ဘိက္ခုံ၊ ရဟန်းသည်။ သိဝလိကံ၊ သင်္ချိုင်းသို့။ ဂန္တာ၊ သွား၍။ ဥဇ္ဈိတံ၊ စွန့်အပ်သော။ ဣတ္ထိံ၊ ပြည့်တန်ဆာမ မိန်းမအသေကောင်ကို။ အဒ္ဒသံ၊ မြင်ရ၏။

အပဝိဋ္ဌံ၊ စွန့်အပ်သော။ ခိတ္တံ၊ ငဲ့ကွက်ခြင်းမရှိ ပစ်ချအပ်သော။ ကီမီဟိ၊ ပိုးလောက်တို့ဖြင့် ။ ဖုဋံပူရံ၊ ပြည့်သည်။ ဟုတွာ၊ ဖြစ်၍။ သုဿာနသ္မိံ၊ သုသာန်၌။ ခဇ္ဇန္တိ၊ ခွေးမြေခွေးတို့သည် ခဲအပ်သော မိန်းမအသေကောင်ကို။ အဒ္ဒသံ၊ မြင်ရပြီ။ ဟိ သစ္စံ၊ မှန်၏။

ပါပကံ၊ ဇီဝိတိန္ဒြေဝိညာဉ်မှ ကင်းသည်ဖြစ်၍ ယုတ်သော။ မတံ၊ သေသော။ ယံဣတ္ထိံ၊ အကြင်မိန်းမအသေကောင်ကို။ ဒိသွာ၊ မြင်၍။ ဧကေ၊ အချို့သော သူတို့သည်။ ဇိဂုစ္ဆန္တိ၊ စက်ဆုပ်ကုန်၏။

တသ္မိံ ကုဏာပေ၊ ထိုပိုးလောက်တို့ဖြင့် ပြည့်သော အကောင်၌။ ကာမရာဂေါ၊ မသင့်သော နှလုံးသွင်းခြင်းရှိသူအား အားကြီးစွာသော ကာမရာဂသည်။ ပါတုရဟု၊ ထင်ရှားဖြစ်ပြီ။ တသ္မိံ ကလေဝရေ၊ ထိုအကောင်၌။ နဝဟိဒွါရေဟိ၊ ကိုးဒွါရတို့မှ။ အသုစိ၊ မစင်သည်။ သတတိ၊ ယိုစီးခြင်းသည်။ အဟု၊ ဖြစ်ပြီ။ အသုစိဘာဝဿ၊ မစင်ကြယ်သော အဖြစ်ကို။ အဒ္ဒဿနေန၊ ရာဂဖုံးလွှမ်းသော အားဖြင့် မမြင်နိုင်သေးသောကြော်င့။ အန္ဓောဝ၊ သူကန်းကဲ့သို့လျှင်။ အဟု၊ ဖြစ်၏။

ဩဒနပါကမှာ၊ ထမင်းချက်ရာမှ။ ဩရံဩဒနံ၊ ထိုထမင်းချက်ရာအရပ်မှ။ အပက္ကမိံ၊ ဖဲ၏။

သတိမာ၊ ကမ္မဋ္ဌာန်းနှင့်ယှဉ်သော သတိရှိသော။ သမ္ပဇာနော၊ ပညာအဆင်အခြင်းနှင့် ပြည့်စုံသော။ အဟံ၊ ငါသည်။ ဧကမန္တံ၊ တင်အပ်လျောက်ပတ်သော အရပ်သို့။ ဥပါဝိသိံ၊ အနီးသို့ ဝင်၏။

တတော၊ ထိုသို့ဝင်ပြီးသည် နောက်မှ။ မေမမ၊ ငါ့အား။ ယောနိသော၊ အသင့်အားဖြင့်။ မနသိကာရော၊ အရိုးစုသည် လိမ်းကျံအပ်၏ စသည်ဖြင့် နှလုံးသွင်းခြင်းသည်။ ဥဒပဇ္ဇထ၊ ဖြစ်လတ်၏။

အာဒီနဝေါ၊ ဤကိုယ် အဖြစ်ကိုဆောင်ခြင်းကို အရင်းပြုသဖြင့် ထိုကိုယ်၌ မှီသော စိတ်တို့၏ ဖြစ်ခြင်းပျက်ခြင်းစသော များသော အခြင်းအရာရှိသော အပြစ်သည်။ ပါတုရဟု၊ ထင်ရှားဖြစ်ပြီ။ နိဗ္ဗိဒါ၊ အဖြစ်အပျက်ကို ရှုသော ဘာဝနာကိစ္စဖြင့် ပြီးသော ဝဋ်ဆင်းရဲ၌ ငြီးငွေ့သော ဉာဏ်သည်။ သမ္ပတိဋ္ဌထ၊ ငါ၏နှလုံး၌ ကောင်းစွာတည်ပြီ။

တတော၊ ထိုဝိပဿနာ ဉာဏ်ဖြစ်သည်မှ။ ပရံ၊ နောက်မှ။ မေ၊ ငါ၏။ စိတ္တံ၊ စိတ်သည်။ ဝိမုစ္စိ၊ လောကုတ္တရာ ဘာဝနာကို ပွါးစေသည်၏ အစွမ်းအားဖြင့် ဖြစ်သော မဂ်၏ အစဉ်ဖြင့် အလုံးစံဒသော ကိလေသာမှ လွတ်ပြီ။ ဓမ္မဿ၊ တရားတော်၏။ ဓမ္မသုဓမ္မတံ၊ ကောင်းသော တရားအဖြစ်ကို။ ပဿ၊ ရှုလော။

မယာ၊ ငါသည်။ တိဿောဝိဇ္ဇာ၊ သုံးပါးသော ဝိဇ္ဇာတို့ကို။ အနုပ္ပတ္တာအဓိဂတာ၊ ရအပ်ကုန်ပြီ။ ဗုဒ္ဓဿ၊ မြတ်စွာဘုရား၏။ သာသနံ၊ အဆုံးအမကို။ ကတံကရဏီယံ၊ ပြုအပ်ပြီ။

ဣတိ၊ ဤသို့။ ရာဇဒတ္တောထေရော၊ ရာဇဒတ္တထေရ်သည်။ ဣမာပဉ္စဂါထာ၊ ဤငါးထာတို့ကို။ အဘာသိတ္ထ၊ ဆိုပြီ။ ရာဇဒတ္တထေရဂါထာ အနက်ပြီး၏။

ယောအဟံ၊ အကြင်ငါသည်။ အယောဂေ၊ မမှီဝဲအပ်သော ကာမသုခလ္လိကာနုယောဂ အတ္တကိလမထာနုယောဂ ဟု ဆိုအပ်သော အယုတ်တရားနှစ်ပါး၌ ။ အတ္တာနံ၊ မိမိကိုယ်ကို။ ယုဉ္ဇံယုဉ္ဇန္တော၊ ထိုနှစ်ပါးသော အခြင်းအရာဖြင့် ကျင့်သော ကိစ္စနှစ်ပါးသော အကျိုးကို ဆောင်တတ်သောကိစ္စကို။ ဣစ္ဆယံ ဣစ္ဆန္တော၊ အလိုရှိသော။ ပုရိသော၊ ယောင်္ကျားသည်။ အယောဂေ၊ ထိုစီးခြင်း၏ ဆန့်ကျင်ဘက်အားဖြင့် မသင့်သော အရာ၌။

စရံစရန္တော၊ ကျင့်သည်။ စေဘဝေယျ၊ အကယ်၍ ဖြစ်ငြားအံ့။ ဧဝံ၊ ဤသို့ ဖြစ်သည်ရှိသော်။ နာဓိဂစ္ဆေယျ၊ အလိုရှိတိုင်း စီးပွါးချမ်းသာသို့ မရောက်ရာ။ မေမဟာ၊ ငါသည်။ တံဒုဗ္ဘလက္ခဏံ၊ ထိုဘုန်းကျက်သရေ မရှိသော သဘောကို။ ယုဉ္ဇိ၊ မသင့်သော အယုတ်တရားနှစ်ပါး၌ အားထုတ်မိ၏။

အဗ္ဗုဠံ၊ မနုတ်အပ်သော။ အဃဂတံ၊ နှိပ်စက်တတ်သော သဘောရှိသော ရာဂစသော ကိလေသာတို့၏။ ဝိဇိတံသံသာရပဝတ္တိ၊ သံသရာဖြစ်ခြင်းတည်း။ ဧကံ၊ တခုသော ပမာဒတရားကို။ ဩသဇ္ဇေယျစေ၊ အကယ်၍ စွန့်ငြားအံ့။ ကလိဝကလိဣဝ၊ သူတ်ယုတ်မာကဲ့သို့။ သိယာ၊ ဖြစ်ရာ၏။

သဗ္ဗာနိ၊ အလုံးစုံသော အရဟတ္ထဖိုလ်ကို ရင့်စေတတ်သော သဒ္ဓါဝီရိယ သတိသမာဓိ ပညိန္ဒြေတရားတို့ကို။ ဩသဇ္ဇေယျစေ၊ အကယ်၍ စွန့်ငြားအံ့။ သမဝိသမာဿ၊ ညီညွတ်သည် မညီညတ်သည်ကို။ အဒဿနတော၊ သမထဝိပဿနာဘာဝနာတည်းဟူသော ဉာဏ်ဖြင့် မမြင်သောကြောင့်။ အန္ဓောဝိယ၊ သူကန်းကဲ့သို့။ သိယာ၊ ဖြစ်ရာ၏။

ဟိယသ္မာ၊ အကြင်ကြောင့်။ ယံ၊ အကြင်အမှုကို သာလျှင်။ ကယိရာ၊ ပြုရာ၏။ တံဟိတံဧဝ၊ ထိုပြုအပ်သော အမှုကိုသာလျှင်။ ဝဒေ၊ ဆိုရာ၏။ ယံ၊ အကြင်အမှုကို။ နကယိရာ၊ မပြုရာ။ တံ၊ ထိုအမှုကို။ နဝဒေ၊ မဆိုရာ။

အပရောန္တံ၊ မပြုသော သူကို။ ဘာသမာနံ ဘာသမာနာ၊ ဆိုကုန်သော။ ပဏ္ဍိတာ၊ ပညာရှိတို့သည်။ အယံ၊ ဤသူကား။ ဧတ္တကော၊ ဤမျှသာ ပြုခြင်းငှါ စွမ်းနိုင်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ပရိဇာနန္တိ၊ ပိုင်းခြား၍ သိနိုင်ကုန်၏။

ရုစိရံ ပုပ္ဖံ၊ လယ်ခေါင်ရန်းပန်းအောင်းမဲညိုပန်းစသော အားဖြင့် များသော ပန်းသည်။ ဝဏ္ဏဝန္တံ၊ အဆင်းသာရှိသည်။ အဂန္ဓကံ၊ အနံ့မရှိသည် ။ ဟောတိယထာ၊ ဖြစ်သကဲ့သို့။

ဧဝံတထာ၊ ထိုအတူ။ သုဘာသိတာ၊ ကောင်းစွာဆိုအပ်သော။ ဝါစာ၊ စကားသည်။ အကုဗ္ဗတော၊ ထိုတရားတော်လာတိုင်း မပြုမကျင့်သော သူအား။ အဖလာ၊ နတ်ရွာနိဗ္ဗာန်ဟူသော အကျိုးမရှိသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

ပိ၊ အကျိုးမရှိသည်မှ တပါး အကျိုးရှိသည်ကို ဆိုအံ့။ ရုစိရံပုပ္ဖံ၊ မြတ်လေးပန်း စကားပန်းကြာညိုပန်းအစရှိသော ပန်းသည်။ ဝဏ္ဏဝန္တံ၊ အဆင်းရှိသည်။ သုဂန္ဓကံ၊ ကောင်းသော အနံ့ရှိသည်။ ဟောတိယထာ၊ ဖြစ်သကဲ့သို့။

ဧဝံတထာ၊ ထိုအတူ။ သုဘာသိဘာ၊ ကောင်းစွာဟောအပ်သော။ ဝါစာ၊ ပိဋကတ်သုံးပုံတည်းဟူသော စကားတော်သည်။ သုကုဗ္ဗတော၊ ဘုရားတော်မူတိုင်းကောင်းစွာ ကျင့်သောသူအား။ သဖလာ၊ နတ်ရွာ နိဗ္ဗာန်ဟူသော အကျိုးရှိသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

ဣတိ၊ ဤသို့။ သုဘူတောထေရော၊ သုဘူတထေရ်သည်။ ဣမာပဉ္စဂါထာ၊ ဤငါးဂါထာကို။ အဘာသိတ္တ၊ ဆိုပြီ။ သုဘူတထေရဂါထာ အနက်ပြီး၏။

ဒေဝ၊ အိုမိုဃ်းနတ်။ ယထာသုဂီတံ၊ သီမြဲတိုင်းသော သီချင်းကို။ ဂါယန္တော၊ သီလျက်။ ဝဿတိ၊ ရွာလော။ မေ၊ ငါ၏။ ကုဋိကာ၊ ကုဋိသည်။ ဆန္နာ၊ မိုးအပ်ပြီးသည်ဖြစ်၍။ သုခနိဝါတာ၊ မိုဃ်းစွတ်ခြင်းမှ ကင်းသည်ဖြစ်၍ ချမ်းသာသော နေရခြင်းရှိ၏။ တဿံကုဋိယံ၊ ထိုကုဋိ၌။ ဝူပသန္တော၊ ကိလေသာတို့မှ ငြိမ်းသည်ဖြစ်၍။ ဝိဟရာမိ၊ နေ၏။

ဝေ၊ စင်စစ်။ အထဣဒါနိ၊ ယခုအခါ၌။ ဒေဝဿနံ၊ မိုဃ်းရွာခြင်းကို။ ပတ္ထယိ၊ တောင့်တ၏။ ဒေဝ၊ အိုမိုဃ်းနတ်။ ပဝဿ၊ ရေအရည်တို့ကို ယိုစေသော။ ဒေဝ၊ အိုမိုဃ်းနတ်။

ယထာသုဂီတံ၊ သီမြဲတိုင်းသော သီချင်းကို။ ဂါယန္တော၊ သီလျက်။ ဝဿတိ၊ ရွာလော။ မေ၊ ငါ၏။ ကုဋိကာ၊ ကုဋိသည်။ ဆန္နာ၊ မိုးအပ်ပြီးသည်ဖြစ်၍။ သုခါနိဝါတာ၊ မိုးစွတ်ခြင်းမှ ကင်းသည်ဖြစ်၍ ချမ်းသာသော နေရခြင်းရှိ၏။

တဿံကုဋိယံ၊ ထိုကုဋိ၌။ ဝူပသန္တစိတ္တော၊ ကိလေသာတို့မှ ငြိမ်းသောစိတ်ရှိသည်ဖြစ်၍။ ဝိဟရာမိ၊ နေ၏။ ဝေ၊ စင်စစ်။ အထဣဒါနိ၊ ယခုအခါ၌။ ဒေဝဝဿနံ၊ မိုဃ်းရွာခြင်းကို။ ပတ္ထယတိ၊ တောင့်တ၏။ ဒေဝ၊ အိုမိုဃ်းနတ်။ ပဝဿ၊ ရေအရည်ကို ရွာစေလော။

ဒေဝ၊ အိုမိုဃ်းနတ်။ ယထာသုဂီတံ၊ သီမြဲတိုင်းသော သီချင်းကို။ ဂါယန္တော၊ သီလျက်။ ဝဿတိ၊ ရွာလော။ မေ၊ ငါ၏။ ကုဋိကာ၊ ကုဋိသည်။ ဆန္နာ၊ မိုးအပ်ပြီးသည်ဖြစ်၍။ သုခါနိဝါတာ၊ မိုဃ်းစွတ်ခြင်းမှ ကင်းသည်ဖြစ်၍ ချမ်းသာသော နေရခြင်းရှိ၏။ တဿံကုဋိယံ၊ ထိုကုဋိ၌။ ဝီတရာဂေါ၊ ကင်းသော ရာဂရှိသည်ဖြစ်၍။ ဝိဟရာမိ၊ ငါနေ၏။

ဒေဝ၊ အိုမိုဃ်းနတ်။ ယထာသုဂီတံ၊ သီမြဲတိုင်းသော သီချင်းကို။ ဂါယန္တော၊ သီလျက်။ ဝဿတိ၊ ရွာလော။ မေ၊ ငါ၏။ ကုဋိကာ၊ ကုဋိသည်။ ဆန္နာ၊ မိုးအပ်ပြီးသည်ဖြစ်၍။ သုခါနိဝါတာ၊ မိုဃ်းစွတ်ခြင်းမှ ကင်းသည်ဖြစ်၍ ချမ်းသာသော နေရခြင်းရှိ၏။ တဿံကုဋိယံ၊ ထိုကုဋိ၌။ ဝီတဒေါသော၊ ကင်းသော ဒေါသရှိသည်ဖြစ်၍။ ဝိဟရာမိ၊ နေ၏။

ဒေဝ၊ အိုမိုဃ်းနတ်။ ယထာသုဂီတံ၊ သီမြဲတိုင်းသော သီချင်းကို။ ဂါယန္တော၊ သီလျက်။ ဝဿတိ၊ ရွာလော။ မေ၊ ငါ၏။ ကုဋိကာ၊ ကုဋိသည်။ ဆန္နာ၊ မိုးအပ်ပြီးသည်ဖြစ်၍။ သုခါနိဝါတာ၊ မိုဃ်းစွတ်ခြင်းမှ ကင်းသည်ဖြစ်၍ ချမ်းသာသော နေရခြင်းရှိ၏။ တဿံကုဋိယံ၊ ထိုကုဋိ၌။ ဝီတမောဟော၊ ကင်းသော မောဟရှိသည်ဖြစ်၍။ ဝိဟရာမိ၊ နေ၏။

ဝေ၊ စင်စစ်။ အထဣဒါနိ၊ ယခုအခါ၌။ ဒေဝဿနံ၊ မိုဃ်းရွာခြင်းကို။ ပတ္ထယတိ၊ တောင်းတ၏။ ဒေဝ၊ အိုမိုဃ်းနတ်။ ပဝဿ၊ ရေအရည်ကို။ ဣမာပဉ္စဂါထာ၊ ဤငါးဂွထာတို့ကို။ အဘာသိတ္ထ၊ ဆိုပြီ။

ဂိရိမာနန္ဒထေရဂါထာ အနက်ပြီး၏။

အာဝုသော၊ ငါ့ရှင်တို့။ အဟံ၊ ငါသည်။ ဓမ္မေသု၊ သမထဝိပဿနာ အစရှိသော အပြစ်မရှိသော တရားတို့တွင်။ ယံဓမ္မံ၊ အကြင်နိဗ္ဗာန်တရားကို။ မယှံ၊ ငါသည်။ ပတ္ထယာနော၊ အလိုရှိ၏။ ဥပဇ္ဈာယော၊ ဥပဇ္ဈာယ်သည်။ မံ၊ နိဗ္ဗာန်ကို အလိုရှိသော ငါ့ကို။ အနုဂ္ဂဟိ၊ ဆုံးမသဖြင့် ချီးမြှောက်၏။

မယာ၊ ငါသည်။ ကတ္တဗ္ဗံ၊ ထိုနိဗ္ဗာန်ကိုရအောင်ပြုအပ်သော။ ယံကိစ္စံ၊ အကြင်တဆဲ့ခြောက်ပါးသော မဂ်ကိစ္စသည်။ အတ္ထိ၊ ရှိ၏။ တံ၊ ထိုတဆဲ့ခြောက်ပါးသော မဂ်ကိစ္စကို။ ကတံ နိဋ္ဌာပိတံ၊ ပြီးစေအပ်ပြီ။

တတောဧဝ၊ ထိုသို့ ပြီးစေအပ်သောကြောင့် သာလျှင်။ အနုပ္ပတ္တော၊ ရအပ်ပြီ။ ဓမ္မော၊ လေးပါးအပြားရှိသောမဂ်တရားကို။ သစ္ဆိကာတော၊ မျက်မှောက်ပြုအပ်ပြီ။ သယံ၊ မိမိသည်။ ဓမ္မော၊ နိဗ္ဗာန်တရားမဂ်တရားကို။ အနိတိဟော၊ ဤသို့လောဤသို့ လောဟု ဖြစ်သော ယုံမှားခြင်းကို မဂ်ဖြင့် ဖြတ်အပ်ပြီ။

ဝိသုဒ္ဓိဉာဏော၊ ခပ်သိမ်းသော ကိလေသာတို့မှ စင်ကြယ်သော ဉာဏ်ရှိသော။ နိက္ကင်္ခေါ၊ တဆဲ့ခြောက်ပါးသော ယုံမှားခြင်းမှ ကင်းပြီးသော အကျွန်ုပ်သည်။ တဝန္တိကေ၊ ရှင်ဘုရားအနီး၌။ ဗျာကရောမိ၊ ထင်စွာပြု၏။

အဟံ၊ အကျွန်ုပ်သည်။ ပုဗ္ဗေနိဝါသံ၊ ရှေး၌နေဘူးသောခန္ဓာအစဉ်ကို အောက်မေ့နိုင်သောပုဗ္ဗေနိဝါသဉာဏ်ကို။ ဇာနာမိ၊ ပစ္စဝေက္ခနဉာဏ်ဖြင့် သိ၏။ ဒိဗ္ဗစက္ခုံ၊ နတ်မျက်စိနှင့်တူသော ဒိဗ္ဗစက္ခု အဘိညာဉ်ကို။ ဝိသောစိတံ၊ သုတ်သင်ရပြီ။

မေမယာ၊ အကျွန်ုပ်သည်။ သဒတ္ထော၊ အရဟတ္တဖိုလ်ကို။ အနုပ္ပတ္တော၊ ရအပ်ပြီ။ ဗုဒ္ဓဿ၊ မြတ်စွာဘုရား၏။ သာသနံ၊ အဆုံးအမဖြစ်သော မဂ်ဟူသော အကျင့်ကို။ ကတံ၊ ပြုအပ်ပြီ။

သိက္ခာ၊ အမိသီလသိက္ခာအစရှိသည်တို့ကို။ သုဿုတာ၊ ပရိယတ္တိဗဟုဿစ္စ ပဋိဝေဓဗဟုဿစ္စကို ဖြည့်သည်၏ အစွမ်းဖြင့် ကောင်းစွာသင်အပ်ပြီ။ တဝ၊ အရှင်ဘုရား၏။ သာသနေ၊ အဆုံးအမ၌။ ဋ္ဌိတဿ၊ တည်သော။

မေ၊ အကျွန်ုပ်အား။ သဗ္ဗေ၊ အလုံးစုံကုန်သော။ အာသဝါ၊ အာသဝေါ တရားတို့သည် ခီဏာ၊ ကုန်ကုန်ပြီ။ ဒါနိဣဒါနိ၊ ယခုအခါ၌။ ပုနဗ္ဘဝေါ၊ တဘန်ဘဝသစ်၌ ဖြစ်ရခြင်းသည်။ နတ္ထိ၊ မရှိပြီ။

အရိယဝတာ၊ ကောင်းစွာစင်ကြယ်သော သီလအစရှိသော အလေ့အကျက်ကို ဆောက်တည်စေသဖြင့် ။ မံ၊ အကျွန်ုပ်ကို။ အနုသာသိ၊ ဆုံးမတော်မူပေ၏။ အနုကမ္ပိ၊ အကျွန်ုပ်အား အစဉ်သနားတော်မူသဖြင့်။ အနုဂ္ဂဟိ၊ ချီးမြှောက်တော်မူပေ၏။

တုမှာကံ၊ အရှင်ဘုရားတို့၏။ ဩဝါဒေါ၊ အဆုံးအမသည်။ အမောဃော၊ အချည်းနှီးမရှိ။ တုယှံ၊ သင်၏။ အန္တေ၊ အနီး၌။ ဝါသိဝသတာယ၊ နေသဖြင့်။ သိက္ခိတော၊ ကျင့်အပ်သော အဓိသီလ သိက္ခာရှိသည်။ အမှိ၊ ဖြစ်ပြီ။

ဣတိ၊ ဤသို့။ သုမနောထေရော၊ သုမနထေရ်သည်။ ဣမာပဉ္ဂဂါထာ၊ ဤငါးဂါထာတို့ကို ။ အဘာသိတ္ထ၊ ဆိုပြီ။ သုမနထေရဂါထာ အနက်ပြီး၏။

ဟိယသ္မာ၊ အကြင်ကြောင့်။ မေ၊ ငါ၏။ မာတာ၊ အမိသည်။ ပတောဒံ၊ အဆံဒးအမဟု ဆိုအပ်သော တုတ်လှံဒဏ်ကို။ ဥပဒံသယိ၊ ပြပေးသည်ကား။ သာဓုကိရ၊ ကောင်းပေစွတကား။ တေန၊ ထိုကြောင့်။ မေ၊ ငါ၏။ ဝီရိယံ၊ ဝီရိယသည်။ ဥပဒံသယိ၊ မြတ်သော အင်္ဂါဟု ဆိုအပ်သော ပညာဥက္ခေါင်း၌ ထိုးပေသည်ကား။ သာဓုကိရ၊ ကောင်းပေစွ။

ယဿ၊ အကြင်အမိ၏။ ဝစနံ၊ စကားကို။ သုတွာ၊ ကြား၍။ ဇနေတ္တိယာ၊ အမိ၏။ အနုသိဋ္ဌော၊ ဆုံးမသော အတိုင်းငါကျင့်ပြီ။

အာရဒ္ဓဝီရိယော၊ အားထုတ်အပ်သော လုံ့လရှိသည်ဖြစ်၍။ ပဟိတတ္တော၊ ကိုယ်အသက်ကို မငဲ့ဘဲ နိဗ္ဗာန်သို့ စေလွှတ်အပ်သော စိတ်ရှိသည်ဖြစ်၍။ ဥတ္တမံ၊ မြတ်သော။ သမ္ဗောဓိံ၊ အရဟတ္တဖိုလ်သို့။ ပတ္တော၊ ရောက်ပြီ။

အဟံ၊ ငါသည်။ အရဟာ၊ ကိလေသာတိုမှ ဝေးပြီးသော။ ဒက္ခိဏေယျော၊ မြတ်သော အလှူကို ခံထိုက်သော ပုဂ္ဂိုလ်သည်။ အမှိ၊ ဖြစ်ပြီ။ တေဝိဇ္ဇော၊ ဝိဇ္ဇာသုံးပါးနှင့် ပြည့်စုံသည်။ အမတဒ္ဒဿော၊ နိဗ္ဗာန်ကို မျက်မှောက်ပြုသော အားဖြင့် မြင်ပြီးသည်။ အမှိ၊ ဖြစ်ပြီ။

နမုစိနော၊ မာရ်နတ်မင်းသည်။ သေနံ၊ ကိလေသာ တည်းဟူသော မာရ်စစ်သည်ကို။ ဇိတွာ၊ ဗောဓိပက္ခယ တရား တည်းဟူသော စစ်သည်ဖြင့်အောင်၍။ အနာသဝေါ၊ ကင်းပြီးသော အာသဝေါရှိသည်ဖြစ်၍။ ဝိဟရာမိ၊ ချမ်းသာစွာနေရ၏။

အဇ္ဈတ္တဉ္စ၊ အဇ္ဈတ္တသန္တာန်၌ လည်းဖြစ်ကုန်သော။ ဗဟိဒ္ဓါစ၊ ဗဟိဒ္ဓသန္တာန်၌လည်းဖြစ်ကုန်သော။ ယေအာသဝါ၊ အကြင်အာသဝေါ တရားတို့ကို။ ဝိဇ္ဈိံသု၊ အရိယမဂ်ကို ရသည်မှ ရှေး၌ ထိုးပစ်အပ်ကုန်ပြီ။

သဗ္ဗေ၊ အလုံးစုံကုန်သော။ အသေသာ၊ အကြွင်းမရှိသော ကိလေသာတို့ကို။ ဥစ္ဆိန္နာ၊ အရိယာမဂ်ဖြင့် ဖြတ်အပ်ကုန်ပြီ။ ပုန၊ တဘန်။ နစ ဥပ္ပဇ္ဇရေ၊ ထိုကိလေသာတို့သည် တဘန်မဖြစ်ကုန်လတ္တံ့။

ဘဂိနိ၊ နှမ။ ဝိသာရဒါ၊ ကင်းသော ရွံရှာခြင်းရှိသည်ဖြစ်၍။ ဧတမတ္ထံ၊ ထိုအကြောင်းကို။ မမ၊ ငါ့အား။ အဘာသယိ၊ ဆုံးမပေ၏။

မယိပိ၊ သင်၏ သားဖြစ်သော ငါ၌လည်း။ အပိဟာနူန၊ အဆွေခင်ပွန်းမဖွဲ့ယောင်တကား။ တေ၊ သင်အမိ၏။ သဏ္ဃာနေ၊ သဏ္ဃာန်၌။ ဝနတော၊ အဝိဇ္ဇာအစရှိသောတောအုပ်သည်။ နိဝိဇ္ဇတိနနု၊ မရှိယောင်တကား။

မေမယာ၊ ငါသည်။ ဒုက္ခံ၊ သံသရာဝဋ်ဆင်းရဲကို။ ပရိယန္တံကတံ၊ အဆုံး၏ အဖြစ်ဖြင့် ပြုအပ်ပြီ။ အယံသမုဿယော၊ ဤအတ္တဘောသည်။ အန္တိမော၊ အဆုံးဖြစ်သော အတ္တဘောတည်း။

ဇာတိမရဏသံသာရော၊ ပဋိသန္ဓေနေခင်းသေခြင်းအကြောင်းရှိသော အားဖြင့် ကျင်လည်ခြင်းရှိသော။ ပုနဗ္ဘဝေါ၊ တဘန်ဘဝသစ်၌ ဖြစ်ခြင်းသည်။ ဒါနိဣဒါနိ၊ ယခုအခါ၌။ နတ္ထိ၊ မရှိပြီ။

ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝဍ္ဎောထေရော၊ ဝဍ္ဎထေရ်သည်။ ဣမာပဉ္စဂါထာ၊ ဤငါးဂါထာတို့ကို။ အဘာသိတ္ထ၊ ဆိုပြီ။ ဝဍ္ဎထေရဂါထာ အနက်ပြီး၏။

ဗုဒ္ဓေါ၊ သဗ္ဗညုမြတ်စွာဘုရားသည်။ မေ၊ ငါ၏။ အတ္ထာယဝတ၊ အကျိုးစီးပွါးအလို့ငှါသာလျှင်။ နဒိံနေရဉ္ဇရံ၊ ရေဉ္ဇရာ အမည်ရှိသော မြစ်နား၌။ အဂါအာဂစ္ဆိ၊ ငှါ၏ အစ်ကို ဖြစ်‌သော ဥရုဝေလကဿပသင်္ခမ်းသို့ ကပ်တော်မူလာ၏။

ယဿသမ္မာသမ္ဗုဒ္ဓဿ၊ အကြင်မြတ်စွာဘုရား၏။ ဓမ္မံ၊ သစ္စာလေးပါးနှင့် ယှဉ်သောတရားကို။ သုတွာန၊ သောဘဒွါရကို အစဉ်မှီးသဖြင့် မှတ်ရသောကြောင့်။ အဟံ၊ ငါသည်။ မိစ္ဆာဒိဋ္ဌိံ၊ ယစ်ပူဇော်ခြင်း စသည်ဖြင့် ကိလေသာမှ စင်ကြယ်၏ ဟု စသော နည်းဖြင့် ဖြစ်သော မှားသော အယူကို။ ဝိဝဇ္ဇယိံ ပဇဟိံ၊ စွန့်ရပြီ။

ဥစ္စာဝစေ၊ ထင်ရှားသည် မထင်ရှားသည်ဖြစ်ကုန်သော။ ယညေ၊ ယစ်ပူဇော်ခြင်းတို့ကို။ အဟံ၊ ငါသည်။ ယဇိံ၊ ပူဇော်ပြီ။

ဧသာ၊ ဤယစ်ပူဇော်သော အမူအရာမီးကို လုပ်ကျွေးသော အကျင့်သည်။ သုဒ္ဓီတိမညန္တော၊ သံသရာ၏ စင်ကြယ်ခြင်းဟု အမှတ်ရှိသည်ဖြစ်၍။ အဂ္ဂိဟုတ္တံ၊ မီးအားလုပ်ကျွေးခြင်းကို။ အဟံ၊ ငါသည်။ ဇုဟိံ၊ ပူဇော်လုပ်ကျွေးပြီ။ ပုထုဇ္ဇနော၊ ပုထုဇဉ်သည်။ အန္ဓီဘူတော၊ ပညာမျက်စိမှ ချိုသဖြင့် မောဟဟူသော အမိုက်တိုက်ဖြင့် အလွန်မိုက်စွတကား။

ဒိဋ္ဌိဂဟနပက္ခန္ဒော၊ တောအုပ်တောင်ချုံ စသည်နှင့်တူသော မိစ္ဆာအယူဟူသော တောအုပ်သို့ ပြေးဝင်တတ်စွတကား။ ပရာမာသေန၊ တရား၏ သဘောကို လွန်၍ ငါဆိုသော စကားသာလျှင်မှန်၏ သူတပါးစကားအချည်းနှီးသာ တကားဟု မှားသော နှလုံးသွင်းခြင်းဖြင့်။ မောဟိတော၊ တွေဝေသောအဖြစ်သို့ ရောက်စွတကား။

အသုဒ္ဓိံ၊ မစင်ကြယ်သော အကြောင်းကို။ သံသုဒ္ဓိံ၊ စင်ကြယ်သော အကြောင်းဟူ၍။ မညိံ၊ အောက်မေ့တတ်၏။ အန္ဓိဘူတော၊ အဝိဇ္ဇာဖြင့် အလွန်မိုက်စွာသော အဖြစ်ကို။ အဝိဒ္ဒသု၊ လုံ့လအားထုတ်သဖြင့် ရအပ်စွတကား။

မေမယာ၊ ငါသည်။ မိစ္ဆာဒိဋ္ဌိ၊ မှားသော အယူကို။ ပဟီနာ၊ မဂ်ဖြင့် ပယ်အပ်ပြီ။ သဗ္ဗေ၊ ခပ်သိမ်းကုန်သော။ ဘဝါ၊ ကာမစသော ဘဝတို့ကို။ ပဒါလိတာ၊ အရိယမဂ် ဓားသန်လျက်ဖြင့်အကြွင်းမဲ့ ဖျက်ဆီးအပ်ကုန်ပြီ။

ဒက္ခိဏေယျဂ္ဂိံ၊ နတ်နှင့်တကွ သော လူ၏ မြတ်သောအလှူကိုခံထိုက်သော မကောင်းမှုကို လောင်တတ်သော ဘုရားတည်းဟူသော မီးကို။ ဇုဟာမိ၊ ပူဇော်၏။ တထာဂတံ၊ ‌လာခြင်းကြောင်းသော ဘုရားမြတ်စွာကို။ နမဿာမိ၊ အရိုအသေရှိခိုး၏။

မေမယာ၊ ငါသည်။ သဗ္ဗေ၊ ခပ်သိမ်းကုန်သော။ မောဟာ၊ မောဟတို့ကို။ ပဟီနာ၊ ပယ်အပ်ကုန်ပြီ။ ဘဝတဏှာ၊ သဿတဥစ္ဆေဒဒိဋ္ဌိနှင့် ယှဉ်၍ ဘဝသုံးပါးကို တပ်တတ်သော တဏှာကို။ ပဒါလိတာ၊ မဂ်ဖြင့် အကြွင်းမဲ့ ဖျက်ဆီးအပ်ပြီ။

ဇာတိသံသာရော၊ ပဋိသန္ဓေ နေခြင်း အရင်းရှိသော သံသရာဝဋ်သည်။ ဝိခီဏော၊ ကုန်ပြီ။ ဒါနိ ဣဒါနိ၊ ယခုအခါ၌။ ပုနဗ္ဘ‌ဝေါ၊ တဘန်ဘဝသစ်၌ ဖြစ်ခြင်းသည်။ နတ္ထိ၊ မရှိပြီ။

ဣတိ၊ ဤသို့။ နဒီကဿပေါထေရော၊ နဒီကဿပထေရ်သည်။ ဣမာပဉ္စဂါထာ၊ ဤငါးဂါထာတို့ကို။ အဘာသိတ္ထ၊ ဆိုပြီ။ နဒီကဿပထေရဂါထာ အနက်ပြီး၏။

အာဝုသော၊ ငါ့ရှင်တို့။ အဟံ၊ ငါသည်။ ပါတော၊ နံနက်နေထွက်အခါ၌လည်းကောင်း။ မဇ္ဈန္တိကံ၊ မွန့်တည့်အခါ၌လည်းကောင်း။ သာယံ၊ ညချမ်းသောအခါ၌လည်းကောင်း။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဒိဝသဿ၊ နေ့အတို့၏။ တိက္ခတ္တုံ၊ သုံးကြိမ်။

ဥဒကံ၊ ရေသို့။ ဩတရိံ၊ သက်ပြီ။ ဩတရန္တောစ၊ သက်တော်လည်း။ သောအဟံ၊ ထိုငါသည်။ ဂယာယ၊ လူအပေါင်းတို့သည် အကုသိုလ်ကို မျှောရာဟု သမုတ်အပ်သော ဂယာမည်သော ဆိပ်၌။ ဂယဖဂ္ဂုယာ၊ ဖဂ္ဂုအမည်ရှိသော တပေါင်းလ၏ ဥတ္တရာဘဂ္ဂုနိနက္ခတ်၌။ အနုသံဝစ္ဆရံ၊ နှစ်တိုင်းနှစ်တိုင်း။ အနုယုတ္တာ၊ ရေသို့ သက်ခြင်းနှင့် ယှဉ်သည်။ အဟောသိံ၊ ဖြစ်ပြီ။

မယာ၊ ငါသည်။ ပုဗ္ဗေ၊ ရှေး၌။ အညာသုဇာတီသု၊ ဤဘဝမှ တပါးသော ဘဝတို့၌။ ယံကမ္မံ၊ အကြင်မကောင်းမှုကံကို။ ပကတံ၊ ဆည်းဘူးအပ်၏။ ပါပံ၊ ယုတ်မာသော။ တံကမ္မံ၊ ထိုမကောင်းမှုကံကို။ ဒါနိဣဒါနိ၊ ယခုအခါ၌။ ဣဓ၊ ဤဂယာမည်သော ဆိပ်၌။ ပဝါဟေမိ၊ ဥတ္တရာဘဂ္ဂုနိနက္ခတ်၌ ရေသို့ သက်သဖြင့် ဆေးလျော်၏။ ပုရေ၊ ဘုရားသခင် အဆုံးအမသို့ ကပ်သည်မှ ရှေး၌။ ဧဝံဒိဋ္ဌိ၊ ဤသို့ ဖေါက်ပြန်သော အယူရှိသည်။ အဟုံ၊ ဖြစ်ပြီ။

ဓမ္မတ္ထသတိတံပဒံ၊ အကြောင်းအကျိုးနှင့် တကွဖြစ်သော အစအလယ်အဆုံးအားဖြင့်ဖြစ်သော တရားအစုနှင့် စပ်သော ။ သုဘာသိတံ၊ စင်စစ််ဝဋ်မှ ထွက်မြောက်ခြင်းကို ပြု၍ ကောင်းစွာဟောအပ်သော။ ပါစံ၊ မြတ်စွာဘုရားစကားတော်ကို။ သုတွာ၊ သောဘဒွါရကို အစဉ်မှီးသဖြင့် မှတ်ရဆောင်ရသောကြောင့်။

တထံ၊ ထို မြတ်စွာဘုရားသည် ပြအပ်သော ပရမတ္ထသဘောဖြင့် မှန်သော။ ယထာဝကံ၊ လျော်စွာ ဖြစ်စေအပ်သော အကြောင်း၏ အဖြစ်ကို ထင်ရှားပြတတ်သော။ အတ္ထံ၊ ဒုက္ခသစ္စာစသည်၏ အနက်ကို။ ယောနိသော၊ အသင့်အားဖြင့်။ ပစ္စဝေက္ခိဿံ၊ ပရိညေယျ စသော အဖြစ်ဖြင့် ဆင်ခြင်အံ့။

နိနှာတသဗ္ဗပါပေါ၊ ဤသို့ ထိုးထွင်း၍ သိအပ်သော သစ္စာဟူသော အနက်ရှိသောကြောင့် အရိယမဂ်ဟူသော ရေစင်ဖြင့် ဆေးအပ်သော အလုံးစုံသော မကောင်းမှုရှိသည်။ အမှိ၊ ဖြစ်၏။ တတောဧဝ၊ ထို‌ကြောင့်သာလျှင်။ နိမ္မလော၊ ရာဂစသော အညစ်အကြေး မရှိသည်။ အမှိ၊ ဖြစ်၏။ တတောဧဝ၊ ထိုသို့ ကောင်းသော အကျင့်ရှိသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်သာလျှင်။ ပရဓော၊ နောက်၌။ သုစိ၊ သန့်ရှင်စင်ကြယ်သည်။ အမှိ၊ ဖြစ်၏။

သုဒ္ဓဿ၊ ရာဂစသော အလုံးစုံသော ကိလေသာအညစ်အကြေးမှ စင်ကြယ်တော်မူသော မြတ်စွာဘုရား၏။ သုဒ္ဒေါ၊ ပစ္စည်းအမွေအခံနှင့် မရောသော အားဖြင့် စင်ကြယ်သော။ ဒါယာဒေါ၊ လောကုတ္တရာ တရား၏ အမွေခံသည်။ အမှိ၊ ဖြစ်ပြီ။ ဗုဒ္ဓဿ၊ သဗ္ဗညုဘုရားရှင်၏။ ဩရသော၊ ဒေသနာဉာဏ်၏ ဖြစ်ရာ ဟဒယဝတ္ထုမှ ဖြစ်သော တရားဒေ သနာသံကြောင့် အရိယာဇာတ်အဖြစ်ဖြင့် ဖြစ်သော ရင်တော်အနှစ်ဖြစ်သော။ ပုတ္တော၊ သားတော်သည် ။ အမှိ၊ ဖြစ်ပြိ။

အဋ္ဌင်္ဂိကံ၊ အင်္ဂါရှစ်ပါးနှင့် ပြည့်စုံသော။ သောတံ၊ မဂ်ဟူသော အယဉ်ကို။ ဩဂယှ၊ သက်၍။ သဗ္ဗပါပံ၊ အလုံးစုံအကြွင်းမရှိသော မကောင်းမှုကို။ ပဝါဟယိံ၊ ဆေးလျှော်ပြီ။

မယာ၊ ငါသည်။ တိဿော ဝိဇ္ဇာ၊ သုံးပါးသော ဝိဇ္ဇာတို့ကို။ အဇ္ဈဂမိံ၊ ရပြီ။ ဗုဒ္ဓဿ၊ မြတ်စွာဘုရား၏။ သာသနံ၊ အဆုံးအမဖြစ်သော မဂ်ဟူသော သီတင်းသုံးခြင်းကို။ ကတကရဏီယံ၊ ပြုအပ်ပြီ။

ဣတိ၊ ဤသို့။ ဂယာကဿပေါ၊ ဂယာကဿပ အမည်ရှိသော။ ထေရော၊ မထေရ်သည်။ ဣမာပဉ္စဂါထာ၊ ဤငါးဂါထာတို့ကို။ အဘာသိတ္ထ၊ ဆိုပြီ။ ဂယာကဿပထေရ ဂါထာ အနက်ပြီး၏။

ဝါတံရောဂါ ဘိနီတော၊ လေနာဖြင့် နှိပ်စက် အပ်သည်ဖြစ်၍။ ကာနနေဝနေ၊ တောကြီး၌။ ဝိဟရံဝိဟရန္တော၊ နေသည်ရှိသော်။

ပဝိဋ္ဌဂေါစရေ၊ ရခဲသော ပစ္စည်းရှိသော။ လူခေလူခေဋ္ဌာနေ၊ ကြမ်းသော အတို့ရှိသော အရပ်၌။ ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။ တွံ၊ သင်သည်။ ကထံ၊ အဘယ်သို့။ ကရိဿတိဝိဟရိဿတိ၊ နေလတ္တံ့နည်း။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဘဂဝါ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။ အာဟ၊ မိန့်တော်မူ၏။

တံ၊ ထိုစကားကို။ သုတွာ၊ ကြား၍။ ထေရော၊ ဝက္ကလိထေရ်သည်။ ဝိပုလေန၊ ပြန့်ပြောသော။ ပီတိသုခေန၊ ဥဗ္ဘေဂါပီတိ ဖရဏာပီတိနှင့် ယှဉ်သော သုခဖြင့်။ သမုဿယံ၊ ကိုယ်ကို။ ဖရမာနော၊ နှံ့သည်ဖြစ်၍။

လူခမ္ပိ၊ ကြမ်းသော ဆွမ်းပစ္စည်း၌လည်း။ အဘိသမ္ဘောန္တော၊ သည်းခံလျက်။ ဘာနနေ၊ တောကြီး၌။ ဝိဟရိဿာမိ၊ ဈန်ချမ်းသာဝိပဿနာချမ်းသာဖြင့်နေပါအံ့။

သတိပဋ္ဌာနေ၊ မဂ်၌ အကျုံးဝင်သော ကာယာနုပဿနာစသောလေးပါးသော သတိပဋ္ဌာန်တို့ကို။ ဘာဝေန္တော၊ ပွါးစေလျက်။ ဣန္ဒြိယာနိ၊ မဂ်၌ အကျုံးဝင်ကုန်သော သဒ္ဓါစသော ငါးပါးသော ဣန္ဒြေတို့ကိုလည်းကောင်း။ ဗလာနိစ၊ မဂ်၌ အကျုံးဝင်သော သဒ္ဓါစသော ငါးပါးသောဗိုလ်တို့ကိုလည်းကောင်း။

ဗောဇ္ဈင်္ဂါနိစ၊ မဂ်၌ အကျုံးဝင်သော သတိသမ္ဗောဇ္ဈင်တို့ကိုလည်းကောင်း ။ ဘာဝေန္တော၊ ပွါးစေလျက်။ ကာနနေ၊ တောကြီး၌။ ဝိဟရိဿာမိ၊ ဖလသုခနိဗ္ဗာနသုခဖြင့် နေပါအံ့။

အာရဒ္ဓဝီရိယေ၊ လေးပါးအပြားရှိသော သမပ္ပဓာန် အစွမ်းဖြင့် ချီးမြောက်အပ်သော လုံ့လရှိကုန်ထသော။ ပဟိတတ္တေ၊ နိဗ္ဗာန်သို့ စေလွှတ်အပ်သော စိတ်ရှိကုန်ထသော။ နိစ္စံ၊ အခါခပ်သိမ်း။ ဒဠပရက္ကမေ၊ မလျော့သော လုံ့လရှိကုန်သော။

သမဂ္ဂေ၊ ကိုယ်၏ ညီညွတ်ခြင်းကို ပေးသည်၏ အစွမ်းဖြင့် အညီအညွတ် ဖြစ်ကုန်သော။ သဟိတေ၊ အယူသီလတူသော အားဖြင့် တကွ ဖြစ်ကုန်သော သီတင်းသုံးတော်တို့ကို။ ဒိသွာ၊ ရှု၍။ ကာနနေ၊ တောကြီး၌။ ဝိဟရိဿာမိ၊ နေပါအံ့။

အဂ္ဂံ၊ အလုံးစုံသော သတ္တဝါတို့ထက် မြတ်တော်မူထသော။ ဒန္တံ၊ ဆုံးမခြင်းဖြင့် ဆုံးမတော်မူတတ်ထသော။ သမာဟိတံ၊ အတုမရှိသော သမာဓိဖြင့် တည်ကြည်တော်မူထသော။ သမ္ဗုဒ္ဓံ၊ မြတ်စွာဘုရားကို။

ရတ္တိဒိဝံ၊ ညဉ့်နေ့ပတ်လုံး။ အတန္ဒိတော၊ မပျင်းမရိသည်ဖြစ်၍။ အနုဿရန္တော၊ ဣတိပိသော ဘဂဝါအရဧံ အစရှိသော နည်းဖြင့် ဂုဏ်တော်ကို အောက်မေ့လျက်။ ကာနနေ၊ တောကြီး၌။ ဝိဟရိဿာမိ၊ နေပါအံ့။

ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝက္ကလိထေရော၊ ဝက္ကလိထေရ်သည်။ ဣမာပဉ္စဂါထာ၊ ဤငါးဂါထာတို့ကို။ အဘာသိတ္ထ၊ ဆိုပြီ။ ဝက္ကလိထေရဂါထာ အနက်ပြီး၏။

စိတ္တ၊ အိုစိတ်။ အာဏိဒွါရေ၊ တံတိုင်းဖြင့် ဖွဲ့အပ်သော တံခါးရှိသော မြို့၌။ ဟတ္ထိနံ ဟတ္ထိံ၊ ဆင်ကို။ နိဝါရေတိဣဝ၊ သွားခြင်းကို မြစ်သကဲ့သို့။ တေ၊ သင်စိတ်ကို။ ဩလဂ္ဂေဿာမိနိ ပါရိဿာမိ၊ မြစ်အံ့။

ကာမဇာလံ၊ ကာမဂုဏ်၏ ကွန်ယက်သဘွယ် ဖြစ်၍ ဖြစ်သော ။ သရီရဇံ၊ ကိုယ်၌ဖြစ်သော ရုပ်ဟု ဆိုအပ်သော။ တံ၊ သင်ကို။ ပါပေ၊ မကောင်းမှုကို။ နနိယောဇိဿံ၊ ငါမယှဉ်စေအံ့။

တွံ၊ သင်စိတ်ယုတ်သည်။ ဒွါရဝိဝရံ၊ တံခါးဖွင့်ခြင်းကို။ အလဘန္တော၊ မရသော။ ဂဇောဝဂဇောဣဝ၊ ဆင်ကဲ့သို့။ ဩလဂ္ဂေါ၊ ပညာဟူသော ချွန်းကောင်းဖြင့် မြစ်အပ်သည်ဖြစ်၍။ နဂစ္ဆတိ၊ ယခုအခါ၌ အလိုရှိတိုင်းမသွားရလတ္တံ့။

စိတ္တကလိ၊ စိတ်ဟု ဆိုအပ်သော သူယုတ်။ ပုနပ္ပုနံ၊ အဘန်တလဲလဲ။ ပသက္က၊ အဿာသပဿာသ အစွမ်းဖြင့် ရွေ့သော အတွေ့ဖြင့်။ ပါပရတော၊ မကောင်းမှု၌ မွေ့လျော်လျက် ။ ပုဗ္ဗေဝိယ၊ ရှေး၌ကဲ့သို့။ နစစရိဿတိ၊ ယခုအခါ မသွားရလတ္တံ့။

အဒန္တံ၊ မယဉ်မကျေးတော်၌ မွေးသဖြင့် မသင်အပ်သေးထသော။ နဝဂ္ဂဟံ၊ တောတောင်လျှိုဝှမ်းယဂုံစန်းမှ ဖမ်း၍ မကြာမြင့်သေးထသော။ ကုဉ္ဇရံ၊ ဆင်ပြောင်ကို။ ဗလဝါ၊ ကိုယ်အားဉာဏ်အားနှစ်ပါးနှင့် ပြည့်စုံသော။ အင်္ကုသဂ္ဂဟော၊ ချွန်းကို ကိုင်ပြီးဆင်ဦးစီးသည်။

အကာမံ၊ အလိုမရှိဘဲ သာလျှင်။ အာဝတ္တေတိယထာ၊ မြစ်သောအားဖြင့် နစ်စေသကဲ့သို့။ ဧဝံတထာ၊ ထိုအတူ။ တံ၊ သင်စိတ်ယုတ်ကို။ အာဝတ္တယိဿံ၊ ဒုစရိုင်မှ မြစ်သော အားဖြင့် နစ်စေအံ့။

ပဝရော၊ မြတ်သော။ ဝရဟယဒမကုလလော၊ မြင်းကို ဆုံးမသော သူတို့ထက်မြတ်သော ဆုံးမခြင်း၌ လိမ္မာသော။ သာရထိ၊ ရထားထိန်းသည်။ အာဇညံ၊ အာဇာနည်မြင်းကို။ ဒမေတိဣဝ၊ အကြမ်းအနုဖြင့် ဆုံးမသကဲ့သို့။

ဧဝံတထာ၊ ထို့အတူ။ တံ၊ သင်စိတ်ယုတ်ကို။ ပဉ္စသုဗလေသု၊ ငါးပါးသော ဗိုလ်တို့၌။ ပတိဋ္ဌိတော၊ တည်စေသည်ဖြစ်၍။ ဒမယိဿံ၊ မသဒ္ဓါခြင်း စသည်မှ မြစ်သော အားဖြင့် သင့်ကို ဆုံးမကြအံ့။

တံ၊ သင်စိတ်ယုတ်ကို။ သတိယာ၊ သတိဟူသော ကြိုးဖြင့်။ နိဗန္ဓိဿံ၊ ကမ္မဋ္ဌာန်းဟူသော တိုင်၌ ချည်ထားအံ့။

ဝီရိယဓုရနိဂ္ဂဟိတော၊ လုံ့လအားထုတ်ခြင်းတည်းဟူသော ဝန်ကိုချသော။ တေ၊ သင်စိတ်ယုတ်ကို။ ပယုတ္တော၊ ကမ္မဋ္ဌာန်း၌ အားထုတ်စသည်ဖြစ်၍။ ဒမယိဿာမိ၊ ကိလေသာတည်းဟူသောအညစ်အကြေးသို့ သွားခြင်းမှ ဆုံးမအံ့။ စိတ္တ၊ အိုစိတ်ယုတ်။ ဣတော၊ ဤကသိုဏ်းဟူသော အာရုံမှ။ ဒူရံ၊ အဝေးဖြစ်သော အပအရပ်သို့။ နဂမိဿသေ၊ သင်မသွားရလတ္တံ့။

ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝိဇိတသေနော၊ ဝိဇိတသေန အမည်ရှိသော။ ထေရော၊ မထေရ်သည်။ ဣမာပဉ္စဂါထာ၊ ဤငါးဂါထာတို့ကို။ အဘာသိတ္ထ၊ ဆိုပြီ။ ဝိဇိတသေနထေရဂါထာ အနက်ပြီး၏။

ဥပါရမ္ဘစိတ္တော၊ သူတပါးတို့အား ချုတ်ချယ်ပင်လိုသော စိတ်ရှိသော။ ဒုမ္မေဓော၊ ပညာမဲ့သော ပုဂ္ဂိုလ်သည်။ ဇိနသာသနံ၊ မြတ်စွာဘုရားပရိယတ္တိသာသနာတော်ကို။ သုဏာတိ၊ သင်ခြင်းနာခြင်းစသည်ကို ပြု၏။

သော ပုဂ္ဂလော၊ ထိုပုဂ္ဂိုလ်သည်။ နဘာ၊ ကောင်းကင်မှ။ ပထဝီ၊ မြေသည်။ အာရကာယထာ၊ ဝေးသကဲ့သို့။ သဒ္ဓမ္မာ၊ ပဋိပတ္တိသဒ္ဓမ္မမှ။ အာရကာ၊ ဝေးသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

ဥပါရမ္ဘစိတ္တော၊ သူတပါးတို့အား အပြစ်တင်လိုသော စိတ်ရှိသော။ ဒုမ္မေဓော၊ ပညာမဲ့သော ပုဂ္ဂိုလ်သည်။ ဇိနသာသနံ၊ မြတ်စွာဘုရား ပရိယတ္တိသာသနာတော်ကို။ သုဏာတိ၊ သင်ခြင်းနာခြင်း စသည်ကို ပြု၏။

သော ပုဂ္ဂလော၊ ထိုပုဂ္ဂိုလ်သည်။ ကာဠပက္ခေ၊ လဆုတ်ပက္ခ၌။ စန္ဒိမာ၊ လသည်။ ပရိဟာယတိဣဝ၊ အရောင်အဝါမှ တနေ့တခြားယုတ်သကဲ့သို့။ သဒ္ဓမ္မာ၊ ကိုးပါးအပြားရှိသော လောကုတ္တရာ ရှေးအတို့၌ ဖြစ်သော သဒ္ဓါသီလစသော သူတော်ကောင်းတရားမှ။ ဟာယတိ၊ ယုတ်၏။

ဥပါရမ္ဘစိတ္တော၊ သူတပါးတို့အား အပြစ်တင်လိုသော စိတ်ရှိသော။ ဒုမ္မေဓော၊ ပညာမဲ့သော ပုဂ္ဂိုလ်သည်။ ဇိနသာသနံ၊ မြတ်စွာဘုရား ပရိယတ္တိသာသနာတော်ကို။ သုဏာတိ၊ သင်ခြင်းနာခြင်း စသည်ကို ပြု၏။

သော ပုဂ္ဂလော၊ ထိုပုဂ္ဂိုလ်သည်။ အပ္ပေါဒကေ၊ ရေမှ ကင်းသော အရပ်၌။ မစ္ဆော၊ ငါးသည်။ သုဿတိယထာ၊ ခြောက်ကတ်၍ သေသကဲ့သို့။ တထာ၊ ထို့အတူ။ သဒ္ဓမ္မာ၊ သူတော်ကောင်းတရားမှ။ ပရိသုဿတိ၊ ကိုယ်စိတ်တို့ကို နှိပ်စက်စေတတ်သော ပီတိပါမောဇ္ဇ အစရှိသော ကုသိုလ် ဓမ္မမှ ခြောက်၏။

ဥပါရမ္ဘစိတ္တော၊ သူတပါးတို့အား အပြစ်တင်လိုသော စိတ်ရှိသော။ ဒုဗ္ဗေဓော၊ ပညာမဲ့သော ပုဂ္ဂိုလ်သည်။ ဇိနသာသနံ၊ မြတ်စွာဘုရား ပရိယတ္တိသာသနာတော်ကို။ သုဏာတိ၊ သင်ခြင်းနာခြင်း စသည်ကို ပြ၏။

သော ပုဂ္ဂလော၊ ထိုပုဂ္ဂိုလ်သည်။ ခေတ္တေ၊ လယ်၌။ ဗီဇံ၊ ပျိုးအပ်သော မျိုးစေ့သည်။ ပူတိကံ၊ ပုပ်ခြင်းသို့ ရောက်သည်ရှိသော်။ နဝိရူဟတိယထာ၊ အပင်အရါက် အသီးစသည်ဖြင့် မပွါးမစည် မဝင်သကဲ့သို့။ တထာ၊ ထိုအတူ။ သဒ္ဓမ္မေ၊ ပရိယတ္တိဟု ဆိုအပ်သော သူတော်ကောင်းတရား၌။ နဝိရူဟတိ၊ သမထဝိပဿနာဘာဝနာ မဂ်ဉာဏ် ဗိုလ်ဉာဏ် ဟု ဆိုအပ်သော ပွါးစီးခြင်းသို့ မရောက်။

ယောစ၊ အကြင် ပုဂ္ဂိုလ်သည်လည်း။ တုဋ္ဌေနစိတ္တေန၊ ဝမ်းမြောက်သော စိတ်ရှိသည်ဖြစ်၍။ ဇိနသာသနံ၊ မြတ်စွာဘုရား ပရိယတ္တိ သာသနာတော်ကို။ သုဏာတိ၊ သင်ခြင်းနာခြင်း စသည်ကို ပြု၏။

သော ပုဂ္ဂလော၊ ထိုပုဂ္ဂိုလ်သည်။ သဗ္ဗေ၊ အလုံးစုံကုန်သော။ အာသဝေ၊ အာသဝေါတရားတို့ကို။ ခေပေတွာ၊ အရဟတ္တမဂ်ညဏ် အစွမ်းဖြင့်ကုန်စေ၍။ အကုပ္ပတံ၊ အရဟတ္တဖိုလ်ကို။ သစ္ဆိကတွာ၊ မျက်မှောက်ပြု၍။

ပရမံသန္တိံ၊ မြတ်သော ငြိမ်သက်သော နိဗ္ဗာန်သို့။ အဗ္ဗုယှ၊ ရောက်၍။ အာနာသဝေါ၊ အာသဝေါတရားလေးပါးမှ ကင်းသည်ဖြစ်၍။ ပရိနိဗ္ဗာတိ၊ အနုပါဒိသေသနိဗ္ဗာန်ဖြင့် ပရိနိဗ္ဗာန်ပြုရ၏။

ဣတိ၊ ဤသို့။ ဟသဒတ္ထော ထေရော၊ ယသဒတ္တထေရ်သည်။ ဣမာပဉ္စဂါထာ၌၌ ဤငါးဂွထာတို့ကို။ အဘာသိတ္ထ၊ ဆိုပြီ။ ယသာတ္တထေရဂါထာ အနက်ပြီး၏။

မေမယာ၊ ငါသည်။ ဥပသမ္ပဒါစ၊ ငြိုငြင်သဖြင့် ဆယ်ယောက်အစုရှိသော သံဃာကို စည်းဝေးစေ၍ ပဉ္စင်းအဖြစ်ကို။ လဒ္ဓါ၊ ရအပ်ပြီ။ အဟံ၊ ငါသည်။ ဝိမုတ္တော၊ အရဟတ္တမဂ်ဖြင့် အလုံးစုံသော ကိလေသာတို့မှ လွတ်သည်။ အနာသဝေါ၊ အာသဝေါကင်းပြီးသည်။ အမှိ၊ ဖြစ်၏။

သော ဘဂဝါ၊ ထိုမြတ်စွာဘုရားကို။ မေမယာ၊ ငါသည်။ ဒိဋ္ဌော၊ အဝန္တိတိုင်းမှ သာဝတ္ထိပြည်သို့ သွား၍ မြင်ဘူးသေးသော ဘုရားကို ဖူးမြင်ရပြီ။ ဝိဟာရေစ၊ မြတ်စွာဘုရား ဂန္ဓကုဋီတိုက်တော်၌လည်း။ သဟ၊ အတူတကွ။ အဝသိံ၊ နေရပြီ။

ဘဂဝါ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။ ဗဟုဒေဝရတ္တိံ၊ များစွာသော နေ့ညဉ့်ပတ်လုံး။ အဗ္ဘောကာသေ၊ လွင်းတီးကောင်၌။ ပီတိနာမယိ၊ လွန်စေပြီ။

ဝိဟာရကုသလော၊ ဒိဗ္ဗဗြဟ္မအာနဉ္ဇ အရိယဝိဟာရတို့၌ လိမ္မာတော်မူသော။ သတ္ထာ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။ ဝိဟာရံ၊ နေခြင်း စင်္ကြံသွားခြင်းတို့ကြောင့်ဖြစ်သော ပင်ပန်းခြင်းကို ဖျောက်အံ့သောငှါ။ ဂန္ဓံ၊ ကုဋီတိုက်တော်သို့။ တဒါ၊ ထိုအခါ၌။ ပါဝိသိ၊ ဝင်တော်မူပြီ။

သံဃာဋိံ၊ လေးထပ်သော ဒုကုဋ်ကို။ သန္ထရိတွာန၊ ခင်း၍။ သေယျံ၊ ခြင်္သေ့မင်း၏ အိပ်ခြင်းနှင့် တူသော အိပ်ခြင်းကို။ ကပ္ပေတိ၊ ပြု၏။

သီဟော၊ ကေသရာဇာ ခြင်္သေ့မင်းသည်။ သေလဂုဟာယံ၊ ကျောက်အတိဖြစ်သောတောင်၏ လိုဏ်ဂူ၌။ ပဟီနဘယဘေရဝေါ၊ ပယ်အပ်ပြီးသော ကြောက်ခြင်းဘေးရန်ရှိသည်ဖြစ်၍။ သေယျံ၊ လင်္ကျာနံပါးခြေတခုဖြင့် ခြေတခုကို ဖုံးလွှမ်း၍ အိပ်ခြင်းကို။ ကပ္ပေတိဣဝ၊ ပြုသကဲ့သို့။ ပဟီနဘယဘေရဝေါ၊ စိတ်၏ ထိတ်လန်ခြင်း ကျက်သီး မွေးညှင်းထခြင်းကိုယ်၏ တုန်လှုပ်ခြင်း အကြောင်းဖြစ်သော ကိလေသာတို့ကို ပယ်ပြီးသော။ ဂေါတမော၊ ဂေါတမအနွယ်ဖြစ်တော်မူသော မြတ်စွာဘုရားသည်။ သေယျံ၊ လင်္ကျာနံတောင်းဖြင့်လည်းလျောင်းစက်တော်မူခြင်းကို။ ကပ္ပေသိ၊ ပြုတော်မူ၏။

တတော၊ ထိုလင်္ကျာနံတောင်းဖြင့် လည်းလျောင်းစက်တော်မူသည်မှ။ ဝုဋ္ဌာယ၊ ထတော်မူ၍။ ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။ ဘာသိတော၊ ငါဘုရားဟာတော်မူတိုင်းသော။ ဓမ္မော၊ အဋ္ဌဝဂ္ဂိယ သုတ်တရားကို။ ပဋိဘာတု၊ ငါးဘုရားအားထင်ရှားဖြစ်စေလော။ ဣတိ၊ ဤသို့ ။ အဇ္ဈေသိတော၊ ဘုရားရှင်တိုက်တွန်းအပ်သည်ဖြစ်၍။ ကလျာဏဝါက္ကရဏော၊ ကောင်းသောလက္ခဏာနှင့် ပြည့်စုံသော စကားအစဉ်ရှိသော။ သမ္မာသမ္ဗုဒ္ဓသာဝကော၊ မြတ်စွာဘုရား၏ တပည့်သားတော်ဖြစ်သော။

သောဏော၊ သောဏကုဋိကဏ္ဏထေရ်သည်။ ဗုဒ္ဓသေဋ္ဌဿ၊ ဘုရားမြတ်၏။ သမ္မုခါ၊ မျက်မှောက်တော်၌။ သဒ္ဓမ္မံ၊ ဆယ့်ခြောက်ပါးသောအဋ္ဌကဝဂ္ဂိယ သုတ်ဟု ဆိုအပ်သော သူတော်ကောင်းတရားကို။ အဘာသိ၊ ဆိုပြီ။

ပဉ္စက္ခန္ဓေ၊ ငါးပါးသော ဥပါဒါန က္ခန္ဓာ တရားတို့ကို။ ပရိညာယ၊ သုံးပါးအပြားရှိသော ပရိညာတို့ဖြင့် ပိုင်းခြားသိပြီး၍။ အဉ္ဇသံ၊ နိဗ္ဗာန်၏ ခရီးဖြစ်သော ရှစ်ပါးသော အင်္ဂါနှင့် ပြည့်စုံသော မဂ္ဂင်ကို။ ဘာဝယိတွာန၊ ပွါးစေပြီး၍။

ပရမံသန္တိံ၊ လွန်မြတ်ငြိမ်သက်သော နိဗ္ဗာန်သို့။ အဗ္ဗုယှပါပုဏိတွာ၊ ရောက်၍။ အနာသဝေါ၊ ကင်းပြီးသော အာသဝေါရှိသည်ဖြစ်၍။ ပရိနိဗ္ဗိဿတိ၊ အနုပါဒိသေသနိဗ္ဗာန် ဓာတ်ဖြင့် နိဗ္ဗာန် ပြုရလတ္တံ့။

ဣတိ၊ ဤသို့။ သောဏကုဋိကဏ္ဏထေရော၊ သောဏကုဋိကဏ္ဏထေရ်သည်။ ဣမာပဉ္စဂါထာ၊ ဤငါးဂါထာတို့ကို။ အဘာသိတ္ထ၊ ဆိုပြီ။ သောဏကုဋိကဏ္ဏထေရဂါထာ အနက်ပြီး၏။

ဂရူနံ၊ ဆရာတို့၏။ ဝစနညူ၊ ဆုံးမသော အစွမ်းဖြင့် ဖြစ်သော စကားကိုသိလော။ ယောကောစိ၊ အမှတ်မရှိသော။ ဓီရော၊ မြဲမြံတည်ကြည်သော ပညာရှိသည်။ ဝသေ၊ ဤစကားသည်ကား ဇာတိအစရှိသော ဆင်းရဲကို လွန်၍ ဖြစ်စေသော စကားဟု အလိုသို့ လိုက်၍ ကျင့်ရာ၏။ တမှိ၊ ထိုအလေးပြုအပ်သော အရာ၌။ ပေမံ၊ ချစ်ခြင်းကို။ ဇနယေထ၊ ဖြစ်စေရာ၏။

သော၊ ထိုသူသည်။ ဘတ္တိမာနာမစ၊ ဆုံးမတိုင်းကျင့်သဖြင့် ထိုဆည်းကပ်ခြင်းရှိသောသူမည်သည်လည်း။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ပဏ္ဍိတောစနာမ၊ အသက်မွေးခြင်းအကြောင်းကြောင့်လည်းထိုဆရာ၏ ဩဝါဒ ကို မလွန်သဖြင့် ပညာရှိသော သူမည်သည်လည်း။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ အဿ၊ ထိုဆရာ၏။ ဓမ္မေသု၊ အရိယသစ္စာ လေးပါးတရားကို သိခြင်း၏ အကြောင်းဖြစ်သော လောကီလောကုတ္တရာ ဓမ္မတို့၌။ ဉတွာ၊ ဝိဇ္ဇာသုံးပါး အဘိညာဉ် ခြောက်ပါးပဋိသန္တိသမ္ဘိဒါဉာဏ်လေးပါးသို့ရောက်သဖြင့် သိ၍။ ဝိသေသိ၊ အထူးရှိသည်လည်း ဖြစ်ရာ၏။

ယံ ပုဂ္ဂလံ၊ အကြင်ပုဂ္ဂိုလ်ကို။ အာပဒါ၊ အကျင့်၏ အန္တာရာယ်ကို ပြုတတ်သော အားဖြင့် အပါဒါသု ဟုရအပ်သော အမည်ရှိကုန်သော အချမ်းအပူအမွတ်သိတ်ခြင်း စသော ထင်ရှားသောဘေးရန် ရာဂစသော ဖုံးလွှမ်းသော ဘေးရန်တို့သည်။ ဥပ္ပတ္တိတာ၊ ဖြစ်ကုန်သည်ရှိသော်။ ဥဠာရာ၊ အားကြီးကုန်သည်ရှိသော်။ နက္ခမ္ဘယန္တေ၊ သည်းခံနိုင်ခဲသော ဘေးရန်ဖြင့် တုန်လှုပ်စေကုန်၏။ တံ၊ ထိုဘေးကို။ ပဋိသင်္ခါယ၊ ဆင်ခြင်သဖြင့် တားမြစ်၍။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

ယော၊ အကြင်သူသည်။ ဒဠံဗလဝထရာဟိ၊ အားကြီးစွာကုန်သော။ အပဒါဟိ၊ ဘေးရန်တို့ကြောင့်။ အက္ခမ္ဘနိယေ၊ သည်းခံနိုင်ခဲသော ဘေးရန်၌။ သုခမ္ဘနိယော၊ သည်းခံနိုင်သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ သော၊ ထိုသူသည်။ ထာမဝါနာမ၊ တည်ကြည်ခြင်းရှိသော မြဲမြံသော လုံ့လရှိသော သူမည်သည်လည်း။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ပဏ္ဍိတောစနာမ၊ ကိလေသာအတို့ကို နှိမ်နင်းနိုင်သော ပညာအားဖြင့် ပြည့်စံဒသော ကြောင့်ပညာရှိမည်သည်လည်း။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

တထာဘူတော၊ ထိုသို့သော အခြင်းအရာဖြင့် ဖြစ်သော သူသည်လည်း။ အဿ၊ ထိုအလေးအမြတ်ပြုအပ်သော ဆရာ၏ ။ ဓမ္မေသု၊ အရိယသစ္စာလေးပါးတို့ကို သိခြင်း၏ အကြောင်းဖြစ်သော လောကီ လောကုတ္တရာ ဓမ္မတို့၌။ ဉတွာ၊ ဝိဇ္ဇာသုံးပါးအဘိညာဉ်ခြောက်ပါးပဋိသမ္ဘိဒါလေးပါးသို့ ရောက်သဖြ်င့ သိ၍။ ဝိသေသတိ၊ အထူးရှိသော သူမည်သည်ဖြစ်ရာ၏။ ယော၊ အကြင်သူသည်။ ဝေ၊ စင်စစ်။ သမုဒ္ဒေါစ၊ မြင့်မိုရ်တောင်ခြေရင်း၌ ဖြစ်သော မဟာသမုဒ္ဒရာ ကဲဲ့သို့။ ဋ္ဌိတော၊ အရပ်ရှစ်မျက်နာမှ လာသော လေတို့ဖြင့် တုန်လှုပ်ခြင်းမရှိသည်ဖြစ်၍ တည်၏။ အနေဇော၊ ရာဂစသော မြူမှလည်းကင်း၏။ ဂမ္ဘီရပညော၊ သိမ်မွေ့နက်နဲသော ပဋိစ္စသမုပ္ပါဒ် စသော အနက်ကို ထိုးထွင်း၍ သိသဖြင့် နက်နဲသော ပညာနှင့်လည်း ပြည့်စုံ၏။ နိပုဏတ္ထဒဿီ၊ သိမ်မွေ့သော အနက်ကိုလည်း မြင်နိုင်၏။

သော၊ ထိုသူသည်။ အသံဟရိယောစနာမ၊ ကိလေသာဟူသော လေဒိဋ္ဌိတို့၏ အယူတည်းဟူသော လေတို့ဖြင့် မလှုပ်မရှားနိုင်သော သူမည်သည်လည်း။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ပဏ္ဍိတောစနာမ၊ အကြွင်းမရှိသော ကိလေသာအတို့ကို နှိပ်နင်းနိုင်သော ပညာအားနှင့် ပြည့်စုံသောကြောင့် ပညာရှိမည်သည်လည်း။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ယော၊ အကြင်သူသည်။ အဿ၊ ထိုအလေးအမြတ် ပြုအပ်သော ဆရာ၏။ ဓမ္မေသု၊ အရိယာသစ္စာလေးပါးတရားကို သိခြင်း၏ အကြောင်းဖြစ်သော လောကီ လောကုတ္တရာ ဓမ္မတို့၌။ ဉတွာစ၊ ဝိဇ္ဇာသုံးပါး အဘိညာဉ်ခြောက်ပါးပဋိသမ္ဘိဒါ လေးပါးသို့ ရောက်သဖြင့် သိ၍လည်း။ ဝိသေသိ၊ အထူးရှိသည် ဖြစ်ရာ၏။

ဗဟုဿုတော၊ ပရိယတ္တိဓမ္မ၌များသော အကြားအမြင်ရှိသည်၏ အစွမ်းဖြင့် သုတ္တဂေယျစသော တရားတို့၌ များသော အကြားအမြင်ရှိသော အဖြစ်သည် လည်းကောင်း။ ဓမ္မဓရောစ၊ ဆိုအပ်ပြီးသော ဓမ္မကို ဆောင်ခြင်းငှါ စွမ်းနိုင်သည်လည်းကောင်း။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဓမ္မဿ၊ ကြားအပ်တိုင်းသင်အပ်တိုင်းသော တရား၏။ အနုဓမ္မစာရီစ၊ ကိုးပါးသော လောကုတ္တရာ အားလျော်သော ရှေ့အဖို့၌ ဖြစ်သော အင်္ကျီနှင့်ဟု ဆိုအပ်သော စတုပါရိသုဒ္ဓိသီလဓုတင်္ဂ အသုဘကမ္မဋ္ဌာန်း တရားကို ကျင့်တတ်သည်လည်း။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ယော ပုဂ္ဂလော၊ အကြင်ပုဂ္ဂိုလ်သည်။ ဂရူနံ၊ ဆရာတို့ကို။ နိဿာယ၊ မှီ၍။ အနုဓမ္မစာရီ၊ ထိုလောကုတ္တရာတရားအား လျော်သော အကျင့်ရှိသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

သော ပုဂ္ဂလော၊ ထိုပုဂ္ဂိုလ်သည်။ တာဒိသော၊ ထိုဆရာနှင့်တူသော သဘောရှိသော။ ပဏ္ဍိတောနာမ၊ ပညာရှိမည်သည်လည်း။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ အဿ၊ ထိုအလေးအမြတ် ပြုအပ်သော ဆရာ၏။ ဓမ္မေသု၊ အရိယသစ္စာလေးပါးတရားကို သိခြင်း၏ အကြောင်းဖြစ်ကုန်သော လောကီလောကုတ္တရာတရားတို့၌။ ဉတွာ၊ ဆိုအပ်ခဲ့ပြီးသော နည်းဖြင့် သိ၍။ ဝိသေသိ၊ အထူးရှိသော သူမည်သည်ဖြစ်ရာ၏။

ယောပုဂ္ဂလော၊ အကြင်ပုဂ္ဂိုလ်သည်။ ဘာသိတဿ၊ ဘုရားဟောတော်မူအပ်သော ပရိယတ္တိဓမ္မ၏။ အတ္ထံ၊ ဤအရာ၌ သီလကိုဟော၏ ဤအရာ၌ သမာဓိကို ဟော၏ ဤအရာ၌ ပညာကို ဟော၏ ဟူသော အနက်ကို။ ဇာနာတိ၊ သိ၍။ အတ္ထဉ္စ၊ ဆိုပြီးသော နည်းဖြင့် ပရိယတ္တိဓမ္မ၏ အနက်ကိုလည်း။ ဉတွာစ၊ ဤအရာကို သီလကို ဟော၏စသောနည်းဖြင့် သိ၍။ တထာ၊ ထိုတရားဟောတိုင်းသောအခြင်းအရာဖြင့်။ ကရောတိ၊ ကျင့်ခြင်းကို ပြု၏။

သော ပုဂ္ဂလော၊ ထိုပုဂ္ဂိုလ်သည်။ အတ္ထန္ဓကာရော၊ အနက်အထူးကို သိသော။ ပဏ္ဍိတောနာမ၊ ပညာရှိမည်သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ အဿ၊ ထိုအလေးအမြတ်ပြုအပ်သော ဆရာ၏။ ဓမ္မေသု၊ လောကီလောကုတ္တရာ ဓမ္မတို့၌။ ဉတွာ၊ ဝိဇ္ဇာသုံးပါးစသည်ကို ရောက်သောအားဖြင့် သိ၍။ ဝိသေသိ၊ အထူးရှိသော သူမည်သည်ဖြစ်ရာ၏။

ဣတိ၊ ဤသို့။ ကောသိယောထေရော၊ ကောသိယထေရ်သည်။ ဣမာပဉ္ဂဂါထာယော၊ ဤငါးပါးသော ဂါထာတို့ကို။ အဘာသိတ္ထ၊ ဆိုပြီ။ ကောသိယထေရဂါထာ အနက်ပြီး၏။

နဿ၊ ထိုပဉ္စကနိပါတ်၏။ ဥဒါနံ၊ ဥဒါန်းသည်ကား။

ရာဇဒတ္တော၊ ရာဇဒတ္တထေရ်လည်းကောင်း။ သုဘူတောစ၊ သုဘူတထေရ်လည်းကောင်း။ ဂိရိမာနန္ဒသုမနောစ၊ ဂိရိမာနန္ဒထေရ် သုမနထေရ်လည်းကောင်း။

ဝဍ္ဎောစ၊ ဝဍ္ဎထေရ်လည်းကောင်း။ ကဿပေါထေရောစ၊ ကဿပထေရ်လည်းကောင်း။ ဂယာကဿပဝက္ကလိ၊ ဂယာကဿမထေရ် ဝက္ကလိထေရ်လည်းကောင်း။

ဝိဇိတော၊ ဝိဇိဘထေရ်လည်းကောင်း။ ယသဒတ္တောစ၊ ယသဒတ္တထေရ်လည်းကောင်း။ သောဏောစ၊ သောစကုဋိကဏ္ဏထေရ်လည်းကောင်း။ ကောသိယသဝှယော၊ ကောသိယမည်သော ထေရ်လည်းကောင်း။ ဣတိဣဒံ၊ ဤသည်လျှင်တည်း။

ဧတ္ထဧတသ္မိံ ပဉ္စကနိပါတေ၊ ဤပဉ္စကနိပါတ်၌။ ဂါထာ၊ ဂါထာတို့ကား။ သဋ္ဌိစပဉ္စဂါထာယော၊ ခြောက်ဆယ့် ငါးဂါထာတို့တည်း။ ထေရာ၊ မထေရ်တို့ကား။ ဒွါဒသ၊ တကျိပ်နှစ်ယောက်တို့တည်း။ ပဉ္စကနိပါတော၊ ပဉ္စကနိပါတ်သည်။ နိဋ္ဌိတော၊ ပြီးခြင်းသို့ ရောက်ပြီ။ ပဉ္စကနိပါတ် ပြီး၏။