Issues
Select Version
နိဿယ
မြန်မာဘာသာ
元亨寺·CBETA
中文
Theragāthāpāḷi
Theragāthāpāḷi

1. Soṇakoḷivisattheragāthā

Author: နိဿယ @ IAPT

ရဋ္ဌေ၊ အင်္ဂတိုင်း၌။ သမုက္ကဋ္ဌော၊ ရှစ်သောင်းသော ရွာတို့ဖြင့်ခြံရံအပ်သည်ဖြစ်၍ စည်းစိမ်ချမ်းသာ အစိုရခြင်းဖြင့် မြတ်သော။ အင်္ဂဿ၊ အင်္ဂတိုင်း၏။ သာမိတော၊ အရှင်ဖြစ်သော။ ရညော၊ ဗိမ္ဗိသာရမင်း၏။ ပဋ္ဌဂူ၊ အခြံအရံ သူကြွယ်ဖြစ်သော။ ယောအဟံသောဏော၊ အကြင်သောဏအမည်ရှိသော ငါသည်။ အဟုအဟောသိံ၊ ဖြစ်၏။
သောသောဏော၊ ထိုသောဏသည်။ အဇ္ဇ၊ ယခုအခါ၌။ ဓမ္မေသု၊ လောကုတ္တရာ တရားကိုးပါးတို့၌ ။ ဥက္ကဋ္ဌော၊ လွန်မြတ်သည်။ ဒုက္ခဿ၊ ဆင်းရဲ၏။ ပါရဂူ၊ အလုံးစုံသော ဝဋ်ဆင်းရဲ၏ အဆုံးဖြစ်သော နိဗ္ဗာန်သို့ ရောက်သည်။ အဟုဟောသိံ၊ ဖြစ်ပြီ။
ပဉ္စ၊ အပါယ်ဘုံကာမသုဂခုနစ်ဘုံသို့ ရောက်စေတတ်သော ငါးပါးသော ဩရမ္ဘာဂိယ သံယောဇဉ်တို့ကို။ ဆိန္ဒေ၊ အောက်မဂ် သုံးခုဖြင့် ဖြတ်ရာ၏။ ပဉ္စ၊ အထက်ရူပဘုံအရူပဘုံသို့ လားခြင်း၏ အကြောင်းဖြစ်ကုန်သော ငါးပါးသော ဥဒ္ဓမ္ဘာဂိယသံယောဇဉ်တို့ကို။ ဇဟေ၊ အရဟတ္တမဂ်ဖြင့် ပယ်ရာ၏။
ပဉ္စစ၊ ငါးပါးသော သဒ္ဓါစသော ဣန္ဒြေတို့ကိုလည်း။ ဥတ္တရိ၊ အလွန်။ ဘာဝယေဘာဝယေယျ၊ ပွါးစေရာ၏။ ပဉ္စသင်္ဂါတိဂေါ၊ ရာဂဒေါသမောဟ မာနဒိဋ္ဌိဟု ဆိုအပ်သော ငါးပါးသော ငြိတွယ်တတ်သော တရားတို့ကို လွန်နိုင်သော။ သောဘိက္ခု၊ ထိုရဟန်းကို။ ဩဃတိဏ္ဏောတိ၊ ကာမောဃစသော လေးပါးသော ဩဃမှ လွန်မြောက်နိုင်သော ရဟန်းဟူ၍။ ရုစ္စတိ၊ ဆိုအပ်၏။
ဥန္နဠ၊ ထက်သော အချည်းစည်းသော မာန်ရှိသော။ ပမတ္တဿ၊ လွတ်သောသတိဖြင့်မေ့လျော့ခြင်းသို့ ရောက်သော။ ဗာဟိရာသယဿ၊ ဗာဟိရာယတနတို့၌ ရှေးရှု ဆောင်သော အားဖြင့် မကင်းသော ရာဂရှိသော။ ဘိက္ခုနော၊ ရဟန်းအား။
သီလသမာဓိပညာစ၊ သီလသမာဓိပညာသည်လည်း။ ပါရိပူရိံ၊ ပြည့်စုံခြင်းသို့။ နဂစ္ဆတိ၊ မရောက်နိုင်။
ဟိယသ္မာ၊ အကြင်ကြောင့်။ ကိစ္စံ၊ ဘာဝနာ၌ မွေ့လျော်ခြင်း ကိစ္စမည်သည်။ အတ္ထိ၊ ရှိ၏။ တံကိစ္စံ၊ ထိုဆိုအပ်ခဲ့ပြီးသော မိမိကိစ္စကို။ ယံယေန ဘိက္ခုနာ၊ အကြင်ရဟန်းသည်။ အပဝိဋ္ဌံ၊ မပြုသောအားဖြင့် စွန့်အပ်၏။ အကိစ္စံပန၊ သပိတ်တန်ဆာဆင်ခြင်းစသော ရဟန်းအား မပြုအပ်သော ကိစ္စမည်သည်။ အတ္ထိ၊ ရှိ၏။ တံ၊ ထိုရဟန်းတို့ မပြုအပ်သော အမှုကို။ ကယိရတိ၊ ပြုအပ်၏။
ဥန္နဠာနံ၊ တက်သော မာန်ရှိကုန်ထသော။ ပမတ္တာနံ၊ မေ့လျော့သော သတိရှိကုန်ထသော။ တေသံဘိက္ခူနံ၊ ထိုရဟန်းတို့အား။ အာသဝေါ၊ အာသဝေါတရားတို့သည်။ ဝဍ္ဎန္တိ၊ ပွါးကုန်၏။
ယေသံ ဘိက္ခူနံ၊ အကြင်ရဟန်းတို့အား။ နိစ္စံ၊ အမြဲ။ ကာယဂတာသတိ၊ ဆံအစရှိသော သုံးဆဲ့နှစ်ပါးသော အစုကို အာရုံပြု၍ ဖြစ်သော သတိကို။ သုသမာရဒ္ဓါ၊ ကောင်းစွာအားထုတ် ပွါးစေအပ်၏။
တေဘိက္ခူ၊ ထိုရဟန်းတို့သည်။ အကိစ္စံ၊ သပိတ်ကို တန်ဆာဆင်ခြင်း စသော မအပ်သော ကိစ္စကို။ နသေဝန္တိ၊ မမှီဝဲကုန်။ ကိစ္စေ၊ ရဟန်းပြုသော ကာလမှ စ၍ အတိုင်းအရှည်မရှိပြုအပ်သော သီလစသော ကျေးဇူးကို လုံခြုံစေခြင်းစသော အမှု၌။ သာတစ္စကာရိနော၊ မချွတ်မယွင်း ပြုလေ့ရှိသည်။ ဟောန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။
သတာနံ၊ မကင်းသော သတိရှိကုန်ထသော။ သမ္ပဇာနာနံ၊ သတ္တကသမ္ပဇညစသော လေးပါးသော သမ္ပဇညတို့ဖြင့် အဆင်းအခြင်ပညာနှင့် ပြည့်စုံကုန်ထသော။ တေသံ ဘိက္ခူနံ၊ ထိုရဟန်းတို့အား။ အာသဝါ၊ အာသဝေါတရား လေးပါးတို့သည်။ အတ္ထံဝိနာသံ၊ ပျက်စီးခြင်းသို့။ ဂစ္ဆန္တိ၊ ရောက်ကုန်၏။
ဥဇုမဂ္ဂမှိ၊ အယုတ်တရားနှစ်ပါးကို ကြဉ်ခြင်းတို့ဖြင့် ကောက်ကျစ်ခြင်း စသည်ကို ပယ်သဖြင့် ဖြောင့်မြတ်ဖြူစင်သော အကျင့်မြတ်ဖြစ်၍ ဖြစ်သော အရိယာမဂ်တရားကို။ အက္ခာတေ၊ ဘုရားမြတ်စွာ ဟောတော်မူအပ်သည်ရှိသော်။ တထာ၊ ထိုဟောတော်မူတိုင်းသောနည်းဖြင့် ။ ဂစ္ဆထပဋိပဇ္ဇထ၊ လုံ့လကြိုးကုတ်အားထုတ်ကျင့်ကုန်ရာ၏။ မာနိဝတ္တထ၊ အကြား၌ ဆုံးစေ၍ မလျော့စေကုန်လင့်။
အတ္တနာ၊ ဤလောက၌ အကျိုးစီးပွါားကို အလိုရှိသော အမျိုးသားသည် အပါယ်ဘေးကိုယ်၏ ဆင်းရဲခြင်းသည့်ဖြင့် မိမိကိုယ်ကိုသာလျှင်။ စောဒယန္တာနံ၊ အပြစ်တင်ကုန်သော သူတို့အား။ နိဗ္ဗာနံ၊ နိဗ္ဗာန်သို့။ အဘိဟာရယေ၊ မိမိကိုယ်ကိုဆောင်ရာ၏။
လောကေ၊ လောကသုံးပါး၌။ အနုတ္တရော၊ အတုမရှိသော။ စက္ခုမာ၊ စက္ခုင့ါးပါးနှင့် ပြည့်စုံတော်မူသော။ သတ္ထာ၊ မြတ်စွာဘုရားသ်ည။ ဒေသေတိ၊ ဟောတော်မူ၏။
ဝီရိယမှိ၊ လုံ့လကို။ အစ္စာရဒ္ဓမှိ၊ အလွန်အကဲ အားထုတ်သော သူ၌။ ဝီဏောပမံ၊ စောင်းသမား၏ မတင်းမလျော့တီးသော ဥပမာကို။ ကရိတွာန၊ ပြုတော်မူ၍။ မေ၊ ငါ့အား။ ဓမ္မံ၊ တရားကို။ ဒေသေတိ၊ ဟောတော်မူပေ၏။
အဟံ၊ ငါသည်။ တဿသတ္ထုနော၊ ထိုမြတ်စွာဘုရား၏။ ဝစနံ၊ စကားကို။ သုတွာ၊ ကြား၍။ သာသနေ၊ သာသနာတော်၌။ ရတော၊ မွေ့လျော်စွာ။ ဝိဟာရိံ၊ နေပြီ။
ဥတ္တမတ္ထဿ၊ မြတ်သောအရဟတ္တဖိုလ်ကို။ ပတ္တိယာ၊ ရခြင်းငှါ။ သမထံ၊ ဝီရိယနှင့် သမာဓိမျှသည်ကို။ ဥပ္ပါဒေန္တော၊ ဖြစ်စေလျက်။ ပဋိပါဒေသိံ၊ ဈာန်၌တည်၍ ဝိပဿနာသမာဓိကို ပြီး‌စေ၏။
မယာ၊ ငါသည်။ ဝိဿောဝိဇ္ဇာ၊ သုံးပါးသော ဝိဇ္ဇာတို့သို့။ အာနုတ္တာ၊ အစည်အတိုင်းရောက်အပ်ကုန်ပြီ။ ဗုဒ္ဓဿ၊ မြတ်စွာဘုရား၏။ သာသနံ၊ အဆုံးအမဖြစ်သော သာသနာတော်၌။ ကတံကရဏီယံ၊ ပြုအပ်ပြီ။
နိက္ခမေ၊ ရဟန်းအဖြစ် ကာမဂုဏ်မှ ထွက်မြောက်ခြင်း၌။ စေတသော၊ စိတ်၏။ ပဝိဝေကဉ္စ၊ ဆိတ်ငြိမ်ခြင်းကိုလည်း။ အဓိမုတ္တဿ၊ နှစ်လုံးသွင်းခြင်းရှိသည်။ သတော၊ ဖြစ်လတ်သော်။
အဗျာပဇ္ဈာဓိမုတ္တဿ၊ စတုတ္ထဈာန်ပဉ္စမဈာန်တို့ကို ဖြစ်စေသဖြင့် ထို၌ ဆင်းရဲမရှိဟု နှလုံးသွင်းခြင်းရှိသော။ ဥပါဒါနက္ခယဿ၊ ဥပါဒါန်တို့၏ ကုန်ရာ အရဟတ္တဖိုလ်ရှိထသော။
တဏှက္ခယာယ၊ တဏှာ၏ ကုန်ခြင်း၌။ အဓိမုတ္တဿ၊ နှလုံးသွင်းခြင်းရှိထသော။ တဿဘိက္ခုနော၊ ထိုရဟန်းအား။ စေတသော၊ စိတ်၏။ အသမ္မောဟဉ္စ၊ တွေဝေခြင်းမရှိသည်ကိုလည်း။ ဒိသွာ၊ မြင်၍။
အာယတနုပ္ပါဒံ၊ အာယတနတို့၏ ဖြစ်ခြင်းကို လည်း။ ဒိသွာ၊ ထိုမြင်ခြင်း၏ ဆန့်ကျင်ဘက်အားဖြင့် နိရောဓသစ္စာကို ဝိပဿနာ ပညာနှင့် တကွသော မဂ်ပညာဖြင့် မြင်သောကြောင့်။ သမ္မာ၊ အကြောင်းသင့်သော အားဖြင့်။ စိတ္တံ၊ စိတ်ည်။ ဝိမုစ္စိ၊ မဂ်၏ အစဉ်အားဖြင့် အလုံးစြုံသော အာသဝေါမှ လွတ်၏။
သမ္မာဝိမုတ္တဿ၊ အကြောင်းသင့်သောအားဖြင့် အာသဝေါတရားတို့မှ လွတ်ပြီးထသော။ သန္တစိတ္တဿ၊ ငြိမ်သက်သော စိတ်ရှိထသော။ ဘိက္ခုနော၊ ရဟန္တာ ပုဂ္ဂိုလ်အား။
ကတဿ၊ ပြုအပ်သော ကုသိုလ် အကုသိုလ်ကို။ ပဋိစယော၊ တဘန်ပွါးစေခြင်းသည်။ နတ္ထိ၊ မရှိပြီ။ ကရဏီယံ၊ ပြုအပ်သော တဆဲ့ခြောက်ပါးသော မဂ်ကိစ္စသည်။ နဝိဇ္ဇတိ၊ မရှိ။
ယထာကိံ၊ ဥပမာ အဘယ်ကဲ့သို့ နည်းဟူမူကား။ ဧကဂ္ဃနော၊ တခဲနက်သော။ သေလော၊ ကျောက်အတိပြီးသော ကောင်သည်။ ဝါတေန၊ ပကတေ့သောလေကြောင့်။ နာသမီရတိယထာ၊ မတုန်လှုပ်နိုင်သကဲ့သို့။
ဧဝံတထာ၊ ထိုအတူ။ ကေဝလာ၊ အလုံးစုံကုန်သော။ ရူပါ၊ နှစ်လိုဘွယ်သော ရူပါရုံကြာင့်လည်းကောင်း။ ရသာ၊ နှစ်လိုဘွယ်သော ရသာရုံကြောင့်လည်းကောင်း။ သဒ္ဒါ၊ နှစ်လိုဘွယ်သော သဒ္ဒါရုံကြောင့်လည်းကောင်း။ ဂန္ဓာ၊ နှစ်လိုဘွယ်သော ဂန္ဓာရုံကြောင့်လည်းကောင်း။ ဖဿာစ၊ နှစ်လိုဘွယ်သော ဖောဋ္ဌဗ္ဗာရုံကြောင့်လည်းကောင်း။ နသမီရတိ၊ မတုန်လှုပ်။
တာဒိနော၊ ထိုသို့သဘောရှိသော အကျင့်နှင့် ပြည့်စုံသော ပုဂ္ဂိုလ်အား။ ဣဋ္ဌာ၊ အလိုရှိအပ်ကုန်သော။ ဓမ္မာစ၊ တရားတို့သည်လည်းကောင်း။ အနိဋ္ဌာ၊ အလိုမရှိအပ်ကုန်သော။ ဓမ္မာ၊ တရားတို့သည် လည်းကောင်း။
ဋ္ဌိတံ၊ ထိုသို့သဘောရှိသောအဖြစ်သို့ ရော၍ တည်သော။ ဝိသညုတ္တံ၊ ပယ်အပ်ပြီးသော အလုံးစုံသော သောကမှ ကင်းသော။ စိတ္တံ၊ စိတ်ကို။ နပ္ပဝေဓေန္တိ နစာလေန္တိ၊ မလှုပ်ရှားစေနိုင်ကုန်။ အဿစ၊ ထိုအာရုံတရား၏လည်း။ ဝယံ၊ ချုပ်ခြင်း ပျက်ခြင်းကိုတည်း။ အနုပဿတိ၊ အဘန်တလဲလဲမြင်၏။
ဣတိ၊ ဤသို့။ သောဏောကောဠိဝိသောထေရော၊ သောဏ ကောဠိဝိသထေရ်သည်။ ဣမာတေရသဂါထာယော၊ ဤဘွဲ့သီ ရွတ်ဆိုအပ်သော တဆဲ့ သုံးဂါထာတို့ကို။ အာသိတ္ထ၊ ဆိုပြီ။ သောဏကောဠိ ဝိသထေရ ဂါထာ အနက်ပြီး၏။
ဧတ္ထဧတသ္မိံ တေရသကမှိနိပါတမှိ၊ ဤတေရသကနိပါတ်၌။
ဥဒါနာ၊ ဥဒါန်းသည်ကား။
ထေရော၊ မထေရ်ကား။ မဟိဒ္ဓိကော၊ ကြီးသော တန်ခိုးရှိသော။ ဧကောယေဝ၊ တပါးသာလျှင်ဖြစ်သော။ သောဏာကောဠိဝိသောထေရော၊ သောဏကောဠိဝိသထေရ်သာတည်း။
ဂါထာယော၊ ဘွဲ့သီရွတ်ဆိုအပ်သော ဂါထာတို့ကား။ တေရသ၊ တဆဲ့သုံးဂါထာ တို့တည်း။ ဣတိ၊ ဤသည်လျှင်တည်း။ တေရသကနိပါတော၊ တေရသကနိပါတ်သည်။ နိဋ္ဌိတော၊ ပြီးခြင်းသို့ ရောက်ပြီ။ တေရသကနိပါတ်ပြီး၏။