အသ္မိံလောကေ၊ ဤသင်္ခါရလောက၌။ ကုလပုတ္တော၊ အကျိုးစီးပွါးကို အလိုရှိသော အမျိုးသားသည်။ သုသိက္ခိတံ၊ မကျိုးမပေါက်မပြောက်မကျားသဖြင့် ကောင်းစွာကျင့်အပ်သော။ သီလမေဝ၊ စာရိတ္တသီလဝါရိတ္တသီလကိုသာလျှင်။ သိက္ခေထ၊ ကျင့်ရာ၏။

ဟိယသ္မာ၊ အကြင်ကြောင့်။ သေဝိတံရက္ခိတံ၊ စောင့်အပ်သော ။ သီလံ၊ စာရိတ္တသီလဝါရိတ္တသီလသည်။ သဗ္ဗသမ္ပတ္တိံ၊ ခပ်သိမ်းသော လူစည်းစိမ်နတ်စည်းစိမ်နိဗ္ဗာန်စည်းစိမ်ကို။ ဥပနာမေတိ၊ ဆောင်ပေ၏။

တယောသုခေ၊ သုံးပါးသော ချမ်းသာတို့ကို။ ပတ္တယာနော၊ အလိုရှိသော။ မေဓာဝီ၊ ပညာရှိသည်။ သီလံ၊ စာရိတ္တသီလ ဝါရိတ္တသီလကို။ ရက္ခေယျ၊ စောင့်ရာ၏။

သီလဝတော၊ သီလရှိသော သူအား။ ဣဓ၊ ဤပစ္စုပ္ပန် လောက၌။ ပသံသဉ္စ၊ ပညာရှိတို့သည် ချီးမွမ်းအပ်သည်လည်းကောင်း။ ဝိတ္တိလာဘဉ္စ၊ ဥစ္စာကို ရခြင်းသည်လည်းကောင်း။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ပေစ္စ၊ တမလွန်ဘဝ၌။ သဂ္ဂေ၊ နတ်ပြည်၌။ မောဒနဉ္စ၊ နတ်တို့၏ စည်းစိမ်ဖြင့် မွေ့လျော်ခြင်းသည်လည်းကောင်း။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

ဟိသစ္စံ၊ မှန်၏။ သီလဝါ၊ သီလရှိသော သူသည်။ သညမေန၊ ကိုယ်နှုတ်ကို စောင့်စည်းခြင်းဖြင့်။ ဗဟုမိတ္တေ၊ များစွာသော အဆွေခင်ပွန်းတို့ကိ။ အဓိဂစ္ဆတိ၊ ရ၏။

ဒုဿီလောပန၊ သီလမရှိသော ပုဂ္ဂိုလ်သည် ကား။ ပါပံ၊ ပါဏာတိပါတာစသောမကောင်းကို။ အာစရံ အာစရန္တော၊ ကျင့်သည်ဖြစ်၍။ မိတ္တေဟိမိတ္တေဧဝ၊ အဆွေခင်ပွန်းတို့ကိုသာလျှင်။ ဓံသတေ၊ ဖျက်ဆီး၏။

ဒုဿီလော၊ သီလမရှိသော။ နရော၊ လူသည်။ အဝဏ္ဏံ၊ မျက်မှောက်၌ ကျေးဇူးမဲ့သော စကားကို ပြောဆိုသောအားဖြင့် ကဲ့ရဲခြင်းကိုလည်းကောင်း။ အကိတ္တိဉ္စ၊ အကျော်အစောမဲ့ကို ပြောဆိုသော အားဖြင့် မျက်ကွယ်ကဲ့ရဲခြင်းကိုလည်းကောင်း။ လဘတေ၊ ရ၏။

သီလဝါ၊ သီလရှိသော သူသည်။ ဝဏ္ဏဉ္စ၊ ကျေးဇူးသတင်းကိုလည်းကောင်း။ ကိတ္တိံစ၊ မျက်ကွက်၌ ကျော်စောပြန့်နှံ့ခြင်းကို လည်းကောင်း။ ပသံသဉ္စ၊ ချီးမွမ်းခြင်းကို လည်းကောင်း။ သဒါ၊ အခါခပ်သိမ်း။ လဘတိ၊ ရ၏။

သီလံ၊ သီလသည်။ အာဒိ၊ ကုသိုလ်တရားတို့၏အစဖြစ်၍။ ပတိဋ္ဌာစ၊ ခပ်သိမ်းသော ဥတ္တရိမနုဿဓမ္မတို့၏ တည်ရာ၏။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ သီလံ၊ သီလသည်။ ကလျာဏာနံ၊ ကောင်းသော သမထဝိပဿနာစသောတရားတို့၏။ မာတုကံ မာတုဘူတံ၊ အမိသဘွယ် ဖြစ်၍ ဖြစ်၏။

သီလံ၊ သီလသည်။ သဗ္ဗဓမ္မာနံ၊ ပီတိပါမောဇ္ဇစသော ခပ်သိမ်းသော တရားတို့၏ ။ ပမုခံပမုခဘူတံ၊ အမှုးဖြစ်၍ ဖြစ်၏။ တသ္မာ၊ ထိုကြောင့်။ သီလံ၊ သီလကို။ ဝိသောဓယေ၊ မကျိုးမပေါက်မပြောက်မကြားခြင်းစသည်ဖြင့် ပြည့်စုံစေရာ၏။

သီလံ၊ သီလကို။ ဝေလာ၊ အပိုင်းအခြာကို မလွန်မူ၍။ သံဝရံ သံဝရန္တော၊ စောင့်ရှောက်သော သူသည်။ စိတ္တဿ၊ မိမိစိတ်ကို။ အဘိဟာသနံ၊ နှလုံးသာယာခြင်းအကြောင်းရှိသော ကြောင့်နှစ်သက်စေတတ်သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

သဗ္ဗဗုဒ္ဓါနံ၊ ခပ်သိမ်းသော သာဝကပစ္စေကဗုဒ္ဓါဘုရားတို့ကို။ ကိတ္တဉ္စ၊ ရောင့်ရဲသည်ရောင့်ရဲစေတတ် ဝမ်းမြောက်စေတတ်၏။ တသ္မာ၊ ထိုကြောင့်။ သီလံ၊ သီလကို။ ဝိသောဓယေ၊ မကျိုးမပေါက်မပြောက်မကြားခြင်း စသည်ဖြင့် ပြည့်စုံစေရာ၏။

သီလံ၊ သီလသည်။ အပဋိမံ၊ အတုမရှိသော။ ဗလံ၊ မာရ်ကို ဖျက်ဆီးခြင်း၌ စွမ်းနိုင်၏။ သီလံ၊ သီလသည်။ ဥတ္တမံ၊ မြတ်သော။ အာဝုဓံ၊ ကိလေသာတို့ကို ဖျက်ဆီးခြင်းငှါ စွမ်းနိုင်သော လက်နက်လည်းမည်၏။

သီလံ၊ သီလသည်။ အာဘရဏံ၊ တင့်တယ်စေတ်တတ်သော တန်ဆာလည်းမည်၏။ သေဋ္ဌံ၊ ခပ်သိမ်းသော ကာလပတ်လုံးမြတ်၏။ သီလံ၊ သီလသည်။ အဗ္ဘုတံ၊ မဖြစ်ဘူးမြဲသော။ ကဝစံ၊ တပါးသော မြှားလှနှင့် တူသော ကိလေသာကို တားမြစ်တတ်သော ချပ်တန်ဆာသဘွယ်ဖြစ်၍ ဖြစ်၏။

သီလံ၊ သီလသည်။ မဟေသက္ခေါ၊ ကြီးသော အားရှိသော။ သေတုသေတုဘူတံ၊ ကိလေသာဟူသော ရေတို့သည်မနစ်နိုင်သောကြောင့် တံတားသဘွယ်ဖြစ်၍ဖြစ်၏။ သီလံ၊ သီလသည်။ အနုတ္တရောဂန္ဓော၊ လေညာလေအောက်အရပ်ဆယ်မျက်နှာတို့၌ အနံ့တကြိုင်ကြိုင် လှိုင်တတ်သောကြောင့် အတုမရှိသောသာမည်၏။

သီလံ၊ သီလသည်။ သေဋ္ဌံ၊ မြတ်သော။ ဝိလေပနံ၊ နံ့သာပျောင်းနှင့်လည်းတူ၏။ ယေနသီလဂန္ဓေန၊ အကြင်သီလတည်းဟူသော အနံ့ဖြင့်။ ဒိသောဒိသံ၊ အရပ်ဆယ်မျက်နှာတိုင်အောင်။ ဝါတိ၊ တကြိုင်ကြိုင်လှိုင်၏။

သီလံ၊ သီလသည်။ အဂ္ဂံ၊ မြတ်သော။ သမ္ဗလမေဝသမ္ဗလံဣဝ၊ ယူဆောင်၍ သွားသော ထမင်းထုပ်နှင့်တူ၏။ သီလံ၊ သီလသည်။ ဥတ္တမံ၊ မြတ်သော။ ပါထေယျံ၊ ယူဆောင်၍ သွားသောရိက္ခာထုပ်နှင့်တူ၏။

သီလံ၊ သီလသည်။ သေဋ္ဌော၊ မြတ်သော။ အတိဝါဟော၊ အလိုရှိအပ်သော စည်းစိမ်ချမ်းသာတို့ကို ဖြစ်စေတတ်သောကြောင့်လည်းကောင်း အလိုရှိတိုင်းသော အရပ်သို့ ဆောင်တတ်သောကြောင့်လည်းကောင်းလွန်စွာ ရွက်ဆောင်တတ်သော သူနှင့်တူ၏။ ယေနအတိဝါဟေန၊ အကြင်လွန်စွာဝန်ကို ရွက်ဆောင်တတ်သော သူနှင့်တူသော သီလဖြင့်။ ဒိသောဒိသံ၊ အရပ်ဆယ်မျက်နှာသို့။ ဝါတိ၊ ချမ်းသာစွာ ရောက်စေတတ်၏။

ဒုမ္မနော၊ သီလမှ ကင်းသည်ဖြစ်၍ နှလုံးဆိုးသောလူမိုက်သည်။ ဣဓေဝ၊ ဤပစ္စုပ္ပန်လောက၌။ နန္ဒံ၊ ပညာရှိတို့ကဲ့ရဲ့ခြင်းကို။ လဘတိ၊ ခံရ၏။ ပေစ္စ၊ တမလွန်ဘဝ၌။ အပါယေ၊ အပယ်၍ ဖြစ်သောကာလ၌။ ဒုက္ခံ၊ လွန်စွာသော ဆင်းရဲခြင်းကို။ လဘတိ၊ ခံရ၏။

ဒုမ္မနော၊ မကောင်းသော နှလုံးရှိသော။ သီလေသု၊ သီလတို့၌။ အသမာဟိတော၊ မဆောက်တည်မစောင့်စည်းသော။ ဗာလော၊ သူမိုက်သည်။ သဗ္ဗတ္ထ၊ အလုံးစုံသောပစ္စုပ္ပန်လောက တမလွန်လောက၌။ နိန္ဒံ၊ ကဲ့ရဲ့ခြင်းကို။ လဘတိ၊ ရ၏။

သုမနော၊ ကောင်းသော စိတ်ကောင်းသော အကျင့်ရှိသော ပညာရှိသည်။ ဣဓေဝ၊ ဤပစ္စုပ္ပန်လောက၌။ ကိတ္တိံ၊ ခပ်သိမ်းသော အရပ်တို့၌ ပြန့်နှံ့သော ကောင်းသောသတင်းကျော်စောခြင်းရှိသည်ဖြစ်၍ မျက်ကွယ်၌ ပညာရှိတို့ ချီးမွမ်းခြင်းကို။ လဘတိ၊ ရ၏။ ပေစ္စ၊ တမလွန်ဘဝ၌။ သက္ကေသုစ၊ နတ်ပြည်၌ဖြစ်သော ကာလတို့၌လည်း။ ကိတ္တိံ၊ ဤသူကားသူတော်ကောင်းတည်းကောင်းသောသီလရှိသော သူတည်းဟုချီးမွမ်းခြင်းကို။ လဘတိ၊ ရ၏။

သုမနော၊ ကောင်းသော စိတ်ကောင်းသော အကျင့်ရှိသော။ သီလေသု၊ စာရိတ္တသီလဝါရိတ္တသီလတို့၌။ သုသမာဟိတော၊ ဆောက်တည်အပ်သော စိတ်ရှိသော။ ဓီရော၊ ပညာရှိသည်။ သဗ္ဗတ္ထ၊ အလုံးစုံသော ပစ္စုပ္ပန်လောက တမလွန်လောက၌။ ကိတ္တိံ၊ ဤကား သူတော်ကောင်း ဤသူကားကောင်းသော အကျင့်ရှိသော သူဟုချီးမွမ်းခြင်းကို။ လဘတိ၊ ရ၏။

ဣဓ၊ ဤလောက၌။ သီလမေဝ၊ သီလသည်သာလျှင်။ အဂ္ဂံ၊ မြတ်၏။ ပန၊ ထိုသီလထက်ကား။ ပညဝါ၊ ပညာရှိသော သူသည်။ ဥတ္တမော၊ မြတ်၏။

မနုဿေသုစ၊ လူတို့၌လည်းကောင်း။ ဒေဝေသုစ၊ နတ်တို့၌လည်းကောင်း။ သီလပညာဏတော၊ သီလပညာအားဖြင့်။ ဇယန္တိ၊ ဆန်ကျင်ဘက်ဖြစ်သော ဒုစရိုက်တရားကိုအောင်နိုင်ကုန်၏။

ဣတိ၊ ဤသို့။ သီလဝထေရော၊ သီလဝထေရ်သည်။ ဣမာဒွါဒသဂါထာယော၊ ဤဘွဲ့ဆိုသီကုံးအပ်သော တဆဲ့နှစ်ဂါထာတို့ကို။ အဘာသိတ္ထ၊ ဆိုပြီ။ သီလဝထေရဂါထာအနက်ပြီး၏။

အဟံ၊ ငါသည်။ နီစေ၊ ယုတ်သော ။ ကုလမှိ၊ အမျိုး၌။ ဇာတော၊ ဖြစ်သည်။ အမှိ၊ ဖြစ်၏။ အပ္ပဘောဇနာ၊ နည်းသော ထမင်းရှိသော။ ဒလိဒ္ဒေါ၊ ငြိုငြင်စွာ အသက်မွေးရသော သူဆင်းရဲသည်။ အမှိ၊ ဖြစ်၏။

မံမမ၊ ငါ့အား။ ဟီနကမ္မံ၊ ယုတ်သော အမှုရှိသည်။ အာသိ၊ ဖြစ်ပြီ။ ပုပ္ဖဖဋ္ဋကော၊ ညှိုးလေပြီးသော ပန်းအမှိုက်ကို စွန့်ရသော သူဆင်းရ ဘင်ကို ကျုံးရသော သူသည်။ အဟောသိ၊ ဖြစ်ရပြီ။

မနုဿာနံ မနုဿေဟိ၊ လူတို့သည်။ ဇိဂုစ္ဆိတော၊ အမျိုးအမှုဖြင့် စက်ဆုပ်အပ်သည်။ ပရိဘူတော အဝညာတော၊ ယုတ်သော အားဖြင့်သိအပ်သည်။ ဝမ္ဘိတော၊ ရှုတ်ချအပ်သည်။ အသိ၊ ဖြစ်၏။

နီစမနံ၊ တပါးသေူာသူကို မြင့်မိုရ်တောင်ကဲ့သို့ ချီးပင့်၍ ထိုသူတို့၏ မြေမှုန့်မျှဖြင့် မိမိကိုယ်ကို ယုတ်သည်ကို ပြု၍ ဖြစ်သော အားဖြင့် နှိမ့်ချသော စိတ်ရှိသည်ကို။ ကရိတွာန၊ ပြု၍။ ဗာဟာကံဇနံ၊ များစွာသော သူကို။ ဝန္ဒိဿံဝန္ဒိဿာမိ၊ မြင်သောကာလ၌ လက်အုပ်ချီခြင်းကို ပြု၍ ရှိခိုးရ၏။

အထ၊ ထိုသို့ရှိခိုးခြင်းကို ပြုရာမှ တပါးသော အခါ၌။ ဘိက္ခု သံဃပုရက္ခတံ၊ ရဟန်းသံဃာတို့၏ ရှေးဦးကြွတော်မူသော။ မဟာဝီရံ၊ ကြီးသော လုံ့လရှိတော်မူသော။ သမ္ဗုဒ္ဓံ၊ မြတ်စွာဘုရားကို။ မာဂဓာနံ၊ မာဂဓရဇ်တိုင်းသူတို့၏။ ပုရုတ္တမံ၊ မြတ်သာ ရာဇဂြိုလ် ပြည်သို့။ ပဝိသန္တံ၊ ဆွမ်းခံဝင်လတ်သည်ကို။ အဒ္ဒသာသိ၊ ငါမြင်ရ၏။

တဒါ၊ ထိုမြင်သောအခါ၌။ ဗျာဘင်္ဂိံ၊ ထမ်းပိုးကို။ နိက္ခိပိတွာန၊ ချလတ်၍။ ဝန္ဒိတုံ၊ ရှိခိုးအံ့သော ငှါ။ ဥပသင်္ကမိ၊ ကပ်၏။

မမေဝ၊ ငါ့ကိုသာလျှင်။ အနုကမ္ပာယ၊ အစင်သနားတော်မူသဖြင့်။ ပုရိသုတ္တမော၊ ယောင်္ကျားမြတ် ဖြစ်တော်မူသော မြတ်စွာဘုရားသည်။ အဋ္ဌာသိ၊ ရပ်တော်မူ၏။

တဒါ၊ ထိုအခါ၌။ သတ္ထုနော၊ မြတ်စွာဘုရား၏ ။ ပါဒေ၊ ခြေတို့ကို။ ဝန္ဒိတွာ၊ ရှိခိုး၍။ ဧကမန္တံ၊ တင့်အပ်လျောက်ပတ်သော အရပ်၌။ ဋ္ဌိတော၊ ရပ်လျက်။

သဗ္ဗသတ္တာနံ၊ ခပ်သိမ်းသော သတ္တဝါတို့ထက်။ ဥတ္တမံ၊ မြတ်တော်မူသော ဘုရားသခင်ကို။ အဟံ၊ ငါသည်။ ပဗ္ဗဇ္ဇံ၊ ရဟန်းအဖြစ်ကို။ အာဟာစိံ၊ တောင်းပန်ပြီ။

တတော၊ ထိုနောင်မှ။ ကာရုဏိကော၊ ကြီးမြတ်သော ကရုဏာရှိတော်မူသော။ သဗ္ဗလောကာနုကမ္ပကော၊ အလုံးစုံသော လူတို့၏ အကျိုးစီးပွါးကို စောင့်ရှောက်တတ်သော။ သတ္ထာ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။

ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။ ဧဟိ၊ လာလည့်။ ဣတိ၊ ဤသို့။ မံ၊ ငါ့ကို။ အာဟ၊ မိန့်တော်မူ၏။ မေ၊ င့ါအား။ သာဥပသမ္ပဒါ၊ ထိုဧဟိဘိက္ခု ပဉ္စင်းအဖြစ်သည်။ အာသိ၊ ဖြစ်ပြီ။

သောအဟံ၊ ထိုငါသည်။ အရညသ္မိံ၊ တောကျောင်း၌ ။ အတန္ဒိတော၊ ကမ္မဋ္ဌာန်းစီးပြန်ခြင်း၌ မပျင်းမရိအားထုတ်လျက်။ ဧကော၊ တ‌ယောက်အထည်းတည်း။ ဝိဟရန္တော၊ နေလျက်။

ယထာ၊ အကြင်သမထလျှင် ပြဋ္ဌာန်းခြင်း ရှိသော ဝိပဿနာ ကို ပွါးစေလော ဟူသော အခြင်းအရာဖြင့်။ မံ၊ ငါ့ကို။ ဇိနော၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။ ဩဝဒိ၊ ဆုံးမတော်မူ၏။ တထာ၊ ထိုအခြင်းအရာဖြင့်။ သတ္ထုဝစနံ၊ မြတ်စွာဘုရားဆုံးမတော်မူသော စကားတော်အတိုင်း။ အကာသိံ၊ ပြုပြီ။

ရတ္တိယာ၊ ညဉ့်၏။ ပဋ္ဌမံယာမံ၊ ပဋ္ဌမယံ၌။ ပုဗ္ဗဇာတိံ၊ ရှေး၌နေဘူးဖြစ်ဘူးသော ခန္ဓာ ဇာတိကို။ အနုဿရိံ၊ အစဉ်အတိုင်းအောက်မေ့ပြီ။

ရတ္တိယာ၊ ညဉ့်၏။ မဇ္ဈိမံယာမံ၊ မဇ္ဈိမယံ၌။ ဒိဗ္ဗစက္ခုံ၊ ဒိဗ္ဗစက္ခုအဘိညာဉ်ကို။ ဝိသောဓိတံ၊ သုတ်သင်ရပြီ။

ရတ္တိယာ၊ ညဉ့်၏။ ပစ္ဆိမေယာမေ၊ မစ္ဆိမယံ၌။ တမောခန္ဓံ၊ မောဟအစုကို။ ပဒါလယိံ၊ အာသက္ခယဉာဏ်ဖြင့် ဖျက်ဆီးပြီ။

တတော၊ ထိုနောင်မှ။ ရတျာဝိသာနေ၊ ညဉ့်၏ အဆုံး၌။ သူရိယုဂ္ဂမနံသူရိယုဂ္ဂမနကာလေ၊ နေထွက်သောအခါ၌။

ပတိဣန္ဒောစ၊ နတ်တို့အရှင်ဖြစ်သော သိကြားမင်းသည် လည်းကောင်း ။ ဗြဟ္မာစ၊ ဗြဟ္မာသည်လည်းကောင်း။ အာဂန္တွာ၊ လာလာတ်ကုန်၍။ အဉ္ဇလိံ၊ လက်အုပ်ကို။ ပဂ္ဂယှ၊ ချီကုန်၍။ မံ၊ င့ါကို။ နမဿိသု၊ ရှိခိုးကုန်၏။

ပုရိသဇည၊ ယောင်္ကျား အာဇာနည်ဖြစ်တော်မူသော အရှင်ဘုရား။ တေ၊ အရှင်ဘုရားအား။ နမော၊ ရှိခိုးပါ၏။ ပုရိသုတ္တမ၊ ယောင်္ကျားမြတ် ဖြစ်တော်မူသော အရှင်ဘုရား။ တေ၊ အရှင်ဘုရားအား။ နမော၊ ရှိခိုးပါ၏။

ယဿတေ၊ အကြင်အရှင်ဘုရားအား။ အာသတါ၊ အာသဝေါတရားတို့သည်။ ခီဏာ၊ ကုန်ကုန်ပြီ။ မာရိသ၊ ဆင်းရဲကင်းသော အရှင်ဘုရား။ တွံ၊ အရှင်ဘုရားသည်။ ဒက္ခိဏေယျော၊ မြတ်သောအလှူကိုခံထိုက်သည်။ အသိ၊ ဖြစ်ပြီ။

တတော၊ ထိုနောင်မှ။ ဒေဝသံဃပူရက္ခတံ၊ နတ်အပေါင်း၏ ရှေးဦးစွာသော ။ မံ၊ င့ါကို။ သတ္ထာ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။ ဒိသွာန၊ မြင်တော်မူ၍။

သိတံ၊ ပြုံးခြင်းကို။ ပါတုကရိတွာန၊ ထင်စွာ ပြုတော်မူ၍။ ဣမမတ္ထံ၊ ဤဆိုလတ္တံ့သော အနက်ကို. အဘာသထ၊ မိန့်တော်မူ၏။

ယေနတမေနစ၊ အကြင်ဣန္ဒြေကို စောင့်ရှောက်ခြင်းဖြင့်လည်းကောင်း။ ယေနသံယမေနစ၊ အကြင်သီလဖြင့် လည်းကောင်း။ ယေနဓမ္မေနစ၊ အကြင်ပညာဖြင့်လည်းကောင်း။ ယေနဗြဟ္မစရိယေနစ၊ အကြင်ကြွင်းသော မြတ်သော အကျင့်ဖြင့် လည်းကောင်း။

ဧတေန၊ ဤဆိုအပ်ခဲ့ပြီးသော အကျင့်ဖြင့်။ ဗြာဟ္မဏော၊ မကောင်းမှုကို အပပြုပြီးသောကြောင့် ဗြဟ္မဏမည်သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဧတံ၊ ဤဆိုအပ်ခဲ့ပြီးသော မြတ်သောအကျင့်ရှိသော သူကို။ ဗြဟ္မေသု၊ မြတ်သော ဗြဟ္မာတို့တွင်။ ဥတ္တမံ၊ အလုံးစုံသော ဗြဟ္မာတို့ထက်မြတ်သော။ ဗြဟ္မာနံ၊ မကောင်းမှုကို အပပြုပြီးသော သူဟူ၍။ အာဟု၊ ဆိုကုန်ပြီ။

ဣတိ၊ ဤသို့။ သုနီတောထေရော၊ သုနီတထေရ်သည်။ ဣမာဒွါဒသဂါထာယော၊ ဤဘွဲ့သီရွတ်ဆိုအပ်သော တဆဲ့နှစ်ဂါထာတို့ကို။ အဘာသိတ္ထ၊ ဆိုပြီ။ သုနီသထေရဂါထာ အနက်ပြီး၏။

ဒွါဒသကနိပါတမှိ၊ ဒွါဒသကနိပါတ်၌။

ဥဒါနံ၊ ဥဒါန်းသည်ကား။

သီလဝါစ၊ သီလဝထေရ်လည်းကောင်း။ သုနိတောစ၊ သုနီတထေရ်လည်းကောင်း။ ဣတိ၊ ဤသို့။ မဟိဒ္ဓိကာ၊ ကြီးသော တန်ခိုးရှိကုန်သော။ ဒွေ၊ နှစ်ပါးကုန်သော။ ဧတေထေရာ၊ ထိုမထေရ်တို့သည်။ ဟောန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။

ဂါထာယော၊ ဘွဲ့သီရွတ်ဆိုအပ်သော ဂါထာတို့ကား။ စတုဝီသတိ၊ နှစ်ဆဲ့လေးဂါထာတို့သည်။ ဟောန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။ ဣတိ၊ ဤသည်လျှင် လည်း။ ဒွါဒသကနိပါတော၊ ဒွါဒသကနိပါတ်သည်။ နိဋ္ဌိတော၊ ပြီးခြင်းသို့ ရောက်ပြီ။ ဒွါဒသနိပါတ် ပြီး၏။