ပရေသေဋ္ဌေ၊ မြတ်သော။ အမ္ဗိတကာရာမေ၊ အမ္ဗိတက အမည်ရှိသော အရံ၌။ ဝနသဏ္ဍမိ၊ ဝှေးပင်တို့ဖြင့် မှတ်အပ်သော တောအုပ်၌။ ဘဒ္ဒိယော၊ ဘဒ္ဒိယ အမည်ရှိသော မထေရ်သည်။

တဏှံတဏှာယ၊ တဏှာ၏။ သမူလံ၊ အရင်းနှင့်တကွဖြစ်သော အဝိဇ္ဇာကို။ အဗ္ဗုယှ၊ အရဟတ္တမဂ်ဖြင် ခွါနှုတ်၍။ ဘဒ္ဒေါသုန္ဒရော၊ လောကုတ္တရာ သီလအစရှိသည်ဖြင့်ကောင်းသော မထေရ်သည်။ တတ္ထ၊ ထိုတောအုပ်၌။ ဈာယီ၊ အရဟတ္ထဖိုလ်ဈာန်ချမ်းသာဖြင့် ဝင်စား၏။

မုဒိင်္ဂေဟိစ၊ မုရိုးစည်တို့ဖြင့် လည်းကောင်း။ ဝီဏာဟိစ၊ စောင်းတို့ဖြင့်လည်းကောင်း။ ပဏဝေဟိစ၊ ထက်စည်တို့ဖြင့်လည်းကောင်း။ ဧကေ၊ အချို့ကုန်သော ကာမဂုဏ်ချမ်းသာကို ခံစားကုန်သော သူတို့သည်။ ရမန္တိ၊ မွေ့လျော်ကုန်၏။

အဟဉ္စ၊ ငါဘဒ္ဒိယမူကား။ ဗုဒ္ဓဿ၊ မြတ်စွာဘုရား၏။ သာသနေ၊ သာသနာတော်၌။ ရုက္ခမူလသ္မိံ၊ သစ်ပင်ရင်း၌။ ရတော၊ ယောက်အတည်းလည်းမွေ့လျော်၏။

မေ၊ ငါ့အား။ ဗုဒ္ဓေါ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။ ဝရံ၊ တောင့်တတိုင်းသော ဆုကို။ စေအဇ္ဇာ၊ အကယ်၍ပေးရာ၏။ သောစဝရော၊ ထိုဆုကိုလည်း။ မေမ၊ ငါ၏။ အဓိပ္ပါယံ၊ အလိုကို။ လဗ္ဘေထ၊ ပြည့်စုံအောင် ရပေ၏။

အဟံ၊ ငါသည်။ သဗ္ဗလောကဿ၊ ခပ်သမ်းသော လူကို။ နိစ္စံ၊ အမြဲ။ ကာယဂတံသတိံ၊ ဆံအစရှိသော သုံးဆဲ့နှစ်ပါးသော အစု၌ ဖြစ်သော ခန္ဓာကို။ ဘာဝေတဗ္ဗာ၊ ပွါးစေအပ်သည်ကို ပြု၍။ ဝရံ၊ ဆုကို။ ဂဏှေဂဏှာမိ၊ ငါယူ၏။

ယေဇနာ၊ အကြင်သူတို့သည်။ ရူပေန၊ ကြည်ညိုဘွယ်မရှိသော ယုတ်သော အဆင်းဖြင့် ။ ပါပိံ သုအဝိန္ဒ သုမညိံသု၊ ယုတ််သော ပိုင်းခြားခြင်း၏ အစွမ်းဖြင့် ကဲ့ရဲ့အောက်မေ့ကုန်၏။ ယေစဇနာ၊ အကြင်သူတို့သည်လည်း။ ဃောသေန၊ သာယာစွာသော အသံကို ကြားသည်၏ အစွမ်းအားဖြင့် ။ အနွဂူ၊ အဘန်တလဲလဲ ကပ်ကုန်၏။

တေဇနာ၊ ထိုသူတို့သည်။ ဆန္ဒရာဂဝသူပေတာ၊ ပြင်းစွာတတ်သော ရာဂ၏ အလိုသို့ လိုက်ကုန်သည်ဖြစ်၍။ မံ၊ ငါ့ကို။ နဇာနန္တိ၊ မသိကုန်။

အဇ္ဈတ္တိဉ္စ၊ မိမိသန္တာန်၌ ဖြစ်သော ခန္ဓာအာယတန တရားတို့ကိုလည်း။ ယော၊ အကြင်သူသည်။ နဇာနာတိ၊ မသိ။ ဗဟိဒ္ဓါစ၊ သူတပါးသန္တာန်၌ ဖြစ်သော ခန္ဓာ အာယတန တရားတို့ကိုလည်း။ နပဿတိ၊ အထူးသဖြင့် မမြင်။

သမန္တာဝရဏော၊ ထိုဆိုခဲ့ပြီးသော အဇ္ဈတ္တဗဟိဒ္ဓ တရားကို မသိသဖြင့် ထက်ဝန်းကျင် ပိတ်ပင်ခြင်းနှင့်ယှဉ်သော ဉာဏ်အလားရှိသော။ သောဗာလော၊ ထိုသူမိုက်သည်။ ဝေဧကန္တေန၊ စင်စစ်သဖြင့်။ ဃောသေန၊ သူတပါးတို့ ဆိုအသော စကားသဖြင့် ။ ဝုယှတိ၊ ဝင်၏။

အဇ္ဈတ္တဉ္စ၊ မိမိ၏ သန္တာန်၌ ဖြစ်သော ခန္ဓာအာယတနတရားကိုလည်း။ နဇာနာတိ၊ မသိ။ ဗဟိဒ္ဓါစ၊ သူတပါးသန္တာန်၌ဖြစ်သောခန္ဓာ အာယတန တရားကိုလည်း။ ဝိပဿတိ၊ သူတပါးမှ ကြားအပ်သော စကားသံကို အစဉ်မှီသဖြင့် အသွင်အပြင် ပြည့်စုံခြင်း အစရှိသည်ကို မှတ်သော အားဖြင့် မြင်၏။

ယောပိ၊ အကြင်သူသည်လည်း။ ဗဟိဒ္ဓါ၊ သူတပါး သန္တာန်၌။ ဗသဒဿာဝီ၊ နည်းကိုယူသဖြင့် အကျိုးမျှကို မြင်လေ့ရှိသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ သောပိ၊ ထိုသူသည်လည်း။ ဃောသေန၊ သူတပါးတို့ ဆိုအသော စကားသံဖြင့်။ ဝုယှတိ၊ ငင်၏။

အဇ္ဈတ္တဉ္စ၊ ငါ၏ အတွင်းသန္တာန်၌ ဖြစ်သော သီလစသော ကျေးဇူးတရားကိုလည်း။ ပဇာနာတိ၊ အပြားအားဖြင့် သိ၏။ ဗဟိဒ္ဓါစ၊ ငါ၏ အပသန္တာန်၌ ဖြစ်သော အမူအရာ ၏ ပြည့်စုံခြင်းစသည်နှင့် ယှဉ်သော ရူပဓမ္မ၏ ဖြစ်ခြင်းကိုလည်း။ ဝိပဿတိ၊ အပသန္တာန်၌ ဖြစ်သော ထိုသူ၏ အဖြစ်ကို မှတ်သဖြင့် အထူးအားဖြင့်ဂုဏ်အထူးနှင့် ယှဉ်ခြင်းကို မြင်၏။

အနာဝရဏဒဿာဝီ၊ တစုံတယောက်သောသူသည် မပိတ်ပင်အပ်သည် ဖြစ်၍ အရိယာတို့၏ ဂုဏ်၌ မြင်ခြင်းငှါ စွမ်းနိုင်၏။ သောပုဂ္ဂလော၊ ထိုပုဂ္ဂိုလ်သည်။ ဃောသေန၊ သူတပါးတို့ဆိုသော စကားသံဖြင့်။ နဝုယှတိနအာကဍ္ဎိ၊ ယုတ်စွာဆိုသော အားဖြင့် မငင်။

ဣတိ၊ ဤသို့။ လကုဏ္ဍကောထေရော၊ လကုဏ္ဍကထေရ်သည်။ ဣမာသတ္တဂါထာယော၊ ဤခုနစ်ဂါထာတို့ကို။ အဘာသိတ္ထ၊ ဆိုပြီ။ လကုဏ္ဍကထေရဂါထာ အနက်ပြီး၏။