အမ္မ၊ အမိ။ ယေနယေန၊ အကြင်အကြင်အရပ်၌။ သုဘိက္ခာနိ၊ ရလွယ်သောဆွမ်းရှိသော တိုင်းတို့သည်။ သိဝါနိ၊ အနာမရှိကုန်သည်။ အဘယာနိ၊ ခိုးသူစသော ဘေးမရှိကုန်သည်။ ဟောန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။

ပုတ္တက၊ ချစ်သား။ တေန၊ ထိုအရပ်သို့။ ဂစ္ဆဿု၊ သွားလေလော။ တေ၊ သင်ချစ်သားအား။ သောကပဟတော၊ ဆိုအပ်သော ဂုဏ်မှ ကင်းသော တိုင်းတို့သို့ သွား၍ ငတ်မွတ်ခြင်းစသော ဘေးကြောင့် စိုးရိမ်ခြင်းဖြင့် နှိပ်စက်အပ်သည်။ မာဘဝ၊ မဖြစ်စေလင့်။

ဣတိ၊ ဤသို့။ ကဿပေါထေရော၊ ကဿပထေရ်သည်။ မာတုယာ၊ အမိ၏။ သောကရဟိတဋ္ဌာနဂမနံ၊ ကြောင်းကြခြင်း ကင်းရာအရပ်သို့ သွားခြင်းကို။ အာသိသဝသေန၊ တောင့်တသည်၏ အစွမ်းဖြင့်။ ဝုတ္တံ၊ ဆို အပ်သော။ ဣမံဂါထံ၊ ဤဂါထာကို။ အဘာသိတ္ထ၊ ဆိုပြီ။ ကဿပထေရဂါထာ အနက်ပြီး၏။