ဣဒံသေနာသနံ၊ ဤတောကျောင်းသည်။ ဝိဝိတ္တံ၊ လူတို့၏ အသံမှ ဆိတ်၏ ။ အပ္ပနိဃောသံ၊ လူတို့၏ကြွေးကြော်သော အသံမှ ကင်း၏။ ဝါဠမိဂနိသေဝိတံ၊ ခြင်္သေ့ကျားသစ်အစရှိသော သားရဲတို့၏ မှီဝဲရာလည်း ဖြစ်၏။

ဘိက္ခု ဘိက္ခု ဿ၊ ရဟန်း၏။ ပဋိလ္လာနကာရဏာ၊ အထူးထူးသော အာရုံမှ နှစ်စေ၍ ကမ္မဋ္ဌာန်း၌ သာလျှင် စိတ်ကို ငြိစေခြင်းအကြောင်းရှိ၏။

သံကာရပုဉ္ဇာ၊ တံမျက်ချေးစွန့်ရာ အရပ်၌။ အာဟိတွာ၊ ဆောင်၍။ သုသာနာစ၊ သုဿန်မှ လည်းကောင်း။ ရထိယာဟိစ၊ ခရီးမတို့မှ လည်းကောင်း။ အာဟိတွာ၊ ‌ဆောင်၍။

တတော၊ ထိုတံမြက် ချေးစုသုဿန်ခရီးဆုံးမှ။ ဂဟေတွာ၊ ယူ၍။ သံဃာဋိံ၊ ဒုကုဋ်ကို။ ကတွာ၊ ပြု၍။ ဘိက္ခု၊ ရဟန်းသည်။ လူခံ၊ မပြေပြစ်သော အဆင်းရှိသော။ စီဝရံ၊ သင်္ကန်းကို။ ဓာရေယျ၊ ဝတ်ရုံဖြင့် စသည်၏ အစွမ်းအားဖြင့် ဆောင်ရာ၏။

ဘိက္ခု၊ ရဟန်းသည်။ နီစံမနံ၊ နှိမ့်ချသော မာန်ခက်ထန်ခြင်းရှိသော စိတ်ကို။ ကရိတွာန၊ ပြု၍။ ကုလာကုလံ၊ အိမ်တအိမ်မှ အိမ်တအိမ်သို့။ သပဒါနံ၊ အိပ်စဉ်မပြတ်။ ဂုတ္တဒ္ဓါရော၊ ကောင်းစွာပိတ်အပ်သော စက္ခု စသော ဒွါရရှိသည်ဖြစ်၍။ သုသံဝုတော၊ ကုက္ကုစ္စ အစရှိသည်တို့၏ မရှိသောကြောင့် ကောင်းစွာ စောင့်ရှောက်လျက်။ ပိဏ္ဍိကာယ၊ အရောရောသော ဆွမ်းအလို့ငှါ။ စရေစရေယျ၊ သွားရာ၏။

လုခေနပိစ၊ ကြမ်းသော ဆွမ်းနှစ်လိုဘွယ်သော ဆွမ်းဖြင့်လည်း။ သန္တုဿေ၊ အညီအညွတ်အားဖြင့် နှစ်သက်ရာ၏။ အညံ၊ မိမိရတိုင်းသော ဆွမ်းမှ တပါးသော။ ရသဉ္စ၊ ကောင်းမြတ်သော အရသာကို လည်းကောင်း။ ဗဟုဉ္စ၊ များစွာမွန်မြတ်သော ဆွမ်းကို လည်းကောင်း။ နပတ္ထေနပတ္ထေယျ၊ မတောင့်တရာ။

ရသေသု၊ ကောင်းမြတ်သော အရသာတို့၌။ အနဂိဒ္ဓဿ၊ တပ်မက်မောခြင်းမရှိသော ရဟန်း၏။ မနော၊ စိတ်သည်။ ဈာနေန၊ အာရမ္မဏူပနိဇ္ဈာနဈာန်ဖြင့်။ ရမတိ၊ မွေ့လျော်၏။

မုနိ၊ ပစ္စုပ္ပန်လောက သံသရာလောက နှစ်ပါးကို သိတတ်သော ရဟန်းသည်။ အပ္ပိစ္ဆော၊ ပစ္စည်းလေးပါးတို့၌ တဏှာတည်းဟူသော တောင့်တခြင်းမရှိသည်ဖြစ်၍ အလိုနည်းသည်လည်းကောင်း။ သန္တုဋ္ဌော၊ ပစ္စည်းလေးပါးတို့တွင် ရရသမျှနှင့်ရောင့်ရဲလွယ်သည်ဖြစ်၍ လည်းကောင်း။ ပဝိဝိတ္တော၊ ဆိတ်ငြိမ်ရာ အရပ်သို့ ကပ်လျက်။ ဝသေဝသေယျ၊ နေရာ၏။

ဂဟဋ္ဌေဟိစ၊ အိမ်ရာထောင်သော လူတို့နှင့်လည်းကောင်း။ အနဂါရေဟိစ၊ အိမ်ရာမထောင်သော ရဟန်းတို့နှင့်၎င်း။ ဥဘဘံဥဘယေဟိ၊ နှစ်ပါးစုံသော သူတို့နှင့်။ အသံသဋ္ဌော၊ ရောနှောခြင်းမရှိသည်ဖြစ်၍။ ဝသေယျ၊ နေရာ၏။

အဇဠောဝါ၊ မမိုက်ဘဲလည်း။ အမူဂေါပိ၊ မအပ်ဘဲလည်း။ ဇဠောမူဂေါယထာ၊ မိုက်ဘိသကဲ့သို့။ တထာ၊ ထိုအတူ။ အတ္တာနံ၊ မိမိကိုယ်ကို။ ဒဿယေ၊ ပြရာ၏။

ပဏ္ဍိတော၊ ပညာရှိသော ရဟန်းသ်ည။ အတိဝေလံ၊ ပြောဆိုအပ်သော ကာလအပိုင်းအခြားကို လွန်၍။ သံဃမဇ္ဈမှိ၊ သံဃာအလယ်၌။ နသမ္ဘာသေယျ၊ မပြောမဆိုရာ။

သော၊ ထိုဆိုအပ်ခဲ့ပြီးသော အကျင့်ရှိသော ရဟန်းသည်။ ကိဉ္စိ၊ အယုတ်အလတ်အမြတ်ဖြစ်သော တစုံတယောက်သော သူကို။ နဥပဝဒေ၊ နှုတ်ဖြင့် ကဲ့ရဲ့မဆိုရာ။ ဥပဃာတံ၊ ကိုယ်ဖြင့် သူတပါးအား ညှဉ်းဆဲနှိပ်စက်ခြင်းကို။ ဝိဝဇ္ဇေယ၊ ကြဉ်ရာ၏။

ပါတိမောက္ခသ္မိံ၊ ပါတိမောက္ခ သံဝရသီလ၌။ သုသံဝုတော၊ ‌ကောင်းစွာ စောင့်ရှောက်သည်။ အဿ၊ ဖြစ်ရာ၏။ ဘောဇနေ၊ ရှာမှီးအပ်ခံစားအပ် သုံးအောင်အပ် စွန့်အပ်သော ဘောဇဉ်၌။ မတ္တညူ၊ အတိုင်းအရှည်ကို သိသည်။ အဿ၊ ဖြစ်ရာ၏။

အဿ ပုဂ္ဂလဿ၊ ထိုပုဂ္ဂိုလ်၏။ စိတ္တဿ၊ စိတ်၏။ သုဂဟိတနိမိတ္တော၊ ကောင်းစွာယူအပ်သော သမာဓိနိမိတ် ရှိသည်ဖြစ်၍။ ဥပ္ပါဒကောဝိဒေါ၊ ဤသို့ ပွါးစေအပ်သော အားဖြင့် ထိုစိတ်၏ ဖြစ်ခြင်းအကြောင်း၌ လိမ္မာသည်။ အဿ၊ ဖြစ်ရာ၏။ စိတ္တဿ၊ တွန့်တိုးပျံ့လွင့်သော စိတ်၏။ ကုသလော၊ ဖြစ်ခြင်း အကြောင်း၌ လိမ္မာသည်။ အဿ၊ ဖြစ်ရာ၏။

သမထံ၊ သမထဘာဝနာကို။ အနုယဉ္စေယျ၊ မဖြစ်သေးသော သမာဓိကို ဖြစ်စေရာ၏ ဖြစ်ပြီးသော သမာဓိကိုလည်းပွါးစေရာ၏။ ကာလေန၊ သမထဘာဝနာကို အားထုတ်သည်ရှိသော ထိုသမထ ဘာဝနာ၏ မြဲမြံသော ကာလ၌။ ဝိပဿနံ၊ တွန့်တိုခြင်းသို့ မရောက်စေမူ၍ အရိယမဂ်ကို ရခြင်းငှါ အနိစ္စအစရှိသည်ဖြင့် ရှုသော ဝိပဿ္ဿနာကို။ အနုယုဉ္ဇေယျ၊ အဘန်တလဲလဲ အားထုတ်ရာ၏။

ဝီရိယသာတစ္စသမ္ပန္နော၊ မြဲသော အားထုတ်ခြင်းဖြင့် ပြည့်စုံသော ပုဂ္ဂိုလ်သည်။ သဒါ၊ အခါခပ်သိမ်း။ ယုတ္တယောဂေါ၊ အားဝနာ၌ အမြဲယှဉ်သည်။ သိယာ၊ ဖြစ်ရာ၏။

ပဏ္ဍိ‌တော၊ ပညာရှိသော ရဟန်းသည်။ ဒုက္ခဿ၊ ဆင်းရဲ၏။ အန္တံ၊ အဆုံးဖြစ်သော နိဗ္ဗာန်သို့။ အပ္ပတွာဝ၊ မရောက်သေးလဲလျှင်။ သံဝိသဋ္ဌော၊ ဝိပဿနာ ကို စွန့်လွှတ်ခြင်းရှိသည်။ နယျေန ဘဝေယျ၊ မဖြစ်ရာ။

ဧဝံ၊ ဤသို့ ဆိုအပ်ပြီးသော ဆိတ်ငြိမ်သော ကျောင်းကို မှီဝဲခြင်းအစီအရင်ဖြင့်။ ဝိဟရမာနဿ၊ နေသော။ ဝိသုဒ္ဓိကာမဏ၊ စင်စစ် စင်ကြယ်ရာဖြစ်သော နိဗ္ဗာန် အရဟတ္တဖိုလ်ကို အလိုရှိသော။ ဘိက္ခုနော၊ ရဟန်းအား။

သဗ္ဗေ၊ ခပ်သိမ်းကုန်သော။ အာသဝါ၊ အာသဝေါတရားတို့သည်။ ခိယန္တိ၊ ကုန်ခြင်းသို့ ရောက်ကုန်၏။ နိဗ္ဗုတိဉ္စ၊ နိဗ္ဗာန်သို့လည်း။ အဓိဂစ္ဆတိ၊ ရောက်၏။

ဣတိ၊ ဤသို့။ ဥပသေနောဝင်္ဂန္တပုတ္တောထေရော၊ ဝင်္ဂန္တပုဏ္ဏား၏ သားဖြစ်သော ဥပသေန ထေရ်သည်။ ဣမာဒဿဂါထာယော၊ ဤဘွဲ့ဆို သီးကုံးအပ်သော ဆယ်ဂါထာတို့ကို။ အဘာသိတ္ထ၊ ဆိုပြီ။ ဥပသေနထေရဂါထာ အနက်ပြီး၏။