စိတ္တ၊ အိုစိတ်။ အာဏိဒွါရေ၊ တံတိုင်းဖြင့် ဖွဲ့အပ်သော တံခါးရှိသော မြို့၌။ ဟတ္ထိနံ ဟတ္ထိံ၊ ဆင်ကို။ နိဝါရေတိဣဝ၊ သွားခြင်းကို မြစ်သကဲ့သို့။ တေ၊ သင်စိတ်ကို။ ဩလဂ္ဂေဿာမိနိ ပါရိဿာမိ၊ မြစ်အံ့။

ကာမဇာလံ၊ ကာမဂုဏ်၏ ကွန်ယက်သဘွယ် ဖြစ်၍ ဖြစ်သော ။ သရီရဇံ၊ ကိုယ်၌ဖြစ်သော ရုပ်ဟု ဆိုအပ်သော။ တံ၊ သင်ကို။ ပါပေ၊ မကောင်းမှုကို။ နနိယောဇိဿံ၊ ငါမယှဉ်စေအံ့။

တွံ၊ သင်စိတ်ယုတ်သည်။ ဒွါရဝိဝရံ၊ တံခါးဖွင့်ခြင်းကို။ အလဘန္တော၊ မရသော။ ဂဇောဝဂဇောဣဝ၊ ဆင်ကဲ့သို့။ ဩလဂ္ဂေါ၊ ပညာဟူသော ချွန်းကောင်းဖြင့် မြစ်အပ်သည်ဖြစ်၍။ နဂစ္ဆတိ၊ ယခုအခါ၌ အလိုရှိတိုင်းမသွားရလတ္တံ့။

စိတ္တကလိ၊ စိတ်ဟု ဆိုအပ်သော သူယုတ်။ ပုနပ္ပုနံ၊ အဘန်တလဲလဲ။ ပသက္က၊ အဿာသပဿာသ အစွမ်းဖြင့် ရွေ့သော အတွေ့ဖြင့်။ ပါပရတော၊ မကောင်းမှု၌ မွေ့လျော်လျက် ။ ပုဗ္ဗေဝိယ၊ ရှေး၌ကဲ့သို့။ နစစရိဿတိ၊ ယခုအခါ မသွားရလတ္တံ့။

အဒန္တံ၊ မယဉ်မကျေးတော်၌ မွေးသဖြင့် မသင်အပ်သေးထသော။ နဝဂ္ဂဟံ၊ တောတောင်လျှိုဝှမ်းယဂုံစန်းမှ ဖမ်း၍ မကြာမြင့်သေးထသော။ ကုဉ္ဇရံ၊ ဆင်ပြောင်ကို။ ဗလဝါ၊ ကိုယ်အားဉာဏ်အားနှစ်ပါးနှင့် ပြည့်စုံသော။ အင်္ကုသဂ္ဂဟော၊ ချွန်းကို ကိုင်ပြီးဆင်ဦးစီးသည်။

အကာမံ၊ အလိုမရှိဘဲ သာလျှင်။ အာဝတ္တေတိယထာ၊ မြစ်သောအားဖြင့် နစ်စေသကဲ့သို့။ ဧဝံတထာ၊ ထိုအတူ။ တံ၊ သင်စိတ်ယုတ်ကို။ အာဝတ္တယိဿံ၊ ဒုစရိုင်မှ မြစ်သော အားဖြင့် နစ်စေအံ့။

ပဝရော၊ မြတ်သော။ ဝရဟယဒမကုလလော၊ မြင်းကို ဆုံးမသော သူတို့ထက်မြတ်သော ဆုံးမခြင်း၌ လိမ္မာသော။ သာရထိ၊ ရထားထိန်းသည်။ အာဇညံ၊ အာဇာနည်မြင်းကို။ ဒမေတိဣဝ၊ အကြမ်းအနုဖြင့် ဆုံးမသကဲ့သို့။

ဧဝံတထာ၊ ထို့အတူ။ တံ၊ သင်စိတ်ယုတ်ကို။ ပဉ္စသုဗလေသု၊ ငါးပါးသော ဗိုလ်တို့၌။ ပတိဋ္ဌိတော၊ တည်စေသည်ဖြစ်၍။ ဒမယိဿံ၊ မသဒ္ဓါခြင်း စသည်မှ မြစ်သော အားဖြင့် သင့်ကို ဆုံးမကြအံ့။

တံ၊ သင်စိတ်ယုတ်ကို။ သတိယာ၊ သတိဟူသော ကြိုးဖြင့်။ နိဗန္ဓိဿံ၊ ကမ္မဋ္ဌာန်းဟူသော တိုင်၌ ချည်ထားအံ့။

ဝီရိယဓုရနိဂ္ဂဟိတော၊ လုံ့လအားထုတ်ခြင်းတည်းဟူသော ဝန်ကိုချသော။ တေ၊ သင်စိတ်ယုတ်ကို။ ပယုတ္တော၊ ကမ္မဋ္ဌာန်း၌ အားထုတ်စသည်ဖြစ်၍။ ဒမယိဿာမိ၊ ကိလေသာတည်းဟူသောအညစ်အကြေးသို့ သွားခြင်းမှ ဆုံးမအံ့။ စိတ္တ၊ အိုစိတ်ယုတ်။ ဣတော၊ ဤကသိုဏ်းဟူသော အာရုံမှ။ ဒူရံ၊ အဝေးဖြစ်သော အပအရပ်သို့။ နဂမိဿသေ၊ သင်မသွားရလတ္တံ့။

ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝိဇိတသေနော၊ ဝိဇိတသေန အမည်ရှိသော။ ထေရော၊ မထေရ်သည်။ ဣမာပဉ္စဂါထာ၊ ဤငါးဂါထာတို့ကို။ အဘာသိတ္ထ၊ ဆိုပြီ။ ဝိဇိတသေနထေရဂါထာ အနက်ပြီး၏။