ဗုဒ္ဓေါ၊ သဗ္ဗညုဘုရားရှင်တို့သည်။
အဟောအစ္ဆရိယာ၊ ဪအံ့ဘွယ်ရှိကုန်စွတကား။
ဓမ္မာ၊ ပရိယတ္တိဓမ္မနှင့် တကွ ကိုးပါးသော လောကုတ္တရတရားတို့သည်။
အဟောအစ္ဆရိယာ၊ ဪအံ့ဘွယ်ရှိကုန်စွတကား။
နောအမှာကံ၊ ငါတို့၏။
သတ္ထုဿ၊ ဆရာဖြစ်တော်မူသော မြတ်စွာဘုရား၏။
သမ္ပဒါ၊ ပြည့်စုံခြင်းတို့သည်။
အဟောအစ္ဆရိယာ၊ ဪအံ့ဘွယ်ရှိကုန်စွတကား။
ယတ္ထ၊ အကြင်မြတ်စွာဘုရား၌။
ဗြဟ္မစရိယဝသေန၊ မြတ်သော အကျင့်ကို အကျင့်၏အစွမ်းဖြင့်။
ဧတာဒိသံ၊ ဤသို့ အကြွင်းမရှိကိလေသာတို့၏ ကုန်ခြင်းကို ဆောင့်တတ်သော။
ဓမ္မံ၊ မွန်မြတ်သော လောကုတ္တရာတရားသို့။
သာဝကော၊ တပည့်သားသည်လည်း။
သစ္ဆိကာဟိ၊ မျက်မှောက်ပြုခြင်း အကြောင်းဖြစ်လေသည်ကား။
အဟော အစ္ဆရိယာ၊ ဪအံ့ဘွယ်ရှိစွတကား။
အသံခေယေသုကပ္ပေသု၊ ရေတွက်ခြင်းကို လွန်၍ဖြစ်ကုန်သော မဟာကပ်တို့၌။
သတ္တာယာ၊ ဥပါဒါနက္ခန္ဓာဟု ဆိုအပ်သော တရားအပေါင်းမှ။
အဓိဂတာ၊ မကင်းကုန် သေးသည်။
အဟုအဟေသုံ၊ ဖြစ်ကုန်ပြီ။
ယသ္မာ၊ အကြင်ကြောင့်။
ပစ္ဆိမကော၊ အလုံးစုံ၏ နောက်၌ ဖြစ်သော။
စရိမော၊ ပရိနိဗ္ဗာန စိတ်၏ အဆုံးရှိသော။
ဇာတိမရဏသံသာရော၊ ပဋိသန္ဓေနေခြင်းတည်း ဟူသော ကျင်လည် ခြင်းရှိသော။
အယံသရဿယော၊ ဤကိုယ်ကို။
သညိတော၊ ခန္ဓာ စသည်တို့၏ အစဉ်ဟူ၍ သမုတ်အပ်၏။
တေသံ၊ ထိုခန္ဓာအစဉ်ဟု သမုတ်အပ်သော သံသရာစက်တို့၏။
အယံကာယော၊ ဤကိုယ်သည်။
ပစ္ဆိမကော၊ အဆုံးတည်း။
ဒါနိဣဒါနိ၊ ယခုအခါ၌။
ပုနဗ္ဘဝေါ၊ နောင်အခါဘဝသစ်၌ တဘန်ဖြစ်ရခြင်းသည်။
နတ္ထိ၊ မရှိပြီ။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ကုမာရကဿပေါထေရော၊ ကုမာရကဿပထေရ်သည်။
ဣမံဂါထာဒွယံ၊ ဤဂါထာ အပေါင်းကို။
အဘာသိတ္ထ၊ ဆိုပြီ။
ကုမာရကဿပထေရဂါထာ အနက်ပြီး၏။
ယောဘိက္ခု၊ အကြင်ရဟန်းသည်။
ဗုဒ္ဓသာသနော၊ မြတ်စွာဘုရားသာသနာတွင်း၌။
ဟပေဧကန္တေန၊ စင်စစ်သဖြင့်။
ဒဟာရောပိ၊ ငယ်သေးသော်လည်း။
ပဋိသုတ္တေသုံ၊ မောဟဟူသော အိပ်ပျော်ခြင်း မွေ့လျော်ခြင်းတို့မှ။
ဇာဂရော၊ နိုးကြားခြင်း လုံ့လနှင့်ပြည့်စုံသည်ဖြစ်၍။
ဘဉ္ဇတိ၊ သမထဝိပသနာဘာဝနာကို ပွါးစေခြင်းဖြင့် အားထုတ်၏။
တဿဒဟရဿ၊ ထိုရဟန်းငယ်၏။
ဇီဝိတံ၊ အသက်ရှည်ခြင်းသည်။
အမောဃံ၊ အချည်းနှီးမဟုတ်သည်။
ယသ္မာ၊ အကြင်ကြောင့်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
တသ္မာ၊ ထိုကြောင့်။
သဒ္ဓဉ္စ၊ ကံကံ၏ အကျိုးကို ယုံကြည်ခြင်း သဒ္ဓါကို၎င်း။
သီလဉ္စ၊ ထိုသဒ္ဓါကိုမှီ၍ ဖြစ်သော သီလကိုလည်းကောင်း။
ပသာဒဉ္စ၊ ရတနာသုံးပါး၌ ကြည်ညိုခြင်းကိုလည်းကောင်း။
ဓမ္မဒဿနဉ္စ၊ မဂ်ဉာဏ်ဖြင့် သစ္စာလေးပါးတရားကို သိမြင်ခြင်းကိုလည်းကောင်း။
မေဓာဝီ၊ မိုဃ်းကြိုးစက်နှင့်တူသော ပညာရှိသော သူသည်။
ဗုဒ္ဓါနံ၊ မြတ်စွာဘုရားတို့၏။
ဝရံပဋ္ဌနိဘံ၊ တောင့်တအပ်သော ။
သာလနဉ္စ၊ အဆုံးအမတော်ကိုလည်းကောင်း။
အနုပယုဉ္ဇေထ၊ အားထုတ်ခြင်းကို ပြုရာ၏။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ဓမ္မပါလောထေရော၊ ဓမ္မပါလထေရ်သည်။
ဣမံဂါထာဒွယံ၊ ဤဂါထာ နှစ်ခုအပေါင်းကို။
အဘာသိတ္ထ၊ ဆိုပြီ။
ဓမ္မပါလထေရဂါထာ အနက်ပြီး၏။
အာဝုသော၊ ငါ့ရှင်တို့။
ဣမသ္မိံ အရညာယတနေ၊ ဤတောအရပ်၌။
ပသန္တေသု၊ နေကုန်သော။
ဘိက္ခုသု၊ ရဟန်းတို့တွင်။
ကဿ၊ အဘယ်ရဟန်း၏။
သာရထိနာ၊ လိမ္မာစွာသော ရထားထိန်းသည်။
သုဒန္တာ၊ ကောင်းစွာဆုံးမအပ်ကုန်သော။
အဿာယထာ၊ မြင်းတို့ကဲ့သို့။
ဣန္ဒြိယာနိ၊ မနိန္ဒြေလျှင်ခြောက်ခုမြောက်ဖြစ်သော ဣန္ဒြေတို့သည်။
သမထင်္ဂတာနိ၊ ယဉ်ကျေးသော အဖြစ်ငြိမ်သက်သော အဖြစ်သို့ ရောက်ကုန်သနည်း။
ပဟီနမာနဿ၊ ပယ်အပ်သော မာနရှိထသော။
အနာသဝဿ၊ ကင်းပြီးသော အာသဝေါရှိထသော။
တာဒိနော၊ ဣဋ္ဌာရုံ အနိဋ္ဌာရုံတို့၌ သည်းခံခြင်း ကျေးဇူးနှင့် ပြည့်စုံထသော။
တဿ၊ ထိုရဟန္တာ ပုဂ္ဂိုလ်အား။
ဒေဝါပိ၊ နတ်တို့သည်လည်း။
ပိဟယန္တိ၊ ကောင်းသော အကျင့်ကို မြင်သောကြောင့်ရိုသေသဖြင့် တောင့်တကုန်၏။
မယှံ၊ ငါ့အား။
သာရထိနာ၊ လိမ္မာစွာသော ရထားထိန်းသည်။
သုဒန္တာ၊ ကောင်းစွာဆုံးမအပ်ကုန်သော။
အဿာယထာ၊ မြင်းတို့ကဲ့သို့။
ဣန္ဒြိယာနိ၊ မနိန္ဒြေလျှင်ခြောက်ခုမြောက်ဖြစ်ကုန်သော ဣန္ဒြေတို့သည်။
သမထင်္ဂတာနိ၊ ယဉ်ကျေးသော အဖြစ်အဆိတ်အတောက်မရှီသော အဖြစ်သို့ ရောက်ကုန်၏။
မဟီနမာနဿ၊ ပယ်အပ်ပြီးသော မာနရှိထသော။
အနာသဝဿ၊ ကင်းပြီးသော အာသဝေါရှိထသော။
တာဒိနော၊ ဣဋ္ဌာရုံ အနိဋ္ဌာရုံ စသည်တို့၌ သည်းခံ ခြင်းကျေးဇူးရှိထသော။
တဿမယှံ၊ ထိုင့ါအား။
ဒေဝါပိ၊ နတ်တို့သည်လည်း။
ပိဟယန္တိ၊ ကောင်းသော အကျင့်ကိုမြင်သောကြောင့် ရိုသေသဖြင့် တောင့်တကုန်၏။
မယှံ၊ ငါ့အား။
သာရထိနာ၊ လိမ္မာစွာသော ရထားထိန်းသည်။
သုဒန္တာ၊ ကောင်းစွာဆုံးမအပ်ကုန်သော။
အဿာယထာ၊ မြင်းတို့ကဲ့သို့။
ဣန္ဒြိယာနိ၊ မနိန္ဒြေလျှင်ခြောက်ခုမြောက်ဖြစ်ကုန်သော ဣန္ဒြေတို့သည်။
သမထင်္ဂတာနိ၊ ယဉ်ကျေးသော အဖြစ်အဆိတ်အတောက်မရှိသော အဖြစ်သို့ ရောက်ကုန်၏။
ပဟီနမာနဿ၊ ပယ်အပ်ပြီးသော မာနရှိထသော။
အနာသဝဿ၊ ကင်းပြီးသော အာသဝေါရှိထသော။
တာဒိနော၊ ဣဋ္ဌာရုံ အနိဋ္ဌာရုံ စသည်တို့၌ သည်းခံ ခြင်းကျေးဇူးရှိထသော။
တဿမယှံ၊ ထိုငါ့အား။
ဒေဝါပိ၊ နတ်တို့သည်လည်း။
ဝိဟယန္တိ၊ ကောင်းသော အကျင့်ကို မြင်သောကြောင့် ရိုသေသဖြင့် တောင့်တကုန်၏။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ဗြဟ္မာလိတ္ထေရော၊ ဗြဟ္မာလိထေရ်သည်။
ဣမံဂါထာဒွယံ၊ ဂါထာနှစ်ခုအပေါင်းကို။
အဘာသိတ္ထ၊ ဆိုပြီ။
ဗြဟ္မာလိကထေရဂါထာ အနက်ပြီး၏။
ဆဝိပါပက၊ ပွေးနာယားနာ အိုင်းနာ စသည်တို့ဖြင့် ပျက်စီးသောကြောင့် မကောင်းသော အရေရှိသော။
စိတ္တဘဒ္ဒက၊ ကိလေသာတို့ကို အကြွင်းမဲ့ ပယ်သဖြင့် ဗြဟ္မဝိဟာရတရားတို့ကို မှီဝဲသော ကောင်းသော စိတ်ရှိသော။
မောဃရာဇ၊ မောဃရာဇ။
တွံ၊ သင်သည်။
သတတံ၊ အခါခပ်သိမ်းမပြတ်။
သမာဟိတော၊ အရဟတ္ထဖိုလ်သမာဓိဖြင့် တည်ကြည်သော စိတ်ရှိသည်ဖြစ်၍။
ဟေမန္တိကကာလရတ္တိယော၊ ဆောင်းလဖြစ်၍ ချမ်းအေးသော အခါရှိသော ညဉ့်တို့ပတ်လုံး။
ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။
တွံ၊ သင်သည်။
ကော၊ အဘယ်သို့ သဘောရှိသည်။
အသိ၊ ဖြစ်အံ့နည်း။
ဧဝံဘူတော၊ ဤသို့ ဖြစ်သည်ရှိသော်။
ပရေသု၊ သူတပါးတို့၌။
အဒန္တေသု၊ သင်၏ ကျောင်းကို ပြု၍ မလှူအပ်ကုန်သောကျောင်းတို့၌။
အပဝိသန္တော၊ သံဃိကကျောင်းဟူ၍ မဝင်သည်ရှိသော်။
ကထံ၊ အဘယ်သို့။
ကရိံဿတိ၊ ပြုလတ္တံ့နည်း။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ဘဂဝါ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။
ပုစ္ဆိ၊ မေးတော်မူ၏။
ဧဝံပုစ္ဆိတေ၊ ဤသို့ ဘုရားမြတ်စွာမေးတော်မူသည်ရှိသော်။
ထေရော၊ မထေရ်သည်။
ဘဂဝါ၊ ဘုန်းတော်ကြီးသောဘုရား။
သမ္ပန္နသဿာ၊ ပြည့်စုံသော ကောက်ရှိကုန်သော။
ကေဝလာ၊ အလုံးစုံကုန်သော။
မဂဓာ၊ မဂဓရာဇ်တိုင်းတို့သည်။
သန္တိ၊ ရှိကုန်၏။
ဣတိဧဝံဝစနံ၊ ဤသို့သော စကားကို။
မေမယာ၊ ငါသည်။
သုတံ၊ ကြားဘူး၏။
တေသုမာဂဓေသု၊ ထိုမဂဓရာဇ်တိုင်းတို့တွင်။
ယတ္ထကတ္ထစိ၊ အမှတ်မရှိသော အရပ်၌။
မယာ၊ ငါသည်။
ဝသိတုံ၊ နေခြင်းငှါ။
သက္ကာ၊ တတ်ကောင်း၏။
ယထညေသုခဇီဝိနော၊ လျောက်ပတ်သော ကျောင်းကိုရ၍ ကောင်းသော အခင်းအရုံတို့ဖြင့် ချမ်းသာစွာ အသက်မွေးရခြင်းရှိသည်ဖြစ်၍။
သယတိယထာ၊ အိပ်ရသကဲ့သို့။
ဧဝံတထာ၊ ထိုအတူ။
အဟမ္ပိ၊ ငါသည်လည်း။
ပလာယသန္တရမေဝ၊ ကောက်ရိုးအခင်းကို သာလျှင် ။
ဟေဋ္ဌာ၊ ကိုယ်၏ အောက်၌။
သန္ထရိတွာ၊ ခင်း၍။
ဥပရိစ၊ အထက်၌လည်းကောင်း။
တိရိယဉ္စ၊ ဖီလာ၌ လည်းကောင်း။
ပလာလစ္ဆဒနေန၊ ကောက်ရိုးအမိုးအကာဖြင့်သာလျှင်။
ဆာဒိတာယ၊ မိုးကာသဖြင့်။
ပလာလစ္ဆန္နကောသေယျံ၊ ကောက်ရိုးဖြင့် ဖုံးလွှမ်းသော အိပ်ရာခြင်းကို။
သေယျံ ကပ္ပေဿံ၊ အိပ်ခြင်းကို ပြုလေအံ့။
ဣတိ၊ ဤသို့။
မောဃရာဇထေရော၊ မောဃရာဇထေရ်သည်။
ဣမံဂါထာဒွယံ၊ ဤဂါထာနှစ်ခုအပေါင်းကို။
အဘာသိတ္ထ၊ ဆိုပြီ။
မောဃရာဇထေရဂါထာ အနက်ပြီး၏။
အာဝုသော၊ ငါ့ရှင်တို့။
ယောဘိက္ခု၊ အကြင်ရဟန်းသည်။
နဥက္ခိပေ၊ ဇာတိဗာဟုသစ္စာ အစရှိသည်တို့ဖြင့် မိမိကိုယ်ကို မချီးမြှောက်ရာ။
ပရေ၊ တပါးသော ပုဂ္ဂိုလ်တို့ကို။
နောစပရိက္ခိပေ၊ ဂုဏ်ကိုဖျက်ဆီးသော အားဖြင့် ဖြတ်၍ မရှုတ်ချရာ။
ပရေ၊ သူတပါးတို့ကို။
ဩက္ခိပေ၊ ယုတ်သောအားဖြင့် မကြည်ကြရာ။
ပါရဂတံ၊ သံသရာစက်အဆုံးအဘိညာဉ် အဆုံးသို့ ရောက်သော ဝိဇ္ဇာ သုံးပါး အဘိညာဉ်ခြောက်ပါးနှင့် ပြည့်စုံသော ရဟန္တာ ပုဂ္ဂိုလ်ကို။
နဟရယေ၊ မထိခိုက်ရာ။
အတ္တဝဏ္ဏံ၊ မိမိ၏ ဂုဏ်ကျေးဇူးကို။
ပရိသာသု၊ မင်းပရိသတ် စသည်တို့၌။
နစဗျာဟဏေ၊ လာဘ်ပူဇော်သကာကို တောင့်တ၍ မပြောဆိုရာ။
အနုဒ္ဓတော၊ ပျံ့လွင့်ခြင်း မရှိသော အားဖြင့်။
သမ္မိတဘာဏီ၊ အပိုင်းအခြားရှိသော စကားအကျိုးစီးပွါးနှင့် စပ်သော စကားကိုသာ ဆိုလေ့ရှိသည်။
သိယာ၊ ဖြစ်ရာ၏။
သုဗ္ဗတော၊ ကောင်းသော အလေ့အကျက်ရှိသော သီလနှင့် ပြည့်စုံသည်။
သိယာ၊ ဖြစ်ရာ၏။
သုသုခုမနိပုဏတ္ထဒဿိတော၊ အလွန်မြင်နိုင်ခဲသော နူးညံ့သိမ်မွေ့သော သစ္စပဋိစ္စသမုပ္ပါဒ် စသော အနက်တို့ကို အနိစ္စအစရှိသည်သို့ တင်၍ ရှုတတ်ထသော။
မတိကုသလေန၊ ပညာပွါးအံ့သည် မပွါးပံ့သည်ကို ဆင်ခြင်းတတ်သော ဓမ္မဝိစယသံဗောဇ္ဈင်ပညာကို ဖြစ်စေခြင်း၌ လိမ္မာထသော။
နိဝါတဝုတ္တနာ၊ သီတင်းကြီးသီတင်းငယ် သီးတင်းလတ်တို့နျင့် လျော်သော နှိမ့်ချသော အကျင့်ရှိထသော။
သံသေဝိတဗုဒ္ဓသီလိနာ၊ ဘုရားတို့သည် ကောင်းစွာ မှီဝဲအပ်သော ပွါးစီးသော သီလရှိထသော ။
တေနပုဂ္ဂလေန၊ ထိုပုဂ္ဂိုလ်သည်။
ဟိယသ္မာ၊ အကြင့်ကြောင့်။
နိဗ္ဗာနံ၊ နိဗ္ဗာန်ကို။
ဒုလ္လဘံ၊ ရခဲသည်။
နဟောတိ၊ မဖြစ်။
တသ္မာ၊ ထိုကြောင့်။
ဧတံသဗ္ဗံ၊ ဤအလုံးစုံကို။
ကရောန္တော၊ ပြုသော သူသည်။
နိဗ္ဗာနံ၊ နိဗ္ဗာန်ကို။
နိစိရဿေဝ၊ မကြာမြင့်မှီသာလျှင်။
အဓိဂစ္ဆတိ၊ ရလိမ့်သတည်း။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ဝိသာခေါပဉ္စလပုတ္တောထေရော၊ ဝိသာခါပဉ္စာလပုတ္တထေရ်သည်။
ဣမံဂါထာဒွယံ၊ ဤဂါထာနှစ်ခုအပေါင်းကို။
အဘာသိတ္ထ၊ ဆိုပြီ။
ဝိသာခါပဉ္စလပုတ္တထေရဂါထာ အနက်ပြီး၏။
အာဝုသော၊ ငါ့ရှင်တို့။
သုသိခါ၊ ဦးခေါင်း၌တည်သော ကောင်းသော ဦးစွန်းလည်း ရှိကုန်ထသော။
သုပေခုဏာ၊ အထူးထူးသော အဆင်းများသော တင့်တယ်ခြင်းတို့ ဖြင့် ပြားသော မြီးစည်းလည်းရှိကုန်ထသော။
သုနီလဂီဝါ၊ ကောင်းစွာညိုသော အဆင်းရှိသောလည်နှင့် ပြည့်စုံကုန်ထသော။
သုမုခါ၊ ကောင်းသော မျက်နှာ လည်းရှိကုန်ထသော။
သုဂဇ္ဇိနော၊ နှစ်လိုဘွယ်ရှိသော တွန်သော အသံနှင့် ပြည့်စုံကုန်ထသော။
မောရော၊ ဥဒေါင်းတို့သည်။
နဒန္တိ၊ တွန်မြူးတူးကုန်၏။
အယံ မဟာမယီ၊ ဤမြေကြီးသည်။
သုသဒ္ဒလာစာပိ၊ ကောင်းစွာစိမ်းညိုသော မြက်လည်းရှိ၏။
သုဗျာပိတမ္ဗူ၊ ကောင်းစွာနန့်စွတ်သော ရေပေါက်ရှိ၏။
နဘံ၊ ကောင်းကင်သည်။
သုဝလာဟကံ၊ ကြာလက်နှင့် တူသော တိမ်တိုက်တို့ဖြင့် ထက်ဝန်းကျင် မပြည့်၍ တည်သောကောင်းသော တိမ်လွှာ တိမ်ထွတ်လည်းရှိ၏။
သုမနဿ၊ နီဝရဏ စသည်တို့သည် မဖိစီးအပ်သောကြောင့် ကောင်းသော စိတ်ရှီသော ယောဂါဝစပုဂ္ဂိုလ်အား။
သုဟလ္လရူပေါ၊ ဥတုသပ္ပါယကို ရသဖြင့် ကောင်းစွာခန့်သော သဘောရှိ၏။
ဈာယိတံ၊ အာရမ္မဏူပနိဇ္ဈာနဈာန်၏ အစွမ်းဖြင့်ဝင်စားခြင်းရှိ၏။
သုဗုဒ္ဓသာသနေ၊ မြတ်စွာဘုရားသာသနာတော်၌။
သုနိက္ကမော၊ ကောင်းစွာထွက်မြောက်သည်ဖြစ်၍။
သာဓု၊ ကောင်းစွာလျှင်။
သုသုတ္တံ၊ အလွန်စင်ကြယ်သော သီလရှိ၏။
သုနိပုဏံ၊ ကောင်းသော သိမ်မွေ့သော ညဏ်၏ အာရုံဖြစ်သောကြောင့် ကောင်းစွာသိမ်မွေ့၏။
သုဒုဒ္ဒသံ၊ အလွန်နက်နဲသည်၏ အဖြစ်ကြောင့် အလွန်မြင်နိုင်ခဲ၏။
ဥတ္တမံ၊ ချီးမွမ်းအပ်သောကြောင့်အလွန်မြတ်၏။
အစ္စုတံ၊ မြဲသော သဘောရှိသောကြောင့် မရွေ့သော။
ယံပဒံ၊ အကြင်နိဗ္ဗာန်သည်။
အတ္ထိ၊ ရှိ၏။
တံပဒံ၊ ထိုနိဗ္ဗာန်ကို။
ဖုသာဟိ၊ ကောင်းသောအကျင့်ဖြင့် မျက်မှောက်ပြုလေလော။
ဣတိ၊ ဤသို့။
စူဠကောထေရော၊ စူဠကထေရ်သည်။
ဣမံဂါထာဒွယံ၊ ဤဂါထာနှစ်ခုအပေါင်းကို။
အဘာသိတ္ထ၊ ဆိုပြီ။
စူဠကထေရဂါထာ အနက်ပြီး၏။
ဘောအနူပမ၊ အိုအနုပမထေရ်။
နန္ဒမာနာဂတံ၊ အလွန်နှစ်သက်စွာသော ။
စိတ္တံ၊ စိတ်သည်။
သူလမာရောပမာနကံ၊ တံကျင်နှင့်တူသော ထိုထိုသော ဘဝသို့ ကံကိလေသာတို့သည် တင်အပ်၏။
ယေန၊ အကြင်အကြင်သို့သော အရပ်၌။
သူလံသူလာ၊ တန်ကျင်နှင့် တူကုန်ထသော။
ကလိင်္ကရံကလိင်္ကရာ၊ ဘဝ၏အညှောက်ဖြစ်ကုန်သော။
ကာမဂုဏာစ၊ ကာမဂုဏ်တို့သည်လည်း။
အတ္ထိသန္တိ၊ ရှိကုန်၏။
တေန တေနေဝ၊ ထိုထိုသို့သော ကာမဂုဏ်နှင့် တကွဖြစ်သော မကောင်းစွာသော စိတ်ဖြင့်။
ဝဇသိ၊ ထိုထိုသို့သော ဘဝဟု ဆိုအပ်သော အရပ်သို့ ကပ်၏။
ထံတသ္မာ၊ ထိုကြောင့်။
ပမတ္ထဘာဝတော၊ မေ့လျော့သော အားဖြင့်။
စိတ္တကလိံ၊ စိတ်တည်းဟူသော သူယုတ်ကို။
ဧတံစိတ္တံ၊ ဤစိတ်သည်ကား။
ဒုဗ္ဘကံ၊ မကောင်းစွာသော အကျိုးမဲ့ကို ဆောင်တတ်သော အဆွေခင်ပွန်းယုတ်ဟူ၍။
အဟံ၊ ငါသည်။
ဗြူမိ၊ ဆို၏။
ကိန္တိ၊ အသို့။
ဗြူမိ၊ ဆိုမည်နည်း။
ဣတိစေ၊ ဤသို့ ဆိုငြားအံ့။
သတ္ထာ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။
ကပ္ပါနံ၊ ကမ္ဘာတို့၏။
အသင်္ချေယျမ္ပိ၊ အသင်္ချေယျကာလပတ်လုံးလည်း။
လောကော၊ လောကသည်။
ဗုဒ္ဓသုညော၊ ဘုရားမှ ဆိတ်သည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
တေတယာ၊ သင်သည်။
မနုဿတ္တသဒ္ဓါပတိ လာဘာဒယော၊ သဒ္ဓါတရားနှင့် ပြည့်စုံသော လူသူတော်ကောင်းဖြစ် စသည်တို့ကို။
ဒုလ္လဘောဒုလ္လဘာ၊ ရခဲကုန်သည်။
ဟုတွာ၊ ဖြစ်လျက်။
ဣဒါနိ၊ ယခုအခါ၌။
လဒ္ဓေါ၊ ဘုရားဖြစ်သော ကာလ လူ၏အဖြစ် သဒ္ဓါတရားနှင့် ပြည့်စုံသော လူ သူတော်ကောင်းအဖြစ်ကို ရအပ်ပြီ။
တသ္မိံ၊ ထိုဘုရားဖြစ်တော်မူသော ကာလစသည်ကို။
လဒ္ဓေ၊ ရလျက်။
သမ္ပတိပိ၊ ယခုအခါ၌။
အနတ္ထေ၊ နောင်အခါ အကျိုးမဲ့ ဆင်းရဲကိုဆောင်တတ်သော အကုသိုလ်တရား၌။
မံ၊ ငါ့ကို။
ဓါနိယောဇယိ၊ မယှဉ်စေလင့်။
ဣတိ၊ ဤသို့။
အနုပမောထေရော၊ အနုပမထေရ်သည်။
အတ္တနော၊ မိမိ၏။
စိတ္တံ၊ စိတ်ကို။
ဩဂါဒန္တေန၊ ဆုံးမသဖြင့်။
ဣမံဂါထာဒွါယံ၊ ဤဂါထာနှစ်ခုအပေါင်းကို။
အဘာသိတ္ထ၊ ခင်ပြီ။
အနုပမထေရဂါထာ အနက်ပြီး၏။
အာဝုသော၊ ငါ့ရှင်တို့။
အန္ဓိဘူတော၊ အလွန်မိုက်စွာသော။
ပုထုဇ္ဇနော၊ ပုထုဇဉ်သည်။
အရိယသစ္စာနိ၊ အရိယ သစ္စာတရားလေးပါးတို့ကို။
အပဿံ အပဿန္တော၊ မမြင်သောကြောင့်။
ဒီဃမဒ္ဓါနံ၊ ရှည်စွာသောပတ်လုံး။
သံသာရံသံသာရေ၊ သံသရာ၌။
ဂတီသု၊ ကောင်းမှု ကံမကောင်းမှုကံတို့၏ အစွမ်းအားဖြင့် ကောင်းသော အလားမကောင်းသော အလားတို့၌။
ပရိပတ္တိဿံ၊ အိုးထိမ်းစက်ကဲ့သို့လည်လျက် တပြောင်းပြန်ပြန်ဖြစ်လတ္တံ့။
အပ္ပမတ္တဿ၊ ကမ္မဋ္ဌာန်းစီးပြန်းခြင်း၌ မမေ့မလျော့သော ။
တဿမေ၊ ထိုငါ့အား။
သံသာရာ၊ ကြင်လည်ကြောင်း ဖြစ်ကုန်သော ကံကိလေသာတို့ကို။
ဝိနဠီတကာ၊ အရဟတ္တမဂ်ဖြင့် ဖြတ်သောကြောင့် ကင်းသော ကိလေသာမရှိသည်ဖြစ်၍ နိဗ္ဗာန်သို့ ရောက်ပြီ။
သဗ္ဗာအနဝသေသာ၊ အကြွင်းမရှိကုန်သော။
ဂတိဂတိယော၊ ဒေဝဂတိ စသော ငါးပါးသော ဂတိတို့ကို။
သမုစ္ဆိနော၊ အကြွင်းမဲ့ ဖြတ်အပ်ကုန်ပြီ။
ဒါနိဣဒါနိ၊ ယခုအခါ၌။
ပုနဗ္ဘဝေါ၊ တဘန်ဘဝသစ်၌ ဖြစ်ခြင်းသည်။
နတ္ထိ၊ မရှိပြီ။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ဝဇ္ဇိတောထေရော၊ ဝဇ္ဇိတထေရ်သည်။
ဣမံဂါထာဒွယံ၊ ဤဂါထာနှစ်ခုအပေါင်းကို။
အဘာသိတ္ထ၊ ဆိုပြီ။
ဝဇ္ဇိတထေရဂါထာ အနက်ပြီး၏။
အာဝုသော၊ ငါ့ရှင်တို့။
အဟံ၊ ငါသည်။
ဟရိတောဘာသေ၊ စိမ်းညိုသော အရောင်ရှိသော။
သံဝိရုဠမှိ၊ ကောင်းစွာတည်သော တခဲနက် အပေါက်မရှိသော အရွက် အခက် အညွန့်တို့ဖြင့် စည်ပင်ဖုံးလွှမ်းသော။
ပါဒပေ၊ သစ်ပင်တကာတို့ထက် မြတ်သော သစ်ပင်မင်းဟု ဆိုအပ်သော။
အဿတ္ထေ၊ သတ္တဝါတို့အာ သက်သာရာကို ဖြစ်စေတတ်သော ဗောဓိညောင်ရောက်ရာ၌။
ဗုဒ္ဓဂတံ၊ ဘုရား၌ဖြစ်သော ။
ဧကံသညံ၊ တခုသော အာရုံအမှတ်ကို။
ပဋိဿတော၊ ဣတိပိသော ဘဂဝါ အရဟံ စသော နည်းဖြင့် ဖြစ်သော ဗုဒ္ဓါနုဿတိနှင့် တကွသော ဘုရားကျေးဇူးတို့ကို အောက်မေ့သော သတိရှိသည်။
ဟုတွာ၊ ဖြစ်၍။
အလဘိံ၊ ရပြီ။
ကဒါ၊ အဘယ်အခါ၌။
လဒ္ဓါ၊ ထိုသညာကို ရပါသနည်း။
ဣတိစေ၊ ဤတို့ဆိုအံ့။
ဣတော၊ ဤဘဒ္ဒကမ္ဘာမှ။
ဥဒ္ဓံအာရောတနဝသေန၊ အထက်သို့ တက်၍ ရောက်သည်၏ အစွမ်းအားဖြင့်။
ဧကတိံသေကပ္ပေ၊ သုံးဆဲ့ တကမ္ဘာထက်၌။
ယံသညံ၊ အကြင်ဗုဒ္ဓါနုဿတိနှင့်တကွ ဖြစ်သော သညာကို လည်းကောင်း။
ဗုဒ္ဓါနံ၊ မြတ်စွာဘုရားတို့၏။
အနိစ္စတံ၊ အမြဲမရှိသည်၏ အဖြစ်ကို။
ဒိသွာ၊ မြင်၍။
တဒနုသာရေန၊ ထိုဘုရားရှင်တို့၏ အမြဲမရှိသောအဖြစ်ကို အစဉ်မှီးသဖြင့်။
သဗ္ဗသင်္ခါရေသု၊ ခပ်သိမ်းသော သင်္ခါရတို့၌။
ယံအနိစ္စသညံ၊ အကြင်အမြဲမရှိဟူ၍ ဖြစ်သော အမှတ်ကို။
တဒါ၊ ထိုအခါ၌။
အလဘိံ၊ ရပြီ။
တဿာသညာယ၊ ထိုဆိုအပ်ပြီးသောသညာ၏။
ဝါဟသာ၊ အကြောင်းဖြစ်ဖြင့် ထိုအနိစ္စသညာကိုအားကြီးစွာ အမှီပြု၍။
မေမယာ၊ ငါသည်။
အာသဝက္ခယော၊ အာသဝေါ တရားတို့၏ ကုန်ရာဖြစ်သော နိဗ္ဗာန်ကို။
ပတ္တောအဓိဂတော၊ ရပြီ။
ဣတိ၊ ဤသို့။
သန္ဓိတောထေရော၊ သန္ဓိတထေရ်သည်။
ဣမံဂါထာဒွယံ၊ ဤဂါထာနှစ်ခုအပေါင်းကို။
အဘာသိတ္ထ၊ ဆိုပြီ။
သန္ဓိတထေရဂါထာ အနက်ပြီး၏။
ပဉ္စမော၊ ငါးခုတို့၏ ပြည့်ကြောင်းဖြစ်သော။
ဝဂ္ဂေါ၊ ဝဂ်သည်။
နိဋ္ဌိတော၊ ပြီးခြင်းသို့ ရောက်ပြီ။
တဿ၊ ထိုပဉ္စမဝဂ်၏။
ဥဒါနံ၊ ဥဒါန်းသည်ကား။
ကုမာရကဿပေါထေရော၊ ကုမာရကဿပပထေရ်လည်းကောင်း။
ဓမ္မပါလောစ၊ ဓမ္မပါလထေရ် လည်းကောင်း။
ဗြဟ္မာလိစ၊ ဗြဟ္မာလိထေရ်လည်းကောင်း။
မောဃရာဇစ၊ မောဃရာဇထေရ် လည်းကောင်း။
ဝိသာခေါစ၊ ဝိသာခထေရ်လည်းကောင်း။
စူဠကောစ၊ စူဠကထေရ်လည်းကောင်း။
အနုပမောစ၊ အနုပမထေရ်လည်းကောင်း။
ဝဇ္ဇိတောစ၊ ဝဇ္ဇိတထေရ်လည်းကောင်း။
ကိလေသရဇဝါဟန္နောတိ၊ ကိလေသာတည်းးဟူသော မြူအညစ်အကြေးကို မဂ်ဖြင့် ဆေးလျှောက်ပြီးသော။
သန္ဓိတောထေရော၊ သန္ဓိတထေရ်လည်းကောင်း။
ဣတိ၊ ဤသည်လျှင်တည်း။
ဒုကနိပါတမှိ၊ ဒုကနိပါတ်၌။
ဂါထာ၊ ဂါထာတို့ကား။
နဝုတိစေဝ၊ ကိုးဆယ်တို့ဟူ၍လည်းကောင်း။
အဋ္ဌစ၊ ရှစ်ဂါထာတို့ဟူ၍ လည်းကောငး်။
နယကောဝိဒါ၊ နည်း၌ လိမ္မာကုန်သော။
ဧကူနပညာသာဧကုနပညသေဟိ၊ လေးကျိပ်ကိုးယောက် ကုန်သော။
ထေရာထေရေဟိ၊ မထေရ်တို့သည်။
ဘာသိတာ၊ ဟောအပ်ကုန်၏။
ဒုကနိပါတော၊ ဒုကနိပါတ်သည်။
နိဋ္ဌိတော၊ ပြီးခြင်းသို့ရောက်ပြ။
ဒုကနိပါတ် ပြီး၏။