အာဝုသော၊ ငါ့ရှင်တို့။ ယေဘိက္ခု၊ အကြင်ရဟန်းတို့သည်။ အသညတာ၊ ထိုထိုသို့သော ဇနပုဒ်ဖြစ်သော အကြံတို့ကို မပယ်သော အား ဖြင့် ကိုယ်စိတ်ကို မစောင့်ကုန်သည်ဖြစ်၍။ နာနာဇနပဒံ၊ အထူးထူးသော ကာသိတိုင်းလောသကတိုင်းစသော ဇနပုဒ်သို့။ ယန္တိဂစ္ဆန္တိ၊ သွားကုန်၏။ ဝိစရန္တာ၊ ထိုထိုသို့သော ဇနပုဒ်ကို ကြံသော အားဖြင့် သွားကုန်သော။

တေဘိက္ခူ၊ ထိုရဟန်းတို့သည်။ သမာဓိံ၊ လောကုတ္တရာတရားကို ရခြင်း၏ အကြောင်းဖြစ်သော ဥပစာရသမာဓိအပ္ပနာသမာဓိကို။ ဝိရာဓေန္တိ၊ ချွတ်ယွင်းစေကုန်၏။ ရဋ္ဌစရိယော၊ ဤသို့ ဖြစ်ကနု်သော တိုင်းနိုင်ငံ ဇနပုဒ်သို့ ဒေသစာရီသွားလေ့ရှိကုန်သော ရဟန်းတို့သည်။ ကိံ ကရိဿတိကိံ နာမသာဓေန္တိ၊ အဘယ်မည်သော အကျိုးကို ပြီးစေနိုင်အံ့နည်း။ နိရတ္ထကာဝ၊ အကျိုးမရှိသည်သာလျှင်တည်း။

တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ သာရဗ္ဘံ၊ နေရာအရပ်၌ မွေ့လျော်ခြင်း ဟုဆိုအပ်သော စိတ်၏ ညစ်ညူးခြင်းကို။ ဝိနေယျ၊ ပညာဖြင့် ဆင်ခြင်း၌ ဖျောက်ရာ ၏။ ဝိနေတွာ၊ ဖျောက်ပြီး၍။ ဈာယေယျ၊ အာရမ္မဏူပနိဇ္ဈာနဈာန်လက္ခဏူပနိဇ္ဈာနဈာန်ဖြင့်ပင် စားရ၏။ အပုရက္ခတော၊ မိစ္ဆာဝိတက်တဏှာစသည်တို့၏ နိုင်ငံသို့ မလိုက်ဖဲ။ ကမ္မဋ္ဌာနမေဝ၊ ကမ္မဋ္ဌာန်းကိုသာလျှင်။ မနသိကရေယျ၊ နှလုံးသွင်းရာ၏။

ဣတိ၊ ဤသို့။ ကုမာပုတ္တဿ၊ ကုမာမည်သော သူ၏ သားဖြစ်သော။ ထေရဿံ၊ မထေရ်၏။ သဟာယကော၊ အဖေါ်ဖြစ်သော။ ထေရော၊ သုဒန္တထေရ်သည်။ ဣမံဂါလံ၊ ဤဂါထာကို။ အဘာသိတ္ထ၊ ဆိုပြီ။ ကုမာထေရ်၏ အဖေါ်ဖြစ်သော သုဒန္တထေရဂါထာ အနက်ပြီး၏။