ယော ပုဂ္ဂလော၊ အကြင်ပုဂ္ဂိုလ်သည်။ ဟိတံ၊ အကျိုးစီးပွားရှိသော။ အတ္တဉ္စ၊ ကိစ္စကိုလည်းကောင်း။ အဟိတံ၊ အစီးအပွါးမရှိသော။ အတ္ထဉ္စ၊ ကိစ္စကိုလည်းကောင်း။ တံဒွယံ၊ ထိုအစီးအပွါးရှိသည် မရှိသည်ဖြစ်သော နှစ်ပါးစုံသော ကိစ္စကို။ အနာဂတံ၊ မရောက်မီရှေးဦးစွာကသာလျှင်။ ပဋိကစ္စ၊ ပညာဖြင့် ဆင်ခြင်၍။ ပဿတိ၊ စုံစမ်းခြင်းဖြင့် မြင်၏။

တဿ၊ ထိုသူ၏။ ဝိဒ္ဓေသိနော၊ အကျိုးစီးပွားကို အလိုမရှိသော ခင်ပွန်းယုတ်တို့သည် လည်းကောင်း။ ဟိတေသိနော၊ အကျိုးစီးပွါးကို အလိုရှိသော ခင်ပွန်းကောင်းတို့သည်လည်းကောင်း။ ရန္ဓံ ဆိဒ္ဒံ၊ အပေါက်ကို။ သမေက္ခမာနာ၊ ရှာကုန်သည်ရှိသော်။ နပဿန္တိ၊ မမြင်ကုန်။

ယဿယောဂီနော၊ အကြင် ယောဂီပုဂ္ဂိုလ်အား။ အာနာပါနဿတိ၊ ထွက်သက်ဝင်သက်လျှင် အာရုံရှိသော သတိကို။ ပရိပုဏ္ဏာ၊ လေးပါးသော သတိပဋ္ဌာန်တို့၏ တဆဲ့ခြောက်ပါးသောအခြင်းအရာတို့ဖြင့် အခါခပ်သိမ်း ပြည့်စုံခြင်း ခုနစ်ပါးသော ဗောဇ္ဈင်ဝိဇ္ဇာဝိမုတ္တိတို့၏ ပြည့်ခြင်းဖြင့်။ သုဘာဝိတာ၊ ကောင်းစွာပွါးစေအပ်၏။

ဗုဒ္ဓေန၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။ ဒေသိတာ ယထာ၊ သောဘတောဝ အဿတိ အစရှိသည်ဖြင့် ဟောတော်မူအပ်သကဲ့သို့။ အနုပုဗ္ဗံအနုပုဗ္ဗေန၊ အစဉ်သဖြင့်။ ပရိစိတာ၊ ပွါးစေအပ်လေ့လာအပ်၏။

သောယောဂါဝစရော၊ ထိုကမ္မဋ္ဌာန်းစီးပြန်သော ပုဂ္ဂိုလ်သည်။ အဗ္ဘာ၊ တိမ်တိုက်မှ။ မုတ္တော၊ လွတ်သော။ စန္ဒိမာဝ စန္ဒိမာဣဝ၊ လကဲ့သို့။ ဣမံလောကံ၊ ဤလောကကို။ ပဘာသေတိ၊ ဉာဏ်ဟူသောအလင်းဖြင့် မိမိသန္တာန်၌ သူတပါးသန္တာန်၌ ကျသော သင်္ခါရလောကကိုထင်စွာ ပြုတတ်၏။

မေ၊ ငါ၏။ စိတ္တံ၊ စိတ်သည်။ အပ္ပမာဏံ၊ ပမာဏကို ပြုတတ်သော ရာဂ စသည်တို့ကို ပယ်သော အားဖြင့်နိဗ္ဗာန်ကို။ သုဘာဝိတံ၊ ကောင်းစွာ ပွါးစေအပ်သည်ဖြစ်၍။ ဩဒါတဝတ၊ နီဝရဏတည်းဟူသော အညစ်အကြေးမှ ကင်းသော ကြောင့် ဖြူစင်စွတကား။

နိဗ္ဗိဒ္ဓံ ပဋိဝိဇ္ဈိတံ၊ ထိုးထွင်း၍ သိအပ်သည်။ ပဂ္ဂဟိတဉ္စ၊ ကိလေသာတည်းဟူသော အဘို့မှဖဲ၍ ယူအပ်သည်။ ဟုတွာ၊ ဖြစ်၍။ သဗ္ဗာဒိသာ၊ ဒုက္ခသစ္စာ စသော ပုဗ္ဗန္ဓာနုဒိဋ္ဌိ စသော ခပ်သိမ်းသော အရပ်တို့သည်။ ဩဘာသတေ၊ ထင်စွာ ဖြစ်ကုန်၏။

ဝိတ္တပရိက္ခယော၊ ကုန်သော ဥစ္စာရှိသော။ သပ္ပညောအပိ၊ အဆင်အခြင် ပညာနှင့် ပြည့်စုံသော သူသည်လည်း။ ဇီဝတေဝ၊ ရရသမျှ သော ပစ္စည်းဖြင့် ရောင့်ရဲသည်ဖြစ်၍ အပြစ်မရှိသော အသက်ရှည်ခြင်း မည်သည်သာလျှင်။ အသိ၊ ဖြစ်၏။ ဝိတ္တပါပိ၊ ပညာနည်းသော ပုဂ္ဂိုလ်သည် ပစ္စုပ္ပန် သံသရာ အကျိုးနှစ်ပါးကိုချွတ်ယွင်း စေသော အမှုဖြင့် ဥစ္စာရှိသော်လည်း။

ပညာယ၊ အဆင်အခြင်ပညာဖြင့်။ အလာဘေနအထာဘတ္တာ၊ မရသောကြောင့်။ နဇီဝတိ၊ ရတိုင်းသော ဥစ္စာကို ဖျက်ဆီးလျက် အသက်ကို ကောင်းစွာတည်စေခြင်းငှါ မတတ်နိုင်။

ဧသာပညာနာမ၊ ဤပညာမည်သည်ကား။ သုတဝိနိစ္ဆိနီ၊ ကြားမြင်တိုင်းသော တရား၏အနက်ကို ဤကား ကုသိုလ် ဤကား အကုသိုလ် ဤကား အပြစ်ရှိ၏ ဤကားအပြစ်မရှိစသည်ဖြင့် ဆုံးဖြတ်ခြင်းသဘောရှိ၏။ ဧသာ ပညာ၊ ဤပညာသည်။ ကိတ္တိသိလောကဝဒ္ဓနီ၊ မျက်မှောက်ချီးမွမ်းခြင်းဖြင့် လူအပေါင်း၌ ပြန့်နှံံ့ခြင်း၏ သဘောအားဖြင့် ပွါးခြင်းရှိ၏။

ပညာသဟိတော၊ ပါဋိဟာရိယ ပညာဝိပဿနာ ပညာနှင့် တကွဖြစ်သော။ နရော၊ လူသည်။ ဣဓလောကေ၊ ဤလောက၌။ ဒုက္ခေသုအပိစ၊ စင်စစ်ဆင်းရဲသော သဘောရှိကုန်သော ခန္ဓာ အာယတန စသည်တို့၌လည်း။ သုခါနိ၊ အဟုတ်အဟတ်သဘောကို ထိုးထွင်း၍ သိသဖြင့် အာမိဿ ကင်းသောချမ်းသာကို။ ဝိန္ဒတိ၊ ရ၏။

သတ္တာနံ၊ သတ္တဝါတို့၏။ ယွာယံယောအယံဓမ္မော၊ အကြင်ဖြစ်ခြင်းသဘော သေခြင်းသဘောသည်။ အဇ္ဇတနော၊ ယခုအခါ၌သာ။ နဟောတိ၊ မဖြစ်။ နအစ္ဆေရော၊ မပြတ်ဖြစ်ခြင်းရှိသည်၏ အဖြစ်ဖြင့် အံ့ဘွယ်သရဲလည်းမရှိ။ နပိအဗ္ဘုတော၊ ရှေး၌ မဖြစ်ဘူးသည်၏ အဖြစ်ဖြင့် မဖြစ်ဘူးသော သဘောဖြင့်ဖြစ်သည်လည်းမဟုတ်။ ယတ္ထ၊ အကြင်သင်္ခါရလောက၌။ ဇာယျေထ၊ ပဋိသန္ဓေလည်းနေရာ၏။

သောသတ္တော၊ ထိုသတ္တဝါသည်။ မိယေထ၊ စင်စစ်သေသည် သာတည်း။ တတ္ထ၊ ထိုပဋိသန္ဓေနေခြင်း သေခြင်းသဘောရှိသော သင်္ခါရလောက၌။ ကိံ ဝိယကိံနာမ၊ အဘယ်ကြောင့်လျှင် မဖြစ်ဘူးသော သဘောဖြင့် ဖြစ်ရာအံ့နည်း။

ဟိယသ္မာ၊ အကြင်ကြောင့်။ အနန္တရံ၊ အခြားမဲ့၌။ ဇာတဿ၊ ဖြစ်သော သတ္တဝါ၏။ ဇီဝိတာ၊ အသက်ရှင်သည်မှ။ ဓုဝံ၊ အမြဲ။ မရဏံ၊ သေခြင်းသည်။ ဇာယေယျ၊ ဖြစ်ရာ၏။ သစ္စံ၊ မှန်၏။

ဇာတောဇာတော၊ ဖြစ်ဖြစ်သည်မှ။ မရန္တိ၊ အခြားမဲ့၌ သေရကုန်၏။ ဟိယသ္မာ၊ အကြင်ကြောင့်။ ပါဏိနော၊ သတ္တဝါတို့သည်။ ဧဝံဓမ္မော၊ ဤသို့ဖြစ် ဖြစ်သည်အထက်၌ သေခြင်းသို့ ရောက်ရခြင်းသဘောရှိကုန်သည်။ ဟောန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။

တသ္မာ၊ ထိုကြောင့်။ ကိံနာမအဗ္ဘုတံ၊ အဘယ်ကြောင့် မဖြစ်ဘူးမြဲသဘောဖြင့် ဖြစ်ရာအံ့နည်း။ မတဿ၊ သေသောသူ၏။ ယံဇီဝိဘတ္တံ၊ အကြင်အသက်ရှင်ခြင်း၏ အကြောင်းကို။ ပရပေါရိသာနံ၊ တပါးသော ယောင်္ကျားတို့၏ ။ မတံဧဝ၊ သေရခြင်းသည်သာလျှင်။ အမှိ၊ ဖြစ်၏။

တံ၊ ထိုသေခြင်းကို။ ရုဏ္ဏရုဒ္ဓံ၊ တားမြစ်တတ်သည်။ ဟိယသ္မာ၊ အကြင်ကြောင့်။ နဟောတိ၊ မဖြစ်။ တသ္မာ၊ ထိုကြောင့်။ တဒတ္ထာယ၊ ထိုအသက်ရှင်ခြင်းအကျိုးငှါ။ နဝါယမေ၊ လုံ့လမပြုရာ ။ ယဿ၊ အကြင်သူအား။ ယသော၊ အလျော်အစောကို ဆောင်တတ်သည်။ လောကျံ၊ စင်ကြယ်ခြင်းကို ဆောင်တတ်သည်။ နဟောတိ၊ မဖြစ်။ သမဏဗြဟ္မဏေဟိ၊ ပညာရှိသော ပုဏ္ဏားတို့သည်။ ဝဏ္ဏိတံ၊ ချီးမွမ်းအပ်သည်။ နဟောတိ၊ မဖြစ်။

တသ္မာ၊ ထိုကြောင့်။ နဝါယာမေ၊ အသက်ရှင်ခြင်း၌ လုံ့လမပြုရာ။ ယသ္မာ၊ အကြင်ကြောင့်။ ရုဏ္ဏရုဒန္တဿ၊ ငိုကြွေးသော ပုဂ္ဂိုလ်၏။ စက္ခုံ၊ မျက်စိသည်လည်းကောင်း။ သရီရံသရီရဉ္စ၊ ကိုယ်သည်လည်းကောင်း။ ဥပဟန္တိ၊ ပူတပ်ကုန်၏။ တေန ရုဏ္ဏေန၊ ထိုငိုကြွေးသဖြင့်။ ဝဏ္ဏဉ္စ၊ အဆင်းသည်လည်းကောင်း။ ဗလဉ္စ၊ ခွန်အားသည်လည်းကောင်း။ မတိစ၊ ပညာသည်လည်းကောင်း။ နိဟိယျတိ၊ ယုတ်၏။

အဿ၊ ထိုငိုကြွေးသော ပုဂ္ဂိုလ်၏ ။ ဒိသာ၊ ရန်သူတို့သည်။ အာနန္ဒိနော၊ ဝမ်းမြောက်ကုန်သည်။ ဘဝန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။ အဿ၊ ထိုငိုကြွေးသော ပုဂ္ဂိုလ်၏။ ဟိတေသိနော၊ အကျိုးစီးပွါးကို အလိုရှိကုန်သော အဆွေခင်ပွန်းကောင်းတို့သည်။ သုခီ၊ ကိုယ်စိတ်ချမ်းသာခြင်းရှိကုန်သည်။ နစဘဝန္တိ၊ မဖြစ်ကုန်။

တသ္မာ၊ ထိုကြောင့်။ မေဓာဝိနောစေဝ၊ မိုဃ်းကြိုးစက်ကဲ့သို့ ပညာနှင့် ပြည့်စုံသော သူတို့ကိုလည်းကောင်း။ ဗဟုဿုတေစ၊ တရားကျမ်းဂန် အကြားအမြင်များသော ပညာရှိတို့ကိုလည်းကောင်း။ ကုလေ၊ မိမိအမျိုး၌။ ဝသန္တေ၊ နေခြင်းတို့ကို။ ဣစ္ဆေယျ၊ ပဋိကင်္ခယျ= ထိုပညာရှိသော ဆရာတို့ကို ကပ်ခြင်းကို ပြုရာ၏။

ဟိသစ္စံ၊ မှန်၏။ တေသံ၊ ထိုပညာရှိတို့၏။ ပညာဝိဘဝေန၊ ပညာအားဖြင့်။ ပုဏ္ဏံ၊ ကြီးစွာသော ရေအယဉ်ဖြင့် ပြည့်သော။ နဒိံ၊ မြစ်ကို။ နာဝါယ၊ လှေဖြင့်။ တရန္တိ ဣဝ၊ ကူးကုန်သကဲ့သို့။ ဧတံတထာ၊ ထိုအတူ။ ကုလပုတ္တာ၊ အမျိုးသားတို့သည်။ ကိစ္စံ၊ မိမိ၏ အကျိုးစီးပွါး ကိစ္စကို။ တရန္တိ၊ အပြီးသို့ ရောက်စေကုန်ရာ၏။

ဣတိ၊ ဤသို့။ မဟာကပ္ပိနောထေရော၊ မဟာကပ္ပိနထေရ်သည်။ ဣမာဒဿဂါထာယော၊ ဤဘွဲ့ဆိုသီကုံးအပ်သော ဆယ်ဂါထာတို့ကို။ အဘာသိတ္ထ၊ ဆိုပြီ။ မဟာကပ္ပိနထေရဂါထာ အနက်ပြီး၏။