အာဝုသော၊ ငါ့ရှင်တို့။ မယာ၊ ငါသည်။ ပကတံ၊ ဤပစ္စုပ္ပန်ဘဝ၌ ပြုအပ်သော ။ ယဉ္စပါပံ၊ အကြင်မကောင်းမှုကံသည်လည်းကောင်း။ ဣတော၊ ဤဘဝမှ။ ပုဗ္ဗေ၊ ရှေး၌။ အညာသဇာတီသု၊ တပါးသော အတ္တဘောတို့၌။ ကတံ၊ ပြုအပ်သော။ ယဉ္စကမ္မံ၊ အကြင်မကောင်းမှုကံသည်လည်းကောင်း။ အတ္ထိ၊ ရှိ၏။

တံကမ္မံ၊ ထိုကံသည်။ ဣဓေဝ၊ ဤပစ္စုပ္ပန် အတ္တဘော၌သာလျှင်။ ဝေဒနီယံ၊ ခံစားအပ်သော အကျိုးရှိ၏။ ဒါနိဣဒါနိ၊ ယခုအခါ၌။ တဿကမ္မဿ၊ ထိုကံ၏။ အညံ၊ တပါးသော။ ဝတ္ထု၊ အကျိုးပေးရာကာလဟု ဆိုအပ်သော ခန္ဓာ အစဉ်သည်။ နဝိဇ္ဇတိ၊ မရှိပြီ။ ဣဓေဝ၊ ဤပစ္စုပ္ပန်ဘဝ၌သာလျှင်။ နိရုဇ္ဈန္တိ၊ ပရိနိဗ္ဗာန်စိတ်နှင့် တကွချုပ်ကုန်၏။

ဣတိ၊ ဤသို့။ သမိတိဂုတ္တောထေရော၊ သမိတိဂုတ္တထေရ်သည်။ အတ္တနာ၊ မိမိသည်။ ကတပါပကမ္မဿ၊ ပြုအပ်သော မကောင်းမှုကံ၏။ ပဟီနဘာဝံ၊ အကြွင်းမဲ့ပယ်အပ်ပြီးသော အဖြစ်ကို။ ဝိဘာဝန္တေန၊ ထင်ရှားပြသဖြင့်။ ဣမံဂါထံ၊ ဤဂါထာကို။ အဘာသိတ္ထ၊ ဆိုပြီ။ သမတိဂုတ္တထေရဂါထာ အနက်ပြီး၏။