စက္ခုမတာ၊ မံသစက္ခု ဒိဗ္ဗစက္ခုစသော ငါးပါးသော စက္ခုနှင့် ပြည့်စုံတော်မူသော ။ အာဒိစ္စဗန္ဓုနာ၊ နေမင်း၏ အဆွေဖြစ်တော်မူသော။ ဗုဒ္ဓေန၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။ သုဒေသိတော၊ ဝေနေယျ တို့ အလိုနှင့်လျော်စွာ ပစ္စုပ္ပန်အကျိုးသံသရာ အကျိုးနိဗ္ဗာန်ဟု ဆိုအပ်သော မြတ်သော အကျိုးတို့ကို မဖောက်မပြန် ကောင်းစွာ ပြု၍ ဟောတော်မူအပ်သော။

ဓမ္မော၊ သွာက္ခာတတစသော ကျေးဇူးနှင့် ပြည့်စုံသော တရားတော်သည်။ သဗ္ဗသံယောဇနာတီတော၊ ကာမရာဂသံယောဇဉ်စသော ခပ်သိမ်းသော သံယောဇဉ်တို့ကို လွန်စေနိုင်၏။ သဗ္ဗဝဋ္ဋဝိနာသနော၊ အလုံးစုံသော ကိလေသာဝဋ် ကမ္မဝဋ် ဝိပါကဝဋ်တို့ကို ဖျက်ဆီးတတ်၏။

နိယျာနိကော၊ သံသရာ၌ ကျဉ်လည်ခြင်းမှ ထွက်မြောက်စေတတ်၏။ ဥတ္တရဏော၊ သံသရာဟူသော ဩဃမှ ထုတ်တတ်၏။ တဏှာမူလဝိသောသနော၊ ကာမစသော တဏှာတို့၏ အကြောင်းအရင်းဖြစ်သော သဝိဇ္ဇာကို ခြောက်စေတတ်၏။

ဝိသမူလအာဃာတနံ၊ သုံးပါးသောဝေဒနာတို့၌ တောင့်တခြင်း ခံစားခြင်းကို ဖျက်ဆီးတတ်သော ကြောင့်အဆိပ်ဟု ဆိုအပ်သော မူလစိတ်၏ ပျက်စီးခြင်းအရာဖြစ်သော ကြောင့် သူသတ်အိမ်နှင့်တူသော ကံကိလေသာကို။ ဆေတွာ၊ ဖြတ်၍။ နိဗ္ဗုတိံ၊ နိဗ္ဗာန်သို့။ ပါပေဟိ၊ ရောက်စေတတ်၏။

အညာဏမူလ ဘေဒါယ၊ မသင့်သော နှလုံးသွင်းခြင်း သစ္စာလေးပါးတရားတို့ကို မသိခြင်း၏ အကြောင်းဖြစ်သော အဝိဇ္ဇာကို ဝရဇိန်လက်နက်နှင့်တူသော ဉာဏ်ဖြင့် ဖျက်ဆီးခြင်းမှ။။ ကမ္မယန္တဝိဃာတနော၊ ကံတည်းဟူသော တံခါးကျဉ်ရှိသော အတ္တဘောဟူသော ယန္တရားကို ဖျက်ဆီးတတ်၏။

ဝိညာဏာနံ၊ ထိုထိုသို့သော ဘဝ၌ ပဋိသန္ဓေ ယူသဖြင့် ထိုထိုသို့သော ဘဝ၌ မှီသော ဝိညာဏ်တို့ကို။ ပရိပ္ပဟေဂဟိတာနိ၊ ယူအပ်ကုန်သော။ ဟောန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။ ဉာဏဝဇီခုနိပါတနော၊ ဉာဏ်တည်းဟူသော ဝရဇိန်ကို ကျစေ၍ ထိုကိလေသာတို့ကိုခွဲ၍ လောကုတ္တရာ တရားကို ဖြစ်စေတတ်၏။

ဝေဒနာနံ၊ သုခအစရှိသော သုံးပါးသော ဝေဒနာတို့ကို။ ဝိညာပနော၊ မတောက်မပြန်သိစေတတ်၏။ ဥပါဒါနပ္ပမောစနော၊ ကာမဥပါဒါန်စသော လေးပါးသော ဥပါဒါန်တို့မှ စိတ်သန္တာန်ကို လွတ်စေတတ်၏။

ဘဝံ၊ ကိုးပါးသော ဘဝကို။ အင်္ဂါရကာသုံဝ၊ ရဲရဲတောက်သော မီးကျီစုကဲ့သို့။ ဉာဏေန၊ မဂ်ဉာဏ်ဖြင့် ။ အနုပဿနော၊ ကပ်၍ ရှုသော အားဖြင့် ကျတတ်၏။

မဟာရသော၊ ငြိမ်သက်မြတ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့် မရောင့်ရဲခြင်းကို ပြုတတ်သော သဘောဖြင့် မြတ်သော အရသာနှင့်တူ၏။ သုဂမ္ဘီရော၊ မဆည်းဘူးအပ်သော ကုသိုလ်သမ္ဘာရရှိသော သူတို့သည်ဉာဏ်ဖြင့် ထောက်ရာတည်ရာကို ရနိုင်ခဲသောကြောင့် အလွန်နက်နဲ၏။ ဇရာမစ္စုနိဝါရဏော၊ အိုခြင်းသေခြင်းကို လည်း တားမြစ်တတ်၏။

အရိယော၊ မြတ်သော။ အဋ္ဌင်္ဂိကော၊ အင်္ဂါရှစ်ပါးနှင့် ပြည့်စုံသော။ မဂ္ဂေါ၊ သမ္မာဒိဋ္ဌိသမ္မာသင်္ကပ္ပစသော မဂ္ဂင်ရှစ်ပါးသည်။ ဒုက္ခုပသမနော၊ ဝဋ်ဆင်းရဲကို ငြိမ်းစေတတ်၏။ သိဝေါသီတလော၊ ဘေးမရှိသော အားဖြင့် ချမ်းမြေ့၏။

ကမ္မံ၊ ကုသိုလ် အကုသိုလ်ကံကို။ ကမ္မန္တိ၊ အကျိုးအပြစ်ကို ပေးတတ်သော ကုသိုလ်ကံ အကုသိုလ်ကံဟူ၍။ ဉတွာန၊ ဝိပါက်၏ ရှေ့အတို့၌ ဖြစ်သော ဉာဏ်ဖြင့် သိ၍။ ဝိပါကဉ္စ၊ အကျိုးဟုတ်သည်ကိုလည်း။ ဝိပါကတော၊ အကျိုးဟုတ်သော အားဖြင့်။ ဉတွာ၊ သိပြီး၍။

ပဋိစ္စုပ္ပန္နဓမ္မာနံ၊ အဝိဇ္ဇာ အစရှိသော အကြောင်းကို စွဲ၍ ဖြစ်ကုန်သော သင်္ခါရအစရှိသော အကျိုးတရားတို့ကို။ ယာထာဝါလောကဒဿနော၊ မဘောက်မပြန်သော လောကသုံးပါးကို မြင်စေတတ်၏။

မဟာခေမင်္ဂမော၊ ဘေးကင်းရာ မြတ်သော နိဗ္ဗာန်သို့ ရောက်စေတတ်၏။ သန္တော၊ အလုံးစံဒသော ကိလေသာတည်းဟူသော ပူလောင်ခြင်းတို့ကိုလည်း ငြိမ်းစေတတ်၏။ ပရိယောသာနဘဒ္ဒကော၊ အရဟတ္တဖိုလ်တည်းဟူသော ဝိမုတ္တိအနုပါဒိသေသနိဗ္ဗာန်ဓာတ်သို့ ရောက်စေသဖြင့် အဆုံး၏ ကောင်းခြင်းနှင့် ပြည့်စုံ၏။

ဣတိ၊ ဤသို့။ မိဂဇာလောထေရော၊ မိဂဇာလထေရ်သည်။ ဣမာဆဂါထာယော၊ ဤခြောက်ဂါထာတို့ကို။ အဘာသိတ္ထ၊ ဆိုပြီ။ မိဂဇာလထေရဂါထာ အနက်ပြီး၏။