အာဝုသော၊ ငါ့ရှင်။ မယာ၊ ငါသည်။ အဇ္ဇ၊ ယနေ့။ နိရောဓသမာပတ္တိသမာပဇ္ဇာနဒိဝသေန၊ နိရောဓသမာပတ်ကို ဝင်စားခြင်းဖလသမာပတ်ကို ဝင်စားခြင်းဖြင့်။ ပရိသုတ္တံ၊ သုံးဆောင်အပ်သော နိဗ္ဗာန်ချမ်းသာသည်။ အသိမတံ၊ အလိုရှိအပ်သည်။ သမ္ဘာဝိတံ၊ ချီးမွမ်းအပ်သည်။ ဟောတိယထာ၊ ဖြစ်သကဲ့သို့။ တထာ၊ ထို့အတူ။ ရာဇကုလေ၊ မင်းမျိုးဖြစ်သော အခါ၌။ ပရိဘုတ္တံ၊ သုံးဆောင်အပ်သော။ သတရသံ၊ အထူးထူးများစွာသော အရသာရှိသောဘောဇဉ်သည်။ ဒေဝတ္တဘာဝေ၊ နတ်ဖြစ်သာ အခါ၌။ ပရိဘုတ္တံ၊ သုံးဆောင်အပ်သော။ သုဓနံဣဝ၊ နတ်တို့၏ သုဒ္ဓါသုတ်ကဲ့သို့။ မတံအတိမတံ၊ အလိုရှိအပ်သည်။ နဟောတိ၊ မဖြစ်။

အပရိမိတဒဿိတာ၊ မဝိုင်းခြားအပ်သော ဖြစ်ခြင်း ပျက်ခြင်း ရှိသည်၏ အဖြစ်ကြောင့် ငြိမ်သက်သော အသင်္ခတဓာတ်ကို မြင်တော်မူတတ်ထသော။ ဂေါတမေန၊ ဂေါတမည်ရှိတော်မူသော။ ဗုဒ္ဓေန၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။ ဒေသိတော၊ ဟောတော်မူအပ်သော။ ဓမ္မော၊ နိဗ္ဗာန်တရားကို။ မယာ၊ ငါသည်။ အဇ္ဇ၊ ယနေ့။ ပရိဘုတ္တော၊ သုံးဆောင်ရပြီ။

ဣတိ၊ ဤသို့။ ပရိပုဏ္ဏကောထေရော၊ ပရိပုဏ္ဏကထေရ်သည်။ ဓမ္မဂါရဝဗဟုမာနေန၊ တရားတော်၌ ရိုသေခြင်းများသဖြင့်။ ဣမံဂါထံ၊ ဤဂါထာကို။ အဘာသိတ္ထ၊ ဆိုပြီ။ ပရိပုဏ္ဏကထေရဂါထာ အနက်ပြီး၏။

အာဝုသော၊ င့ါရှင်တို့။ ယဿ၊ အကြင်အတုမရှိသော မြတ်သောပုဂ္ဂိုလ်အား။ အာသဝါ၊ လေးပါးသော အာသဝေါ တရားတို့ကို။ ပရိက္ခီဏာ၊ အရိယမဂ်ဖြင့် ကုန်စေအပ်ကုန်ပြီ။ အာဟာရေစ၊ ဆွမ်းဘောဇဉ်စသော အာဟာရ၌လည်း။ အနိဿိတော၊ တဏှာဒိဋ္ဌိစသည်တို့ဖြင့် မလွှမ်းမျိုးမတိဆီးအပ်။

သုညတောစ၊ ရာဂအစရှိသည်တို့ မှ ဆိတ်သော သုညတ နိဗ္ဗာန်သည်လည်းကောင်း။ အနိမိတ္တောစ၊ ရာစအစရှိသော အကြောင်းမှ ကင်းရာ ဖြစ်‌သော အနိမိတ္တနိဗ္ဗာန်သည်လည်းကောင်း။ ဝိမောက္ခောစ၊ ရာဂစသော တောင့်တခြင်း၏ ကင်းလွတ်ရာဖြစ်သော အပ္ပဏိဟိတဝိမောက္ခနိဗ္ဗာန်သည်လည်းကောင်း။ ယဿ၊ အကြင်ပုဂ္ဂိုလ်အား။ ဂေါစရော၊ သုညတစသော သုံးပါးသော ကျက်စားရာ အာရုံသည်။ အတ္ထိ၊ ရှိ၏။

တဿ၊ ထိုပုဂ္ဂိုလ်အား။ အာကာသေ၊ ကောင်းကင်၌။ သကုန္တနံ၊ သွားကုန်သော ငှက်တို့၏။ ဍေန္တဿ၊ ပျံရာဖြစ်သော။ ပဒန္တဿ၊ ခြေရာအဆုံးဖြစ်သော အရပ်ကို။ ဣမသ္မိံ ဋ္ဌာနေ၊ ဤအရပ်၌။ ပါဒေဟိ၊ ခြေတို့ဖြင့်။ အက္ကမိတွာ၊ နင်း၍။ နယန္တိဂစ္ဆန္တိ၊ ပျံသွားကုန်၏။ ဣဒံဋ္ဌာနံ၊ ဤအရပ်ကို။ ဥရေန၊ ရင်ဖြင့်။ ပဟရိတွာ၊ ထိခိုက်၍။ နယန္တိဂစ္ဆန္တိ၊ သွားကုန်၏။ ပက္ခေဟိ၊ အတောင်တို့ဖြင့်။ ပဟရိတွာ၊ ထိခိုက်၍။ နယန္တိဂစ္ဆန္တိ၊ သွားကုန်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဒုရန္နယံယထာ၊ သိခြင်းငှါ မတတ်ကောင်းသကဲ့သို့။ ဧဝမေဝ၊ ဤအတူလည်းကောင်း။ ဧဝရူပဿ၊ ဤသို့ ဖလ သမာပတ်စသည်ဖြင့် နိဗ္ဗာန်ကို အာရုံပြု၍ သွားသော ရဟန်းအား။ နိရယပဒါဒီသု၊ ငရဲသို့ သွားသော ခြေရာစသည်တို့တွင်။ ဣမိနာပဒေန၊ ဤမည်သော နိရယပဒ မနုဿပဒစသည်ဖြင့်။ ဂတောတိ၊ သွား၏ ဟူ၍။ ဒုရန္နယံ၊ သိခြင်းငှါ မတတ်ကောင်း။

ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝိဇယောထေရော၊ ဝိဇဘထေရ်သည်။ ဣမံဂါထံ၊ ဤဂါထာကို။ အဘာသိတ္ထ၊ ဆိုပြီ။ ဝိဇယထေရဂါထာ အနက်ပြီး၏။

ဧရက၊ ဧရကရဟန်း။ ဣမေ၊ ဤဝတ္ထုကာမကိလေသာကာမတို့သည်။ ဒုက္ခာဒုက္ခနိဗ္ဗတ္တကာ၊ ဆင်းရဲကို ဖြစ်စေတတ်ကုန်၏။ ဧရက၊ ရေကရဟန်း။ ဣမေကာမာ၊ ဤဝတ္ထုကာမကိလေသာကာမတို့သည်။ သုခါသုခနိဗ္ဗတ္တကာ၊ ချမ်းသာကို ဖြစ်စေတတ်ကုန်သည်။ နဟောန္တိ၊ မဖြစ်ကုန်။

ဧရက၊ ဧရကရဟန်း။ ယော၊ အကြင်သူသည်။ ကာမေ၊ ကိလေသာ ကာမဂုဏ်ဖြင့်ဝတ္ထုကာမဂုဏ်တို့ကို။ ကာမယတိဣစ္ဆတိ၊ အလိုရှိ၏။ သော၊ ထိုသူသည်။ ဒုက္ခံဒုက္ခနိမိတ္တံ၊ ဆင်းရဲခြင်း၏ အကြောင်းဖြစ်သော ဝတ္ထုကာမဂုဏ်ကို။ ကာမယတိဣစ္ဆတိ၊ အလိုရှီသည်မည်၏။

ဧရက၊ ဧရကရဟန်း။ ယော၊ အကြင်သူသည်။ ကာမေ၊ ဝတ္ထုကာမဂုဏ်ကိလေသာကာမဂုဏ်တို့ကို။ နကာမယတိ၊ အလိုမရှိ။ သော၊ ထိုသူသည်။ ဒုက္ခံဒုက္ခနိမိတ္တံ၊ ဆင်းရဲခြင်း၏ အကြောင်းဖြစ်သော ဝတ္ထုကာမကိုလည်း။ နကာမယတိနဣစ္ဆတိ၊ အလိုမရှိသည်မည်၏။

ဣတိ၊ ဤသို့။ ဧရကောထေရော၊ ဧကရထေရ်သည်။ ဘဂဝတာ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။ ဝုတ္တံ၊ ‌ဟောတော်မူအပ်သော။ ဣမံဂါထံ၊ ဤဂါထာကို။ အဘာသိတ္ထ၊ ဆိုပြီ။ ဧရကထေရဂါထာ အနက်ပြီး၏။

သကျပုတ္တဿ၊ သာကီဝင်မင်းသားဖြစ်တော်မူထသော။ သိရီမတော၊ ရူပကာယနှစ်ပါးနှင့် တင့်တယ်ခြင်းကျက်သရေရှိတော်မူထသော။ သဿဘဂဝတော၊ ထိုမြတ်စွာဘုရား။ မေမ၊ ငါ၏။ နမော၊ ရှိခိုးခြင်းသည်။ အတ္ထု၊ ဖြစ်စေသတည်း။

အဂ္ဂမတ္တေန၊ မြတ်သော သဗ္ဗညုတဉာဏ်သို့ ရောတော်မူပြီးထသော။ ထေနဘဂဝတာ၊ ထိုမြတ်စွာဘုရားသည်။ အယအဂ္ဂဓမ္မော၊ ဤမြတ်သော လောကုတ္တရာတရား ကိုးပါးကို။ သုဒေသိတော၊ ကောင်းစွာ မဖောက်မပြန်သိတော်မူ၍ ဟောအပ်ပြီ။

ဣတိ၊ ဤသို့။ မေတ္တဇိတ္ထေရော၊ မေတ္ထဇိထေရ်သည်။ သတ္ထာရံ၊ မြတ်စွာဘုရားကို။ ထောမေန္တော၊ ချီးမွမ်းသည်ဖြစ်၍။ ဣမံဂါထံ၊ ဤဂါထာကို။ အဘာသိတ္ထ၊ ဆိုပြီ။ မေတ္တဇိထေရဂါထာ အနက်ပြီး၏။

အာဝုသော၊ ငါ့ရှင်တို့။ အဟံ၊ ငါသည်။ အန္ဓော၊ စက္ခုချို့သည်ဖြစ်၍။ ဟတနေတ္တော၊ ပဝတ္တိကာလမှ ပျက်သော မျက်စိရှိသည်။ အသ္မိ၊ ဖြစ်၏။ ကန္တာရဒ္ဓါနပက္ခန္ဒော၊ ခရီးခဲဖြစ်သော တော၌ ရှည်စွာသော ခရီးသည်သွားသည်။ အသ္မိ၊ ဖြစ်၏။

သယမာနောပိ၊ ရင်ပြင်ပဆစ်ဒူးထုတ်၍ မြေ၌ လူးလည်းလျက်လည်း။ ဂစ္ဆိဿံ၊ ငါ၏ကိုယ်တည်းသွားလေအံ့။ ပါပေန၊ ယုတ်မာသော။ သဟာယေန၊ အပေါင်းအဖော်ဖြစ်သော သာမဏေနှင့်။ သဒ္ဓိံ၊ တကွ။ နဂစ္ဆဿံ၊ မသွားအံ့။

ဣတိ၊ ဤသို့။ စက္ခုပါလောထေရော၊ စက္ခုပါလထေရ်သည်။ ဣမံဂါထံ၊ ဤဂါထာကို။ အဘာသိတ္ထ၊ ဆိုပြီ။ စက္ခုပါလထေရဂါထာ အနက်ပြီး၏။

ဧကပုပ္ဖံ၊ တပွင့်သော မြတ်လေးပန်းကို။ ဝဇိတွာန၊ မြတ်စွာဘုရားစေတီတော်အား ပူဇော်ခြင်းကို ပြုသည်၏ အစွမ်းအားဖြင့် စွန့်ခြင်းကြောင့်။ အသီတိဝဿကောဋိယော၊ လူတို့ အရေအတွက်အားဖြင့် ကုဋေရှစ်ဆယ်တို့ပတ်လုံး။

သဂ္ဂေသု၊ နတ်ပြည်တို့၌ ။ ပရိစာရေတွာ၊ ရူပါရုံ အစရှိကုန်သော အာရုံတို့၌ စက္ခုစသော ဣန္ဒြေကိုဖြစ်စေ၍။ သေသကေန၊ ထိုကံ၏ အကျိုးကြွင်းဖြင့်။ နိဗ္ဗုတော၊ ကိလေသာပရိနိဗ္ဗာန်ဖြင့် ငြိမ်းချမ်းခြင်းသို့ ရောက်သည်။ အမှီ၊ ဖြစ်ပြီ။

ဣတိ၊ ဤသို့။ ခဏ္ဍသုမနောထေရော၊ ခဏ္ဍသုမနထေရ်သည်။ ဣမံဂါထံ၊ ဤဂါထာကို။ အဘာသိတ္ထ၊ ဆိုပြီ။ ခဏ္ဍသုမနထေရဂါထာ အနက်ပြီး၏။

အာဝုသော၊ ငါ့ရှင်တို့။ သကပလံ၊ တရာသော ပိုလ်အချိမ် အတိုင်းအရှည်ရှိသော။ သောဝဏ္ဏံ၊ ရွှေဖြင့် ပြီးသော။ သတရာဇိကံ၊ များစွာသောအနာရေးလည်းရှိထသော။ ကံသံ၊ ရွှေလင်းပန်းကို။ ဟိတွာ၊ စွန့်၍။ မတ္တိကာပတ္တံ၊ မြေဖြင့် ပြီးသော သပိတ်ကို။ အဂ္ဂဟိ၊ ယူပြီ။

ဣဒံပဗ္ဗဇုပဂမနံ၊ ဤမြေသပိတ်ဖြင့် ဆွမ်းခံသော ရဟန်း အဖြစ်သို့ရောက်ခြင်းသည်။ ဒုတိယာဘိသေစနံ၊ နှစ်ကြိမ် မြောက်သော အဘိသိတ်သွန်းခြင်း မည်၏။ တံ၊ ထိုနှစ်ကြိမ်မြောက်သော အဘိသိတ်သွန်းခြင်းသည်။ ဥတ္တမံပဏီတံ၊ မြတ်စွာ၏။

ဣတိ၊ ဤသို့။ တိဿေထေရော၊ တိဿထေရ်သည်။ ဣမံဂါထံ၊ ဤဂါထာကို။ အဘာသိတ္ထ၊ ဆိုပြီ။ တိဿထေရဂါထာ အနက်ပြီး၏။

အာဝုသော၊ ငါ့ရှင်တို့။ ရူပံ၊ တပ်မက်မောဘွယ်သော မိန်းမအဆင်းကို။ ဒိသွာ၊ မျက်စိဖြင့် မြင်ခြင်းကြောင့်။ သတိ၊ မတင့်တယ်သော အခြင်းအရာဖြင့် ဖြစ်သော ကိုယ်၌ မတင့်တယ်ဟု အောက်မေ့ဆင်ခြင်သော သတိသည်။ မုဋ္ဌာနဋ္ဌာ၊ ပျောက်ကင်းခဲ့၏။ ပိယံနိမိတ္တံ၊ ထင်မြဲတိုင်းသော အာရုံကို သုဘသုခ အစရှိသဖြင့် ချစ်ခြင်း အကြောင်းရှိသည်ကို ပြု၍။ မနသိကရောတော၊ မသင့်သော နှလုံးသွင်းခြင်းနှင့် နှလုံးသွင်းသော သူအား။ သတိ၊ မတင့်တယ်သော ကိုယ်၌ မတင့်တယ်ဟုရှုသော သတိသည်။ မုဋ္ဌာနဋ္ဌာ၊ ပျောက်ခဲ့၏။

တထာဘူတော၊ ထိုသို့သော အခြင်းအရာဖြင့် ဖြစ်သော။ သော၊ ထိုသူသည်။ သာရတ္တိစိတ္တော၊ ပြင်းစွာတပ်သော စိတ်ရှိသည်ဖြစ်၍။ ဝေဒေတိ၊ ထိုရူပါရုံကို ခံစားနှစ်သက်၏။ တဉ္စ၊ ထိုအာရုံကိုလည်း။ အဇ္ဈောသတိဋ္ဌတိ၊ မျိုခြင်းကို ပြီးစေလျက်တည်၏။ ဧဝံဘူတဿ၊ ဤသို့သော အခြင်းအရာဖြင့် ဖြစ်သော။

တဿ၊ ထိုသူအား။ ဘဝူလာဘဝဂါမိနော၊ သံသရာဘဝ၏ အကြောင်း၏အဖြစ်သို့ ကပ်ခြင်းသ ဘောရှိကုန်သော။ အာသဝါ၊ အာသဝေါတရားတို့သည်။ ဝဍ္ဎန္တိ၊ ပွါးကုန်ပြီ။

ဣတိ၊ ဤသို့။ အဘယောထေရော၊ အဘယထေရ်သည်။ ဣမံဂါထံ၊ ဤဂါထာကို။ အဘာသိတ္ထ၊ ဆိုပြီ။ အဘယထေရဂါထာ အနက်ပြီး၏။

အာဝုသော၊ ငါ့ရှင်တို့။ ယဿ၊ အကြင်ဘူအား။ သဒ္ဒံ၊ တပ်မက်မောဘွယ်သော သဒ္ဒါရုံကို။ သုတွာ၊ သောတဒွါရဖြင့် ကြားသော ကြောင့်။ သတိ၊ အသုဘအစရှိသည်ကို အသုဘစသည်ဖြင့် ရှုခြင်းနှင့်ယှဉ်သော သတိသည်။ မုဋ္ဌာနဋ္ဌာ၊ ကင်းပျေက်ခဲ့၏။ ပိယံနိမိတ္တံ၊ ထင်တိုင်းသော သဒ္ဒါရုံကို သုဘသုခစသည်ဖြင့် ချစ်ခြင်း အကြောင်းရှိသည်ဖြစ်၍။ အယောနိသောမနသီကရောတော၊ မသင့်သော အားဖြင့် နူးညံ့သွင်းသော သူအားလည်း ။ သတိ၊ အသုဘသဘောရှိသော ကိုယ်၌ အသုဘဟု ဖြစ်သော သတိသည်။ မုဋ္ဌာနဋ္ဌာ၊ ပျောက်ခဲ့၏။

တထာဘူတော၊ ထိုသို့သော အခြင်းအရာဖြင့် ဖြစ်သော။ သောပုဂ္ဂလော၊ ထို ပုဂ္ဂိုလ်သည်။ သာရတ္တစိတ္တော၊ ထိုသဒ္ဒါရုံ၌တပ်သော စိတ်ရှီသည်ဖြစ်၍။ ဝေဒေတိ၊ ထိုသဒ္ဒါရုံကို ခံစားနှစ်သက်၏။ အဘိနန္ဒောပန၊ အလွန်နှစ်သက်သော သူသည်ကား။ အဇ္ဈေသအဇ္ဈောသာယ၊ ထိုအာရုံကို မျိုသဖြင့် ပြီးစေ၍။ တိဋ္ဌတိ၊ တည်၏။

ဧဝံဘူတဿ၊ ဤသို့သော အခြင်းအရာဖြင့် ဖြစ်သော။ သံသာရံဥပဂါမိနော၊ သံသရာအကြောင်းရှိသည်ဖြစ်၍ ကပ်သော သူအား။ အာသဝါ၊ လေပါးသော အာသဝေါ တရားတို့သည်။ ဝဍ္ဎန္တိ၊ ပွါးကုန်၏။

ဣတိ၊ ဤသို့။ ဥတ္တိယောထေရော၊ ဥတ္တိယထေရ်သည်။ ဣမံဂါထံ၊ ဤဂါထာကို။ အဘာသိတ္ထ၊ ဆိုပြီ။ ဥတ္တိယထေရဂါထာ အနက်ပြီး၏။

အာဝုသော၊ ငါ့ရှင်တို့။ သမ္မပ္ပဓာနသမ္ပန္နော၊ လေးပါးသော သမ္မပဓာန်နှင့် ပြည့်စုံထသော။ သတိပဋ္ဌာနဂေါစရော၊ ကာယာနုပဿနာသတိပဋ္ဌာန်စသော လေးပါးသော သတိပဋ္ဌာန်တို့၌ အာရုံပြုသော အားဖြင့်တည်သော စိတ်ရှိထသော။

ဝိမုတ္တိကုသုမဉ္ဆန္နော၊ ဂုဏ်ဖြင့် တင့်တယ်သော မြတ်သော အနံ့ရှိသော ဝိမုတ္တိဟု ဆိုအပ်သော ပန်းဖြင့် တန်ဆာဆင်အပ်ထသော။ ဘိက္ခု၊ ရဟန်းသည်။ နစိရဿေဝ၊ မကြာမြင့်မှီသာလျှင်။ အနာသဝေါ၊ အာသဝေါ ကင်းသည်ဖြစ်၍။ ပရိနိဗ္ဗိဿတိ၊ သဥပါဒိသေသ အနုပါဒိသေသ နိဗ္ဗာနဓါတ်ဖြင့် ပရိနိဗ္ဗာန်ပြုရလတ္တံ့။

ဣတိ၊ ဤသို့။ ဒေဝသတောထေရော၊ ဒေဝသတထေရ်သည်။ ဣမဂါထံ၊ ဤဂါထာကို။ အဘာသိတ္ထ၊ ဆိုပြီ။ ဒေဝသဘထေရဂါထာ အနက်ပြီး၏။

ဒသမော၊ ဆယ်ခုမြောက်သော။ ဝဂ္ဂေါ၊ ဝဂ်သည်။ နိဋ္ဌော၊ ပြီးခြင်းသို့‌ရောက်ပြီ။

တဿ၊ ထိုဒသမဝဂ်၏။ ဥဒါနံ၊ ဥဒါန်းကား။

ပရိပုဏ္ဏကောစ၊ ပရိပုဏ္ဏကထေရ်လည်းကောင်း။ ဝိဇယော၊ ဝိဇယထေရ်လည်းကောင်း။ ဧရကော၊ ဧရကထေရ်လည်းကောင်း။ မေတ္တဇိမုနိ၊ မေတ္တဇိထေရ်လည်းကောင်း။

စက္ခုပါလော၊ စက္ခုပါလ ထေရ်လည်းကောင်း။ ခဏ္ဍသုမနာ၊ ခဏ္ဍသုမန ထေရ်လည်းကောင်။ တိဿော၊ တိဿထေရ်လည်းကောင်း။ အဘယောစ၊ အဘယထေရ်လည်းကောင်း။

ဥတ္တိယော၊ ဥတ္တိယထေရ်လည်းကောင်း။ မဟာပညော၊ ကြီးသော ပညာရှိသော။ ထေရော ဒေဝသဘောပိစ၊ ဒေဝသဘထေရ်လည်းကောင်း။ ဣတိ၊ ဤသည်လျှင်တည်း။ ဒသမဝဂ် ပြီး၏။