အာဝုသော၊ ငါ့ရှင်တို့။ ယတော၊ အကြင်အခါမှ။ ပဘုတိ၊ စ၍။ သမ္မာသမ္ဗုဒ္ဓဿ၊ မြတ်စွာဘုရား၏။ သာသနေ၊ သာသနာတော်၌။ ပဗ္ဗဇိတော၊ ရဟန်းပြု၏။ ကတော၊ ထိုရဟန်းပြုသော အခါမှ။ ပဘုတိ၊ စ၍။

ဝိမုစ္စမာနော၊ ကိလေသာအတို့မှ သမထဝိပဿနာတို့ဖြင့် လွတ်ပြီးသည်ဖြစ်၍။ ဥဂ္ဂစ္ဆိံ၊ ဖြူစင်သော တရားကို နာခြင်းဖြင့် ထမြောက်ပြီ။ ကာမဓာတုံ၊ ကာမတဆဲ့တဘုံကို။ ဥပဇ္ဈဂံ၊ အနာဂါမိမဂ်ဖြင့် စင်စစ်လွန်မြောက်ပြီ။

ပေက္ခမာနဿ၊ မဟာကရုဏာတော်နှင့် ယှဉ်သည်ဖြစ်၍ အမျိုးသားသည် ငါ၏ သာသနာတော်၌ ရဟန်းပြု၍ ကောင်းစွာ ကျင့်ပါ၏ လောဟု ရှုလေ့ရှိထသော။ ဗြဟ္မုနော၊ လူနတ်တို့ထက်မြက်‌တော်မူသော ဘုရားသခင်၏။ သာသနေ၊ သာသနာတော်၌။ ထတော၊ ထိုအနာမိမဂ်ကိုရသည်မှ။ မေမမ၊ ငါ၏။ စိတ္တံ၊ စိတ်သည်။ ဝိမုစ္စိ၊ အရဟတ္ထမဂ်ဉာဏ်ကို ရသဖြင့် အလုံးစုံသော ကိလေသာတို့မှ စင်စစ်လွတ်ပြီ။

မေ၊ ငါ့အား။ သဗ္ဗသံယောဇနက္ခယာ၊ အလုံးစုံသော သံယောဇဉ်တို့၏ ကုန်ခြင်းကြောင့်။ ယာဝိမုတ္တိ၊ အကြင်ကိလေသာတို့မှ လွတ်ခြင်းသည်။ အတ္ထိ၊ ရှိ၏။ သာဝိရတ္တိ၊ ထိုကိလေသာတို့မှ လွတ်ခြင်းသည်။ အကုပ္ပါ၊ မပျက်မစီးနိုင်သော ဝိမုတ္တိကိလေသာမှ လွတ်ခြင်းမည်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ အညံ့၊ အရဟတ္ထဖိုလ်ကို။ ဗျာကာသိ၊ ကြား၏။

ဣတိ၊ ဤသို့။ မိဂသိရောထေရော၊ မိဂသိဂထေရ်သည်။ ဣမံဂါထာဒွယံ၊ ဤဂါထာနှစ်ခုအပေါင်းကို။ အဘာသိတ္ထ၊ ဆိုပြီ။ မိဂသိရထေရဂါထာ အနက်ပြီး၏။

တတ္ထ တတ္ထ၊ ထိုထိုသို့သော ဘဝ၌။ ပုနပ္ပုနံ၊ အဘန်တလဲလဲ။ နိပ္ပတ္တမာနာနိ၊ ဖြစ်ကုန်သော။ ဂဟကာနိ၊ အတ္တဘောတည်းဟူသော အိမ်တို့သည်။ အနိစ္စာနိ၊ အမြဲမတည်တန့်ကုန်။

ဂဟကာရံ၊ ဤအတ္တဘောတည်းဟုသော အိမ်ကို ပြုတတ်သော တဏှာယောင်္ကျားလက်သ္မားကို။ ဂဝေသန္တော၊ ရှာလျက်။ ဧတ္တကံသာလံ၊ ဤမျှလောက်သော ကာလပတ်လုံး။ အနူဝိစရိံ၊ အဘန်တလဲလဲ ကျင်လည်ရပြီ။ ယသ္မာ၊ အကြင်ကြောင့်။ ဧသဇာတိ၊ ထိုပဋိသန္ဓေနေခြင်းသည်။ ဇရာဗျာဓိမရဏမိဿတာယ၊ အိုခြင်းနာခြင်းသေခြင်းနှင့်ရောသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ ပုနပ္ပုနံ၊ အဘန်တလဲလဲ။ ဥပဂန္တုံ၊ ကပ်ခြင်းငှါ။ ဒုက္ခာ၊ ဆင်းရဲ၏။

တသ္မာ၊ ထိုကြောင့်။ တံဂဟကာရကံ၊ ထိုအတ္တဘောတည်းဟူသော အိမ်ကို ပြုတတ်သော တဏှာယောင်္ကျားလက်သ္မားကို။ ဂဝေသန္တော၊ ရှာလျက်။ အနုဝိစရိံ၊ အဘန်တလဲလဲ ကျင်လည်ရပြီ။ ဘောဂဟကာရက၊ အတ္တဘောတည်းဟူသော အိမ်ကို ပြုတတ်သော တဏှာယောင်္ကျားပဲခွပ်သ္မား။ ဣဒါနိ ပန၊ ယခုအခါ၌ကား။ သောတွံ၊ ထိုတဏှာသော ယောင်္ကျားပဲခွပ်သ္မားတည်းသော သင်ကို။ ယေနဉာဏေန၊ အကြင်အရိယာမဂ်ဉာဏ်တည်းဟူသော မျက်စိဖြင့်။ ဒဋ္ဌုံ၊ မြင်ခြင်းငှါ။ သက္ကာ၊ တတ်ကောင်း၏။ တေန၊ ထိုအရိယမဂ်ဉာဏ်တည်းဟူသော စက္ခုဖြင့်။ ဒိဋ္ဌော၊ မြင်အပ်သည်။ အသိ၊ ဖြစ်ပြီ။

ပုန၊ တဘန်။ ဂေယံ၊ အတ္တဘောဟု ဆိုအပ်သော ငါ၏ အိမ်ကို။ နကာဟသိ၊ တဏှာယောင်္ကျားပဲခွပ်သ္မား သည် မပြုရလတ္တံ့။ တေ၊ သင်တဏှာယောင်္ကျားလက်သ္မား၏။ သဗ္ဗာ၊ အကြွင်းမရှိကုန်သော။ ဖါသုကာ၊ တထောင့်ငါးရာကိလေသာတည်းဟူသော အိမ်အခြင်တို့ကို။ ဘဂ္ဂါ၊ ငါချိုးဖျက်အပ်ကုန်ပြီ။ တုနိယာစ၊ အတ္တဘောဟု ဆိုအပ်သော အိမ်၏ အဝိဇ္ဇာဟု ဆိုအပ်သော အထွဋ်အချက်တို့ကို။ ဝိဒါလိတာ၊ ချိုးဖျက်အပ်ကုန်ပြီ။

စိတ္တံ၊ ငါ၏ စိတ်သည်။ ဝိပရိယာဒိဂတံ၊ နောင်အခါမဖြစ်ခြင်းသဘောသို့ရောက်ပြီ။ ဣဓေဝ၊ ဤပစ္စုပ္ပန်ဘဝ၌သာလျှင်။ ဝိဓမိဿတိ၊ ပရိနိဗ္ဗာန်စိတ်ချုပ်သည်နှင့် တကွ ချုပ်ခြင်းသို့ရောက်လတ္တံ့။

ဣတိ၊ ဤသို့။ သိကောထေရော၊ သီဝကထေရ်သည်။ ဣမံဂါထာဒွယံ၊ ဤဂါထာနှစ်ခုအပေါင်းကို။ အဘာသိတ္ထ၊ ဆိုပြီ။ သီဝကထေရဂါထာ အနက်ပြီး၏။

ဗြဟ္မဏ၊ ပုဏ္ဏား။ လောကေ၊ လောကသုံးပါး၌။ ပူဇနေယျာနံ၊ ဇော်ထိုက်ကနု်သော သိကြား ဗြဟ္မာတို့ထက်။ ပူဇိတော၊ ပူဇော်အပ်ထသော။ သက္ကရေယျာနံ၊ နတ်တို့ ပူဇော်အပ်သော သိကြားတို့ထက်။ သက္ကတော၊ လွန်သာ သိကြားဖြစ်တော်မူထသော။ အပစေယျာနံ၊ အရိုအသေပြုအပ်သော သူတို့ထက်။ အပစိတော၊ အလွန်အရိုအသေ ပြုအပ်ထသော။ အရဟံ၊ ပစ္စည်းလေးပါးကို ခံတော်မူထိုက်ထသော။ သုးတော၊ ကောင်းသောနိဗ္ဗာန်သို့ သွားတော်မူတတ်ထသော။ မုနိ၊ ငါ၏ ဆရာဖြစ်‌တော်မူသော သဗ္ဗညုမြတ်စွာဘုရားကို။ ဝါတေဟိ၊ လေအနာတို့ဖြင့်။ အာဗာဓိတော၊ နှိပ်စက်အပ်၏။

တေ၊ သင်အား။ ဥဏှောဒကံ၊ ထိုအားလျော်သော လေကို ဖျောက်စေတတ်သော ရေနွေးဖြင့် ဖျော်အပ်သော ဆေးသည်။ သစေအတ္ထိ၊ အကယ်၍ ရှိသည်ဖြစ်အံ့။ ဧဝံ၊ ဤသို့ ဖြစ်သည်ရှိသော်။ မုနိနော၊ သဗ္ဗညုဘုရားအား။ ဒေဟိ၊ လှူလော။

တဿ၊ ထိုဘုရားရှင်၏။ ဝါတာဗာဓဝူပသမနတ္ထံ၊ လေအနာကို ငြိမ်းစေခြင်းအကျိုးငှါ။ တံ၊ ထိုလေအနာကို ဖျောက်တတ်သော ရေနွေးနှင့်တကွသော ဆေးကို။ အဟံ၊ ငါသည်။ ဟာတဝေဥပနေတုံ၊ ဆောင်ခြင်းငှာ။ ဣစ္ဆာမိ၊ အလိုရှိ၏။

ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝုတ္တေ၊ ရှိသည်ရှိသော်။ ဗြဟ္မာဏော၊ ပုဏ္ဏားသည်။ ဥဏှောဒကံ၊ ထိုအနာကို ပျောက်တတ်သော ရေနွေးနှင့်တကွသော ဆေးကို။ ဘဂဝတော၊ မြတ်စွာဘုရားအား။ ဥပနာမေတိ၊ ကပ်ပေ၏။ တေနစ၊ ထိုဆေးကြောင့်လည်း။ သတ္ထု၊ မြတ်စွာဘုရား၏။ ရောဂေါ၊ လေအနာသည်။ ဝူပသမတိ၊ ငြိမ်း၏။

ဣတိ၊ ဤသို့။ ဥပဝါဏောထေရော၊ ဥပဝါဏထေရ်သည်။ ဣမဂါထာဒွယံ၊ ဤဂါထာနှစ်ခုအပေါင်းကို။ အဘာသိတ္ထ၊ ဆိုပြီ။ ဥပဝါဏထေရဂါထာ အနက်ပြီး၏။

အာဝုသော၊ ငါ့ရှင်တို့။ မယာ၊ ငါသည်။ ဣဓ၊ ဤသာသနာတော်၌။ ဧကစ္စေ၊ အချို့ကုန်သော။ ဓမ္မဓရာ၊ ပရိယတ္တိကိုဆောင်ကုန်သော။ ဥပါသကာ၊ ဥပါသကာတို့ကို။ ဒိဋ္ဌာ၊ မြင်အပ်ကုန်ပြီ။ ကာမာ၊ ကာမတရားတို့အား။ အနိစ္စာဣတိ၊ အမြဲမရှိဆင်းရဲဘောက်ပြန်သော သဘောရှိကုန်၏ ဟူ၍။ ဘာသမာနာ၊ ကာမဂုဏတို့၌ အပြစ်နှင့်ယှဉ်သော တရားစကားကို ဆိုတတ်ကုန်သော။ ဥပါသကာ၊ ဥပါသကာတို့ကို။ ဒိဋ္ဌာ၊ မြင်အပ်ကုန်ပြီ။

မဏိကုဏ္ဍလေသု၊ ပတ္တမြားနားဍောင်းဝတ်ကုန်ထသော။ ပုတ္တေသုစ၊ သားသ္မီးတို့၌ လည်းကောင်း။ ဒါရေသုစ၊ မယားတို့၌လည်းကောင်း။ သာရတ္တရတ္တာ၊ တပ်သည်ဖြစ်၍ အားကြီးစွာ တပ်ခြင်းရှိကုန်သော။ အညံ့၊ တပါးကို။ ဂဏန္တာ၊ ရေတွက်ကုန်ထသော။ အညံ၊ တပါးကို။ ကရောန္တော၊ ပြုတတ်ကုန်ထသော။ အပေက္ခန္တာ၊ သားသ္မီးတို့၌ ငဲ့ကွက်ခြင်းရှိကုန်ထသော။ ယေဥပါသကာ၊ အကြင်ဥပါသကာတို့ကို။ ဒိဋ္ဌာ၊ မြင်အပ်ကုန်ပြီ။

တေဥပါသကာ၊ ထိုဥပါသကာတို့သည်။ ဣဓ၊ ဤငါဘုရားသာသနာတော်၌။ ယတောယသ္မာကာရဏာ၊ အကြင်ကြောင့်။ ဓမ္မံ၊ တရားကို။ အဒ္ဓါဧကံသေန၊ တခုသော အတို့ဖြင့်။ နဇာနန္တိ၊ ဟုတ်မှန်စွာ မသိနိုင်ကုန်။ ဧဝံဘူတာစ၊ ဤသို့ဖြစ်ကုန်သော ဒါယကာတို့သည်လည်း။ ကာမာ၊ ကာမတရားတို့ကား။ အနိစ္စာ၊ အမြဲမရှိဆင်းရဲဘောက်ပြန်သော သဘောရှိကုန်၏။ ဣတိစာပိဣမိနာစကာရဏေန၊ ဤသို့သော အကြောင်းကြောင့်လည်း။ အာဟုအာဟော၊ ဪသတ္တဝါတို့ကားပကတော့ သဘောဖြင့် ဆန်းကြယ်သော သဘောရှိကုန်စွတကား။ ဣတိ၊ ဤသို့။ နဇာနန္တိ၊ မသိကုန်။

တေသံ၊ ထိုဥပါသကာတို့အား။ ယသ္မာ၊ အကြင့်ကြောင့်။ ရာဂဉ္စ၊ ရာဂကိုလည်း။ ဆေတ္တုံသမုစ္ဆိန္ဒိတုံ၊ ဖြတ်အံံသောငှါ။ ဗလံ၊ ထိုသိ့ သဘောရှီသော ဉာဏ်အားသည်။ နအတ္ထိ၊ မရှိ။ တသ္မာ တေနကာရဏေန၊ ထိုသို့သော အကြောင်းကြောင့်။ သိတာနိဿိတာ၊ တဏှာ အစွမ်းဖြင့် မှီကုန်သော။ ပုတ္တဒါရဉ္စ၊ သားသ္မီးမယားကို လည်းကောင်း။ ဓနဉ္စ၊ ဥစ္စာကိုလည်းကောင်း။ အလ္လိနာ၊ ကပ်ငြိကုန်သည်ဖြစ်၍။ နဝိဿဇ္ဇန္တိ၊ မစွန့်နိုင်ကုန်။ ဧတံသဗ္ဗံ၊ ဤအလုံးစုံကို။ ဒေဝတာနံယေဝ၊ နတ်တို့၏ သာလျှင်။ သမ္ပတ္တိံ၊ စည်းစိမ်ကို။ ပတိဋ္ဌိတံ၊ တောင့်တသော။ ဥပါသကံ၊ ဥပါသကာကို။ ဥဒ္ဒိဿ၊ ရည်၍။ အညာပဒေသေန၊ တပါးကို ညွန်သော အားဖြင့်။ ကထေသိ၊ ဟော၏။ တံ၊ ထိုစကားကို။ သုတွာ၊ ကြား၍။ ပဗ္ဗဇိတွာ၊ ထိတ်လန့်သော အားဖြင့် ရဟန်းပြု၍။ အရဟတ္တံ၊ အရဟတ္တဖိုလ်သို့။ ပါပုဏိ၊ ရောက်၏။

ဣတိ၊ ဤသို့။ ဣသိဒိန္နောထေရော၊ ဣသိဒိန္နထေရ်သည်။ ဣမံဂါထာဒွယံ၊ ဤဂါထာနှစ်ခုအပေါင်းကို။ အဘာသိတ္ထ၊ ဆိုပြီ။ ဣသိဒိန္နထေရဂါထာ အနက်ပြီး၏။

အာဝုသော၊ င့ါရှင်တို့။ ဒေဝေါ၊ မိုဃ်းသည်။ ဝဿတိစ၊ ရွာလည်းရွာ၏။ ဒေဝေါ၊ မိုဃ်းသည်။ ဂဠံဂဠာယတိစ၊ ချုန်းချုန်းဟူသော အသံကို ပြုလျက် ကြိုးလည်းကြိုး၏။ အဟဉ္စ၊ ငါသည်လည်း။ ဧကကော၊ တယောက်ထည်းတည်း။

ဘေရဝေ၊ ကြောက်မက်ဖွယ်သော ဘေးကျမ်းရှိသော။ ဗိလေပဗ္ဗတဂုဟာရေ၊ တောင်ခေါင်း၌။ ဝိဟရာမိ၊ နေ၏။

ဘေရဝေ၊ ကြောက်မက်ဘွယ်ရှိသော။ ဗိလေ၊ တောင်‌ခေါင်း၌။ ဧကကဿ၊ အဖေါ်မရှိ တယောက်တည်းတည်း။

ဝိဟရတော ဝိဟရန္တဿ၊ နေသော။ တဿမယှံ၊ ထိုငါ့အား။ ဘယံဝါ၊ ကြောခြင်းသည်လည်းကောင်း။ ဆမ္ဘိတတ္တံဝါ၊ ထိုကြောက်ခြင်းလျှင်အကြောင်းရှိသော ကိုယ်၏ တုန်လှုပ်ခြင်းသည်လည်းကောင်း။ လောမဟံသောဝါ၊ ကြက်သီးမွေးညှင်းထခြင်း သည်လည်းကောင်း။ နတ္ထိ၊ မရှိ။

ဧသာ၊ ဤခန္ဓာငါးပါးကို ပိုင်းခြား၍ သိပြီးသော သဘောကာမဆန္ဒရာဂကို ဖြတ်ပြီးသော သဘောရှိသော သူတို့အား မကြောက်ခြင်းသည်။ မမ၊ ငါ့အား။ ဓမ္မတာ၊ သဘောတည်း။ တသ္မာ၊ ထိုကြောင့်။ ဘေရဝေ၊ ကြောက်မက်ဘွယ်ရှိသော။ ဗိလေ၊ တောင်ခေါင်း၌။ ဧကကဿ၊ တယောက်အထည်းတည်း။

ဝိဟရန္တောဝိဟရန္တဿ၊ နေသော။ တဿမေ၊ ထိုငါ့အား။ ဘယံဝါ၊ ကြောက်ခြင်းသည်လည်းကောင်း။ ဆမ္ဘိတတ္တံဝါ၊ ကြောက်ခြင်းဟူသော ဆင်းရဲလျှင်အကြောင်းရှိသော ကိုယ်၏ တုန်လှုပ်ခြင်းသည်လည်းကောင်း။ လောမဟံသောဝါ၊ ကြက်သီးမွှေးညှင်းထခြင်းသည်လည်းကောင်း။ နတ္ထိ၊ မရှိ။

ဣတိ၊ ဤသို့။ သမ္ပုသကစ္စာနောထေရော၊ သမ္ပုလစ္စာနထေရ်သည်။ ဣမံဂါထာဒွယံ၊ ဤဂါထာနှစ်ခုအပေါင်းကို။ အဘာသိတ္ထ၊ ဆိုပြီ။ သမ္ပုလကစ္စာနထေရဂါထာ အနက်ပြီး၏။

ကဿဘိက္ခုနော၊ တောကျောင်း၌နေသော ရဟန်းတို့တွင် အဘယ်ရဟန်း၏။ စိတ္တံ၊ စိတ်သည်။ သေလုပမံသေလဥပမံ၊ ကျောက်တောင်နှင့်အတူ။ ဋ္ဌိတံ၊ အလုံးစုံသော ကိလေသာတည်းဟူသော တုန်လှုပ်ခြင်း မရှိသောအားဖြင့် ဝသီဘော်သို့ရောက်၍ တည်သနည်း။ နာနုပကမ္ပတိ၊ အလုံးစုံသော ‌လောကဓံတရားတို့ကြောင့် မတုန်လှုပ်သနည်း။

ဣတိပုစ္ဆာယံ၊ ဤသို့သော အမေးသည်။ သတိ၊ ရှိသော်။ ရဇ္ဇနိယေသု၊ တပ်မက်ဘောဘွယ်သော ရူပါရုံ သော တေသုမ္မကစသော တရားအပေါင်းတို့၌။ ဝိရတ္တံ၊ ဝိရာဂ ဟု ဆိုအပ်သော အရိယမဂ်ဖြင့် တပ်ခြင်း ကင်း၏။ ကုပ္ပနိယေ၊ အလုံးစုံသော ရန်ငြိုးဖွဲ့ခြင်းအကြောင်း၌။ နကုပ္ပတိ၊ ပြစ်မှားဖေါက်ပြန်ခြင်းသို့ မရောက်။

ယဿ၊ အကြင်အရိယာပုဂ္ဂိုလ်၏။ ဧဝံ၊ ဤသို့ ဆိုအပ်ခဲ့ပြီးသော နည်းဖြင့်။ ဘာဝိတံ၊ ပွါးစေအပ်သော။ စိတ္တံ၊ စိတ်သည်။ အတ္ထိ၊ ရှိ၏။ တံ၊ ထိုပွါးစေအပ်သော စိတ်ရှိသော ပုဂ္ဂိုလ်ကို။ ဒုက္ခံ၊ သတ္တသင်္ခါရအားဖြင့် ဖြစ်သော ဆင်းရဲသည်။ ကုတော၊ အဘယ်မှာ။ ဧဿတိ၊ ကပ်ရောက်လတ္တံ့နည်း။

တာဒိသဿ၊ ထိုသို့ သဘောရှိသော ပုဂ္ဂိုလ်အား။ ဒုက္ခံ၊ သတ္တသင်္ခါရအာဖြင့် ပြားသော ဆင်းရဲသည်။ နအတ္ထိ၊ မရှိ။ မမ၊ ငါ၏။ စိတ္တံ၊ စိတ်ကား။ သေလုပဓံ၊ ကျောက်တောင်နှင့်အတူ။ ဋ္ဌိတံ၊ ခပ်သိမ်းသော ကိလေသာတည်းဟူသော တုန်လှုပ်ခြင်းမရှိသောအားဖြင့် ဝသီဘော်သို့ ရောက်သဖြင့် တည်၏။ နာနုကမ္ပတိ၊ လောကဓံတရားရှစ်ပါးတို့ကြောင့် မတုန်လှုပ်။

ရဇ္ဇနိယေသု၊ တပ်မဂ်မောဘွယ်သောတေသုမ္မကတရားအပေါင်းတို့ကြောင့်။ ဝိရတ္တံ၊ ဝိရာဂဟု ဆိုအပ်သော အရိယမဂ်ဖြင့် တပ်ခြင်းကင်း၏။ ကုပ္ပနိယေ၊ အမျက်ထွက်အပ်သော ရန်ငြိုးဖွဲ့ခြင်းစ‌သော အကြောင်းကြောင့်။ နကုပ္ပတိ၊ ပြစ်မှား ဖေါက်ပြန်ခြင်းသို့ မရောက်။

မမေဝ၊ ငါ၏သာလျှင်။ ဘာဝိတံ၊ မဂ်တည်းဟူသော ဘာဝနာဖြင့် ပွါးစေအပ်သော။ စိတ္တံ၊ စိတ်သည်။ အတ္ထိ၊ မရှိ၏။ တံ၊ ထိုသို့ သော စိတ်နှင့် ပြည့်စုံသော။ မံ၊ ငါ့အား။ ဒုက္ခံ၊ သတ္တသင်္ခါရဟု ဆိုအပ်သော ဒုက္ခသည်။ ကုတော၊ အဘယ်မှ။ ဧဿတိ၊ ကပ်ရောက်အပ်နည်း။

ဣတိ၊ ဤသို့။ နိတကောထေရော၊ နိတကထေရ်သည်။ ဣမံဂါထာဒွယံ၊ ဤဂါထာနှစ်ခုအပေါင်းကို။ အဘာသိတ္ထ၊ ဆိုပြီ။ နိတကထေရဂါထာ အနက်ပြီး၏။

အဋ္ဌတိအက္ခဏေဟိ၊ ပစ္စန္တဇောတိတလင်္ဂေါစသော ရှစ်ပါးသော အက္ခဏတို့မှ။ ဝိဇ္ဈိတံ၊ ကင်းသော။ နဝမံခဏံ၊ ကိုးပါးမြောက်သော ဗုဒ္ဓု ပ္ပါဒနဝမခဏကို။ လဘိတွာ၊ ရ၍။ ဋ္ဌိတဿ၊ တည်သော ပညာရှိအား။ ယာဝ၊ အကြင်မျှလောက်။ နဟောတိ၊ အရဟတ္တဖိုလ်လက်သို့ ရောက်ခြင်းသည် မဖြစ်သေး။ တာဝ၊ ထိုမျှလောက်။ နက္ခတ္တမာလိနိံ၊ နက္ခတ်တည်းဟူသော ပန်း အစဉ်ရှိထသော။ ရတ္တိံ၊ ညဉ့်၌။ စိတ္တံကာမံ၊ စိတ်အလိုရှိတိုင်း။ သုပိတုံသုပိနဿ၊ အိပ်ခြင်း၏။ ကာလော၊ ကာလသည်။ နဟောတိ၊ မဖြစ်။

အပိစခေါ၊ စင်စစ်သော်ကား။ ဧသာရတ္တိနာမ၊ ဤညဉ့်မည်သည်ကား။ ပဋိဇဂ္ဂိတုံ၊ လူသံငှက်သံတို့မှ ကင်းသည်ဖြစ်၍ လုံ့လအားထုတ်ခြင်းငှါ။ ဝိဇါနတာဝိဇာနန္တေန၊ အကျိုးကို သိသော ပညာရှီသည်။ ဣစ္ဆိတာ၊ အလိုရှိအပ်သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

သင်္ဂါမေ၊ စစ်မြေအရပ်၌။ ဟတ္ထိံ၊ ဆင်းတက်သို့။ အာရုံဟိတွာ၊ တက်စီး၍။ ယုဇ္ဈန္တော၊ စစ်ထိုးသော သူသည်။ ယဒါ၊ အကြင်အခါ၌။ ဟတ္တိခန္ဓာ၊ ဆင်ကျောက်ကုန်းမှ။ ပတေယျ၊ ကျရာ၏။ ဟတ္ထိခန္ဓာ၊ ဆင်ကျောက်ကုန်းမှ။ ပတိတံ၊ ဥက္ခောင်းဇောက်ထိုးကျသော သူကို။ ကုဉ္ဇရော၊ ဆင်သည်။ အနုတ္တမေအနုတ္တမေယျ၊ နင်းသဖြင့် သေခြင်းသို့ ရောက်ရာ၏။ တံမတံ၊ ထိုဆင်နင်း၍ သေခြင်းသ်ည။ သေယျော၊ မြတ်စွာ၏။ မေ၊ ငါ့အား။ ဒါနိဣဒါနိ၊ ယခုအခါ၌။ ကိလေသေဟိ၊ ကိလေသာတို့မှ။ ပရာဇိတော၊ ရှုံးအပ်သည်ဖြစ်၍။ ယံဇီဝေယျ၊ အကြင်ကြောင့် အသက်ရှည်ရာ၏။ မေ၊ ငါအား။ တံ၊ ထိုသို့ကိလေသာရှုံးသည်ဖြစ်၍ အသက်ရှည်ခြင်းသ်ည။ နသေယျော၊ မမြတ်။

ဣတိ၊ ဤသို့။ သောဏောပေါဋိရိယပုတ္တောထေရော၊ သောဏပေါဋိရိယပုတ္တထေရ်သည်။ ဣမံဂါထာဒွယံ၊ ဤဂါထာနှစ်ခုအပေါင်းကို။ အဘာသိတ္ထ၊ ဆိုပြီ။ သောဏပေါဋိရိယထေရဂါထာ အနက်ပြီး၏။

အဟံ၊ ငါသည်။ ပိယရူပေ၊ ချစ်နှစ်လိုအပ်သော သဘောရှိကုန်သော။ မ‌နောရမေ၊ နှလုံးမွေ့လျော်ဘွယ်ရှိကုန်သော။ ပဉ္စကာမဂုဏေ၊ ရူပါရုံစသော ငါးပါးသော ကာမဂုဏ်တို့ လို၏။ ဟိတွာ၊ စွန့်၍။

သဒ္ဓါယ၊ ကံကံ၏ အကျိုးရတနာသုံးပါးဂုဏ်၌ ယုံကြည်ခြင်း၏ အစွမ်းဖြင့်။ အဘိနိက္ခမ္မ၊ အိမ်ရာထောင်သော အနှောင်အဖွဲ့မှ ထွက်၍။ ပဗ္ဗဇိတော၊ ရဟန်းပြု၏။ တတော၊ ထိုရဟန်းပြုသော အခါမှစ၍။ ဒုက္ခဿ၊ ဝဋ်ဆင်းရဲ၏။ အန္တံ၊ အဆုံးကို။ ကရော၊ လုံ့လပြုသည်။ ဘဝေ၊ ဖြစ်၏။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ တေဘိက္ခု၊ ထိုရဟန်းတို့ကို။ ဩဝါဒိ၊ ဆုံးမ၏။

အာဝုသော၊ င့ါရှင်တို့။ မရဏံ၊ သေခြင်းကို။ အဟံ၊ ငါသည်။ နာဘိနန္ဒာမိ၊ အလိုမရှိ။ ဇီဝိတံ၊ အသက်ရှည်ခြင်းကို။ နာသိနန္ဒာမိ၊ သေခြင်းသို့ရောက်လတ္တံ့ ဖြစ်၍ အလိုမရှိ။ သမ္ပဇာနော၊ ပညာ၏ ပြန့်ပြောခြင်းနှင့် ပြည့်စုံသည်ဖြစ်၍။ ပဋိဿတော၊ ကိလေသပရိနိဗ္ဗာန၌ ထင်သော သတိရှိသည်ဖြစ်၍။ ကာလဉ္စ၊ ခန္ဓာပရိနိဗ္ဗာနကာလကိုလည်း။ ပဋိကင်္ခါမိ၊ ငုံ့လျက်နေ၏။

ဣတိ၊ ဤသို့။ နိသဘောထေရော၊ နိသဘထေရ်သည်။ ဣမံဂါထာဒွယံ၊ ဤဂါထာ နှစ်ခုအပေါင်းကို။ အဘာသိတ္ထ၊ ဆိုပြီ။ နိသဘထေရဂါထာ အနက်ပြီး၏။

အာဝုသော၊ င့ါရှင်တို့။ အမ္ဗပလ္လဝသင်္ကာသံ၊ သရက်ညွန့်သဏ္ဍန်အဆင်းနှင့်တူသော။ စီဝရံ၊ သင်္ကန်းကို။ အံသေ၊ ပခုံး၌။ ကတွာန၊ စမ္ပယ်တင်သည်ကို ပြု၍။ ဟတ္ထိဂီဝါယံ၊ ဆင်လည်း၍။ နိသိန္နော၊ ထိုင်နေလျက်။ ပိဏ္ဍာယ၊ ဆွမ်းအလို့ငှါ။ ဂါမံ၊ ရွာသို့။ ပါဝိသိ၊ ဝင်၏။

ပဝိဋ္ဌမတ္တောဝ၊ ဝင်ကာမျှဖြစ်သော ငါ့ကိုသာလျှင်။ မဟာဇနေန၊ လူများအပေါင်းသည်။ ဩလောကိယမာနော၊ ကြည်လတ်သည်ရှိသော်။ ဟတ္ထိခန္ဓတော၊ ဆင်လည်ပင်းမှ။ ဩရုယှ၊ သက်၍။ ဋ္ဌိတော၊ ရပ်လျက်။ ပဋိဗုဇ္ဈိံ၊ နိုး၏။ တဒါ၊ ထိုအခါ၌။ သံဝေဂံ၊ ထိတ်လန့်ခြင်းကို။ အလဘိံ၊ ရပြီ။

တဒါ၊ ထိုအခါ၌။ သောဟံ၊ ထိုငါသည်။ ဒိတ္တော၊ ထိုမင်းဖြစ်သော ကာလ၌ ဇာတိမာန်ဘောဂမာန်စသည်ဖြင့် မာန်မူခြင်းရှိသည်။ သန္တာသမာနော၊ ဖြစ်လျက်။ သံဝေဂံ၊ ထိတ်လန့်ခြင်းကို။ မလဘိ၊ ရ၏။ ဣဒါနိ၊ ယခုအခါ၌။ မေမယာ၊ ငါသည်။ အာသဝက္ခယော၊ အာသဝေါတရားတို့၏ ကုန်ရာဖြစ်သော နိဗ္ဗာန်သို့။ ပတ္တော၊ ရောက်အပ်ပြီ။

ဣတိ၊ ဤသို့။ ဥသဘောထေရော၊ ဥသဘထေရ်သည်။ ဣမံဂါထာဒွယံ၊ ဤဂါထာနှစ်ခုအပေါင်းကို။ အဘာသိတ္ထ၊ ဆိုပြီ။ ဥသဘထေရဂါထာ အနက်ပြီး၏။

ကပ္ပေတာ၊ ဆတ္တာသည်ဖြစ်သော။ ကပ္ပဋကုရော၊ ကပ္ပဋကုရအမည်ရှိသော။ အယံဘိက္ခု၊ ဤရဟန်းသည်။ ဣမံသရီရံ၊ ဤကိုယ်ကို။ သုတ္တာဇီဝါတိ၊ သတ္တဇီဝဟူ၍။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ ဥပ္ပန္နမိစ္ဆာဝိတက္ကော၊ ဖြစ်သော မိစ္ဆာဝိတက်ရှိသည်ဖြစ်၍။ အစ္စယအတိဘရိယတာ၊ လွန်၍ သွားခြင်းဖြင့်။

အမတဂ္ဃဋိကာယံ၊ အမြိုက်နိဗ္ဗာန်ဟူသော အဘို့၌။ ဝသန္တေ၊ ထိုထိုသို့သော အရပ်၌နေသည်ရှိသော်။ အမတာဓိဂဓံ၊ နိဗ္ဗာန်သို့ ရောက်ကြောင်းဖြစ်သော အကျင့်ကို။ အနုသာသာမိ၊ ဆုံးမ၏။ ဓမ္မံဓမ္မတော၊ ငါ၏ အဆုံးအမတရားမှ။ ကပ္ပဋမတ္တော၊ ကင်းသော စိတ်ရှိ၏။ ကပ္ပဋကုရ၊ ကပ္ပဋကုရမည်သော ရဟန်း။ ကတပဒံ၊ စီရင်အပ်သော ဘာဝနာဟူသော ခရီးသို့။ ဈာနာနိ၊ လောကီလောကုတ္တရာ ဈာန်တို့ကို။ ဩစေတုံဘာဝေတုံ၊ ပွါးစေခြင်းငှါ။ မမ၊ ငါ၏။ ယံကတပဒံ၊ အကြင်ဘာဝနာဟူသောခရီးသည်။ အတ္ထိ၊ ရှိ၏။ ဣဒံ၊ ဤဘာဝနာဟူသောခရီသည်။ မမ၊ ငါ၏။ သာသနံ၊ အဆုံးအမတည်း။

ကပ္ပဋ၊ ကပ္ပဋရဟန်း။ ခေါ၊ စင်စစ်သဖြင့်။ အပစာလေသိ၊ င့ါတရားကိုနာမည်ဟူ၍ ထိုင်လျက် အိပ်မွေ့ခြင်းသို့ မရောက်လင့်။ တံ၊ ထိုအိပ်မွေ့ခြင်းသို့ရောက်သော သင်ကို။ ဥပကဏ္ဏကမှိ၊ နား၏ အနီး၌။ မာတာလေဿံ၊ ဤအခါမှ စ၍ ကိလေသာတို့ကို ပယ်ခြင်းငှါ မဆုံးမအံ့။

ကပ္ပဋ၊ ကပ္ပဋကုရရဟန်း။ တွံ၊ သင်သည်။ သံဃာမဇ္ဈမှိ၊ သံဃာအလယ်၌။ ပစာလယမာနော၊ တဆက်ဆတ်ငိုက်မည်းလျက်။ မတ္တံပမာဏံ၊ ရခဲသော ဒုလ္လဘခဏဟူသော အတိုင်းအရှည်ကို။ နဝါမညတိ၊ ထိုဗုဒ္ဓုပ္ပါဒနာမခဏကို မလွန်စေသတည်းဟူ၍ မျှကို မသိမမြင်တကား။ တေ၊ သင်သည်။ အပရဒ္ဓံ၊ ထိုဗုဒ္ဓုပ္ပါဒနဝမေခဏကို ရလျက် မဂ်ဖိုလ်ကို ရခြင်းမှ ချွတ်ယွင်းခြင်းကို။ ပဿ၊ အဘန်တလဲလဲ ထင်အောင် ရှုလေလော။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဘဂဝါ၊ မြတ်စွာဘုရားသ်ည။ ဒွီဟိဂါထာဟိ၊ နှစ်ဂါထာတို့ဖြင့်။ ဂါဠံ၊ မြဲမြံစွာ။ တံ၊ ထိုကပ္ပဋကုရရဟန်းကို။ နိဂ္ဂယှ၊ နှိပ်၍။ စောဒေတိ၊ အပြစ်တင်တော်မူ၏။

ဣတိ၊ ဤသို့။ ကပ္ပဋကုရောထေရော၊ ကပ္ပဋကုရထေရ်သည်။ ဣမံဂါထာဒွယံ၊ ဤဂါထာနှစ်ခုအပေါင်းကို။ အဘာသိတ္ထ၊ ဆိုပြီ။ ကပ္ပဋကုရထေရဂါထာအနက်ပြီး၏။

စတုတ္ထော၊ လေးခုတို့၏ ပြည့်ကြောင့်ဖြစ်သော။ ဝဂ္ဂေါ၊ ဝဂ်သည်။ နိဋ္ဌိတော၊ ပြီးခြင်းသို့ရောက်ပြီ။

တဿ၊ ထိုစတုတ္ထဝဂ်။ ဥဒါနံ၊ ဥဒါန်းသည်ကား။

မိဂသိရော၊ မိဂသိရထေရ်လည်းကောင်း။ သိဝကောစ၊ သိဝကထေရ်လည်းကောင်း။ ပဏ္ဍိတော၊ ပညာရှိသော။ ဥပဝါဏောစ၊ ဥပဝါဏထေရ်လည်းကောင်း။

ဣသိဒိန္နောစ၊ ဣသိဒိန္နထေရ်လည်းကောင်း။ ကစ္စာနောစ၊ သမ္ဗူသကစ္စာနုထေရ်လည်းကောင်း။ မဟာဝသီ၊ မြတ်သော ဝသီဘော်နှင့် ပြည့်စုံသော ။ နိတကောစ၊ နိတကထေရ်လည်းကောင်း။

သောဏောပါဋိရိယပုတ္တော၊ သောဏပါဋိရိယပုတ္တထေရ်လည်းကောင်း။ နိတကော၊ နိသဘထေရ်လည်းကောင်း။ ဥသဘော၊ ဥသဘေထေရ်လည်းကောင်း။ ကပ္ပဋကု‌ရော၊ ကပ္ပဋရထေရ်လည်းကောင်း။ ဣတိဣဒံ၊ ဤသည်လျှင်တည်း။ ဒုကနိပါတ် စတုတ္ထဝဂ်ပြီး၏။