အဟံ၊ ငါသည်။ နီစေ၊ ယုတ်သော ။ ကုလမှိ၊ အမျိုး၌။ ဇာတော၊ ဖြစ်သည်။ အမှိ၊ ဖြစ်၏။ အပ္ပဘောဇနာ၊ နည်းသော ထမင်းရှိသော။ ဒလိဒ္ဒေါ၊ ငြိုငြင်စွာ အသက်မွေးရသော သူဆင်းရဲသည်။ အမှိ၊ ဖြစ်၏။

မံမမ၊ ငါ့အား။ ဟီနကမ္မံ၊ ယုတ်သော အမှုရှိသည်။ အာသိ၊ ဖြစ်ပြီ။ ပုပ္ဖဖဋ္ဋကော၊ ညှိုးလေပြီးသော ပန်းအမှိုက်ကို စွန့်ရသော သူဆင်းရ ဘင်ကို ကျုံးရသော သူသည်။ အဟောသိ၊ ဖြစ်ရပြီ။

မနုဿာနံ မနုဿေဟိ၊ လူတို့သည်။ ဇိဂုစ္ဆိတော၊ အမျိုးအမှုဖြင့် စက်ဆုပ်အပ်သည်။ ပရိဘူတော အဝညာတော၊ ယုတ်သော အားဖြင့်သိအပ်သည်။ ဝမ္ဘိတော၊ ရှုတ်ချအပ်သည်။ အသိ၊ ဖြစ်၏။

နီစမနံ၊ တပါးသေူာသူကို မြင့်မိုရ်တောင်ကဲ့သို့ ချီးပင့်၍ ထိုသူတို့၏ မြေမှုန့်မျှဖြင့် မိမိကိုယ်ကို ယုတ်သည်ကို ပြု၍ ဖြစ်သော အားဖြင့် နှိမ့်ချသော စိတ်ရှိသည်ကို။ ကရိတွာန၊ ပြု၍။ ဗာဟာကံဇနံ၊ များစွာသော သူကို။ ဝန္ဒိဿံဝန္ဒိဿာမိ၊ မြင်သောကာလ၌ လက်အုပ်ချီခြင်းကို ပြု၍ ရှိခိုးရ၏။

အထ၊ ထိုသို့ရှိခိုးခြင်းကို ပြုရာမှ တပါးသော အခါ၌။ ဘိက္ခု သံဃပုရက္ခတံ၊ ရဟန်းသံဃာတို့၏ ရှေးဦးကြွတော်မူသော။ မဟာဝီရံ၊ ကြီးသော လုံ့လရှိတော်မူသော။ သမ္ဗုဒ္ဓံ၊ မြတ်စွာဘုရားကို။ မာဂဓာနံ၊ မာဂဓရဇ်တိုင်းသူတို့၏။ ပုရုတ္တမံ၊ မြတ်သာ ရာဇဂြိုလ် ပြည်သို့။ ပဝိသန္တံ၊ ဆွမ်းခံဝင်လတ်သည်ကို။ အဒ္ဒသာသိ၊ ငါမြင်ရ၏။

တဒါ၊ ထိုမြင်သောအခါ၌။ ဗျာဘင်္ဂိံ၊ ထမ်းပိုးကို။ နိက္ခိပိတွာန၊ ချလတ်၍။ ဝန္ဒိတုံ၊ ရှိခိုးအံ့သော ငှါ။ ဥပသင်္ကမိ၊ ကပ်၏။

မမေဝ၊ ငါ့ကိုသာလျှင်။ အနုကမ္ပာယ၊ အစင်သနားတော်မူသဖြင့်။ ပုရိသုတ္တမော၊ ယောင်္ကျားမြတ် ဖြစ်တော်မူသော မြတ်စွာဘုရားသည်။ အဋ္ဌာသိ၊ ရပ်တော်မူ၏။

တဒါ၊ ထိုအခါ၌။ သတ္ထုနော၊ မြတ်စွာဘုရား၏ ။ ပါဒေ၊ ခြေတို့ကို။ ဝန္ဒိတွာ၊ ရှိခိုး၍။ ဧကမန္တံ၊ တင့်အပ်လျောက်ပတ်သော အရပ်၌။ ဋ္ဌိတော၊ ရပ်လျက်။

သဗ္ဗသတ္တာနံ၊ ခပ်သိမ်းသော သတ္တဝါတို့ထက်။ ဥတ္တမံ၊ မြတ်တော်မူသော ဘုရားသခင်ကို။ အဟံ၊ ငါသည်။ ပဗ္ဗဇ္ဇံ၊ ရဟန်းအဖြစ်ကို။ အာဟာစိံ၊ တောင်းပန်ပြီ။

တတော၊ ထိုနောင်မှ။ ကာရုဏိကော၊ ကြီးမြတ်သော ကရုဏာရှိတော်မူသော။ သဗ္ဗလောကာနုကမ္ပကော၊ အလုံးစုံသော လူတို့၏ အကျိုးစီးပွါးကို စောင့်ရှောက်တတ်သော။ သတ္ထာ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။

ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။ ဧဟိ၊ လာလည့်။ ဣတိ၊ ဤသို့။ မံ၊ ငါ့ကို။ အာဟ၊ မိန့်တော်မူ၏။ မေ၊ င့ါအား။ သာဥပသမ္ပဒါ၊ ထိုဧဟိဘိက္ခု ပဉ္စင်းအဖြစ်သည်။ အာသိ၊ ဖြစ်ပြီ။

သောအဟံ၊ ထိုငါသည်။ အရညသ္မိံ၊ တောကျောင်း၌ ။ အတန္ဒိတော၊ ကမ္မဋ္ဌာန်းစီးပြန်ခြင်း၌ မပျင်းမရိအားထုတ်လျက်။ ဧကော၊ တ‌ယောက်အထည်းတည်း။ ဝိဟရန္တော၊ နေလျက်။

ယထာ၊ အကြင်သမထလျှင် ပြဋ္ဌာန်းခြင်း ရှိသော ဝိပဿနာ ကို ပွါးစေလော ဟူသော အခြင်းအရာဖြင့်။ မံ၊ ငါ့ကို။ ဇိနော၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။ ဩဝဒိ၊ ဆုံးမတော်မူ၏။ တထာ၊ ထိုအခြင်းအရာဖြင့်။ သတ္ထုဝစနံ၊ မြတ်စွာဘုရားဆုံးမတော်မူသော စကားတော်အတိုင်း။ အကာသိံ၊ ပြုပြီ။

ရတ္တိယာ၊ ညဉ့်၏။ ပဋ္ဌမံယာမံ၊ ပဋ္ဌမယံ၌။ ပုဗ္ဗဇာတိံ၊ ရှေး၌နေဘူးဖြစ်ဘူးသော ခန္ဓာ ဇာတိကို။ အနုဿရိံ၊ အစဉ်အတိုင်းအောက်မေ့ပြီ။

ရတ္တိယာ၊ ညဉ့်၏။ မဇ္ဈိမံယာမံ၊ မဇ္ဈိမယံ၌။ ဒိဗ္ဗစက္ခုံ၊ ဒိဗ္ဗစက္ခုအဘိညာဉ်ကို။ ဝိသောဓိတံ၊ သုတ်သင်ရပြီ။

ရတ္တိယာ၊ ညဉ့်၏။ ပစ္ဆိမေယာမေ၊ မစ္ဆိမယံ၌။ တမောခန္ဓံ၊ မောဟအစုကို။ ပဒါလယိံ၊ အာသက္ခယဉာဏ်ဖြင့် ဖျက်ဆီးပြီ။

တတော၊ ထိုနောင်မှ။ ရတျာဝိသာနေ၊ ညဉ့်၏ အဆုံး၌။ သူရိယုဂ္ဂမနံသူရိယုဂ္ဂမနကာလေ၊ နေထွက်သောအခါ၌။

ပတိဣန္ဒောစ၊ နတ်တို့အရှင်ဖြစ်သော သိကြားမင်းသည် လည်းကောင်း ။ ဗြဟ္မာစ၊ ဗြဟ္မာသည်လည်းကောင်း။ အာဂန္တွာ၊ လာလာတ်ကုန်၍။ အဉ္ဇလိံ၊ လက်အုပ်ကို။ ပဂ္ဂယှ၊ ချီကုန်၍။ မံ၊ င့ါကို။ နမဿိသု၊ ရှိခိုးကုန်၏။

ပုရိသဇည၊ ယောင်္ကျား အာဇာနည်ဖြစ်တော်မူသော အရှင်ဘုရား။ တေ၊ အရှင်ဘုရားအား။ နမော၊ ရှိခိုးပါ၏။ ပုရိသုတ္တမ၊ ယောင်္ကျားမြတ် ဖြစ်တော်မူသော အရှင်ဘုရား။ တေ၊ အရှင်ဘုရားအား။ နမော၊ ရှိခိုးပါ၏။

ယဿတေ၊ အကြင်အရှင်ဘုရားအား။ အာသတါ၊ အာသဝေါတရားတို့သည်။ ခီဏာ၊ ကုန်ကုန်ပြီ။ မာရိသ၊ ဆင်းရဲကင်းသော အရှင်ဘုရား။ တွံ၊ အရှင်ဘုရားသည်။ ဒက္ခိဏေယျော၊ မြတ်သောအလှူကိုခံထိုက်သည်။ အသိ၊ ဖြစ်ပြီ။

တတော၊ ထိုနောင်မှ။ ဒေဝသံဃပူရက္ခတံ၊ နတ်အပေါင်း၏ ရှေးဦးစွာသော ။ မံ၊ င့ါကို။ သတ္ထာ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။ ဒိသွာန၊ မြင်တော်မူ၍။

သိတံ၊ ပြုံးခြင်းကို။ ပါတုကရိတွာန၊ ထင်စွာ ပြုတော်မူ၍။ ဣမမတ္ထံ၊ ဤဆိုလတ္တံ့သော အနက်ကို. အဘာသထ၊ မိန့်တော်မူ၏။

ယေနတမေနစ၊ အကြင်ဣန္ဒြေကို စောင့်ရှောက်ခြင်းဖြင့်လည်းကောင်း။ ယေနသံယမေနစ၊ အကြင်သီလဖြင့် လည်းကောင်း။ ယေနဓမ္မေနစ၊ အကြင်ပညာဖြင့်လည်းကောင်း။ ယေနဗြဟ္မစရိယေနစ၊ အကြင်ကြွင်းသော မြတ်သော အကျင့်ဖြင့် လည်းကောင်း။

ဧတေန၊ ဤဆိုအပ်ခဲ့ပြီးသော အကျင့်ဖြင့်။ ဗြာဟ္မဏော၊ မကောင်းမှုကို အပပြုပြီးသောကြောင့် ဗြဟ္မဏမည်သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဧတံ၊ ဤဆိုအပ်ခဲ့ပြီးသော မြတ်သောအကျင့်ရှိသော သူကို။ ဗြဟ္မေသု၊ မြတ်သော ဗြဟ္မာတို့တွင်။ ဥတ္တမံ၊ အလုံးစုံသော ဗြဟ္မာတို့ထက်မြတ်သော။ ဗြဟ္မာနံ၊ မကောင်းမှုကို အပပြုပြီးသော သူဟူ၍။ အာဟု၊ ဆိုကုန်ပြီ။

ဣတိ၊ ဤသို့။ သုနီတောထေရော၊ သုနီတထေရ်သည်။ ဣမာဒွါဒသဂါထာယော၊ ဤဘွဲ့သီရွတ်ဆိုအပ်သော တဆဲ့နှစ်ဂါထာတို့ကို။ အဘာသိတ္ထ၊ ဆိုပြီ။ သုနီသထေရဂါထာ အနက်ပြီး၏။

ဒွါဒသကနိပါတမှိ၊ ဒွါဒသကနိပါတ်၌။

ဥဒါနံ၊ ဥဒါန်းသည်ကား။

သီလဝါစ၊ သီလဝထေရ်လည်းကောင်း။ သုနိတောစ၊ သုနီတထေရ်လည်းကောင်း။ ဣတိ၊ ဤသို့။ မဟိဒ္ဓိကာ၊ ကြီးသော တန်ခိုးရှိကုန်သော။ ဒွေ၊ နှစ်ပါးကုန်သော။ ဧတေထေရာ၊ ထိုမထေရ်တို့သည်။ ဟောန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။

ဂါထာယော၊ ဘွဲ့သီရွတ်ဆိုအပ်သော ဂါထာတို့ကား။ စတုဝီသတိ၊ နှစ်ဆဲ့လေးဂါထာတို့သည်။ ဟောန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။ ဣတိ၊ ဤသည်လျှင် လည်း။ ဒွါဒသကနိပါတော၊ ဒွါဒသကနိပါတ်သည်။ နိဋ္ဌိတော၊ ပြီးခြင်းသို့ ရောက်ပြီ။ ဒွါဒသနိပါတ် ပြီး၏။