အာဝုသော၊ ငါ့ရှင်တို့။ မယာ၊ ငါသည်။ ယထာဘူတံ၊ မဂ်ဉာဏ်ဖြင့် မဖောက်မပြန်။ ခန္ဓာ၊ ခန္ဓာငါးပါးတို့ကို။ ဒိဋ္ဌာ၊ တေဘုမ္မကတရာအပေါင်းသည် ဒုက္ခသစ္စာတည်းဟု သိခြင်းစသော ပညာဖြင့် မြင်အပ်ကုန်ပြီ။ သဗ္ဗေ၊ အလုံးစုံကုန်သော။ ဘဝါ၊ ကာမဘဝ ဥပပတ္တိဘဝတို့ကို။ ပဒါလိတာ၊ မဂ်ဉာဏ်တည်းဟူသော လက်နက်ဖြင့် ခွဲဖောက်ဖျက်ဆီးအပ်ကုန်ပြီ။ ဇာတိသံသာရော၊ ဤဘဝထိုဘဝသို့ ကျင်လည်ရခြင်း စသော ဇာတိလျှင်အကြောင်းရှိသော သံသရာသည်။ ဝိက္ခီဏေဦ၊ ကုန်ပြီ။ ဒါနိဣဒါနိ၊ ယခုအခါ၌။ ပုနဗ္ဘဝေါ၊ တဘန်ဘဝသစ်၌ ဖြစ်ခြင်းသည်။ နတ္ထိ၊ မရှိပြီ။

ဣတိ၊ ဤသို့။ ပဝိဋ္ဌောထေရော၊ ပဝိဋ္ဌထေရ်သည်။ အညံဗျာကရဏဝသေန၊ အရဟတ္တဖိုလ်ကိုကြားသဖြင့် ။ ဣမံဂါထံ၊ ဤဂါထာကို ။ အဘာသိတ္ထ၊ ဆိုပြီ။ ပဝိဋ္ဌထေရဂါထာ အနက်ပြီး၏။