ဘန္တေ၊ အရှင်တို့။ ဥပဇ္ဈာယော၊ ဥပဇ္ဈာယ်ဖြစ်သော ဝနဝစ္ဆထေရ်သည်။ မံအပစာသိအဘာသိ၊ အကျွန်ုပ်ကို ဆိုပြီ။ သီတက၊ သီဝကသာမဏေ။ ဣတော၊ ဤရွာအပိုင်းအခြားမှ။ ဂစ္ဆာမိ၊ တောအရပ်သို့ သွားအံ့။

မေ၊ ငါ၏။ ကာယော၊ ကိုယ်သည်။ ဂါမေ၊ ရွာ၌။ ဝသတိ၊ နေ၏။ မေ၊ ငါ၏။ မနော၊ စိတ်သည်။ အရညဂတော၊ တောသို့ ရောက်ပြီ။

သေမာနကောပိ၊ လျောင်းသော ကိုယ်ဖြင့်လည်း။ ဂစ္ဆာမိ၊ ပေါက်ပက်ပိုးကဲ့သို့ ရင့်ဖြင့် တွားလျက်သွားအံ့။ ဝိဇာနတံဝိဇာနန္တဿ၊ ကာမဂုဏ်စသည်၌ အပြစ်မကာမဂုဏ်မှ ထွက်မြောက်ခြင်း နိဗ္ဗာန်ဟူသော အကျိုးကို သိသော သူအား။ သံဂေါ၊ တစုံတခုသော အာရုံ၌ ငြိတွယ်ခြင်းသည်။ နတ္ထိ၊ မရှိ။

ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝနဝစ္ဆဿထေရဿ၊ ဝနဝစ္ဆမထေရ်၏။ ဘာဂိနေယျော၊ တူဖြစ်သော။ သာမဏေရော၊ သိဝက သာမဏေသည်။ ဣမံ ဂါထံ၊ ဤဂါထာကို ။ ဘာသိတ္ထ၊ ဆိုပြီ။ သိဝကသာမဏေရဂါထာအနက်ပြီး၏။