ဒုကနိပါတေ၊ ဒုကနိပါတ်၌။
ဧဝံ၊ ဤသို့ ဆိုလတ္တံ့သောနည်းဖြင့်။
ဂါတတ္ထေ၊ ဂါထာတို့၏ အနက်တို့ကို။
ဝေဒိတဗ္ဗာ၊ သိအပ်ကုန်၏။
အာဝုသော၊ ငါ့ရှင်တို့။
ကောစိ၊ တစုံတခုသော။
ဘဝေါ၊ ကာမဘဝစသော ကိုးပါးသော ဘဝသည်။
နိစ္စောဓုဝေါ၊ မြဲခြင်းမည်သည်။
နတ္ထိ၊ မရှိ။
သင်္ခါရာဝါပိ၊ ငါးပါးသော ခန္ဓာတို့ကို စွဲ၍ သမုတ်အပ်သော သင်္ခါရတို့သည်လည်း။
သဿတာ၊ မြဲခြင်းတို့သည်။
နတ္ထိ၊ မရှိကုန်။
တေခန္ဓာ၊ ထိုသင်္ခါရဟု ရအပ်သော ခေါ်ဝေါ်ခြင်းရှိသောခန္ဓာငါးပါးတို့သည်။
အပရာပရံ၊ အဖန်တလဲလဲ။
ဥပဇ္ဇန္တိစ၊ အကြောင်းနှင့်လျော်စွာ ပဋိပန္ဓေနေလည်းနေကုန်၏။
စဝန္တိစ၊ အိုခြင်းဖြင့် နှိပ်စက်အပ်ကုန်သည်ဖြစ်၍ ပျက်လည်းပျက်ကုန်၏။
ဧတံဣဒိသံ၊ ဤသို့သဘောရှိသော။
အာဒီနဝံ၊ ဆိုအပ်ခဲ့ပြီးသောဘဝ၌ အပြစ်ကို။
ဉတွာ၊ ဉာဏ်ဖြင့်သိ၍။
ဘဝေန၊ ဆိုအပ်ပြီးသော ကိုးပါးသော ဘဝမှ။
အနတ္ထိကော၊ ငဲ့ကွက်ခြင်းကင်းသောအားဖြင့် အလိုမရှိသည်။
အမှိ၊ ဖြစ်၏။
သဗ္ဗကာမေဟိ၊ အလုံးစုံသော ကာမဂုဏ်တို့မှ။
မေမယာ၊ ငါသည်။
နိဿဋော၊ ထွက်မြောက်ပြီ။
မေမယာ၊ ငါသည်။
အာသဝက္ခယော၊ အာသဝေါတရားတို့၏ ကုန်ရာဖြစ်သော အရဟတ္ထဖိုလ်နိဗ္ဗာန်ကို။
ပတ္တောအမိ ဂတော၊ ရအပ်ပြီ။
အာယသ္မာဥတ္တရောထေရော၊ အရှင်ဥတ္တရထေရ်သည်။
ဣတ္တံဣမံပကာရံ၊ ဤသို့သော အပြားရှိသော။
ဣမံဣမာဂါထာယော၊ ဤဂါထာတို့ကို။
အဘာသိတ္ထ၊ ဆိုပြီ။
ဥထ္ထရထေရ နှစ် ဂါထာ အနက်ပြီး၏။
ဗြာဟ္မဏ၊ ပုဏ္ဏား။
ဣဒံဇီဝိတံ၊ ဤအသက်ရှည်ခြင်းသည်။
အနယေန၊ ပန်းပေခြင်းဝါပေးခြင်း စသော မသင့်သော ရှာမှီးခြင်းဖြင့်။
နဟောတိ၊ မဖြစ်။
အာဟာရောစ၊ အာဟာရကိုလည်း။
အာဟရိယမာနော၊ ဆောင်အပ်သည်ရှိသော်။
အဂ္ဂဖလညာဏံဝိယ၊ မဂ်ဉာဏ်ဖိုလ်ဉာဏ်ကဲ့သို့။
ဟဒယဿ၊ စိတ်၏။
သန္တိကော၊ ငြိမ်သက်ခြင်းကို ပြုတတ်သည်။
နဟောတိ၊ မဖြစ်။
အယံသမုဿယော၊ ဤကိုယ်သည်။
အာဟာရဋ္ဌိတိကော၊ အာဟာရကြောင့် တည်ခြင်းရှိ၏။
ဣတိဣမံကာရဏံ၊ ဤသို့သော အကြောင်းကို။
ဒိသွာ၊ ဉာဏ်ဖြင့်မြင်၍။
ဧသနံ၊ ဆွမ်းကိုရှာမှီးခြင်းသို့။
စရာမိ၊ ငါသွား၏။
ယာယံဝန္ဒနပူဇာ၊ အကြင်ရှိခိုးခြင်းပူဇော်ခြင်းသည်။
အတ္ထိ၊ ရှိ၏။
နံ၊ ထိုရှိခိုးခြင်း ပူဇော်ခြင်းကို။
ပင်္ကောတိ၊ ညွန်နှင့်တူ၏ဟူ၍။
ပဝေဒယုံ၊ ကြားကုန်၏။
ကုလေသု၊ အမျိုးတို့၌။
သုခုမံ၊ သိမ်မွေ့သော။
သလ္လံ၊ ငြောင့်နှင့်တူသော တဏှာကို။
ဒုရုဗ္ဗဟံ၊ လွန်စွာစွန့်နိုင်ခဲ၏ ဟူ၍။
ဗုဒ္ဓါဒယော၊ ဘုရားရှင်အစရှိသော သူတို့သည်။
ပဝေဒယုံ၊ ကြားကုန်၏။
သက္ကာရော၊ ငါ၏ ကိုယ်ဟု စွဲလမ်းသော သက္ကာယကို။
ကာပုရိသေန၊ ယုတ်မာသော ယောင်္ကျားသည်။
ဒုဇ္ဇတော၊ စွန့်နိုင် ခွါနိုင်ခဲ၏ ဟူ၍။
ဗုဒ္ဓါဒယော၊ ဘုရားအစရှိသော သူတို့သည်။
ပဝေဒယုံ၊ ကြားကုန်ပြီ။
အာယသ္မာပိဏ္ဍောလဘာရဒွါဇောထေရော၊ အရှင်ပိဏ္ဍောလဘာရဒွါဇ အမည်ရှိသော မထေရ်သည်။
ဣတ္ထံဣမံပကာရံ၊ ဤသို့ အပြားရှိသော။
ဣမာဂါထာယော၊ ဤဂါထာတို့ကို။
အဘာသိတ္ထ၊ ဆိုပြီ။
ပိဏ္ဍောသဘာရဒွါဇထေရနှစ် ဂါထာ အနက်ပြီး၏။
အာဝုသော၊ ငါ့ရှင်တို့။
ဃဋ္ဋယန္တော၊ သစ်တပင်မှ သစ်တပင်ကိုထုပ်၍ ယူသော အားဖြင့် ထိုသစ်ပင်ကို လှုပ်လျက်။
မုဟုံ မုဟုံ၊ မြုန့်မြုန့်။
မက္ကဋောဝိယ၊ သစ်သီးကို စားသော မျောက်ကဲ့သို့။
ဒွါရေန၊ စက္ခုစသော ဒွါရဖြင့်။
အနုပရိယေတိ၊ တပါးသော အာရုံကိုလွှတ်၍ တပါးသော အာရုံကို ယူလျက်ရှာမှီးသွားလာ၏။
ဧဝံ၊ ဤသို့။
အနုပရိယေသန္တောစ၊ ထိုသို့သော အာရုံ၌ သွားလာရှာမှီးသော်လည်း။
မက္ကဋ၊ မျောက်နှင့်တူသော စိတ်။
တွံ၊ သင်သည်။
ဒါနိဣဒါနိ၊ ယခုအခါ၌။
ပဉ္စဒွါရာယံ၊ ပဉ္စဒွါရဟု ဆိုအပ်သော။
ကုဋိကာယံ၊ ကုဋိ၌။
ပသတ္တိယ၊ ထိုထိုသို့သော အာရုံ၌ သွားခြင်းမှ ပယ်၍။
တိဋ္ဌ၊ ရပ်သော။
မာဓာဝိ၊ တပါးသော အာရုံသို့ မပြေးသင့်သော။
ဟိယသ္မာ၊ အကြင်ကြောင့်။
တေ၊ သင်စိတ်အား။
ပရေ၊ ရှေးအခါ၌။
အနုပရိဝတ္တိယထာ၊ ရူပါရုံစသော ထိုထိုသို့သော အာရုံ၌ အလိုရှိတိုင်းလည်း လာသကဲ့သို့။
တေ၊ သင်၏။
စိတ္တံ၊ မျောက်နှင့်တူသော စိတ်ကို။
ပညာယ၊ မဂ်ပညာဖြင့်။
နိဂ္ဂဟိတောဝိ၊ ပိတ်အပ်သော ဒွါရရှိသော အားဖြင့် နှိပ်အပ်ပြီးသည်လည်း။
အသိ၊ ဖြစ်၏။
တသ္မာ၊ ထိုကြောင့်။
မက္ကဋ၊ မျောက်နှင့်တူသော စိတ်။
တိဋ္ဌ၊ ရပ်လော။
မာဓာဝိ၊ မပြေးလင့်လော။
တွံ၊ သင်စိတ်သည်။
ဣတော၊ ဤအတ္တဘောမှ။
ဒူရံ၊ နှစ်ခုမြောက်သော အတ္တဘောဟုဆိုအပ်သော အဝေးသို့။
နေဝဂမိဿသိ၊ သင်မသွားရလတ္တံ့။
ယာဝစရိမကစိတ္တံဧဝ၊ ပရိနိဗ္ဗန္တစိတ်တိုင်းရုံမျှသာလျှင်။
တေ၊ သင်အား။
ဂမနံ၊ သွားခြင်းသည်။
ဘဝိဿတိ၊ ဖြစ်လတ္တံ့။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ဝလ္လိယောထေရော၊ ဝလ္လိယထေရ်သည်။
ဣမာဂါထာယော၊ ဤဂါထာတို့ကို။
အဘာသိတ္ထ၊ ဆိုပြီ။
ဝလ္လိယထေရဂါထာ အနက်ပြီး၏။
အာဝုသော၊ ငါ့ရှင်တို့။
မေမယာ၊ ငါသည်။
တိဏ္ဏံတာလပတ္တာနံ၊ ထန်းပင်မှကျသော ထန်းရွက်သုံးရွက်တို့ဖြင့်။
ဂင်္ဂါတီရေ၊ ဂင်္ဂါမြစ်နား၌။
ဝသာနိပရိဟနတ္ထံ၊ မိုဃ်း၏ စွတ်ခြင်းကို တားမြစ်အံ့သောငှါ။
ကုဋိ၊ ကုဋိကို။
ကတာ၊ ပြုအပ်ပြီ။
မေမယှံ၊ ငါ၏။
ပတ္တောစ၊ သပိတ်သည်လည်း။
ဆဝသိတ္တောဝဆဝသိတ္တောဣဝ၊ သေသော သူ၏ ဥက္ခောင်းခွန်နှင့်တူ၏။
မေ၊ ငါ၏။
စီဝရဉ္စ၊ သင်္ကန်းသည်လည်း။
ပံသုကူလံ၊ ခရီးကြားသုသာန် စသည် ၌ စွန့်အပ်သော မြေမှုန့်အလိမ်းလိမ်းကပ်သော ပုဆိုးသည်သာလျှင်တည်း။
ဒွိန္နံအန္တရဝဿာနံ၊ ရဟန်းပြုသော နှစ်မှ အရဟတ္ထဖိုလ်သို့ရောက်သော ဤနှစ်နှစ်အတွင်းတို့၌။
ဧကာဝါစာ၊ နှမမသင့်ဟု နို့ရည်ကို ပယ်သော စကားတခွန်းမျှကိုသာလျှင်။
မေမယာ၊ ငါသည်။
ဘာသိတာ၊ ဆိုဘူး၏။
တတ္ထ၊ ထိုနှစ်နှစ်အတွင်း၌။
အညေ၊ တပါးသော သူတို့ကို။
ဝစီကေဒေါ၊ နှုတ်မြွက်ဘူးသည်။
နအဟောသိ၊ မဖြစ်စဘူး။
တတိယေတတိယဿ၊ သုံးခုမြောက်သော ။
ဝသ မှိဝဿဿ၊ နှစ်၏။
အန္တရအန္တရေ၊ အတွင်း၌။
မေမယာ၊ ငါသည်။
တမောခန္ဓော၊ ကြီးစွာသော အဝိဇ္ဇာတည်းဟူသော အမိုက်တိုက်ကို။
ပဒါလိတော၊ အရဟတ္တမဂ်ဉာဏ်ဖြင့် ဖြတ်အပ်ပြီ။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ဂင်္ဂါတိရိယောထေရော၊ ဂင်္ဂါတိရိယထေရ်သည်။
ဣမာဂါထာယော၊ ဤနှစ်ဂါထာတို့ကို။
အဘာသိတ္ထ၊ ဆိုပြီ။
ဂင်္ဂါတိရိယထေရဂါထာ အနက်ပြီး၏။
အာဝုသော၊ ငါ့ရှင်တို့။
ယော၊ အကြင်သူသည်။
တေဝိဇ္ဇော၊ ဝိဇ္ဇာသုံးပါးနှင့် ပြည့်စုံသည်။
အနာသဝေါ၊ ကင်းပြီးသော အာသဝေါရှိသည်။
စေဟောတိအပိ၊ အယ်၍ ဖြစ်မူလည်း ဖြစ်အံ့။
တံ၊ ထိုသူကို။
မစ္စု၊ သေမင်းသည်။
သာယိ၊ ဘဝသစ်ကို ယူခြင်းမရှိသည်ဖြစ်၍ သေခြင်းမှ ကင်းသောအားဖြင့် စွန့်ရ၏။
ဧဝံသန္တေပိ၊ ဤသို့ သေခြင်းမရှိငြားသော်လည်း။
နံ၊ ထိုမိမိအကျိုးကို အစဉ်အတိုင်း ရောက်၍တည်သော မြတ်သော ယောင်္ကျားကို။
အပ္ပညာတောတိ၊ လာဘ်၏ မရှိသော အားဖြင့် မထင်ရှားသော သူဟူ၍။
ဗာလာ၊ ပညာနည်းကုန်သည်ဖြစ်၍ မိုက်သော ပုဂ္ဂိုလ်တို့သည်။
အဇာနတာ၊ ထိုအရှင်မြတ်တို့ဂုဏ်ကို မသိသဖြင့်။
အဝဇာနန္တိ၊ မထီမဲ့မြင် ပြုကုန်၏။
ယောစာပုဂ္ဂလော၊ အကြင်ပုဂ္ဂိုလ်သည်လည်း။
အန္နပါနဿ၊ ထမင်းအဖျော်ကို။
လာဘီ၊ ရခြင်းရှိသည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
ဝေ၊ စင်စစ်။
ပါပဓမ္မော၊ ယုတ်မာသော သဘောရှိသည်။
အသိ၊ ဖြစ်၏။
သောပုဂ္ဂလော၊ ထိုပုဂ္ဂိုလ်ကို။
နေသံ၊ ထိုလာဘ်ကို အလေးပြုကုန်သော သူမိုက်တို့သည်။
သက္ကတော၊ အရိုအသေအလေးအမြတ် ပြုအပ်သည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
ဣတိ၊ ဤသို့။
အဇိတောထေရော၊ အဇိတထေရ်သည်။
ဣမာဂါထာယော၊ ဤဂါထာတို့ကို။
အဘာသိတ္ထ၊ ဆိုပြီ။
အဇိဘထေရဂါထာ အနက်ပြီး၏။
အာဝုသော၊ ငါ့ရှင်တို့။
ယဒါယသ္မိံ ကာလေ၊ အကြင်အခါ၌။
ဘာသမာနဿ၊ ဟောတော်မူသော။
သတ္ထုနော၊ မြတ်စွာဘုရား၏။
ဓမ္မံ၊ သစ္စာလေးပါးတရားကို။
အဟံ၊ ငါသည်။
အသောသိံ၊ သောတဒွါရကို အစဉ်မှီးသဖြင့် ဆောင်ရမှတ်ရပြီ။
အပရာဇိတေ၊ ငါးပါးသော မာရ်တို့သည်မအောင်နိုင်ထသော။
သတ္ထဝါဟေ၊ ဝေနေယျ သတ္တဝါတို့ကို ဇာတိကန္တာရစသော ခရီးခဲမှ ထုတ်ဆောင်ကယ်တင်တော်မူတတ်သောကြောင့် လှည်းမှူးသဘွယ်လည်း ဖြစ်တော်မူထသော။
မဟာဝီရေ၊ ကြီးသော လုံ့လရှိတော်မူထသော။
သဗ္ဗညုမှိ၊ ခပ်သိမ်းသော တရားကိုသိတော်မူသော မြတ်စွာဘုရား၌။
ကင်္ခံ၊ ဘုရားဟုတ်သလော မဟုတ်သလောဟု ယုံမှားခြင်းကို။
နအဘိဇာနာမိ၊ မသိစဘူး။
မဂ္ဂေ၊ အရိယာမဂ်၌လည်းကောင်း။
ပဋိပဒါယံဝါ၊ ထိုမဂ်ကိုရခြင်းအကြောင်းဖြစ်သော သီလစသောအကျင့်၌လည်းကောင်း။
ကင်္ခါ၊ ဝဋ်ဆင်းရဲမှ ထွက်မြောက်ကြောင်း ဟုတ်ပါ၏လော မဟုတ်လောဟု ယုံမှားခြင်းသည်။
မယှံ၊ ငါ့အား။
နဝိဇ္ဇတိ၊ မရှိ။
ဣတိ၊ ဤသို့။
မေဠဇိနောထေရော၊ မေဠဇိနထေရသည်။
ဣမံဂါထံ၊ ဤနှစ်ဂါထာကို။
အဘာသိတ္ထ၊ ဆိုပြီ။
မေဠဇိနထေရဂါထာ အနက်ပြီး၏။
အာဝုသော၊ ငါ့ရှင်တို့။
ဒုစ္ဆန္နံ၊ မကောင်းသဖြင့် မိုးအပ်သော။
အဂါရံ၊ အပေါက်ရှိသော အိမ်ကို။
ဝုဋ္ဌိ၊ ရွာသော မိုဃ်းသည်။
သမတိဝိဇ္ဈတိယထာ၊ စွန်သော အားဖြင့် ထိုးသကဲ့သို့။
ဧဝံတထာ၊ ထိုအတူ။
အဘာဝိတံ၊ သမထဝိပဿနာမှ ကင်းသည်ဖြစ်၍ မပွါးစေအပ်သော။
စိတ္တံ၊ စိတ်ကို။
ရာဂေါ၊ ရာဂသည်။
သမတိဝိဇ္ဈတိ၊ ထိုး၏။
သုစ္ဆန္နံ၊ ကောင်းစွာမိုးအပ်သော။
အဂါရံ၊ အပေါက်အစရှိသည်တို့မှ ကင်းသော အိမ်ကို။
ဝိဋ္ဌိ၊ ရွာသော မိုးသည်။
နသမတိဝိဇ္ဈတိယထာ၊ မစွတ်သော အားဖြင့် မထိုးသကဲ့သို့။
ဧဝံတထာ၊ ထိုအတူ။
သုဘာဝိတံ၊ သမထဝိပဿနာဘာဝနာဖြင့် ပွါးစေအပ်သော။
စိတ္တံ၊ စိတ်ကို။
ရာဂေါ၊ ရာဂတည်းဟူသော မိုဃ်းသည်။
နသမတိဝိဇ္ဈတိ၊ မစွတ်မထိုး။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ရာဓောထေရော၊ ရာဓထေရ်သည်။
ဣမံဂါထံ၊ ဤနှစ်ဂါထာ ကို။
အဘာသိတ္ထ၊ ဆိုပြီ။
ရာဓထေရဂါထာ ပြီး၏။
အာဝုသော၊ ငါ့ရှင်တို့။
မယှံ၊ င့ါအား။
ဇာတိ၊ ဖြစ်ခြင်းဟု ဆိုအပ်သော ဘဝသည်။
ခီဏာ၊ ကုန်ပြီ။
ဇိနသာသနံ၊ မြတ်စွာဘုရားအဆုံးအမတော်ဖြစ်သော မဂ်ဟူသော သီတင်းသုံးခြင်းကို။
ဝုသိတံ၊ သုံးအပ်ပြီ။
ဇာလသင်္ခါတော၊ ကွန်ယက်နှင့်တူသော ဇာလဟုရအပ်သော အမည်ရှိသော ဒိဋ္ဌိအဝိဇ္ဇာကို။
ပဟီနော၊ မဂ်ဖြင့် ပယ်အပ်ပြီ။
ဘဝနေတ္တိ၊ ကာမရာဂစသော ဘဝကိုဆောင်တတ်သော ဘဝနေတ္တိဟု သမုတ်အပ်သော တဏှာကို။
သမုဟတာ၊ မဂ်ဖြင့် အကြွင်းမဲ့နှုတ်အပ်ပြီ။
ယဿ၊ အကြင်အရဟတ္ထဖိုလ်၏။
အတ္ထာယ၊ အကျိုးငှါ။
အဂါရသ္မာ၊ အိမ်ရာထောင်သော လူတို့ဘောင်မှ။
အနဂါရိယံ၊ အိမ်ရာမထောင်သော ရဟန်းတို့ဘောင်၌။
မယာ၊ ငါသည်။
ပဗ္ဗဇိတော၊ ရဟန်းပြုအပ်ပြီ။
မေမယာ၊ ငါသည်။
သောအတ္ထော၊ ထိုအရဟတ္ထဖိုလ်နိဗ္ဗာန်ဟူသော အကျိုးကို။
အနုပ္ပတ္တော၊ အစဉ်အတိုင်းရအပ်ပြီ။
သဗ္ဗသံယောဇနက္ခယော၊ အလုံးစြုံသော သံယောဇဉ်တို့သည် လည်းကုန်ပြီ။
ဣတိ၊ ဤသို့။
သုရာဓောထေရော၊ သုရာဓထေရ်သည်။
ဣမံဂါထံ၊ ဤနှစ်ဂါထာကို။
အဘာသိတ္ထ၊ ဆိုပြီ။
သုရာဓထေရဂါထာ အနက်ပြီး၏။
အာဝုသော၊ ငါ့ရှင်တို့။
ယေမုနယော၊ အကြင်မကောင်းမှုကို ပူပန်စေတတ်သောအကျင့်ရှိကနု်သော စောင့်အပ်သော ဣန္ဒြေရှိကုန်သော ရဟန်းတို့သည်။
ဣတ္ထီသု၊ မိန်းမဟူသော အာရုံအကြောင်းတို့၌။
နဗဇ္ဈရေ၊ ရာဂစသော နှောင်ဖွဲ့ခြင်းဖြင့် မဖွဲ့ကုန်။
တေမုနယော၊ ထိုရဟန်းတို့သည်။
သုခံ၊ ချမ်းသာစွာ။
သုပန္တိဝိဟရန္တိ၊ နေရကုန်၏။
ဝေဧကံသေန၊ စင်စစ်အားဖြင့်။
သဒါ၊ အခါခပ်သိမ်းသော ကာလပတ်လုံး။
ရက္ခိတဗ္ဗာသု၊ စောင့်အပ်ကုန်သော။
ယာသု၊ အကြင်မိန်းမဟူသော အာရုံအကြောင်းတိ့၌။
သစ္စံသစ္စဝစနံ၊ မှန်သော စကားကို။
သုဒုလ္လဘံ၊ ရခြင်းငှါ တတ်နိုင်ခဲ၏။
အမ္ဘော၊ အိုအချင်းတို့။
တေကာမေ၊ ထိုကာမတရားတို့ကို။
ဝဓံဝဓာယ၊ အရိယာမဂ်ဖြင့် ပယ်ခြင်းအကျိုးငှါ။
စရိမှ၊ မဂ်ဟူသော မြတ်သောအကျင့်ကို ကျင့်ကုန်ပြီ။
ဒါနိ ဣဒါနိ၊ ယခုအခါ၌။
မယံ၊ ငါတို့သည်။
တေသံကာမာနံ၊ ထိုကာမဂုဏ်တို့ကို။
ပဟီနတ္တာ၊ ပယ်အပ်ပြီးသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။
အဏဏာ၊ ကိလေသာတည်းဟူသော မြူမှ ကင်းကုန်ပြီ။
ယတ္ထ၊ အကြင်နိဗ္ဗာန်ဟူသော အရပ်သို့။
ဂန္တွာ၊ မဂ်ဟူသော ခရီးအစွမ်းဖြင့် ရောက်၍။
နသောစတိ၊ မစိုးရိမ်ရ။
ဒါနိဣဒါနိ၊ ယခုအခါ၌။
နိဗ္ဗာနံ၊ အနုပါဒိသေသနိဗ္ဗာနဓာတ်သို့။
ဂစ္ဆာမ၊ ရောက်ကုန်အံ့။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ဣမာဒွေဂါထာယော၊ ဤနှစ်ဂါထာတို့ကို။
ဂေါတမတ္ထေရော၊ ဂေါတမထေရ်သည်။
အဘာသိတ္ထ၊ ဆိုပြီ။
ဂေါတမထေရဂါထာ အနက်ပြီး၏။
သောတု တကောပုဂ္ဂလော၊ ကြင်မိမိကိုယ်ကို အံ့ဘွယ်သရဲဖြစ်အောင် ပြုတတ်သော ပုဂ္ဂိုလ်သည်။
ပုဗ္ဗေပဋ္ဌမမေဝ၊ အံ့ဘွယ်သရဲဖြစ်သော အသက်မွေးခြင်းဖြင့် လူအပေါင်းကို လှည့်စားလျက် ယုတ်မာသောအလိုရမက်စသော ပါပဓမ္မတို့ဖြင့် ရှေးဦးစွာသာလျှင်။
အတ္တာနံ၊ မိမိကိုယ်ကို။
ဟနတိ၊ ကုသိုလ်အစုကို ဖျက်ဆီးသော အားဖြင့် သတ်၏။
သောကုဟကပုဂ္ဂလော၊ ထိုမိမိကိုယ်ကို အံ့ဘွယ်သရဲရှိအောင် ပြုတတ်သော ပုဂ္ဂိုလ်သည်။
ပစ္ဆာ၊ နောက်ဒါယကာတို့က သီလကို ချစ်သော ရဟန်းအရိယာပေတည်းဟူ၍ လှူဒါန်းသော အခါ၌။
ပရံ၊ သူတပါးကို။
ဟနတိ၊ အကျိုးမများခြင်းစသော အားဖြင့် ပစ္စည်းကို ဖျက်ဆီး၏။
သောကုဟကော၊ ထိုနှစ်ပါးလုံးကို ဖျက်ဆီးတတ်သော ကုဟကပုဂ္ဂိုလ်သည်။
အတ္တာနံ၊ မိမိကိုယ်ကို။
သုဟတံ၊ ကောင်းစွာသတ်သည်ကို ပြု၍။
ဟန္တိဝိနာသေတိ၊ ဖျက်ဆီး၏။
ယထာကိံ၊ အဘယ်ကဲ့သို့နည်းဟူမူကား။
ဝိတံသေနေဝ၊ ငှက်တိမ်ညှင်းသည်သာလျှင်။
ပက္ခိမာ၊ အတောင်ရှိသော ငှက်အပေါင်းကို။
ဝဉ္စေတွာ၊ လှည့်စား၍။
ဟနတိယထာ၊ သတ်သကဲ့သို့။
အတ္တာနံပိ၊ မိမိကိုယ်ကိုလည်း။
ဟနတိ၊ ဤပစ္စုပ္ပန်ဘဝ၌ သတ်၏။
သမ္ပရာယေပိ၊ တမလွန်ဘဝ၌လည်း။
ဟနတိ၊ အပါယ်လေးပါးသို့လားကြောင်းဖြစ်သော ကိလေသာသည် သတ်၏။
ဗဟိဝဏ္ဏော၊ ဣရိယာပုလ်ကို ပြုပြင်ခြင်းစသော အပ၌ ဖြစ်သော ပုဏ္ဏား အသွင်မျှဖြင့်။
ဗြာဟ္မဏော၊ ပုဏ္ဏားသည်။
နဟောတိ၊ မဖြစ်။
ဟိယသ္မာ၊ အကြင့်ကြောင့်။
အန္တောဝဏ္ဏောအန္တောဝဏ္ဏေန၊ အတွင်း၌ သီလ သမာဓိစသော ပုဏ္ဏားအသွင်နှင့် ပြည့်စုံခြင်းဖြင့်။
ဗြာဟ္မဏော၊ ပုဏ္ဏားမည်သည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
ယသ္မိံ၊ အကြင်ပုဂ္ဂိုလ်၌။
ပါပါနိ၊ ယုတ်မာကုန်သော။
ကမ္မာနိ၊ အမှုတို့သည်။
သံဝိဇ္ဇန္တိ၊ ရှိကုန်၏။
သုဇမ္ပတိ၊ သုဇာတာ၏ ခင်ပွန်းဖြစ်သော သိကြားမင်း။
သောပုဂ္ဂလော၊ ထိုပုဂ္ဂိုလ်ကို။
ဝေဧကံသေန၊ စင်စစ်သဖြင့်။
ကဏှောနိဟီနာ ပုဂ္ဂလော၊ အလွန်ယုတ်သော ပုဂ္ဂိုလ်မည်၏ ဟူ၍။
ဇာနာတိ၊ ကိလေလော။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ဝသဘောထေရော၊ ဝသဘထေရ်သည်။
ဣမာဒွေဂါထာယော၊ ဤနှစ်ဂါထာတို့ကို။
အဘာသိတ္ထ၊ ဆိုပြီ။
ဝသဘထေရဂါထာ အနက်ပြီး၏။
ပဌမော၊ ရှေးဦးစွာသော။
ဝဂ္ဂေါ၊ ဝဂ်သည်။
နိဋ္ဌိတော၊ ပြီးခြင်းသို့ရောက်ပြီ။
တတြ၊ ထိုပဌမဝဂ်၌။
ဥဒါနံ၊ ဥဒါန်းကား။
ဥတ္တရောစေဝ၊ ဥတ္တရထေရ်လည်းကောင်း။
ပိဏ္ဍောလော၊ ပိဏ္ဍောလထေရ်လည်းကောင်း။
ဝလ္လိယော၊ ဝလ္လိယထေရ်လည်းကောင်း။
တိရိယောဣတိ၊ တိရိယထေရ်လည်းကောင်း။
အဇိတော၊ အဇိတထေရ်လည်းကောင်း။
မေဠဇိနော၊ မေဠဇိနထေရ်လည်းကောင်း။
ရာဓော၊ ရာဓထေရ်လည်းကောင်း။
သုရာဓော၊ သုရာဓထေရ်လည်းကောင်း။
ဂေါတမောပိစ၊ ဂေါတမထေရ်လည်းကောင်း။
ဝသဘေန၊ တသဘထေရ်နှင့်။
သဟ၊ တကွ။
မဟိဒ္ဓိကာ၊ ကြီးသော တန်ခိုးရှိကုန်သော။
ဣမေဒသထေရာ၊ ဤတကျိပ်သော မထေရ်တို့သည်။
ဟောန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။
ပဌမဝဂ်ပြီး၏။