငြိတွယ်တတ်သော တရားကိုပယ်သဖြင့် လွန်သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ သောဘိက္ခု၊ ထိုရဟန်းကို။ ဩဃတိဏ္ဏောတိ၊ ကာမောဃစသော ဩဃလေးပါးမှ လွန်မြောက်သော ရဟန်းဟူ၍။ ဝုစ္စတိ၊ ဆိုအပ်၏။

ဣတိ၊ ဤသို့။ ကုဏ္ဍဓာနောထေရော၊ ကုဏ္ဍဓာနထေရ်သည်။ ဣမံဂါထံ၊ ဤဂါထာကို။ အဘာသိတ္ထ၊ ဆိုပြီ။ ကုဏ္ဍဓာနထေရဂါထာ အနက်ပြီး၏။