အဆန္နံ၊ ဟုတ်မှန်တိုင်း မဘွင့်မပြမူ၍ ဖုံးလွှမ်းအ်သော ဒုစရိုက်တရားကို ကျင့်သော သူသည်။ အတိဝဿတိ၊ အာပတ်ဟူသော မိုဃ်းကိလေသာ ဟူသော မိုဃ်းဖြင့် အလွန်စွတ်၏။ ဝိဝဋ္ဋံ၊ မဖုံးလွှမ်းအပ်ထင်ရှားပြအပ်သော ဒုစရိက်တရားသည်။ နာတိဝဿတိ၊ အာပတ်ဟူသော မိုဃ်းကိလေသာ ဟူသော မိုဃ်းဖြင့်အလွန်မစွတ်။

တသ္မာ၊ ထိုကြောင့်။ ဆန္နံဆန္နဿ၊ ဖုံးလွှမ်းအပ်သော အာပတ်ဒုစရိုက်တရားကို။ ဝိဝရေထ၊ ဟင်းလင်းဖွင့်ရာ၏။ ဧဝံ၊ ဤသို့ ဆိုအပ်ခဲ့ပြီးသောဖွင့်လှဟ်ခြင်းဟု ဆိုအပ်သော တရားနှင့်လျော်စွာကျင့်ခြ်းဖြင့်။ တံ၊ ထိုဖုံလွှမ်းအပ်သော ဒုစရိုက်တရားသည်။ နာတိဝဿတိ၊ အာပတ်ဟူသော မိုဃ်းကိသောဟူသော မိုဃ်းဖြင့်မစွတ်။

လောကေ၊ လူအပေါင်းကို။ ပစ္စုနာ၊ သေမင်းသည်။ အဗ္ဘဟတော၊ နှိပ်စက်အပ်၏။ ဇရာယ၊ ထိုသတ္တဝါအပေါင်းကို ဖြစ်စေသည်ကစ၍ အထက်၌ ထိုသေခြင်းအိုခြင်ဖြင့်။ ပရိဝါရိတော၊ လွှမ်းမိုးဘိစီးအပ်၏။

တဏှသလ္ဘေန၊ တဏှာတည်းဟူသောငြောင့်သည်။ ဩဘိဏ္ဏော၊ နှလုံး၏ အတါင်းသို့ သက်ဝင်သဖြင့် နှိပ်စက်ထိုးကျင့်အပ်၏။ ဣစဆာ၊ အာရုံ၌တောင့်တခြင်းရှိသော အလိုသည်။ သဒါ၊ အခါခပ်သမ်း။ ဓုမာယိတော၊ လောင်စေအပ်၏။

လောကော၊ လူအပေါင်းကို။ မစ္စုနာမ၊ သေမင်းသည်။ အဗ္ဘာဟတော၊ နှိပ်စက်အပ်၏။ ဖရာယ၊ သေခြင်းကို အိုခြင်းဖြင့်။ ပရိက္ခိတ္တော၊ ခြံရံအပ်၏။

အတာဏော၊ ထိုသတ္တဝါတို့ဖြင့်နှိပ်စက်အပ်၏။ ယထာကိံ၊ အဘယ်ကဲ့သို့နည်းဟူမူကား။ တက္ကရော၊ ထိုမင်းနှင့်မလျော်သော အမှုကိုပြုသော။ သတ္တဒဏ္ဍော၊ သတ်အပ်သော ဒဏ်ရှိသောသတ္တဝါတို့သည်။ အတာဏော၊ ကိုးကွယ်ရာ မရှိသည်ဖြစ်၍။ ဟညတိဣဝ၊ မင်းအာဏာဖြင့် သတ်ရာသကဲ့သို့။ ဧဝံတထာ၊ ထိုအတူ။ အယံလောကော၊ ဤလူအပေါင်းကို။ ဖရာမရဏေဟိ၊ အိုခြင်းသေခြင်းတို့ဖြင့်။ ဟညတိ၊ ညှည်းဆဲနိုင်စက်၏။

မဟာဝနေ၊ တောကြီး၌။ ဒယှမာနေ၊ မီးလောင်သည်ရှိသော်။ တံ၊ ထိုတောကြီးကို။ အဘိဘဝန္တာ၊ နှိပ်စက်ကုန်သော။ အဂ္ဂိခန္ဓာဝိယ၊ မီးပုံကြီးကဲ့သို့။ မစ္စုဗျာဓိဇရာ၊ သေခြင်းနာခြင်း အိုခြင်းဟု ဆိုအပ်ကုန်သော။ တယော၊ သုံးပါးကုန်သော တရားတို့သည်။ သတ္တလောကံ၊ သတ္တဝါအပေါင်းကို။ အဘိဘဝန္တာ၊ နှိပ်စက်ကုန်လျက်။ အာဂစ္ဆန္တိ၊ လာကုန်၏။

တေ၊ ထိုသေခြင်းနာခြင်းအိုခြင်းတို့ကို။ ပစ္စုဂန္တုံ၊ တဘန်ပြန်၍နှိပ်စက်ခြင်းငှါ။ ဗလံဥဿာဟော၊ စွမ်းနိုင်သော သူသည်။ နတ္ထိ၊ မရှိ။ တေ၊ ထိုသေခြင်းနာခြင်းအိုခြင်းတို့ကို။ ပလာယိတုံ၊ ကျောက်ကုန်းကိုပြ၍ ထိုမှ ဤမှ ပြေးစေခြင်းငှါ။ ဇဝေါ၊ သျှင်မြတ်သော အားနှင့် ပြည့်စုံသော သူသည်။ နတ္ထိ၊ မရှိ။

အပ္ပေနဝါ၊ ချောင်းညှမ့်ခြင်းစသော အနည်းငယ်သော ကာလပတ်လုံး ဖြစ်ခြင်းဖြင့်လည်းကောင်း။ ဗဟုကေနဝါ၊ အလုံးစုံသော နေ့ညဉ့်ပတ်လုံး ဖြစ်ခြင်းဖြင့်လည်းကောင်း။ အမောဃံ၊ ဝိပဿနာ ၌ နှလုံးသွင်းခြင်းဖြင့် အချည်းနှီးမရှိသော။ ဒိဝသံ၊ တနေ့ပတ်လုံ။ ကယိရာ၊ ပြုရာ၏။

ယသ္မာ၊ အကြင်ကြောင့်။ ယံယံရတ္တိံ၊ အကြင်အကြင်သို့သော ညဉ့်ကို။ ဝိဇဟတေဝိဇဟတိ၊ ကုန်စေ၏။ တဒူနန္တဿ၊ ထိုညဉ့်မှ ယုတ်ခြင်းရှိသော သတ္တဝါအား။ ဇီဝိတံ၊ အသက်ရှည်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်။

စရတော၊ သွားသော သူအားလည်းကောင်း။ တိဋ္ဌသောဝါပိ၊ ရပ်ခြင်းကို ပြုသော သူအား လည်းကောင်း။ အသိနသယနဿဝါ၊ စားခြင်း အိပ်ခြင်းကို ပြုသော သူအား လည်းကောင်း။

စရိမာ၊ စုတိစိတ်နှင့်တကွဖြစ်သော။ ရတ္တိံ၊ ညဉ့်သည်။ ဥပေတိ၊ ကုန်ခြင်းသို့ ရောက်၏။ တသ္မာ၊ ထိုကြောင့်။ တေ၊ သင်အား။ ကာလော၊ ညဉ့်စသော ကာလသည်။ ပမဇ္ဇိတုံ၊ မေ့လျော့ခြင်းသို့ ရောက်ခြင်းငှါ။ နအရဟတိ၊ မထိုက်။ ကသ္မာ၊ အဘယ်ကြောင့်နည်း ဟူမူကား။ ဣမသ္မိံ ကာလေ၊ ဤကာလ၌။ မရဏံ၊ သေခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်လတ္တံ့။ ဣတိ၊ ဤသို့။ အဝိစိတတ္တာ၊ သေရအံ့သော ကာလကို မသိနိုင်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်တည်း။

ဣတိ၊ ဤသို့။ သိရိမဏ္ဍောထေရော၊ သိရိမဏ္ဍထေရ်သည်။ ဣမာဆဂါထာယော၊ ဤခြောက်ဂါထာတို့ကို။ အဘာသိတ္ထ၊ ဆိုပြီ။ သိရိမဏ္ဍထေရဂါထာ အနက်ပြီး၏။