အဂါရသ္မာ၊ အိမ်ရာထောင်သော လူ၏ဘောင်မှ။
နိက္ခန္တံ၊ ထွက်သော။
အနဂါရိယံ၊ အိမ်ရာမထောင်သော ရဟန်းဘောင်၌။
ပဗ္ဗဇိတံ၊ ရဟန်းပြုသည်။
သန္တံ၊ ဖြစ်သော။
မံ၊ ငါ့ကို။
ဝိတက္ကာ၊ ကာမဝိတက် အစရှိကုန်သော မကောင်းသော အကြံတို့သည်။
ဥပဓာဝန္တိ၊ ငါ၏ စိတ်သို့ကပ်ကုန်၏။
ကဏှတော၊ မည်းသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။
ပဂဗ္ဘာ၊ ကြမ်းတန်းပျက်ချော်ခြင်းနှင့်ယှဉ်သော နေခြင်းရှိကုန်သော။
ဣမေ၊ ဤလူတို့သည်။
ဥပဓာဝန္တိ၊ ထိုမှ ဤမှ ပြေးရကုန်၏။
ဥဂ္ဂပုတ္တာ၊ ကိစ္စဖြင့် ထင်ရှားသော သူတို့၏ သားလည်းဖြစ်ကုန်ထသော။
မဟိဿာသာ၊ မြတ်သော လေးသမားလည်းဖြစ်ကုန်ထသော။
သိက္ခိတာ၊ ဆရာထံ၌ တဆဲ့နှစ်နှစ်ပတ်လုံး သင်အပ်ပြီးသော အလေးအတတ်လည်းရှိကုန်ထသော။
ဒဠှဓမ္မိနော၊ တင်ခက်သော ပိုနှစ်ထောင် အချိန်ရှိသောလေးကို တင်နိုင်ကုန်သော လေးသမားတို့သည်။
အမန္တာ၊ ထက်ဝန်းကျင်မှ။
အပလာယိနံ၊ ပြေးကုန်သော သူတို့၏။
သဟဿံ၊ တထောင်အတိုင်းအရှည်ရှိသော လူကို။
ပရိကိရေယျုံ၊ ပစ်ကုန်ရာ၏။
ဧတ္တကာဝိ၊ ဤမျှအတိုင်းအရှည်ရှိသော လေးသမားတို့သည် လည်းကောင်း။
ဘိယျောဝ၊ ထိုထက်လွန်သော လေးသမားတို့သည် လည်းကောင်း။
ဧကသရောဝ၊ တချောင်းသော မြှားကို သာလျှင်။
ခိပေယျ၊ ပစ်ရာ၏။
ဒွေသရေ၊ နှစ်ချောင်းသော မြှားတို့ကို။
နခိပေယျုံ၊ မပစ်နိုင်ကုန်ရာ။
ဣတ္ထိယော၊ မိန်းမတို့သည်ကား။
ပဉ္စပဉ္စသရေ၊ ရူပါရုံသဒ္ဒါရုံစသော ငါးပါးသော ကာရဂုဏ်ဟု ဆိုအပ်သော ငါးစင်းငါးစင်းသော မြှားတို့ကို။
ဧကတော၊ တကွနက်။
ခိပန္တိ၊ ပစ်နိုင်ကုန်၏။
ဧဝံ၊ ဤသို့။
ခိပေန္တိယော၊ ပစ်တတ်ကုန်သော မိန်းမတို့သည်။
ဧတ္ထကာဣမာဟိဣတ္ထီဟိ၊ ဤမိန်းမတို့ထက်။
ဘိယျော၊ များစွာသော မိန်းမတို့သည်။
သစေအာဂမိဿန္တိ၊ မိန်းမတို့၏ အရုပ်အသွင် ဆံကို ဖြီးခြင်း သမြတ်ကိုပြခြင်း ပြုံးရယ်ခြင်းအစရှိသော အားဖြင့် ဖျက်ဆီးလာကုန်ငြားအံ့။
ဧဝမ္ပိ၊ ဤသို့ငါ့ကို ဖျက်ဆီးဖျားယောင်းလာသော်လည်း။
မံ၊ ငါ့ကို။
နေဝဗျာဓယိဿန္တိ၊ မိန်းမတို့၏ မာယာဖြင့် ဖျက်ဆီးခြင်းငှါ မတတ်နိုင်ကုန်လတ္တံ့။
အဟံ၊ ငါသည်။
ဓမ္မေသု၊ ဝိပဿနာမဂ်ဖိုလ်တရားတို့၌။
ပတိဋ္ဌိတော၊ တည်ပြီးသည်။
အမှိ၊ ဖြစ်၏။
မေမယာ၊ ငါသည်။
အာဒိစ္စဗန္ဓုနော၊ နေမင်း၏ အဆွေဖြစ်တော်မူသော။
ဗုဒ္ဓဿ၊ မြတ်စွာဘုရား၏။
နိဗ္ဗာနဂမနံမဂ္ဂံ၊ နိဗ္ဗာန်သို့ရောက်ကြောင်းဖြစ်သော ဝိပဿနာဟူသော ခရီးကို။
သကိံ ဟိသကိံဧဝ၊ တကြိမ်သာလျှင်။
သုတံ၊ ကြားရ၏။
တတ္ထ၊ ထိုနိဗ္ဗာန်ဟူသော နိဗ္ဗာန်ခရီး၌။
မေမမ၊ ငါ၏။
မနော၊ စိတ်သည်။
နိရတော၊ မွေ့လျော်၏။
ပါပိမ၊ ယုတ်မာစွာသောမာရ်နတ်။
ဧဝမေဝ၊ ဤဆိုအပ်ခဲ့ပြီးသော အနိစ္စအသုဘဈာန်ကို တောင့်တခြင်း ဝိပဿနာဖြင့် သာလျှင်။
ဝိဟရန္တံ၊ နေသော။
မံ၊ ငါကို။
ယထာ၊ အကြင်အခြင်းအရာဖြင့်။
မဂ္ဂမ္ပိ၊ ကိလေသာ ဟူသော အကြောင်းကြောင့်လည်း။
နဥဒိက္ခသိ၊ မမြင်။
တထာ၊ ထိုအခြင်းအရာဖြင့်။
မစ္စု၊ သေမင်း၏ အနီးကို။
ကရိဿာမိ၊ ပြုအံ့။
ဧဝံ၊ ဤသို့သော အခြင်းအရာဖြင့်။
ဥပဂစ္ဆသိ၊ ငါ့သို့ ကပ်လာ၏။
တံ၊ ထိုသို့သေခြင်းအနီး၌ ပြုအံ့ဟူ၍ ကပ်လာခြင်းသည်။
နယုတ္တံ၊ မသင့်။
အရတိံ၊ လွန်စွာသော ကုသိုလ်တရား ဆိတ်ငြိမ်ရာကျောင်း၌ မမွေ့လျော်ခြင်းကိုလည်းကောင်း။
ရတိံစ၊ ငါးပါးသော ကာမဂုဏ်၌ မွေ့လျော်ခြင်းကို လည်းကောင်း။
ပဟာယ၊ စွန့်၍။
သဗ္ဗသော၊ ခပ်သိမ်းသော အခြင်းအရာအားဖြင့်။
ဂေဟဟိတံ၊ သားမယားစသည်နှင့် ယှဉ်သော။
ဝိတက္ကံစ၊ ဆွေမျိုးသားချင်း၌ တပ်မက်မောခြင်း မိစ္ဆာဝိတက်ကိုလည်း။
ပဟာယ၊ စွန့်၍။
ဝနတံ၊ အဇ္ဈတ္တိကဗာဟိရ အပြားဖြင့် ပြားသော ။
ကုဟိဉ္စိ၊ အလုံးစုံသောကာမဂုဏ်ဝတ္ထု၌။
တဏှံ၊ တပ်ခြင်းကို။
နကရေယျံ၊ ငါမပြုအံ့။
နိဗ္ဗာနကော၊ နိဗ္ဗာန်ကို အလိုရှိသော။
သဘိက္ခုသောဘိက္ခု၊ ထိုရဟန်းသည်။
အဝနတော၊ တစုံတခုသော အာရုံ၌ နှစ်သက်ခြင်းမရှိသော အားဖြင့် ကိလေသာ ဟူသော တောမှ ကင်းပြီးသည်ဖြစ်၍။
ဂမိဿံ၊ သွားတော့အံ့။
ကိဉ္စိ၊ အလုံးစုံသော။
ဣဓ၊ ဤလောက၌။
ပထဝိဉ္စ၊ မြေကို မှီသော လူစသော သတ္တဝါသည်လည်းကောင်း။
ဝေဟာသံ၊ ကောင်းကင်၌တည်သော နတ်တို့သည်လည်းကောင်း။
ရူပကတံ၊ ဘောက်ပြန်ခြင်းသဘောရှိသော။
ဇဂတောဂဓံ၊ လောကနှင့်ယှဉ်သော ဘဝသုံးပါး၌ အကျုံးဝင်သော။
ကိဉ္စိ၊ အလုံးစုံသော သင်္ခတတရားသည်။
ပရိဇိယျတိ၊ ဆွေ့မြေ့ပျက်စီးခြင်းသို့ ရောက်၏။
သဗ္ဗံ၊ အလုံးစုံသော တေဘုမ္မကတရားအပေါင်းသည်။
အနိစ္စံ၊ အိုခြင်းစညသ်တို့ဖြင့် နှိပ်စက်သောကြောင့် မမြဲသော သဘောရှိ၏။
ဧဝံဣမိနာအနိစ္စာဒိလက္ခဏာရောပနေန၊ ဤသို့ အနိစ္စ အစရှိသော လက္ခဏာရေးသို့တင်သဖြင့်။
သမေစ္စ၊ ဝိပဿနာ ပညာနှင့်တကွသော မဂ်ဉာဏ်ဖြင့်ထိုးထွင်း၍ သိ၍။
မုတန္တာ၊ ပိုင်းခြား၍ သိတတ်သော သဘောရှိသော ပညာရှိတို့သည်။
စရန္တိဝိဟရန္တိ၊ နေကုန်၏။
ဇနာ၊ ပုထုဇဉ် မိုက်တို့သည်။
ဥပဓီသု၊ ခန္ဓာဥပဓိစသည်တို့၌။
ဂမိတာသေ၊ တပ်မက်မောသော စိတ်ရှိကုန်၏။
ဒိဋ္ဌေ၊ မြင်အပ်သော ရူပါရုံ၌လည်းကောင်း။
သုတေ၊ ကြားအပ်သော သဒ္ဒါရုံ၌လည်းကောင်း။
ပဋိဃေစ၊ တွေ့အပ်သော ဖေါဋ္ဌဗ္ဗာရုံ၌ လည်းကောင်း။
မုတေ၊ ဆိုအပ်ပြီးသော ဒိဋ္ဌသုတဖေါဋ္ဌဗ္ဗမှ ကြွင်းသော နမ်းအပ်လျက်အပ်သော ဂန္ဓာရုံရသာရုံ၌လည်းကောင်း။
ဇနာ၊ ပုထုဇဉ်မိုက်တို့သည်။
ဂမိတာသေ၊ တပ်မက်မောသော စိတ်ရှိကုန်၏။
ဧတ္ထ၊ ဤဒိဋ္ဌစသောကာမဂုဏ်ငါးပါး၌။
ဆန္ဒံ၊ ကာမစ္ဆန္ဒကို။
ဝိနောဒယဝိနောဒေဟိ၊ ဖျောက်သော။
တထာသတိ၊ ထိုသို့ဖျောသည်ရှိသော်။
အနေဇော၊ တဏှာတည်းဟူသော မြူကင်းသည်။
ဘဝသိ၊ ဖြစ်လော။
ဟိသစ္စံ၊ မှန်၏။
ဧတ္ထ၊ ဤကာမဂုဏ်ငါးပါး၌။
ယောပုဂ္ဂလော၊ အကြင်ပုဂ္ဂိုလ်သည်။
နလိမ္ပတိ၊ တဏှာဟူသော လိမ်းကျံခြင်းမရှိ။
တံ ပုဂ္ဂလံ၊ ထို ပုဂ္ဂိုလ်ကို။
မုနိံ၊ မောနဟု ဆိုအပ်သော တရား၌ တည်သောကြောင့် မုနိဟူ၍။
အာဟု၊ ပညာရှိတို့ ဆိုကုန်၏။
အဋ္ဌသဋ္ဌိသိတာ၊ အယုတ်အလွန်ကို မယူမူ၍ ခြောက်ဆဲ့ရှစ်ပါးသော မိစ္ဆာအယူကို မှီကုန်သော။
သဝိတက္ကံ၊ မိစ္ဆာအယူနှင့်တကွသော မှားသော အကြံရှိကုန်သော။
ပုထုဇ္ဇနတာယ၊ များစွာသော ကိလေသာကို ဖြစ်စေတတ်သည်၏ အဖြစ်ဖြင့် ပုထုဇဉ်၌ အကျုံးဝင်ကုန်သော သူတို့သည်။
အဓမ္မနိဝိဋ္ဌာ၊ မိစ္ဆာဝိတက်တည်းဟူသော အနိစ္စစသည်ကို ယူသည်၏ အစွမ်းဖြင့် အဓမ္မဟု ဆိုအပ်သော မိစ္ဆာအယူ၌ သက်ဝင်ကုန်သော သူတို့သည်။
ကုဟိဉ္စိ၊ တစုံတယောက်သော အကြောင်း၌။
ဝဂ္ဂဂတာ၊ သဿတဝါဒစသော မိစ္ဆာအယူရှိသည်။
နစအဿဘပေယျ၊ မဖြစ်ရာသည် ကား။
န၊ မဟုတ်။
ယော ဘိက္ခု၊ အကြင်ရဟန်းသည်။
ဒုဋ္ဌုဒုလ္လဂါဟိ၊ ကိလေသာတို့သည် ဖျက်ဆီးအပ်သည်ဖြစ်၍ ကောင်းသော မိစ္ဆာဝါဒတို့ကို ယူလေ့ရှိသည်။
နောအဿနောဘဝေယျ၊ မဖြစ်ရာ။
သော၊ ထိုသူသည်။
ဘိက္ခုနာမ၊ ရဟန်းမည်သည်။
ဟောတိ၊ မည်၏။
ဒဗ္ဗော၊ ပညာရှိသည်။
စိရရတ္တံ၊ ကြာမြင့်စွာသော ကာလပတ်လုံး။
သမာဟိတော၊ တည်ကြည်၏။
အကုဟကော၊ စည်းလည်းလှည့်ပတ်ခြင်းမှ လည်းကင်း၏။
နီပကော၊ သိမ်မွေ့စွာလိမ္မာ၏။
အပိဟာလု၊ တပ်ခြင်းတဏှာမှလည်းကင်း၏။
သန္တိပဒံ၊ နိဗ္ဗာန်ကို။
အဇ္ဈဂမာ အဂိဂတော၊ ရ၏။
ပဋိစ္စ၊ အာရုံပြုသည်၏ အစွမ်းဖြင့် နိဗ္ဗာန်ကို စွဲ၍။
ပရိနိဗ္ဗုတော၊ သဥပါဒိသေသနိဗ္ဗာနဓာတ်ဖြင့် ကိလေသာတို့မှ ငြိမ်း၏။
ဣဒါနိ၊ အခုအခါ၌။
ကာလံ၊ အနုပါဒိသေသနိဗ္ဗာနဓာတ်အလို့ငှါ အခါကို ငံလင့်ခြင်းကို။
ကင်္ခတိ၊ အလိုရှိ၏။
တံ ပုဂ္ဂလံ၊ ထို ပုဂ္ဂိုလ်ကို။
မုနိ၊ မောနေယျ ဓမ္မနှင့် ပြည့်စုံသောကြောင့် မုနိဟူ၍။
အာဟု၊ ပညာရှိတို့ဆိုကုန်၏။
ဂေါတမံ၊ ဂေါတမအနွယ်ဖြစ်သော သူ။
မာနံ၊ သေယျမာန်စသော ကိုးပါးသော မာန်ကို။
ပဇဟဿု၊ ပယ်စွန့်လော။
မာနပထဉ္စ၊ မာန်ဖြစ်ရာဖြစ်၌ဖြစ်သော မသင့်သော နှလုံးသွင်းခြင်းဖြင့် ခြံရံအပ်သော ဇာတိအစရှိသော တရားနှင့်စပ်သော ကိလေသာဟူသော မာန်၏ အကြောင်းကို။
ဇဟဿု၊ ပယ်စွန့်လော။
အသေသံ၊ အကြွင်းမဲ့။
မာနပထမှိ၊ မာန်၏ အကြောင်းဖြစ်သော ကိလေသာကိုလည်း။
ပရဉ္စိတော၊ မာန်၏ ဝတ္ထုလျှင်အကြောင်းရှိသော တွေဝေခြင်းသို့ရောက်သည်။
ဝိပ္ပဋိသာရီ၊ နှလုံးမသာယာသည်။
ဟုတွာ၊ ဖြစ်၍။
စီရရတ္တံ၊ ဤကမ္မဋ္ဌာန်း၌လုံ့လပြုသော ခဏကိုလွန်သော ရှေးအဘို့၌သာလျှင်။
အရဟတ္တံ၊ အရဟတ္တဖိုလ်သို့။
နပါပုဏိ၊ မရောက်နိုင်။
ဟိသစ္စံ၊ သူတပါးကျေးဇူးကို ချေခြင်းဖြင့်။
မက္ခိတာ၊ သူတပါးတို့၏ ကျေးဇူးကို ချေတတ်ကုန်သော။
ပဇာ၊ သတ္တဝါတိုသည်။
မာနဟတာ၊ မာန်ဖြင့် ဖျက်အပ်သော ဂုဏ်ရှိကုန်သည်ဖြစ်၍။
နိရယံ၊ ငရဲသို့။
ပတန္တိ၊ ကျရောက်ကုန်၏။
မာနဟတာ၊ မာန်ဖြင့် ဖျက်ဆီးအပ်ကုန်သည်ဖြစ်၍။
နိရယံ၊ ငရဲသို့။
ဥပဂတာ၊ ကပ်ရကုန်သည်ဖြစ်၍။
ဇနာ၊ လူတို့သည်။
စိရရတ္တံ၊ ရှည်မြင့်စွာသော ကာလပတ်လုံး။
သောစန္တိ၊ စိုးရိမ်ရကုန်၏။
မဂ္ဂဇိတော၊ မဂ်ဖြင့် ဆောင်အပ်သော ကိလေသာရှိသော။
သမာပဋိပန္နော၊ ကောင်းသော အကျင့်ရှိသော။
ဘိက္ခု၊ ရဟန်းသည်။
ကဒါစိ၊ တရံတခါမှ။
နသောစတိ၊ မစိုးရိမ်။
သော ဘိက္ခု၊ ထိုရဟန်းသည်။
ကိတ္တဉ္စ၊ ပညာရှိတို့၏ ချီးမွမ်းခြင်းကိုလည်းကောင်း။
သုခဉ္ဏ၊ ကိုယ်စိတ် ချမ်းသာခြင်းကိုလည်းကောင်း။
အနုဘောတိ၊ ခံစား၏။
တံ၊ ထိုသို့ကောင်းသော အကျင့်သဘောရှိသော သူကို။
တထံ၊ မဘောက်မပြန်။
ဓမ္မဒဿောတိ၊ တရားကိုမြင်သော သူဟူ၍။
ပဏ္ဍိတာ၊ ပညာရှိတို့သည်။
အာဟု၊ ဆိုကုန်၏။
တသ္မာ၊ ထိုကြောင့်။
ဣဓ၊ ဤလောက၌။
အခိလော၊ စေတောခိသစသော ငါးပ်းသော တံသင်းငြောင့်မှကင်းပြီးသော။
ပဓာနဝါ၊ သမ္မပဓာန် လုံ့လနှင့် ပြည့်စုံထသော။
ဝိသုဒ္ဓေါ၊ နီဝရဏဟု ဆိုအပ်သော တိမ်တိုက်မှ ကင်းသဖြင့် အထူးထူး အပြားပြားစင်ကြယ်စွာ ထသော။
ဘိက္ခု၊ သံသရာဘေးကို ရှုလေ့ရှိသော ရဟန်းသည်။
နီဝရဏာနိ၊ ကာမစ္ဆန္ဒနီဝရဏ စသည်တို့ကို။
ပဟာယ၊ ပယ်စွန့်၍။
မာနဉ္စ၊ ကိုးပါး အပြားရှိသော မာန်ကိုလည်း။
အသေသံ၊ အကြွင်းမရှိ။
ပဟာယ၊ အရဟတ္တမဂ်ဖြင့် စွန့်၍။
သမိတာဝီ၊ ခပ်သိမ်းသော ကိလေသာတို့မှ ငြိမ်းပြီးသည်ဖြစ်၍။
ဝိဇ္ဇာယ၊ သုံးပါးအပြားရှိသော ဝိဇ္ဇာဖြင့်။
အန္တကရော၊ အဆုံးကို ပြု၏။
ဣတိ၊ ဤသို့။
အတ္တာနံ၊ မိမိကိုယ်ကို။
ဩဝါဒတိ၊ ဆုံးမ၏။
အဟံ၊ ငါဝင်္ဂီသသည်။
ကာမရာဂေန၊ ကာမရာဂဖြင့်။
ဍယှာမိ၊ လောင်၏။
မေ၊ ငါ၏။
စိတ္တံ၊ စိတ်ကို။
ပရိဓုယှတိ၊ ကာမရာဂဖြင့် အဖန်တလဲလဲ လောင်၏။
ဂေါတမ၊ ဂေါတမ တပည့်သားဖြစ်သော ငါ့ရှင်။
သာဓုအာယာစာမိ၊ တောင်းပန်ပါ၏။
မေ၊ ငါ့အား။
အနုကမ္ပာယ၊ အစဉ်သနားသဖြင့်။
နိဗ္ဗာပနံ၊ ရာဂ၏ ငြိမ်းကြောင်းရာဂ၏ ငြိမ်းစေခြင်းငှါ စွမ်းနိုင်သော အယူကို။
ဗြူဟိ၊ ဟောပါလော။
ဣတိ၊ ဤသို့။
သာစိတော၊ ဝင်္ဂိသထေရ်သည်တောင်းပန်အပ်သည်ဖြစ်၍။
အာယသ္မာအာနန္ဒေါ၊ အရှင်အာနန္ဒာသည်။
ဝိပရိယေသာ၊ အသုဘကို သုဘဟု ဘောက်ပြန်သော အယူရှိသော။
သညာယ၊ အမှတ်ဖြင့်။
တေ၊ သင်၏။
စိတ္တံ၊ စိတ်ကို။
ကာမရာဂေန၊ ကာမရာမသည်။
ပရိဍယှတိ၊ အဘန်တလဲလဲထောင်၏။
ရာဂူပသံဟိတံ၊ မိမိတို့၏ လက်ခြေနားနှာခေါင်းစသော အလုံးစုံသော ကိုယ်၌ တပ်သော ရာဂနှင့်ယှဉ်သော။
သုဘံ၊ ဤကိုယ်တင့်တယ်၏ လက်ခြေမျက်နှာတင့်တယ်၏ ဤသို့စသော။
နိမိတ္တံ၊ ကိလေသာဖြင့် ဖျက်ဆီးကြောင်းကို။
ပရိဝဇ္ဇေဟိ၊ ထိုသုဘသညာကိုပယ်၍ အသုဘသညာဖြင့် ကြဉ်ဘိလော။
အသုဘာယ၊ ဤမိန်းမတို့ကားကိုပါးသော ဒွါရတို့မှ မပြတ်ယိုစီးသော ကျင်ကြီးကျင်ငယ်နှပ်တံတွေးစသော အပုပ်ဖြင့် ပြည့်သောကြောင့် မတင့်တယ်ဟူသော အသုဘ၌ဖြစ်သော။
စိတ္တံ၊ စိတ်ကို။
ဘာဝေဟိ၊ ပွါးစေလော။
ဧကဂ္ဂံ၊ တည်ကြည်စွာ တခုတည်းသော အာရုံ၌။
သုသမာဟိတံ၊ ကောင်းစွာထားသည်ကို။
ကတွာ၊ ပြု၍။
ဘာဝေဟိ၊ ပွါးစေလော။
ဘဝ၊ သင်၏။
အသုဘာနုပဿနံ၊ မတင့်တယ်ဟု အဘန်တလဲလဲ ရှုခြင်းကို။
သုကရံ၊ ကောင်းစွာ ပြုခြင်းဟူ၍။
အက္ခာမိ၊ ငါဆို၏။
ကာယဂတာသတိ၊ ဆံအမွေးခြေသည်းလက်သည်း သွားအရေစသော သုံးဆဲ့နှစ်ပါးသော အစု၌ဖြစ်သော။
သတိ၊ အကြိမ်များစွာ ပွါးစေခြင်းနှင့်ယှဉ်သော သတိကို။
အတ္ထု၊ ဖြစ်စေလော။
နိဗ္ဗိဒါဗဟုလော၊ အတ္တဘော၌ ငြီးငွေ့ခြင်းများသည်လည်း။
ဘဝ၊ ဖြစ်စေလော။
အနိမိတ္တဉ္စ၊ နိစ္စသုခနိမိတ်စသည်တို့ကို ခွါသဖြင့် အနိစ္စအနုပဿနာ အထူးဟု ဆိုအပ်သော နိမိတ်ကင်းခြင်းမည်သည်ကိုလည်း။
ဘာဝေဟိ၊ ပွါးစေလော။
မာနာနုသယဉ္စ၊ မာနာနုသယကိုလည်း။
ဥဇ္ဇဟ၊ ထိုအနိစ္စနုပဿနာကိုပွါးစေသည်ရှိသော် အရဟတ္တမဂ်ကိုရသဖြင့် စွန့်ဘိလော။
တတော၊ ထိုနောင်မှ။
မာနာဘိသမယာ၊ မာနကို ဒဿနာဘိသယပဟာနာဘိသမယဖြင့်ကောင်းစွာပယ်ခြင်းကြောင့်။
ဥပသန္တော၊ ရာဂအစရှိသည်တို့မှ ငြိမ်းသည်ဖြစ်၍။
စရိဿတိဝိတရိဿတိ၊ နေရလတ္တံ့။
ယာယဝါစာယ၊ အကြင်စကားဟူသော အကြောင်းကြောင့်။
အတ္တာနံ၊ မိမိကိုယ်ကို။
နတာရယေ၊ နှလုံးမသာယာခြင်းဖြင့် မပူပန် မနှိပ်စက်ရာ။
ပရေစ၊ တပါးသော သူတို့ကိုလည်း ။
နဝိဟိံ သေယျ၊ မဖျက်ဆီးမနှိပ်စက်ရာ။
သာဝါစာ၊ ထိုစကားသည်။
ဝေ၊ စင်စစ်။
သုဘာသိတာသုဘာဘိတာနာမ၊ ကောင်းစွာဆိုအပ်သော စကားမည်သည်။
ယာသ္မာ၊ အကြင်ကြောင့်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
တသ္မာ၊ ထိုကြောင့်။
တမေဝဝါစံ၊ ထိုသို့သဘောရှိသော စကားကိုသာလျှင်။
ဘာသေယျ၊ ဆိုရာ၏။
ယာဝါစာ၊ အကြင်စကားြသည်။
ပဋိနန္ဒိတာ၊ မျက်မှောက်အဖြစ်ဖြင့် နှစ်သက်အပ်ချစ်မြတ်နိုးအပ်၏ နောင်အခါ၌ နာကုန်သော သူတို့သည် ကောင်းစွာခံလင့်အပ်၏။
ဧဝရူပံ၊ ဤသို့သဘောရှိသော။
ပိယဝါစမေဝ၊ ချစ်ဘွယ်သော စကားကိုသာလျှင်။
ဘာသေယျ၊ ဆိုရာ၏။
ယံဝါစံ၊ အကြင်စကားကို။
ဘာသန္တော၊ ဆိုသည်ရှိသော်။
ပရေသံ၊ သူတပါးတို့သည်။
ပါပါနိ အပိယာနိ၊ မချစ်အပ်ကုန်သော။
အနိဋ္ဌာနိ၊ အလိုမရှိကုန်သော ။
ဖရုသဝါစာနိ၊ ကြမ်းတန်းသော စကားတို့ကို။
အနာဒါယ အဂဟေတွာ၊ မယူမူ၍။
ပိယံပိယ ဝါစံ၊ ချစ်ဘွယ်သော စကားကို။
ဘာသတေ၊ ဆိုရာ၏။
ဝေ၊ စင်စစ်။
သစ္စံ၊ မချွတ်မယွင်းမှန်သော။
အမတဝါစာ၊ သေခြင်းကင်းသော နိဗ္ဗာန်ကို ပြတတ်သော စကားသည်။
အတ္ထိ၊ ရှိ၏။
ယာအယ်ဝါစာနာမ၊ အကြင်စကားမည်သည်ကား။
ဧသဧသောဓမ္မော၊ ဤသဘောတရားသည်။
သနန္တနော၊ ရှေး၌ဖြစ်သော ။
စရိယာပဝေဏီ၊ အကျင့်စဉ်တည်း။
သစ္စေစ၊ မှန်သည်၌လည်းကောင်း။
အတ္ထေစ၊ မိမိအကျိုးစီးပွါးသူတပါးအကျိုးစီးပွါး၌လည်းကောင်း။
ဓမ္မေစ၊ ထိုအကျိုးစီးပွါးနှင့်အကြောင်းဖြစ်သော အကျင့်တရား၌ လည်းကောင်း။
ပတိဋ္ဌိတာ၊ တည်ကုန်သော သူတို့ကို။
သန္တောသန္တောဣတိ၊ သူတော်ကောင်းမည်ကုန်၏ ဟူ၍။
အာဟု၊ ပညာရှိတို့ ဆိုကုန်၏။
ခေမံ၊ ဘေးမရှိသော။
နိဗ္ဗာနံ၊ နိဗ္ဗာန်သို့။
ပတ္တိယာ၊ ရောက်စေခြင်းငှါ။
ဒုက္ခဿ၊ ဝဋ်ဆင်းရဲ၏။
အန္တကရိယာယ၊ အဆုံးကို ပြုခြင်းငှါ။
ယံဝါစံ၊ အကြင်စကားကို။
ဗုဒ္ဓေါ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။
ဘာသတိ၊ ဟောတော်မူ၏။
ဝေ၊ စင်စစ်။
သာ၊ ထိုစကားသည်။
ဝါစာနံ၊ စကားတို့ထက်။
ဥတ္တမံ၊ မြတ်သော စကားမည်၏။
ဂမ္ဘိရပညော၊ နက်နဲသော ခန္ဓာအာယတန စသည်တို့၌ ဖြစ်သော သိမ်မွေ့သော ပညာနှင့် ပြည့်စုံသောကြောင့်နက်နဲသော ပညာလည်းရှိထသော။
မေဓာဝီ၊ မေဓဟု ဆိုအပ်သော ဓမ္မဩဇာပညာနှင့် ပြည့်စုံထသော။
မဂ္ဂေါမဂ္ဂဿ ကောဝိဒေါ၊ ဤကား ဒုဂ္ဂတိ၏ အကြောင်း၌ကား သုဂတိ၏ အကြောင်း၌ ကားနိဗ္ဗာန်၏အကြောင်းတည်းဟူ၍ ဤသို့ အကြောင့်ဟုတ်သည် မဟုတ်သည်၌ လိမ္မာသော ပညာရှိတော်မူထသော။
ပဟာပညော၊ သာဝကပါရမီဉာဏ်၏ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်သော အထူးသဖြင့် ကြီးသော ပညာရှိထသော။
သာရိပုတ္တော၊ အရှင်သာရိပုတ္တရာသည်။
ဘိက္ခူနံ၊ ရဟန်းတို့အား။
ဓမ္မံ၊ တရားကို။
ဒေသေတိ၊ ဟောပေ၏။
သော၊ ထိုအရှင်သာရိ ပုတ္တရာသည်။
သံခိတ္တေနပိ၊ အကျဉ်းအားဖြင့်လည်း။
ဓမ္မံ၊ တရားကို။
ဒေသေတိ၊ ဟောတော်မူ၏။
ဝိတ္ထာရေနပိ၊ အကျယ်အားဖြင့်လည်း။
ဘာသတိ၊ ဟောတော်မူ၏။
သာဠိကာယ၊ သာဠိကာသည်။
နိဂ္ဃောသောဝိယ၊ သာယာစွာ အသံကို တွန်သကဲ့သို့။
ဧဝံတထာ၊ ထိုအတူ။
ပဋိဘာနံ၊ သမုဒ္ဒရာ လှိုင်းထံပိုးကဲ့သို့ အဆင့်အဆင့်အဆုံးမရှိ သတ္တဝါတို့ဉာဏ်၌ထင်သော တရားကို။
ဥဒိယျတိနိစ္ဆရတိ၊ မြွက်တော်မူ၏။
တံဓမ္မံ၊ ထိုတရားကို။
ဒေသေန္တဿ၊ ဟောသော။
တဿ၊ တရားစစ်သူကြီးသဘွယ်ဖြစ်သော အရှင်သာရိပုတ္တရာ၏။
မဓုရံ၊ သာယာစွာသော။
ဂိရံ၊ အသံကို။
သုဏန်တိ၊ ရိုသေစွာ နာကုန်၏။
ရဇ္ဇနီယေန၊ တပ်ဘွယ်သော။
သရေန၊ အသံဖြင့်လည်းကောင်း။
သဝနီယေန၊ နာဘွယ်သော။
ဝဂ္ဂုနာ၊ ပြေပြစ်စွာ နှလုံးကိုဆော်သော အသံဖြင့်လည်းကောင်း။
ဘိက္ခဝေါ၊ ရဟန်းတို့သည်။
ဥဒ္ဓဂ္ဂစိတ္တာ၊ တက်ကြွသောပီတိအစွမ်းဖြင့် မတွန့်တိုသော စိတ်ရှိသည်ဖြစ်၍။
မုဒိတာ၊ ဝမ်းမြောက်ခြင်းနှင့်ပြည့်စုံသည်ဖြစ်၍။
သောတံဩဓေန္တိ၊ နားထောင်ကုန်၏။
အဇ္ဇပန္နရသေ၊ တဆဲ့ငါးရက်မြောက်သော ယခုနေ့၌။
ဝိသုဒ္ဓိယာ၊ စင်ကြယ်ခြင်းအကျိုးငှါ ဝိသုဒ္ဓိပဝါရဏာဖြင့်။
ပဉ္စသတာ၊ ငါးရာ အတိုင်းအရှည်ရှိကုန်သော။
ဘိက္ခူ၊ ရဟန်းတို့သည်။
သမဂတာ၊ ဘုရားမြတ်စွာကို ခြံရံ၍နေခြင်း သင်အံသရဇ္ဈာယ်ခြင်း၏ အစွမ်းဖြင့်စည်းဝေး၍ နေကုန်သည်။
ဟောန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။
တေစ၊ ထိုငါးရာသော ရဟန်းတို့သည်ကား။
သံယောဇနဗန္ဓနစ္ဆိဒါ၊ သံယောဇဉ်ဟု ဆိုအပ်သော အစဉ်ဖွဲ့တတ်သော ကိလေသာတို့ကို ဖြတ်၍ တည်ကုန်ပြီ။
အနီဃာ၊ ကိလေသာဟူသော ဆင်းရဲခြင်းမှ ကင်းကုန်ပြီ။
ခီဏာပုနဗ္ဘဝါ၊ ကုန်ပြီးသော တဘန်ဘဝသစ်၌ဖြစ်ခြင်းရှိကုန်ပြီ။
ဣသိ၊ ရဟန္တာပုဂ္ဂိုလ်နတို့၏ သီလက္ခန္ဓစသော တရားကို ရှာမှီးကုန်ပြီ။
အပစ္စပရိဝါရိတော၊ အမတ်အပေါင်းခြံရံအပ်သော။
စက္ကဝတ္တိရာဇာ၊ စကြာမင်းသည်။
သမန္တာ၊ လေးကျွန်းလေးမျက်နှာဟု ဆိုအပ်သော ထက်ဝန်းကျင်သော အရပ်မှ ။
သာဂရန္တံ၊ သမုဒ္ဒရာအဆုံးရှိသော။
ဣမံမဟိံ၊ ဤကျွန်းကြီးလေးကျွန်းကျွန်းငယ်နှစ်ထောင်မြေအပြင်၌ ရှိသော လူအပေါင်းကို။
အနူပရိယေတိ အနုပရိဝတ္တတိယထာ၊ အစိုးရသည်အဖြစ်ဖြင့် မိမိအလိုသို့ ချည်းလိုက်စေနိုင်သကဲ့သို့။
ဧဝံတထာ၊ ထိုအတူ။
ဝိဇိတသင်္ဂါမံ၊ ကိလေသာဟု ဆိုအပ်သော အောင်ပြီးသော စစ်မြေအရပ်ရှိတော်မူထသော။
သတ္ထဝါဟံ၊ အရိယမဂ္ဂင်ရှစ်ပါးဟူသော ရထားထက်တင်၍ ဝေနေယျသတ္တဝါတို့ကို သံသရာဟူသော ခရီးခဲမှ ထုတ်ဆောင်ကယ်တင်တော်မူတတ်ထသော။
အနုတ္တရံ၊ သီလသမာဓိစသော ဂုဏ်ဖြင့် တူသော သူရှိတော်မမူထသော။
သတ္ထာရံ၊ မြတ်စွာဘုရားကို။
မစ္စုဟာယိနော၊ ဒေဝပုတ္တမာရ်ကိလေသမာရ်စသော မာရ်တို့၏ သဟဲဖြစ်သောသေခြင်းကို ပယ်ကုန်ပြီးထသော။
တေဝိဇ္ဇာ၊ ဝိဇ္ဇာသုံးပါးနှင့် ပြည့်စုံကုန်ထသော။
သာဝကာ၊ တပည့်သားတော်တို့သည်။
ပယိရူပါသန္တိ၊ ဆည်းကပ် ခစားကုန်၏။
ဘဂဝတော၊ မြတ်စွာဘုရား၏။
သဗ္ဗေ၊ ခပ်သိမ်းကုန်သော။
ပုတ္တာ၊ သားတော်ဖြစ်ကုန်သော ရဟန္တာငါးရာတို့သည်။
သန္တိ၊ ရှိကုန်၏။
ဧတ္ထ၊ ဤငါးရာသော ဘုရားတပည့်သားတော်အပေါင်း၌။
ပလာသော၊ ကိုယ်တွင်း၌ သီလသမာဓိစသောဂုဏ်အနှစ်မှ ကင်းသော သူသည်။
နဝိဇ္ဇတိ၊ မရှိ။
တဏှာသလ္လဿ၊ တဏှာတည်းဟူသော ငြောင့်ကို။
ဟန္တာရံ၊ နှုတ်ပယ်တော်မူတတ်သော။
အာဒိစ္စဗန္ဓုနံ၊ နေမင်း၏ အဆွေဖြစ်တော်မူသော ဘုရားသခင်ကို။
အဟံ၊ ငါသည်။
ဝန္ဒေဝန္ဒာမိ၊ ရှိခိုးပါ၏။
ဝိရဇံ၊ ကင်းပြီးသော ကိလေသာ ဟူသောမြူရှိထသော။
ဓမ္မံ၊ နိဗ္ဗာန်နှင့် စပ်သော တရားကို။
ဒေသေန္တံ၊ ဟောတော်မူတတ်သော။
သုဂတံ၊ မြတ်စွာဘုရားကို။
ဘိက္ခုနံ၊ ရဟန်းတို့၏ ။
ပရောသဟဿံ၊ တထောင်သုံးရာငါးဆယ်သော ရဟန်းသည်။
ပယိရုပါသတိ၊ အရိုအသေဆည်းကပ်၏။
နိဗ္ဗာနံ နိဗ္ဗာနေ၊ နိဗ္ဗာန်၌။
အကုတောဘယံ၊ တစုံတခုသော ဘေးသည်။
နတ္ထိ၊ မရှိ။
ဝိပုလံ၊ ပြန့်ပြောစွာထသော။
သမ္မာသမ္ဗုဒ္ဓဒေသိတံ၊ မြတ်စွာဘုရားသည် ဟောတော်မူအပ်သော။
ဓမ္မံ၊ တရားတော်ကို။
သုဏန္တိ၊ အရိုအသေနာကုန်၏။
သမ္ဗုဒ္ဓေါ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။
ဘိက္ခုသံဃပုရက္ခတော၊ ရဟန်းအပေါင်း ခြံရံအပ်သည်ဖြစ်၍။
သောဘတိဝတ၊ ကြယ်များဘောင်ဝယ်သကဲ့သို့ တင့်တယ်စွတကား။
ဘဂဝါ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။
နာဂေါနာမ၊ မကောင်းမျုကို ပြတော်မမူတတ်သော ကြောင့် နာဂအမည်ရှိသည်။
အသိ၊ ဖြစ်တော်မူ၏။
ဣသိနံ၊ ဝိပဿီ အစရှိသောဘုရားရှင်ဟု ဆိုအပ်သော ဣသိတို့၏။
သတ္တမော၊ ခုနစ်ဆုမြောက်သော။
ဣသိ၊ ဘုရားရှင်သည်။
အသိ၊ ဖြစ်တော်မူ၏။
မဟာမေဃောမဟာမေဃာဣဝ၊ စတုဒ္ဒသီနေ့၌ ရွာသော မိုဃ်းကြီးကဲ့သို့။
ဟုတွာန၊ ဖြစ်၍။
သာဝကေ၊ တပည့်သားတော်တို့ကို။
အဘိဝဿတိ၊ တရားတည်းဟူသော မိုဃ်းဖြင့် ရွာစေတော်မူ၏။
ဒိဝါ၊ နေ့အခါ၌။
ဝိဟာရာ၊ ကိုယ်တော်တည်း ကိန်းတော်မူရာအရပ်မှ။
နိက္ခမ၊ ထွက်တော်မူ၍။
သတ္ထုဒဿနကမျတာယ၊ ဘုရားမြတ်စွာကို ဖူးမြင်ခြင်းငှါ အလိုရှိသဖြင့်။
သာဝကော၊ တပည့်သားဖြစ်သော။
ဝင်္ဂိသော၊ ဝင်္ဂိသအမည်ရှိသောအကျွန်ုပ်သည်။
မဟာဝီရ၊ ကြီးစွာသော လုံ့လရှိတော်မူသော အရှင်ဘုရား။
တေ၊ အရှင်ဘုရား၏။
ပါဒေ၊ ခြေတော်တို့ကို။
ဝန္ဒတိ၊ ရှိခိုးပါ၏။
မာရဿ၊ မာရ်မင်း၏။
ဥမ္မဂ္ဂပထံ၊ ထက်မျက်စွာသော ကိလေသာကို ဖြစ်စေတတ်သော အကြောင်းကို။
အဘိဘုယျဆိန္ဒိတွာ၊ ဖြတ်တော်မူ၍။
ခိလာနိ၊ ရာဂအစရှိသောတံသင်းတို့ကို။
ပဘိဇ္ဇဘိန္ဒိတွာ၊ ဖျက်ဆီး၍။
စရသိ၊ ကြွတော်မူ၏။
ဗန္ဓနံပမုဉ္စကရံ၊ ကိလေသာ တည်းဟူသော အနှောင်အဖွဲ့ကို ဖြေခြင်းကို ပြုတော်မူတတ်သော။
အသိတံအနိဿိတံ၊ ရာဂစသည်ကိုမှီးခြင်းမရှိသော။
တာဂသော၊ သတိပဋ္ဌာနစသော အတို့အားဖြင့်။
ပဋိသဇ္ဇ၊ ခွဲခြမ်းဝေဘန်ခြင်းကို ပြု၍။
ဒေသေန္တံ၊ ဟောတော်မူတတ်သော။
တံတထာဂတံ၊ ထိုမြတ်စွာဘုရားကို။
ပဿထ၊ ရှုကုန်သော။
ဟိသစ္စံ၊ မှန်၏။
ဩဃဿ၊ ကာမောဃစသော ဩဃလေးပါးမှ။
နိတ္ထရဏတ္ထံ၊ ထွက်မြောက်စေခြင်း အကျိုးငှါ။
အနေကဝိဟိတံ၊ သတိပဋ္ဌာန်စသည် အစွမ်းဖြင့် များသော အပြားရှိသော။
မဂ္ဂံ၊ နိဗ္ဗာန်သို့ဆောင်တတ်သော တရားကို။
အက္ခာသိ၊ ဟောတော်မူ၏။
တေန၊ ထိုမြတ်စွာဘုရားသည်။
တသ္မိံ အမတေ၊ ထိုသေခြင်းကင်းသော နိဗ္ဗာန်သို့ အဆောင်တတ်သော တရားကို။
အက္ခာတေ၊ ဟောတော်မူသည်ရှိသော်။
ဓမ္မဒဿာ၊ တရားကို ရှုလေ့ရှိကုန်သော သူတို့သည်။
အသံဟိရာ၊ တစုံတခုသော တွန့်တိုခြင်းမရှိကုန်သည်ဖြစ်၍။
ဋ္ဌိတာ၊ တည်ကုန်သည်။
ဟောန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။
ပဇ္ဇောတကရော၊ ဝိိဇ္ဇာဟူသော မှောင်ကို ပယ်ဖျောက်သဖြင့် အလင်းကို ပြုတတ်သော အရဟတ္တမဂ်ဉာဏ်ကို။
အဘိဝိဇ္ဈအဘိဇ္ဈိတွာ၊ ထိုးထွင်း၍ သိတော်မူပြီး၍။
သဗ္ဗံဋ္ဌိတီနံ၊ အလုံးစုံသော ဒိဋ္ဌီတို့၏ အကြောင်း ဝိညာဏ ဋ္ဌိတိတို့ကို။
အတိက္ကမ၊ လွန်တော်မူ၍။
အတိက္ကမဘူတံနိဗ္ဗာနံ၊ လွန်ရာဖြစ်၍ ဖြစ်သော နိဗ္ဗာန်ကို။
အဒ္ဒါအဒ္ဒသ၊ မြင်တော်မူ၏။
နိဗ္ဗာနံ၊ နိဗ္ဗာန်တရားကို။
ဉတွာစ၊ သဗ္ဗညုတညာဏ်ဖြင့်သိပြီး၍ လည်းကောင်း။
သစ္ဆိကတွာစ၊ မဂ်ဉာဏ်ဖြင့်နိဗ္ဗာန်ကို မျက်မှောက်ပြုပြီး၍လည်းကောင်း။
ဒသဋ္ဌာနံ၊ ဆယ်ပါးသော အကြောင်းရှိသော။
အဂ္ဂံ၊ မြတ်သော တရားတော်ကို။
သောဘဂဝါ၊ ထိုမြတ်စွာဘုရားသည်။
အဒေသယိ၊ ပဉ္စဝဂ္ဂီရဟန်းတို့အား ဟောတော်မူပြီ။
ဧဝံ၊ ဤသို့ ဆိုအပ်ခဲ့ပြီးသော နည်းဖြင့်။
ဓမ္မေ၊ နိဗ္ဗာန်ရခြင်း၏ အကြောင်းဖြစ်သော တရားကို။
ဘဂဝတာ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။
သုဒေသိတာ၊ ကောင်းစွာ ဟောအပ် သည်ရှိသော်။
ဓမ္မံ၊ တရားကို။
ဝိဇာနတံ ဝိဇာနန္တေဟိ၊ သိသော သူတို့သည်။
ပမာဒေါ၊ မေ့လျော့ခြင်းကို။
ကောကာတဗ္ဗော၊ အဘယ်သို့ ပြုပါအံ့နည်း။
နကာတဗ္ဗောဧဝ၊ မပြုအပ်သလျင်ကတည်း။
တသ္မာ၊ ထိုသို့တရားကို ကောင်းစွာဟောတော်မူအပ်၏ဟု သိသောသူသည် မမေ့မလျော့ပြုအပ်သောကြောင့်။
တဿဘဂဝတော၊ ထိုမြတ်စွာဘုရားသည်။
သာသနေ၊ သာသနောတော်၌။
တထာဂတံ၊ မြတ်စွာဘုရားကို။
နမဿနမဿန္တော၊ ရှိခိုးလျက်။
အပ္ပမတ္တော၊ မမေ့မလျော့။
သဒါ၊ အခါခပ်သိမ်း။
အနုသိက္ခေ၊ သုံးပါးသော သိက္ခာဝိပဿနာ အစဉ်မဂ်အစဉ်ဖြင့် အဘန်တလဲလဲ သင်ရာ၏။
တိဗ္ဗနိက္ကမော၊ မြဲမြံသော လုံ့လရှိသော။
သုခဝိဟာရာနံ၊ မျက်မှောက်၌ချမ်းသာစွာ နေကြောင်းဖြစ်ကုန်သော။
ဝိဝေကာနံ၊ သုံးပါးသော ဝိဝေကတို့ကို။
အဘိဏှာသော၊ မပြတ်။
လာဘီ၊ ရသော။
ကောဏ္ဍညော၊ ကောဏ္ဍညအမည်ရှိသော။
ယောထေရော၊ အကြင်မထေရ်သည်။
ဗုဒ္ဓါနုဗုဒ္ဓေါ၊ ဘုရားသခင်သည် ရှေးဦးစွာ သစ္စာလေးပါး တရားကို သိပြီးသည်မှနောက်၌ အလုံးစုံသော တပည့်တို့၏ ရှေးဦးစွာ ဘုရားအတူသစ္စာလေးပါးတရားကို သိ၏။
သတ္ထုဿ၊ မြတ်စွာဘုရား၏။
သာသနကာရိနာ၊ ဆုံးမတော်မူတိုင်းပြုလေ့ရှိသော ကောဏ္ဍညထေရ်မြတ်သည်။
သာဝကေန၊ သာဝက အပေါင်းသည်။
ယံဓမ္မံ၊ အကြင်သစ္စာ လေးပါး ပဋိသမ္ဘိဒါ လေးပါးစသော တရားသို့။
ပတ္တဗ္ဗံ၊ ရောက်အပ်၏။
တံသဗ္ဗံ၊ ထိုအလုံးစုံသော သာဝကတို့သည်ရအပ်သော တရားအပေါင်းသို့။
အပ္ပမတ္တဿ၊ မမေ့မလျော့သည်ဖြစ်၍။
သိက္ခတော သိက္ခန္ထေန၊ ကျင့်သော။
အဿအနေန၊ ဤကောဏ္ဍည မထေရ်သည်။
အနုပတ္တံ၊ အစဉ်အတိုင်း ရောက်အပ်ပြီ။
သောကောဏ္ဍညော၊ ထိုသောဏ္ဍညမထေရ်သည်။
မဟာနုဘာဝေါ၊ ကြီးသော တန်ခိုး အာနုဘော်လည်းရှိ၏။
တေဝိဇ္ဇော၊ ပုဗ္ဗေနိဝါသစသော ဝိဇ္ဇာသုံးပါးနှင့်လည်း ပြည့်စုံ၏။
စေတော ပရိယကောရိဒေါ၊ စေတောပရိယ အဘိညာဉ်၌လည်း လိမ္မာ၏။
ဗုဒ္ဓဒါယာဒေါ၊ ဘုရားသခင်၏ အမွေခံဖြစ်သော။
သောကောဏ္ဍညော၊ ထိုကောဏ္ဍညမထေရ်သည်။
သတ္ထုနော၊ မြတ်စွာဘုရား၏။
ပါဒေ၊ ခြေတော်တို့ကို။
ဝန္ဒတိ၊ ရှိခိုး၏။
နဂဿ၊ ဣသိဂိလိတောင်၏။
ပသော၊ နံပါးဖြစ်သော ကျောက်ညိုအပြင်၌။
အာသိနံ၊ နေသော။
ဒုက္ခဿ၊ ဝဋ်ဆင်းရဲအပေါင်း၏။
ပါရဂုံ၊ အဆုံးဖြစ်သော နိဗ္ဗာန်သို့ ရောက်သော။
မုနိံ၊ သံသရာပစ္စုပ္ပန်အကျိုးနှစ်ပါးကို မြင်တတ်သော ကြောင့် မုနိအမည်ရှိသော မြတ်စွာဘုရားကို။
ပစ္စုဟာယိနော၊ သေခြင်း၏ အကြောင်းဖြစ်သော ကိလေသမာရ်စသည်ကို ဖျက်ဆီးပြီးထသော။
တေဝိဇ္ဇာ၊ ဝိဇ္ဇာသုံးပါးနှင့် ပြည့်စုံကုန်သော။
သာဝကာ၊ တပည့်သားတော်တို့သည်။
ပပဝိရုပါသန္တိ၊ ဆည်းကပ်ခစားကုန်၏။
မဟိဒ္ဓိကော၊ ကြီးသော တန်ခိုးရှိသော။
မောဂ္ဂလာနော၊ အရှင်မောဂ္ဂလာန်သည်။
နေသံဘိက္ခူနံ၊ ထိုရဟန္တာဖြစ်သော ရဟန်းတို့၏။
စိတ္တံ၊ စိတ်ကို။
သမနွေသံ သမနွေသန္တော၊ စုံစမ်းဆင်ခြင်းသည်ရှိသော်။
စေတသာ၊ မိမိ၏ စေတောပရိယ အဘိညာဉ်ဖြင့်။
နိရုပမိံ၊ အလုံးစုံသော ဥပမိတို့၏ ကင်းရာဖြစ်သော။
ဝိမုတ္တိံ၊ အရဟတ္တဖိုလ်ကို။
အနုပရိယေတိ၊ အစဉ်အတိုင်းပိုင်းခြား၍ သိ၏။
ဧဝံ၊ ဤသို့ ဆိုအပ်ပြီးသော နည်းဖြင့်။
သဗ္ဗင်္ဂသမ္ပန္နံ၊ အလုံးစုံသော သာဝကတို့၏ ပြည့်စုံခြင်းတို့ဖြင့် အလုံးစုံသော အင်္ဂါနှင့် ပြည့်စုံသော။
ဒုက္ခဿ၊ ဝဋ်ဆင်းရဲအပေါင်း၏ ။
ပါရဂုံ၊ အဆုံးဖြစ်သော နိဗ္ဗာန်သို့ ရောက်တော်မူပြီးသော။
အနေကာကာရသမ္ပန္နံ၊ အနာဝရဏဒသဗလစသော များသော ကျေးဇူးအပေါင်းနှင့် ပြည့်စုံတော်မူသော။
မုနိံ၊ မောနုဟု ဆိုအပ်သော သဗ္ဗညုတ ညာဏ်နှင့် ပြည့်စုံတော်မူသော။
ဂေါတမံ၊ ဂေါတမဘုရားရှင်ကို။
သာဝကာ၊ တပည့်သားတော်တို့သည်။
ပယိရုပါသန္တိ၊ ဆည်းကပ်ခစားကုန်၏။
ကိမိဝ၊ အဘယ်ကဲ့သို့နည်းဟူမူကား။
ဝိဂတဝလာဟကေ၊ ကင်းသော တိမ်တိုက်ရှိသော။
နဘေ၊ ကောင်းကင်၌။
စန္ဒေါ၊ လသည်။
ဝိရောစတိယထာစ၊ တင့်တယ်သကဲ့သို့ လည်းကောင်း။
ဝီတမလော၊ တိမ်တိုက်ဆီးနှင်းစသော ငါးပါးသော အညစ်အကြေးကင်းသော။
ဘာဏုမာ၊ နေမင်းသည်။
ဝိရောစတိယထာစ၊ တင့်တယ်သကဲ့သို့လည်းကောင်း။
ဧဝံတထာ၊ ထိုအတူ။
အင်္ဂီရသ၊ ကိုယ်တော်မှ ပြိုးပြိုးပြက်ထွက်သော အရောင်ရှိတော်မူသော။
မဟာမုနိ၊ ဘုရားမြတ်။
တွံ၊ အရှင်ဘုရားသည်။
သဗ္ဗာလောကံ သဗ္ဗလောကေ၊ အလုံးစုံသော လူ၌။
ယသသာ၊ တပည့်သားအခြံအရံဖြင့်။
အတိရောစသိ၊ လွန်ကဲစွာ တင့်တယ်တော်မူ၏။
ပုဗ္ဗေ၊ ရှေးအခါ၌။
ကာဝေယျမတ္တာ၊ ပြုအပ်သော အမှုဖြင့် ထောင်လွှားသော မာန်ရှိသည်ဖြစ်၍။
ဂါမာဂါမံ၊ တရွာမှ တရွာသို့။
ပုရာပုရံ၊ တမြို့မှ တမြို့သို့။
မယံ၊ အကျွန်ုပ်တို့သည်။
ဝိစရိမှ၊ သွားလာကြကုန်၏။
အထ၊ ထိုသို့ သွားလာသော အခါ၌။
သဗ္ဗဓမ္မာနံ၊ ခပ်သိမ်းသော ညေယျဓံတရားငါးပါးတို့၏။
ပါရဂုံ၊ အဆုံးတိုင်အောင် သိတော်မူသော။
သမ္ဗုဒ္ဓံ၊ မြတ်စွာဘုရားကို။
အဒ္ဒဿာမ၊ ဖူးမြင်ရကုန်ပြီ။
ဒုက္ခဿ၊ ဝဋ်ဆင်းရဲအပေါင်း၏။
ပါရဂူ၊ အဆုံးသို့ရောက်တော်မူပြီးသော။
သောမုနိ၊ ထိုမြတ်စွာဘုရားသည်။
မေ၊ ငါ့အား။
ဓမ္မံ၊ တရားကို။
ဒေသေတိ၊ ဟောတော်မူ၏။
ဓမ္မံ၊ ဟောတော်မူသော တရားတော်ကို။
သုတွာ၊ ကြားနာရသောကြောင့်။
နောအမှာကံ၊ ငါတို့အား။
အဒ္ဓါ၊ စင်စစ်။
ရတနတ္တယံ၊ ရတနာသုံးပါးအပေါင်းသည်။
ဥပကာရတာယ၊ ကျေးဇူးပြုခြင်းငှါ။
ဥဒပဇ္ဇထ၊ ဖြစ်၏။
ဣသိမနသိကတွာ၊ ဤသို့ နှလုံးသွင်း၍။
မုနိမှိ၊ ဘုရားသခင်၌။
ပသိဒိမှာ၊ ငါတို့ကြည်ညိုကုန်ပြီ။
အဟံ၊ အကျွန်ုပ်သည်။
တဿ၊ ထိုမြတ်စွာဘုရား၏။
ဝစနံ၊ သစ္စာလေးပါးတရားနှင့်စပ်သော တရားစကားကို။
သုတွာ၊ ကြားနာရ၍။
ခန္ဓေ၊ ငါးပါးသောခန္ဓာတို့ကိုလည်းကောင်း။
အာယတနာနိစ၊ တဆဲ့နှစ်ပါးသော အာယတန တို့ကိုလည်းကောင်း။
ဓာတုယောစ၊ တဆဲ့ရှစ်ပါးသော ဓာတ်တို့ကိုလည်းကောင်း။
ဝိဒိတွာန၊ ရုပ်စသည်ဖြင့်ခွဲဝေသော အားဖြင့်လည်းကောင်း အနိစ္စအစရှိသော အားဖြင့်လည်းကောင်း မဂ်၏ ရှေ့အဘို့၌ဖြစ်သော ဉာဏ်ဖြင့်သိ၍။
အနဂါရိယံ၊ ရဟန်းတို့ဘောင်၌။
ပဗ္ဗဇိံ၊ ရဟန်းပြု၏။
တထာဂတာ၊ မြတ်စွာဘုရားတို့သည်။
ဣတ္ထီနဉ္စ၊ မိန်းမတို့၏လည်းကောင်း။
ပုရိသာနဉ္စ၊ ယောင်္ကျားတို့၏လည်းကောင်း။
သာသနကာရကာ၊ ဘုရားရှင်တို့ ၏ ဆုံးမတော်မူတိုင်း ပြုတတ်ကုန်သော။
ယေတေသတ္တာ၊ အကြင်သတ္တဝါတို့သည်။
သန္တိ၊ ရှိကုန်၏။
ဗဟူနံ၊ များစွာကုန်သော။
တေသံ၊ ထိုဘုရားဆုံးမတိုင်းကျင့်ကုန်သော သတ္တဝါတို့၏။
အတ္ထာယ၊ အကျိုးငှါ။
ဥပ္ပဇ္ဇန္တိဝတ၊ ဖြစ်ကုန်စွတကား။
ဝတဧကန္တေန၊ စင်စစ်သဖြင့်။
ဗောဓိံ၊ သဗ္ဗညုတဉာဏ်သို့။
အဇ္ဈာဂမာအဓိဂမတ္တာ၊ ရောက်ကုန်သော်။
မုနိ၊ ဘုရားရှင်တို့သည်။
ယေ၊ အကြင်ရဟန်းယောင်္ကျား ရဟန်းမိန်းမတို့သည်။
နိယာမဂတဒ္ဒသာ၊ အထက်မဂ်အထက်ဖိုလ်ဟု ဆိုအပ်သော သမ္မတ္တိနိယာမသို့ ရောက်ကုန်သည်ဖြစ်၍ အလုံးစုံကို မြင်နိုင်ကုန်၏။
ဗဟူနံ၊ များစွာကုန်သော။
ဧတေသံဘိက္ခူနဉ္စ၊ ထိုရဟန်းယောင်္ကျားတို့၏ လည်းကောင်း။
အတ္ထာယ၊ အကျိုးငှါ။
ဥပ္ပဇ္ဇန္တိဝတ၊ ဖြစ်ကုန်စွတကား။
စက္ခုမတာစက္ခုမန္တေန၊ စက္ခုငါးပါးနှင့် ပြည့်စုံတော်မူသော။
အာဒိစ္စဗန္ဓုနာ၊ နေမင်း၏ အဆွေဖြစ်တော်မူသော။
ဗုဒ္ဓေန၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။
ပါဏိနံ၊ သတ္တဝါတို့အား။
အနုကမ္ပာယ၊ သနားတော်မူသဖြင့်။
စတ္တာရိ၊ လေးပါးကုန်သော။
အရိယသစ္စာနိ၊ အရိယသစ္စာတို့ကို။
သုဒေသိတာ သုဒေသိတာနိ၊ ဟောတော်မူအပ်ကုန်၏။
ဧတာနိသစ္စာနိ၊ ထိုသစ္စာလေးပါးတရားတို့သည်။
သေယျထာကတမာနိ၊ အဘယ်သည်တို့နည်းဟူမူကား။
ဒုက္ခံ၊ ဒုက္ခသစ္စာလည်းကောင်း။
ဒုက္ခသမုပ္ပါဒံ၊ ဒုက္ခဖြစ်ကြောင်းဖြစ်သော သမုဒယ သစ္စာလည်းကောင်း။
ဒုက္ခဿ၊ ဒုက္ခသစ္စာကို။
အတိက္ကမံ၊ လွန်ကြောင်းဖြစ်သော။
အရိယံ၊ မြတ်သော။
အဋ္ဌိင်္ဂိတံ၊ အင်္ဂါရှစ်ပါးနှင့် ပြည့်စုံသော။
မဂ္ဂံ၊ မဂ္ဂသစ္စာလည်းကောင်း။
ဒုက္ခူပသမဂါမိနံ၊ ဒုက္ခသစ္စာ၏ ချုပ်ငြိမ်းရာမဂ္ဂသစ္စာသည်အာရုံပြုသော အားဖြင့်ဖြစ်သော နိရောဓသစ္စာလည်းကောင်း။
ဣမာနိ စတ္တာရိ၊ ဤလေးပါးတို့တည်း။
ဧဝံ၊ ဤသို့ ဆိုအပ်ခဲ့ပြီးသော ဒုက္ခသစ္စာစသော အပြားဖြင့်။
တထာအဝိတထာ၊ မဖေါက်မပြန်ကုန်သော။
ဧတေ၊ ထိုဒုက္ခသစ္စာစသော သစ္စာလေးပါးတရားတို့ကို။
ယထာ၊ အကြင်အခြင်းအရာဖြင့်။
ဝုတ္တာ၊ ဟောတော်မူအပ်ကုန်၏။
တထာ၊ ထိုသို့ဟောတော်မူတိုင်းသော အခြင်းအရာဖြင့်။
ဧတေ၊ ထိုသစ္စလေးပါး တရားတို့ကို။
မေမယာ၊ ငါသည်။
ဒိဋ္ဌာ၊ အရိယမဂ်ဉာဏ်ဖြင့်ထိုးထွင်း၍ သိအပ်ကုန်ပြီ။
မေမယာ၊ ငါသည်။
သဒတ္ထော၊ အရဟတ္တမဂ်ဉာဏ်ဟု ဆိုအပ်သော မိမိအကျိုးကို။
အနုပတ္တေ၊ မဂ်အစဉ်အတိုင်းရအပ်ပြီ။
ဗုဒ္ဓဿ၊ မြတ်စွာဘုရား၏။
သာသနံ၊ အဆုံးအမတော်ဖြစ်သော မဂ်ဟူသော အကျင့်ကို။
ကတံ၊ ဆုံးမတော်မူတိုင်းကျင့်အပ်ပြီ။
မေမ၊ ငါ၏။
အာဂတံ၊ လာခြင်းသည်။
သွာဂတံ သုအာဂတံ၊ ကောင်းသော လာခြင်းသည်။
အာသိဝတ၊ ဖြစ်လေစွတကား။
ဗုဒ္ဓဿ၊ မြတ်စွာဘုရား၏။
သန္တိကေ၊ အနီး၌။
မမ၊ ငါ့အား။
သဝိဘတ္တေသု၊ အသီးအသီးခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာ၍ ဟောတော်မူအပ်ကုန်သော။
ဓမ္မေသု၊ ကုသိုလ် အကုသိုလ်အဗျာကတတရားတို့တွင်။
ယံဓမ္မံ၊ အကြင်မဂ်ဖိုလ်တရားသည်။
သေဋ္ဌံ၊ အထူးအဖြင့် ချီးမွမ်းအပ်မြတ်စါာ၏။
တံဓမ္မံ၊ ထိုမဂ်ဖိုလ်တရားသို့။
ဥပါဂမိ၊ ကပ်၏။
အဟံ၊ ငါသည်။
အဘိညာပါရဓိပ္ပတ္တော၊ အဘိညာဉ်တို့၏ အဆုံးသို့ ရောက်၏။
သောတဓာတုံ၊ ဒိဗ္ဗသောတ အဘိညာဉ်ကို။
ဝိသောဓိတော၊ သုတ်သင်အပ်ပြီ။
တေဝိဇ္ဇာ၊ ဝိဇ္ဇာသုံးပါးနှင့် ပြည့်စုံသည်။
ဣဒ္ဓိပတ္တော၊ ဣဒ္ဓိဝိဓ အဘိညာဉ်သို့ရောက်သည်။
အမှိ၊ ဖြစ်ပြီ။
စေတောပရိယကောဝိဒေါ၊ စေတောပရိယ အဘိညာဉ် လိမ္မာသည်။
အမှိ၊ ဖြစ်ပြီ။
အနောမပညံ၊ မယုတ်သော မြတ်သော ပညာရှိထသော။
သတ္ထာရံ၊ ပစ္စုပ္ပန်သံသရာ အကျိုး စသည်တို့ဖြင့် ဝေနေယျ သတ္တဝါတို့အား ဆုံးမတော်မူတတ်သော မြတ်စွာဘုရားကို။
ပုစ္ဆာမိ၊ အကျွန်ုပ် မေးလျှောက်ပါ၏။
ယော၊ အကြင်ရဟန်းသည်။
ဒိဋ္ဌေဝဓမ္မေ၊ မျက်မှောက်သော ကိုယ်၏ အဖြစ်၌ သာလျှင်။
ဝိစိကိစ္ဆာနံ၊ ယုံမှားခြင်းတို့ကို။
ဆေထွာ၊ ဖြတ်၍။
အဂ္ဂဠဝေ၊ အဂ္ဂါဠဝ ဘီလူးသည် သိမ်းဆည်းအပ်သော စေတီ ဟုဆိုအပ်သော ကျောင်း၌။
ဉာတော၊ ထင်ရှားသော။
ယသဿီ၊ လာဘ် ပူဇော်သကာနှင့် ပြည့်စုံသော။
အဘိနိဗ္ဗုတတ္တော၊ ငြိမ်းချမ်းသော သဘောရှိသော။
ဘိက္ခု၊ ရဟန်းသည်။
ကာလမကာသိ၊ သေခြင်းကို ပြု၏။
တဿ၊ ထိုရဟန်း၏။
နာမံ၊ အမည်ကား။
နိဂြောဓကပ္ပေါဣတိ၊ ထိုပညောင်ပင် အရင်း၌ နေသောကြောင့် နိဂြောဓကပ္ပဟူ၍ ။
ဗြဟ္မဏဿ၊ ဇာတ်အားဖြင့် ပုဏ္ဏားစစ်ဖြစ်သော သူအား။
ဘဂဝါ၊ ဘုန်းတော်ကြီးသော ဘုရားမြတ်။
တယာ၊ အရှင်ဘုရားသည်။
နာမံ၊ အမည်ကို။
ကတံ၊ ပြုအပ်၏။
သောအဟံ၊ ထိုအကျွန်ုပ်သည်။
မုတ္တိပေခေါ၊ နိဗ္ဗာန်၌ရှုလျက်တည်သော။
အာရဒ္ဓဝီရိယော၊ သမထ ဝိပဿနာ ဘာဝနာ၌ အားထုတ်ခြင်းလုံ့လနှင့် ပြည့်စုံသော။
ဒဠဓမ္မဿီ၊ ပျက်စီးခြင်းမရှိ မြဲမြံစွာတည်သော နိဗ္ဗာန်ကို မြင်တော်မူတတ်သော။
ယောဘဂဝါ၊ အကြင်မြတ်စွာဘုရားသည်။
အတ္ထိ၊ ရှိတော်မူ၏။
တံတထာဂတံ၊ ထိုမြတ်စွာဘုရားကို။
နမဿနမဿန္တော၊ ရှိခိုးလျက်။
အစရိဝိဟာရိံ၊ နေပြီ။
သက္က၊ သာကီဝင်မင်းမျိုးဖြစ်တော်မူသော ဘုရားမြတ်။
သဗ္ဗေ၊ ခပ်သိမ်းကုန်သော။
မယမ္ပိ၊ အကျွန်ုပ်တို့သည်လည်း။
တံသာဝကံ၊ ထိုနိဂြောဓကပ္ပအမည်ရှိသော တပည့်သားတော်ကို။
အညာတုံ၊ သိခြင်းငှါ။
ဣစ္ဆာမ၊ အလိုရှိကုန်၏။
သမန္တစက္ခု၊ ထက်ဝန်းကျင်မြင်နိုင်သော သဗ္ဗညုတညာဏ်နှင့် ပြည့်စုံတော်မူသောဘုရာမြတ်။
နောအမှာကံ၊ အကျွန်ုပ်တို့သည်။
သဝနာယ၊ ဤပြဿနာ၏ အဖြေကို နာခြင်းအကျိုးငှါ။
ဟောတု၊ အကြောင်းဖြစ်သော သောတဓာတ်ဖြင့်။
သမဝတ္ထိယာ၊ ကောင်းစွာနှလုံးသွင်းခြင်းကို ပြု၍ တည်ကုန်ပြီ။
တုဝံ၊ အရှင်ဘုရားသည်။
နောအမှာကံ၊ အကျွန်ုပ်တို့၏။
သတ္ထာ၊ ဆရာပေတည်း။
တွံ၊ အရှင်ဘုရားသည်။
နော၊ အကျွန်ုပ်တို့ထက်။
အနုတ္တရော၊ အတုမရှိမြတ်တော်မူသည်။
အသိ၊ ဖြစ်ပေ၏။
နော၊ အကျွန်ုပ်တို့၏။
ဝိစိကိစ္ဆံ၊ ဝိစိကိစ္ဆာနှင့်တူသော သဘောရှိသောအကြံကို။
ဆိန္နေဆိန္ဒာတိ၊ ဖြတ်တော်မူဘိလော။
ဧတံ၊ ဤယုံမှားခြင်းမှ ကင်းခြင်း၏ အကြောင်းကို။
မေ၊ အကျွန်ုပ်အား။
ဗြူဟိ၊ ဟောတော်မူပါလော။
ဘူရိပည၊ မြေကြီးအသုနှင့် တူသော ပညာရှိတော်မူသောဘုရားမြတ်။
တံသာဝကံ၊ ထိုတပည့်သားတော်ဖြစ်သော နိဂြောဓကပ္ပကို။
ပရိနိဗ္ဗုတံ၊ ပရိနိဗ္ဗာန်ပြုလတ်သည်ကို။
ဝေဒယ၊ သိစေတော်မူဘိလော။
သမန္တစက္ခု၊ ထက်ဝန်းကျင်ကို မြင်နိုင်သော သဗ္ဗညုတညာဏ်နှင့် ပြည််စုံတော်မူသော ဘုရားမြတ်။
ဘဂဝါ၊ ဘုန်းတော်ကြီးသော ဘုရားသည်။
နော၊ အကျွန်ုပ်တို့၏။
မဇ္ဈေဝ၊ အလယ်၌သာလျှင်။
နိသီဒိတွာ၊ ထိုင်နေတော်မူ၍။
အဘာသထ၊ ဟောတော်မူပါလော။
မယံ၊ အကျွန်ုပ်တို့သည်။
ဇာနေယျာမ၊ သိပါကုန်အံ့။
သဟဿနေတ္တော၊ တထောင်သော မျက်စိရှိသော။
သက္ကော၊ သိကြားမင်းသည်။
ဒေဝါနံ၊ နတ်တို့၏။
မဇ္ဗေ၊ အလယ်၌။
သမ္ပဋိစ္ဆိတဝစနံ၊ စကားကို ကောင်းစွာနာခံသောသူကို။
သာဘတိယထာ၊ မိန့်ဆိုသကဲ့သို့။
ဧဝံတထာ၊ ထိုအတူ။
အမှေဟိ၊ အကျွန်ုပ်တို့သည်။
သမ္ပဋိစ္ဆိတဝစနံ၊ ကောင်းစွာနာခံအပ်သော စကားကို။
နော၊ အကျွန်ုပ်တို့အား။
ဘာသထ၊ ဟောတော်မူပါကုန်လော။
ယေကေစိဂန္ထာ၊ အလုံးစုံကုန်သော အဘိဇ္ဈာကာယဂန္ထစသည်တို့ကို။
ဣဓ၊ ဤလောက၌။
မောဟမဂ္ဂတိစ၊ တွေဝေခြင်းဟူသော အကြောင်းရှိကုန်၏ ဟူ၍လည်းကောင်း။
အညာဏပက္ခာတိစ၊ မသိခြင်းအသို့ရှိကုန်၏ ဟူ၍လည်းကောင်း။
ဝိစိကိစ္ဆာဋ္ဌာနာတိစ၊ ယုံမှားခြင်း၏ တည်ရာဖြစ်ကုန်၏ ဟူ၍လည်းကောင်း။
ဝုစ္စန္တိ၊ ဆိုအပ်ကုန်၏။
တေသဗ္ဗေ၊ ထိုအလုံးစုံတို့သည်။
တထာဂတံ၊ မြတ်စွာဘုရားသို့။
ပတွာန၊ ရောက်ကုန်၍။
ဒေသနာဗလေန၊ ဘုရားရှင်၏ ဒေသနာအစွမ်းဖြင့်။
ဝိဒ္ဓံသိတာ၊ ပျက်စီးကုန်သည်။
ဘဝန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။
ကိံ ကာရဏံ၊ အဘယ်သို့သော အကြောင်းကြောင့် ပျက်စီးကုန်သနည်းဟူမူကား။
ဧတံပရမံ၊ ဤအတိုင်းအရှည်ကို။
စက္ခူဟိ၊ ငါးပါးသော စက္ခုတို့ဖြင့်။
နရာနံ၊ သတ္တဝါတို့၏။
ပရမံစက္ခုန္တိ၊ လွန်စွာသော မျက်စိဟူ၍။
ဝုတ္တံ၊ ဆိုအပ်သည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
ဟိသစ္စံ၊ မှန်၏။
ပုရိသော၊ ယောင်္ကျားမြတ်ဖြစ်သော ဘုရားသည်။
ကိလေသေ၊ ကိလေသာတို့ကို။
ဇာတုဧကန္တေန၊ စင်စစ်သဖြင့်။
နော၊ အကျွန်ုပ်တို့အား။
စေဝိဟနေ၊ အကယ်၍ဒေသနာဉာဏ်တော်ဖြင့် အမိုက်တိုက်ကို ပယ်တော်မူသည်ဖြစ်အံ့။
ဧဝံ၊ ဤသို့ဖြစ်သည်ရှိသော်။
ဝါတော၊ အရှေ့မျက်နှာစသည်မှ လာသော ပြင်းစွာသော လေသည်။
အဗ္ဘဃနံ၊ တခဲနက်သော တိမ်တိုက်ကို။
ဝိဟနေတိဣဝ၊ ဖျက်ဆီးသကဲ့သို့။
ဧဝံတထာ၊ ထိုအတူ။
သဗ္ဗောလောကော၊ အလုံးစုံသော လူသည်။
တမောဝဿနိဝုတော၊ မောဟတည်းဟူသော အမိုက်တိုက်ဖြင့် ပိတ်ပင်ဆီးတားအပ်သည်ဖြစ်၍။
ဇောတိမန္တောပိ၊ တရားတည်းဟူသော ဆီမီးရောင်ကိုလည်း။
နပဘာသေယျုံနဒိဗ္ဗေယျုံ၊ မထွန်းလင်းစေနိုင်ကုန်ရာ။
ဓီရာ၊ မြဲမြံတည်ကြည်သော ပညာရှိသော ယောင်္ကျားတို့သည်။
ပဇ္ဇောတကရာ၊ ပညာဟူသော အလင်းကို ပြုတတ်ကုန်သည်။
ဘဝန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။
ဝီရ၊ ကြီးသော လုံ့လရှိတော်မူသော ရှင်ပင်ဘုရား။
တံ၊ အရှင်ဘုရားကို။
တံတထေဝ၊ ထိုပညာတည်းဟူသော ဆီီးမီးရောင်ကို ပြုတတ်၏ ဟူ၍သာလျှင်။
အဟံ၊ အကျွန်ုပ်သည်။
မညေမညာမ၊ အောက်မေ့ပါ၏။
ဝိပဿီနံ၊ အလုံးစုံသော ဘုရားတို့ကို ဟုတ်မှန်စွာ မြင်လေ့ရှိကုန်သော သူတို့ကို။
ဇာနံဇာနန္တာဧဝ၊ သိကုန်၍ သာလျှင်။
ဥပါဂမိမှ၊ ဆည်းကပ်ပါကုန်၏။
ပရိသာသု၊ ပရိသတ်တို့၌။
နော၊ ငါတို့အား။
ကပ္ပံ၊ ပရိနိဗ္ဗာန်ပြုသော နိဂြောဓကပ္ပကို။
အာဝီကရောတိ၊ ထင်စွာပြုဘိလော။
ဘဂဝါ၊ ဘုန်းတော်ကြီးသော ဘုရား။
ခိပ္ပံ၊ လျှင်စွာ။
ဂိရံ၊ စကားတော်ကို။
ဧရယ၊ ဟောတော်မူဘိလော။
ကိံဝိယ၊ အဘယ်ကဲ့သို့ နည်းဟူမူကား။
ဝဂ္ဂုဟံသော၊ နှလုံးကို ဆောင်တတ်သော အသံရှိသော ဟင်းသာမင်းသည်။
ဂေါစရပဋိက္ကန္တော၊ ကျက်စားရာမှ ပြန်ခဲ့သည်ရှိသော်။
ဇာတဿရဝနသဏ္ဍေ၊ ဇာတဿရ ရေအိုင်ရှိရာတောအုပ်၌။
ဥဒကံ၊ ရေကို။
ဒိသွာ၊ မြင်၍။
ဂီဝံ၊ လည်ကို။
ပဂ္ဂယှ၊ ဆန့်ချီ၍။
ပက္ခေ၊ အတောင်တို့ကို။
ဥဒ္ဓရိတွာ၊ ဖြန့်ထုတ်၍။
ရတ္တတုဏ္ဍေန၊ နီသော နှုတ်သီးဖြင့်။
သနိကံအတရမာနော၊ မနှေးမလျှင်။
ဝဂ္ဂု၊ နှလုံးကို ဆောင်တတ်သော သာယာစွာသော အသံကို။
နိကုဇတိဣဝ၊ တွန်သကဲ့သို့။
ဧဝမေဝ၊ ဤအတူသာလျှင်။
တွံပိ၊ အရှင်ဘုရားသည်လည်း။
ဝိကပ္ပိတေန၊ အထူးသဖြင့် ပြုပြင်အပ်သော။
ဗိန္ဒုသရေန၊ လုံးသော အသံတော်ဖြင့်။
ဒေသိတံ၊ နိဂြောဓ ကပ္ပ၏ အကြောင်းကို ဟောတော်မူသည်ရှိသော်။
သဗ္ဗေဝ၊ အလုံးစုံသာလျှင် ဖြစ်ကုန်သော။
တေမယံ၊ ထိုအကျွန်ုပ်တို့သည်။
ဥစ္စူပဂတာ အဝိက္ခိတ္တမာနသာ၊ မပျံ့လွင့်သော စိတ်ရှိကုန်သည်ဖြစ်၍။
သုဏောမ၊ အရှင်ဘုရား၏ ဟောတော်မူသော တရားတော်ကို နာအံ့။
အသေသံ၊ အကြွင်းမရှိ။
ပဟီနဇာနာတိမရဏံ၊ ပယ်အပ်ပြီးသော ပဋိသန္ဓေနေခြင်းသေခြင်းရှိသော။
မုနံ၊ ခါတွက်အပ်သော အလုံးစုံဿာ မကောင်းမှုကို။
နိဂ္ဂယှ၊ ပယ်ဖျောက်၍။
ဓမ္မံ၊ တရားတော်ကို။
ဝေဒိဿာမိ၊ အကျွန်ုပ်တို့သိရပါအံ့။
ပုထုဇ္ဇာနာနံ၊ ပုထုဇဉ်တို့အား။
ကာမကာရော၊ အလိုအတိုင်း ပြုခြင်းသည်။
နဟောတိ၊ မဖြစ်စေလင့်။
တေ၊ ထို ပုထုဇဉ်တို့သည်။
ဉာတုံဝါ၊ ငှါလည်းကောင်း။
ဝတ္တုံဝါ၊ ဆိုခြင်းငှါလည်းကောင်း။
အယံ၊ အကြင်ဝတ္ထုကို။
ဣစ္ဆန္တိ၊ အလိုရှိကုန်၏။
တံ၊ ထိုအလိုရှိတိုင်းသော အမှုကို ပြုခြင်းငှါ။
နသက္ကောန္တိ၊ မတတ်နိုင်ကုန်။
တထာဂတာနံပန၊ မြတ်စွာဘုရားတို့၏ကား။
သင်္ခေယျကာရောဝ၊ စုံစမ်းသဖြင့် ပြုသော ပညာပြဋ္ဌာန်းခြင်းရှိသောကိရိယာသည် သာလျှင်။
သက္ကောန္တိ၊ အလိုရှိတိုင်းထိုသူတို့အုား သိခြင်းဆိုခြင်းငှါ တတ်နိုင်ကုန်၏။
ဘဂဝါ၊ ဘုန်းတော်ကြီးသော ဘုရား။
တဝ၊ အရှင်ဘုရား၏။
သမုဇ္ဇုပညဿ၊ ဖြောင့်မတ်စွာ ဖြစ်သော ပညာ၏။
ဣဒံသမ္ပန္နဝေယျာကရဏံ၊ ဤပြည့်စုံသော ဝေယျာကရုဏ်းကို။
သမုဂ္ဂဟီတံ၊ မဘောက်မပြန်သင်အပ်မြင်အပ်၏။
အယမဉ္ဇလီ၊ ဤချီအပ်သော လက်အုပ်သည်။
ပစ္ဆိမော၊ အဆုံးဖြစ်သော။
သုပ္ပဏာမိတော၊ အလွန်ကောင်းစွာ ရှိခိုးခြင်းတည်း။
မေ၊ အကျွန်ုပ်အား။
ဇာနံဇာနမာနော၊ သိလျက်။
မာမောဟသိ၊ မဆိုသဖြင့် မမေ့မလျော့စေလင့်။
အနောမပည၊ မယုတ်သော ပညာရှိတော်မူသော ဘုရားမြတ်။
ပရောပရံ၊ လောကီ အစွမ်းအားဖြင့် ကောင်းသော အဝေးအနီး၌ ဖြစ်ခြင်းရှိသော။
အရိယဓမ္မံ၊ မြတ်သော သစ္စာလေးပါးတရားကို။
ဝိဒိတွာ၊ ထိုးထွင်းသော အားဖြင့် သိ၍။
ဇာနံဇာနမာနော၊ သိလျက်။
မာမောဟသိ၊ မဆိုခြင်းဖြင့် မမေ့မလျော့စေနှင့်။
အနောမဝီရ၊ မယုတ်သောလုံ့လရှိသော ဘုရားမြတ်။
ဂိမ္မနိဃမ္မတတ္တော၊ နွေကာလ၌ အပူဖြင့် နှိပ်အပ်သော ယောင်္ကျားသည်။
ကိလန္တော၊ ပင်ပန်းသည်ဖြစ်၍။
တသိတော၊ ရေသိပ်သည်ဖြစ်၍။
ဝါရိံ၊ ရေကို။
အဘိကင်္ခတိဣဝ၊ အလိုရှိသကဲ့သို့။
ဧဝံတထာ၊ ထိုအတူ။
တေ၊ အရှင်ဘုရား၏။
သုတံ၊ ကြားသိအပ်သည် ဟုဆိုအပ်သော။
ဝါစံ၊ စကားကို။
အသိကင်္ခါမိ၊ တောင့်တ၏။
သုတံ၊ ကြားသိအပ်သော တရားစကားကို။
ပဝဿ၊ ယိုလွှတ်တော်မူလော။
ကပ္ပါယနော၊ ပူဇော်သည်၏ အစွမ်းဖြင့် ပြုအပ်သော။
ကုစ္ဆိယတံ၊ ဝမ်းမျှလောက်ရုံသော အစာရှိသော။။
အမောဃံသဖလံ၊ အကျိုးရှိသော။
အတ္ထိကံ၊ ဝမ်းမျှလောက်သော အကျိုးရှိသော။
ယံဗြဟ္မစရိယံ၊ အကြင်မဂ်ဟူသော မြတ်သော အကျင့်ကို။
အစရီ၊ ကျင့်ပြီ။
ကိံ၊ အသို့နည်း။
သော၊ ထိုမြတ်သော မဂ်ဟူသော အကျင့်သည်။
အနုပါဒိသေသော၊ ဝိပါက်ကမ္မဇရုပ်အကြွင်းမရှိသော နိဗ္ဗာန်ဓာတ်သည်။
အဟုကိံ၊ ဖြစ်သလော။
ဝိမုတ္တော၊ အသေက္ခဝိမောက္ခဖြစ်သော ဝိမုတ္တိဟု ဆိုအပ်သော။
နိဗ္ဗာယိ၊ ကိလေသနိဗ္ဗာနဓာတ်သည်။
အဟုကိံ၊ ဖြစ်သလော။
တံ၊ ထိုနှစ်ပါးသော အမေး၏ အဖြေကို။
မယံ၊ အကျွန်ုပ်တို့သည်။
သုဏောမ၊ နာပါကုန်အံ့။
ဣတိဧဝံ၊ ဤသို့။
ဒွါဒသဟိဂါထာဟိ၊ တဆဲ့နှစ်ဂါထာတို့ဖြင့်။
ယာစိတော၊ အရှင်ဝင်္ဂိသထေရ်ကတောင်းပန်အပ်သည်ဖြစ်၍။
ဘဂဝါ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။
ဝင်္ဂိသ၊ ဝင်္ဂိသ။
ဣဓဣမသ္မိံ နာမရူပေ၊ ဤနာမ်ရုပ်အပေါင်း၌။
တဏှံ၊ ကာမတဏှာစသော အပြားရှိသော တရာ့ရှစ်ဖြာသော တဏှာသည်။
အဆိဇ္ဇိ၊ အရဟတ္တမဂ်ဉာဏ်၏ အစွမ်းဖြင့် ဖြတ်၏။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ဘဂဝါ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။
တဏှာယ၊ ကာမတဏှာစသော တရာ့ရှစ်ပါးသော တဏှာ၏။
သောတံ၊ အယဉ်သည်။
ဒီဃရတ္တံ၊ ရှည်မြင့်စွာသော ကာလပတ်လုံး။
အနုသယိတံ၊ မပယ်ရသေး၏ အစွမ်းဖြင့် သန္တာန်၌ ကိန်း၏။
သော၊ ထိုနိဂြောဓကပ္ပသည်။
တံတဏှံ၊ ထိုဆိုခဲ့ပြီးသော တဏှာကို။
ဆေတွာ၊ အရဟတ္တမဂ်ဖြင့် ဖြတ်၍။
အသေသံ၊ အကြွင်းမဲ့။
ဇာတိမရဏံ၊ ပဋိသန္ဓေနေခြင်း သေခြင်းတရားကို။
အတာရိံ၊ အနုပါဒိသေသနိဗ္ဗာနဓာတ်ဖြင့် ပရိနိဗ္ဗာန်ပြုသောကြောင့်လွန်လေပြီ။
ဣတိ၊ ဤသို့။
အာယသ္မတာဝင်္ဂိသေန၊ အရှင်ဝင်္ဂိသထေရ်သည်။
ပုဋ္ဌော၊ မေးအပ်သည်ရှိသော်။
ပဉ္စသေဋ္ဌော၊ သဒ္ဓါအစရှိသော ငါးပါးသော ဣန္ဒြေတို့ဖြင့်မြတ်သော။
ဘဂဝါ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။
အဗြဝိ၊ ထိုမေးသော ပြဿနာကို ဖြေတော်မူ၏။
ဣသိသတ္တမ၊ ဝိပဿီ အစရှိသော ခြောက်ဆူသော ဘုရားရှင်တို့၏ ခုနစ်ဆူမြောက် ဣသိဖြစ်တော်မူသော ဘုရားမြတ်။
တေ၊ အရှင်ဘုရား၏။
ဝစော၊ စကားတော်ကို။
သုတွာ၊ ကြားနာရသောကြောင့်။
ဧသဧသောအဟံ၊ ထိုအကျွန်ုပ်သည်။
ပသီဒါမိ၊ ကြည်ညိုပါ၏။
မေမမ၊ ငါ၏။
ပုဋ္ဌံ၊ မေးအပ်သော စကားသည်။
ကိရဧကန္တေန၊ စင်စစ်သဖြင့်။
အမောဃံသဖလံ၊ အကျိုးရှိ၏။
ယသ္မာ၊ အကြင်ကြောင့်။
သော၊ ထိုနိဂြောဓကပ္ပထေရ်သည်။
ပရိနိဗ္ဗုတော၊ ပရိနိဗ္ဗာန်ပြု၏။
တသ္မာ၊ ထိုကြောင့်။
ဗြာဟ္မဏော၊ မကောင်းမှုကို အပပြုပြီးသောဘုရားမြတ်စွာသည်။
မံ၊ နိဂြောဓကပ္ပမထေရ်၏ ပရိနိဗ္ဗာန်ပြုသော အဖြစ်ကို အလိုရှိ၍ မေးသော အကျွန်ုပ်ကို။
နိဝဉ္စေသိ၊ မချွတ်မယွင်းဖြေတော်မူ၏။
ဗုဒ္ဓဿ၊ မြတ်စွာဘုရား၏။
သာဝကော၊ တပည့်သားတော်သည်။
ယထာဝါဒီ၊ ဟုတ်မှန်တိုင်း ဆိုလေ့ရှိ၏။
တတာကာရိ၊ ထိုဆိုတိုင်းပြလေ့ရှိသည်။
အဟု၊ ဖြစ်၏။
တံတံမာယာဝိနော၊ ထိုထို သို့များစွာလှည့်ပတ်တတ်သော။
မစ္စုနော၊ သေမင်း၏။
ဒဠှံ၊ အလွန်ခိုင်ခံ့သော။
ဇာလံ၊ တေဘုမ္မကဝဋ်၌ဖြစ်လျက် ဖွဲ့တတ်သော တဏှာကွန်ယက်ကို။
အစ္ဆိဇ္ဇိ၊ ဖြတ်ရပြီ။
ဘဂဝါ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။
ဥပါဒါနဿ၊ မြဲမြံစွာသော ကံကိလေသာတို့သည် ဖြစ်စေအပ်သော ဝဋ်တရား၏။
အာဒိံ၊ အဝိဇ္ဇာတဏှာစသောအပြားရှိသော အကြောင်းကို ။
အဒ္ဒသ၊ မြင်တော်မူပြီ။
ကပ္ပါယနော၊ ကပ္ပမည်သောသူ၏ အနွယ်ဖြစ်သော။
ကပ္ပိယော၊ နိဂြောဓကပ္ပသည်။
မစ္စုဓေယျံ၊ သေခြင်းနှင့် စပ်သော တေဘုမ္မကတရားကို။
သုဒုတ္တရံသုဥတ္တရေန၊ ကောင်းစွာလွန်ခြင်းဖြင့်။
အဇ္ဈဂါဝတ၊ လွန်နိုင်လေစွာတကား။
ဒေဝဒေဝံ၊ နတ်တကားတို့ထက်လွန်သော နတ်ဖြစ်တော်မူသော။
တံ၊ အရှင်ဘုရားကို။
ဝန္ဒာမိ၊ အကျွန်ုပ်ရှိခိုး၏။
ဒွိပနတ္တမ၊ အခြေနှစ်ချောင်းရှိသော သတ္တဝါတို့ ထက်မြတ်တော်မူသော အရှင်ဘုရား။
တေ၊ အရှင်ဘုရား၏။
အနုဇာတံ၊ အတုလိုက်၍ သစ္စာလေးပါး တရားကို သိသော အားဖြင့် အရိယဇာတ်ဖြင့် ဖြစ်သော။
မဟာဝီရံ၊ မာရ်ကို အောင်ခြင်းငှါ စွမ်းနိုင်သော ကြီးသော လုံ့လရှိသော။
နာဂဿ၊ မကောင်းမှုကို ပြုခြင်းမရှိသော အနက်ဖြင့် နာမဂမည်တော်မူသော ဘုရားရှင်၏။
ဩရသံ၊ ရင်တော်မှ ဖြစ်သော။
နာဂံ၊ ရဟန္တာဟု ဆိုအပ်သော။
ပုတ္တံ၊ နိဂြောဓကပ္ပ အမည်ရှိသော သားတော်ကို။
ဝန္ဒာမိ၊ အကျွန်ုပ်ရှိခိုးပါ၏။
ဣတိ၊ ဤသည်လျှင် အပြီးတည်း။
ဣတ္ထံဣမံပကာရာ၊ ဤသို့ အပြားရှိကုန်သော ။
ဣမာဂါထာယော၊ ဤဘွဲ့ဆိုသီကုံးအပ်သော ခုနစ်ဆဲ့တဂါထာတို့ကို။
အာယသ္မာဝင်္ဂီသထေရော၊ အရှင်ဝင်္ဂိသထေရ်သည်။
အဘာသိတ္ထ၊ ရွတ်ဆိုပြီ။
မဟာနိပါတော၊ မဟာနိပါတ်သည်။
နိဋ္ဌိတော၊ ပြီးခြင်းသို့ရောက်ပြီ။
သတ္တတိမှိ နိပါတမှိ၊ သတ္တနိပါတ်၌။
ပဋိဘာဝနာ၊ အသင့်လွတ်လွတ်သာယာ နာဘွယ်သော စကားကို ဆိုတတ်သော။
ဝင်္ဂိသော၊ ဝင်္ဂိသအမည်ရှိသော။
ဧကောထေရောဝ၊ မထေရ်တယောက်သာတည်း။
အညော၊ ထိုဝင်္ဂိသထေရ်မှ တပါးသော ထေရ်သည်။
နတ္ထိ၊ မရှိ။
ဂါထာယော၊ ဘွဲ့ဆိုသီ ကုံးအပ်သော ဂါထာတို့ကား။
ဧကသတ္တတိ၊ ခုနစ်ဆဲ့ တဂါထာတို့တည်း။
ဧတ္ထ၊ ဤထေရပါဠိတော်၌။
အာဂတာ၊ ပေတက်၌ တင်သည်၏ အစွမ်းဖြင့် လာကုန်သော။
တာဂါထာ၊ ထိုဘွဲ့ဆို သီကုံးအပ်သော ဂါထာတို့သည်။
ဂါထာဂဏဝသေန၊ ဂါထာ အရေအတွက် သင်္ချာ၏ အစွမ်းဖြင့်။
သဟဿံ၊ တထောင်သည် လည်းကောင်း။
တိဏိ သဋ္ဌိသတာနိစ၊ တရာခြောက်ဆယ်သုံးဂါထာတို့သည်လည်းကောင်း။
ဟောန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။
ထေရာစ၊ မထေရ်တို့သည်ကား။
ပုဂ္ဂလဂဏဝသေန၊ ပုဂ္ဂိုလ်ကို ရေတွက်သည်၏ အစွမ်းဖြင့်။
ဒွေသတာစ၊ နှစ်ရာတို့ဟူ၍လည်းကောင်း။
သဋ္ဌိစ၊ ခြောက်ကျိပ်တို့ဟူ၍ လည်းကောင်း။
အညေ၊ ထိုမှ တပါးကုန်သော။
ပဉ္စစ၊ ငါးပါးသောမထေရ်တို့ဟူ၍လည်းကောင်း။
ပကာသိတာ၊ ပြအပ်ကုန်၏။
ဗုဒ္ဓပုတ္တာ၊ ကင်းပြီးသော အာသဝေါလည်းရှိကုန်ထသော။
တေထေရာ၊ ထိုမထေရ်တို့သည်။
သီဟနာဒံ၊ ခြင်္သေ့မင်းကဲ့သို့ ရဲရင့်သော အသံကို။
နဒိတွာန၊ အသီးအသီးဂါထာဖြင့် ဟောက်ကုန်ပြီး၍။
ခေမန္တံ၊ ဘေးအပေါင်းတို့၏ ကုန်ရာဖြစ်သော နိဗ္ဗာန်ဟူသော အဆုံးသို့။
ပါပုဏိတွာန၊ အာရုံပြုသော အားဖြင့်ရောက်တော်မူကုန်ပြီး၍ ။
လောကမှိ၊ လောက၌။
အဂ္ဂိက္ခန္ဓာမ၊ မီးပုံကြီးကဲ့သို့။
ဇလိတွာ၊ သီလသမာဓိစသော ဂုဏ်ဖြင့် ထွန်းတောက်ပကုန်၏။
နိဗ္ဗုတာ၊ အနုပါဒိသေသနနိဗ္ဗာနဓာတ်ဖြင့် ပရိနိဗ္ဗာန်ပြုတော်မူကုန်ပြီ။
ထေရဂါထာယော၊ မထေရ်တို့သည် ဘွဲ့ဆိုသီကုံးအပ်သော ဂါထာတို့သည်။
နိဋ္ဌိတော၊ ပြီးခြင်းသို့ ရောက်ကုန်ပြီ။
ထေရဂါထာပါဠိတော်နိသျပြီး၏။