အာဝုသော၊ ငါ့ရှင်တို့။ ယောဘိက္ခု၊ အကြင်ရဟန်းသည်။ ဒုဒ္ဒမယော၊ ရှေး၌ မဆုံးမအပ်သေးသော ကိလေသာရှိသောကြောင့် ဆုံးမခြင်းငှါ မတတ်ကောင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဒမေန၊ နောက်အခါ အရဟတ္တမဂ်ဖြင့် ကိလေသာကို ဆုံးမပြီးသောကြောင့်။ ဒန္တော၊ ယဉ်ကျေး၏။ ဝီရော၊ လေးပါးအပြားရှိသော သမပ္ပဓာန်ဟု ဆိုအပ်သော လုံ့လနှင့် ပြည့်စုံသည်။ သန္တုသိတော၊ ပစ္စည်းလေးပါးဖြင့် ရောင့်ရဲခြင်းရှိသည်။ ဝိတိဏ္ဏဘင်္ခေါ၊ တဆဲ့ခြောက်ပါးသော ယုံမှားခြင်း မှ ကူးမြောက်သည်။

ဝိဇိတာဝီ၊ အောင်အပ်ပြီးသော ကိလေသာတည်းဟူသော အပင်းအသင်းရှိသည်။ အဝေတလောမဟံလော၊ ကင်းပြီးသော ကြက်သီးမွေးညှင်းထခြင်းရှိသည်။ ယသ္မာ၊ အကြင့်ကြောင့်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ တသ္မာ၊ ထိုကြောင့်။ ဝီရောဝီရနာမကော၊ ဝီရအမည်ရှိသော။ သောဘိက္ခု၊ ထိုရဟန်းသည်။ ပရိနိဗ္ဗုတော၊ ကိလေသာမှ ငြိမ်းသည်ဖြစ်၍။ ဋ္ဌိတတ္တော၊ တည်ကြည်သော စိတ်ရှိသည်။ ‌ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

ဣတိ၊ ဤသို့။ ဣတ္ထံဣမံပကာရံ၊ ဤသို့ ဆိုအပ်ခဲ့ပြီးသော အပြားရှိသော။ ဣမံဂါလံ၊ ဤဂါထာကို။ အာယသ္မာဓိရောထေရော၊ အရှင်ဝီရထေရ်သည်။ အဘာသိတ္ထ၊ ဆိုပြီ။ ဝီရထေရဂါထာ အနက်ပြီး၏။