အာဝုသော၊ ငါ့ရှင်တို့။ ယောဘိက္ခု၊ အကြင်ရဟန်းသည်။ သီတဝနံ၊ ယင်းတိုက်‌တောသို့။ ဥပဂါဥပဂစ္ဆိ၊ နေသည်၏ အစွမ်းအားဖြင့်ကပ်၏။ သောဘိက္ခု၊ ထိုရဟန်းသည်။ ဧကော၊ တယောက်တည်းလည်း။ သန္တုသိတော၊ ပစ္စည်းလေးပါးဖြင့် ရောင့်ရဲ၏။ သမာဟိတတ္တော၊ ဥပစာရသမာဓိ အပ္ပနာသမာဓိဖြင့် ကောင်းစွာတည်ကြည်သော စိတ်ရှိ၏။

ဝိဇိတာဝီ၊ အောင်အပ်ပြီးသော ကိလေသာ တည်းဟူသော အပင်းအသင်းရှိ၏။ အပေတလောမဟံသော၊ ကင်းပြီးသော ကြက်သီးမွေးညှင်း ထခြင်းရှိ၏။ သောဘိက္ခု၊ ထိုရဟန်းသ်ည။ ကာယဂတာသတိံ၊ ဆံ အစရှိသော သုံးဆဲ့နှစ်ပါးသော အစု လျှင်အာရုံရှိသော သတိကို။ ရက္ခံရက္ခန္တော၊ ကမ္မဋ္ဌာန်းကို ပွါးစေသည်အစွမ်းဖြင့် စောင့်ရှောက်သည်ဖြစ်၍။ မိတိမာ၊ တည်ကြည်ခြင်းရှိသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

ဣတိ၊ ဤသို့။ ဣတ္ထံဣမံ ပကာရံ၊ ဤသို့ ဆိုအပ်ခဲ့ပြီးသော အပြားရှိသော။ ဣမံဂါထံ၊ ဤဂါထာကို။ အာယသ္မာ သီတဝနိယော ထေရော၊ ကြောက်မက်ဘွယ်သော ကုသာန်တော၌ နေသော အရှင်သမ္ဘူတထေရ် သည်။ အဘာသိတ္တ၊ ဆုံပြီ။ သမ္ဘူတထေရဂါထာ အနက်ပြီး၏။