အာဝုသော၊ ငါ့ရှင်တို့။ ဓမ္မော၊ လောကီလောကုတ္တရာဖြစ်သော သုစရိုက်တရားသည်။ ဟဝေဧကန္တေန၊ စင်စစ်သဖြင့်။ ဓမ္မစာရိံ၊ သုစရိုက်တရားကို ကျင့်သော သူကို။ ရက္ခတိ၊ အပါယ်ဆင်းရဲသံသရာ ဆင်းရဲ မှ ဝဋ်ကင်းခြင်း၏ ကြီးစွာသော အကြောင်းဖြစ်၍ စောင့်၏။ သုစိဏ္ဏော၊ ကောင်းစွာ ကံကံ၏ အကျိုးကို ယုံကြည်၍ အရိုအသေပြုသဖြင့် ဆည်းပူးအပ်သော။ ဓမ္မော၊ ဒါနသီလစသော ကုသိုလ်တရားသည်။ သုခံ၊ လောကီလောကုတ္တရာချမ်းသာကို ။ အာဝဟတိ၊ ရွက်ဆောင်ပေ၏။

ဓမ္မစာရီ၊ တရားကို ကျင့်သော ပုဂ္ဂိုလ်သည်။ ဒုဂ္ဂတိံ၊ အပါယ်လေးပါးသို့။ နဂစ္ဆတိ၊ မထားရ။ ဧသဧသော၊ ဤသို့ အပါဘ်လေးပါးမလားရခြင်းသည်။ သုစိဏ္ဏေသုစိဏ္ဏဿ၊ ကောင်းစွာကျင့်အပ်သော။ ဓမ္မေဓမ္မဿ၊ တရားတော်၏ ။ အာနိသံသော၊ အကျိုးစက်တည်း။

ဟိယသ္မာ၊ အကြင်ကြောင့်။ ဓမ္မောစ၊ ကျေးဇူးရှိသော ကုသိုလ်တရားသည်လည်းကောင်း။ အဓမ္မောစ၊ ကျေးဇူးမရှိသော အကုသိုလ်တရားသည်လည်းကောငး်။ ဥဘော၊ နှစ်ပါးကုန်သော ကုသိုလ်တရားအကုသိုလ်တရားတို့သည်။ သမဝိပါကိနော၊ တူမျှသော အကျိုးရှိကုန်သည်။ နဟောန္တိ၊ မဖြစ်ကုန်။

အဓမ္မော၊ ကျေးဇူးမရှိသော အကုသိုလ်ဒုစရိုက်တရားသည်။ နိရယံ၊ ငရဲသို့။ နေတိ၊ ဆောင်တတ်၏။ ဓမ္မော၊ ကျေးဇူးရှိသော ကုသိုလ်သုစရိုက်တရားသည်။ သုဂတိံ၊ နတ်ရွာနိဗ္ဗာန်သို့။ ပါပေတိ၊ ရောက်စေတတ်၏။

တသ္မာဟိတသ္မာဧဝ၊ ထိုကြောင့်သာလျှင်။ ဓမ္မေသု၊ ကျေးဇူးရှိသော ကုသိုလ် သုစရိုက်တရားတို့၌။ ဆန္ဒံ၊ ပြုခြင်းငှါ အလိုရှိသော ဆန္ဒကို။ ကရေယျ ပဝတ္တေယျ၊ ဖြစ်စေရာ၏။ ဣတိ ဧဝံယထာဝုတ္တပ္ပကာရေန၊ ဤသို့ ဆိုအပ်ပြီးသော အပြားရှိသော အဆုံးအမကို ပေးသဖြင့်။ တာဒိနာ၊ သည်းခံခြင်းကျေးဇူးနှင့် ပြည့်စုံသော။ သုဂတေန၊ အညီအညွတ်ကောင်းစွာကျင့်သော သူသည်။ မောဒမာနော၊ နှစ်သက်ခြင်း သို့ရောက်သည်ဖြစ်၍။ ဓမ္မေသု၊ ကျေးဇူးရှိသော ကုသိုလ်သုစရိုက်တရားတို့၌။ ဆန္ဒံ၊ ပြုလိုသော ဆန္ဒကို။ ကရေယျ ပဝတ္တေယျ၊ ဖြစ်စေရာ၏။

သုဂတဝရဿ၊ ကောင်းသော အကျင့်ကို ကျင့်သော သူတို့တွင် မြတ်သော ဘုရားသခင်၏။ သာဝကာ၊ တပည့်သားတို့သည် ။ တဿ၊ ထိုမြတ်စွာဘုရား၏။ ဓမ္မေ၊ ကျေးဇူးရှိသော ကိုသုလ်သုစရိုက်တရား၌။ ဋ္ဌိတာ၊ သရဏဂုံတောင်တည်ခြင်းစသော ကျေးဇူးအားဖြင့် တည်ကုန်သည်။ ဟောန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။ သရဏဝရဂ္ဂဂါမိနော၊ မြတ်သည်ဖြစ်၍ ဖြစ်သောရတနာသုံးပါးအပေါင်းအား ကိုးကွယ်ခြင်းသို့ ရောက်ကုန်သော။ ဓီရာ၊ ပညာရှိတို့သည်။ နိယျန္တိ၊ အလုံးစုံသော ဝဋ်ဆင်းရဲမှ ထွက်မြောက်နိုင်ကုန်၏။

မယာ၊ ငါသည်။ ဝိပ္ဖေါတိတော၊ ခါအပ်ပြီးသော မဂ်ဉာဏ်ဖြင့် ဖုံးလွှမ်းအပ်သော။ ဂန္ဓမူလော၊ အဝိဇ္ဇာကို လည်းကောင်း။ တဏှာဇာလော၊ တဏှာတည်းဟူသော ကွန်ယက်ကိုလည်းကောင်း။ သမူဟတော၊ မဂ်ဉာဏ်ဖြင့် နှုတ်ခွါအပ်ပြီး။

သောအဟံ၊ ထိုငါသည်။ ခီဏသံသာရော၊ ကုန်ပြီးသော သံသရာဝဋ်ရှိ၏။ ကိဉ္စနံ၊ အရဟတ္တမဂ်ကို သေခြင်းရာဂစသော တုန်လှုပ်ခြင်းသည်။ နစတ္ထိနစအတ္ထိ၊ မရှိ။

ကိံဝိယ၊ အဘယ်ကဲ့သို့ နည်းဟူမူကား။ အဒေါသိနာ၊ တိမ်တိုက်,ဆီးနှင်း, မီး, ခိုးမြူ, အသုရိန် တည်းဟူသော အပြစ်ငါးပါးမှ ကင်းသော။ ပုဏ္ဏမာသိယံ၊ လပြည့်နေ့၌။ စန္ဒော၊ လသည်။ ဿေဘတိယထာ၊ အလုံးစုံပြည့်သဖြင့် တင့်တယ်သကဲ့သို့တည်း။

ဣတိ၊ ဤသို့။ ဓမ္မိကောထေရော၊ ဓမ္မိကထေရ်သည်။ ဣမံဂါထာစတုက္ကံ၊ ဤဂါထာလေးခု၏ အပေါင်းကို။ အဘာသိတ္ထ၊ ဆိုပြီ။ ဓမ္မိကထေရဂါထာ အနက်ပြီး၏။