မာရ၊ မာရ်မင်း။ စိဟစိဟာတိ၊ စိဟစိဟဟူ၍ မပြတ်ဖြစ်သော အသံရှိသည်၏ အဖြစ်ကြောင့် စိဟစိဟဟူသော အမည်ကိုရကုန်သော သူ၏။ အဘိနဒိတေဟိ၊ ကြောက်မက်ဘွယ်ရှိသော ကြီးစွာသော အသံတို့ကြောင့်။ ဣမသ္မိံ အရညေ၊ ဤတောကြီး၌။ သိပ္ပိကာဘိရုတေဟိစ၊ သိပ္ပိကအမည်ရှိကုန်သော အနာတို့ဖြင့် ကြုံကုန်သော ကိုယ်ရှိကုန်သော သူငယ်တို့သည်။ ဖန္ဒတဗ္ဗံယထာ၊ ကုန်လှုပ်ရာသကဲ့သို့။

မေမမ၊ ငါ၏။ ဧတံစိတ္တံ၊ ဤစိတ်သည်။ နဖန္ဒတိ၊ မတုန်လှုပ်။ ဟိယသ္မာ၊ အကြင်ကြောင့်။ မေမမ၊ ငါ၏။ တံစိတ္တံ၊ ထိုစိတ်သည်။ ဧကတ္ထ၊ တခုတည်းသော အာရုံ၌။ နိရတံအဘိရတံ၊ မွေ့လျော်၏။ တသ္မာ၊ ထိုကြောင့်။ ကမ္မဋ္ဌာန‌တော၊ ကမ္မဋ္ဌာန်းမှ။ နဖန္ဒတိ၊ မတုန်လှုပ်။

ဣတိ၊ ဤသို့။ ရာမဏေယျ ကောထေရော၊ ရာမဏေယျကထေရ်သည်။ မာရဿ၊ မာရ်မင်းအား။ ဣမံဂါထံ၊ ဤဂါထာကို။ အဘာသိတ္ထ၊ ဆိုပြီ။ ရာမဏေယျကထေရဂါထာ အနက်ပြီး၏။