Issues
Select Version
နိဿယ
မြန်မာဘာသာ
Theragāthāpāḷi
Theragāthāpāḷi

1. Saṃkiccattheragāthā

Author: နိဿယ @ IAPT

တာတ၊ ချစ်သားသာမဏေ။ ဝနေ၊ တော၌။ ဝသန္တေ၊ နေသည်ရှိသော်။ တဝ၊ သင်အား။ ကိံ အတ္ထော၊ အဘယ်အကျိုးရအံ့နည်း။ ဥဇ္ဇုဟာနောစ၊ ဥဇ္ဇုဟာနတောင်သည်လည်း။ ပါဝုသေ၊ မိုဃ်းကာလ၌။ တဝ၊ သင်ချစ်သားအား။ ကိံအတ္ထော၊ အဘယ်အကျိုးရှိပါအံ့နည်း။
တေ၊ သင်ချစ်သားအား။ ဝေရမ္ဘာ၊ ဝေရမ္ဘလေတို့သည်။ ကိံရမ္မဏိယာ၊ အဘယ်မွေ့လျော်ဘွယ်ရှိပါကုန်သနည်း။ ဟိသစ္စံ၊ မှန်၏။ ဈာယိနံ၊ ဈာန်ဝင်စားကုန်သောသူတို့အား။ ပဝိဝေကော၊ လေစသည်ဆိတ်ငြိမ်ရာ အရပ်ကို။ ဣစ္ဆိတဗ္ဗော၊ အလိုရှိအပ်၏။
အာဝုသော၊ ဒါယကာ။ ပါဝုသေ၊ မိုဃ်းကာလ၌။ အဗ္ဘာနိ၊ တိမ်တိုက်တို့ကို။ ဝေရမ္ဘာဝါတော၊ လာသောလေသည်။ နုဒတိယထာ၊ ဆောင်သကဲ့သို့။ ဝေမေဝ၊ ဤအတူသာလျှင်။ မေ၊ ငါ၏။ စိတ္တံ၊ စိတ်ကို။ ဝိဝေကပဋိသညိတာ၊ ဆိတ်ငြိမ်ခြင်းနှင့်ယှဉ်သော။ ပညာ၊ ပညာသည်။ အဘိကိရန္တိအာကဍ္ဎန္တိ၊ ဆိတ်ငြိမ်ရာအရပ်သို့ သာလျှင်ငင်ကုန်၏။
အပဏ္ဍုရော၊ မည်းသော အဆင်းရှိသော။ အဏ္ဍသမ္ဘဝေါ၊ ဥ၌ ဖြစ်သော ကျီးသည်။ သိဝထိကာယ၊ သင်္ချိုင်းအရပ်၌။ နိကေတစာရိကော၊ ထိုသင်္ချိုင်းအရပ်၌ နေရာဋ္ဌာနကို ပြု၍ သွားလေ၏။
မေ၊ ငါ၏။ သဒေဟသ္မိံ၊ ကိုယ်၌။ ဝိရာဂနိဿိတံ၊ ရာဂကင်းခြင်းကို မှီသော။ သတိ၊ ကာယဂတာ သတိနှင့်ယှဉ်သောကမ္မဋ္ဌာန်းသည်။ ဥပ္ပါဒယတေဝ၊ ဖြစ်သည်သာလျှင်တည်း။
ယဉ္စပဗ္ဗဇ္ဇိတံ၊ အကြင်ရဟန်းကိုလည်း။ အညေ၊ တပါးသော သူတို့သည်။ နရက္ခန္တိ၊ ကြောင့်ကြခြင်းကို ဖြစ်စေသော အားဖြင့် မစောင့်ရှောက်ကုန်။ ယဉ္စပဗ္ဗဇိတံ၊ အကြင်ရဟန်းကိုလည်း။ အညေ၊ တပါးကုန်သော မှီတဲတတ်သော သူတို့သည်။ နရက္ခန္တိ၊ တပ်မဂ်မောဘွယ်သော ပရိက္ခရာ မရှိသောကြောင့် မစောင့်ကုန်။
သောဘိက္ခု၊ ထိုရဟန်းသည်။ ကာမေသု၊ ဝတ္ထုကာမကိလေသာ ကာမတို့၌။ အနပေက္ခဝါ၊ ငဲ့ကွက်ခြင်း ကင်းသည်ဖြစ်၍။ ဝေသုခံ၊ စင်စစ်သဖြင့် အမှတ်မရှိသော အရပ်၌ ချမ်းသာစွာ။ သေတိ၊ နေရာ၏။
တေပဗ္ဗတာ၊ ထိုတောင်တို့သည်။ အစ္ဆောဒကာ၊ ကြည်သော ရေလည်းရှိကုန်၏။ ပုထုသိလာ၊ ကြီးသော ကျောက်လည်းရှိကုန်၏။ ဂေါနင်္ဂုသမိဂါယူထာ၊ တောနွားသမင်းအစရှိသော သာတို့ဖြင့် ပြည့်ကုန်၏။
အမ္ဗုသေဝါလသဉ္ဆန္နာ၊ မှော်တို့ဖြင့် ဖုံးလွှမ်းသော မြိန်မြတ်သော ရေရှိကုန်သည်ဖြစ်၍။ မံ၊ ငါ့ကို။ ရမယန္တိ၊ မွေ့လျော်စေကုန်၏။
မေမယာ၊ ငါသည်။ အရညေသု၊ တောအရပ်တို့၌ ဖြစ်ကုန်သော။ ကန္ဒရာသုစ၊ ချောက်တို့၌လည်းကောင်း။ ဂုဟာသုစ၊ လိုဏ်းတို့၌လည်း။ ဝသိတံ၊ ရှေး၌ နေဘူးလေပြီ။
ဝါဠမိဂနိသေဝိတေ၊ ခြင်္သေ့သစ်ကျား စသည်တို့သည် မှီဝဲအပ်သော တော၌။ ပန္တေသု၊ အစွန်ဖြစ်ကုန်သော။ သေနာသနေသု၊ ကျောင်းတို့၌။ ဝသိတံ၊ နေဘူးလေပြီ။
ဣမေ ပါဏိနော၊ ဤသတ္တဝါတို့ကို။ ဟညန္တု၊ မြှားလှံ အစရှိသည်ဖြင့် ပုတ်ခတ်ခြင်းတို့ ဖြင့် သေစေကုန်သတည်း။ ဝဇ္ဈန္တု၊ လက်ဆုပ်အစရှိသော ပုတ်ခတ်ခြင်းတို့ဖြင့် နှိပ်စက်စေကုန်လတည်း။ ဒုက္ခံဝါ၊ အမှတ်မရှိ တစုံတခုသော ဆင်းရဲခြင်းသို့မူလည်း။ ပပ္ပေါန္တု၊ ရောက်စေကုန်သတည်း။
ဣတိဧဝံ၊ ဤသို့။ ဒေါသသံဟိတံ၊ အမျက်နှင့်စပ်သော။ အနရိယံ၊ ဗျာပါဒဝိတက်ဝိဟိံ သဝိတက်စသည်အပြားရှိသော။ သံကပ္ပံ၊ ယုတ်မာသော အကြံကို။ ဥပ္ပါဒိတံ၊ ဖြစ်စေအပ်သည်ကို။ နာဘိဇာနာမိ၊ မသိစဘူး။
မေမယာ၊ ငါသည်။ သတ္ထာ၊ ဘုရားမြတ်စွာသို့။ ပရိစိဏ္ဏောဥပါသိတော၊ ဆည်းကပ်အပ်ပြီ။ ဗုဒ္ဓဿ၊ ဘုရားမြတ်စွာ၏။ သာသနံ၊ အဆုံးအမကို။ ကတံ၊ ပြုအပ်ပြီ။
မေမယာ၊ ငါသည်။ ဂရုကောဘာရော၊ လေးစွာသော ခန္ဓာဝန်ကို။ ဩဟိတော၊ ချအပ်ပြီ။ ဘဝနေတ္တိ၊ ဘဝသုံးပါးသို့ ဆောင်တတ်သော တဏှာကို။ သမူဟတာ၊ အရဟတ္တမဂ်ဖြင့်နှုတ်အပ်ပြီ။
ယဿ၊ အကြင်အရဟတ္ထဖိုလ်နိဗ္ဗာန်၏။ အတ္ထာယ၊ အကျိုးငှါ။ အဂါရသ္မာ၊ အိမ်ရာထောင်သော လူ၏ ဘောင်မှ။ အနဂါရိယံ၊ အိမ်ရာမထောင်သော ရဟန်းဘောင်၌။ ပဗ္ဗဇိတော၊ ရဟန်းပြုပြီ။
မေမယာ၊ ငါသည်။ သဗ္ဗသံယောဇနက္ခယော၊ အလုံးစုံသော သံယောဇဉ်တို့၏ ကုန်ရာဖြစ်သော။ သောအတ္ထော၊ ထိုနိဗ္ဗာန်ဟူသော အကျိုးသို့။ အနုပ္ပတ္တော၊ အစဉ်သဖြင့် ရောက်ပြီ။
မေမယာ၊ ငါသည်။ မရဏံ၊ သေခြင်းကို။ နာဘိနန္ဒာမိ၊ မနှစ်သက်။ ဇီဝိတံ၊ အသက်ရှင်ခြင်းကို။ နာဘိနန္ဒာမိ၊ မနှစ်သက်။
ကာလဉ္စ၊ ပရိနိဗ္ဗာန်ပြုအံ့သော ကာလကိုသာလျှင်။ ပဋိကင်္ခါမိအာဂမေမိ၊ ငံ့၏။ ဘဋကော၊ သူခစားသည်။ ပရဿ၊ တပါးသော သူ၏။ ကမ္မံ၊ အမှုကို။ ကရောန္တော၊ ပြုသည်ရှိသော်။ ကမ္မသိဒ္ဓိံ၊ အမှု၏ ပြီးခြင်းကို။ အနိဗ္ဗိသံအနိဗ္ဗိသန္တော၊ မနှစ်သက်ဘဲလျက်။ ကမ္မံ၊ အမှုကို။ ကရောန္တောယထာ၊ နေကုန်ခြင်းမျှကို တောင့်တ၍ ပြုသကဲ့သို့။
ဧဝံတထာ၊ ထိုအတူ။ အဟမ္ပိ၊ ငါသည်လည်း။ မရဏံ၊ သေခြင်းကို။ နာဘိနန္ဒာမိ၊ မနှစ်သက်။ ဇီဝိတံ၊ အသက်ရှင်ခြင်းကို။ နာဘိနန္ဒာမိ၊ မနှစ်သက်။
သမ္ပဇာနော၊ ပညာအဆင်အခြင်နှင့် ပြည့်စုံသည်ဖြစ်၍။ ပဋိဿတော၊ ထင်သော သတိရှိသည်ဖြစ်၍။ ကာလံဝ၊ ပရိနိဗ္ဗာန်ပြုအံ့သော ကာလကိုသာလျှင်။ ပဋိကင်္ခါမိအာဂမေမိ၊ ငံ့လျက်နေ၏။
ဣတိ၊ ဤသို့။ သံကိစ္စထေရော၊ သံကိစ္စထေရ်သည်။ ဣမာဧကာဒသဂါထာယော၊ ဤဘွံဆိုသီကုံးအပ်သော တဆဲ့တဂါထာ တို့ကို။ အဘာသိတ္ထ၊ ဆိုပြီ။ သံကိစ္စထေရဂါထာ အနက်ပြီး၏။
ဧကဒသနိပါတမှိ၊ ဧကဒသကနိပါတ်၌။
ဥဒါနံ၊ ဥဒါန်းသည်ကား။
ကတကိစ္စော၊ ပြုအပ်ပြီးသော မဂ်ကိစ္စဖိုလ်ကိစ္စရှိသော။ အနာသဝေါ၊ ကင်းပြီးသောအာသဝေါတရားရှိသော။ သံကိစ္စထေရောဧကောဝ၊ သံကိစ္စထေရ်တယောက် သာလျှင်တည်း။
ဂါထာစ၊ ဘွံဆို သီကုံးအပ်သော ဂါထာတို့သည်လည်း။ ဧကာဒသေဝ၊ တဆဲ့တဂါထာတို့သည်လျှင်။ ဟောန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။ ဣတိဣဒံ၊ ဤသည်လျှင်တည်း။ ဧကာဒသကနိပါတော၊ ဧကာဒသကနိပါတ်သည်။ နိဋ္ဌိတောနိဋ္ဌံဣတောဂတောပတ္တော၊ ပြီးခြင်းသို့ ရောက်ပြီ။ ဧကာဒဿကနိပါတ်ပြီး၏။