ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။ တွံ၊ သင်သည်။ ဂီဟိဂီဟိဘာဝံ၊ လူ၏ အဖြစ်ကို။ ဟိတွာ၊ စွန့်၍။ အနုဝေါသိသတ္တော၊ စင်ကြယ်သော မဂ်တို့၏ အစဉ်အားဖြင့် ဆယ်ပါးသော အရိယာဝါသတို့၌ မသုံးအပ်သော သီတင်းရှိသော သူသည်။ မုခနင်္ဂလိ၊ ထွန်သွားဖြင့် မြေတစိတ်ကို တိုက်ဘိသကဲ့သို့ ကြမ်းတမ်းသော စကားဖြင့် မိမိကိုယ်ကို ခြစ်တတ်တူးတတ်သော သဘောရှိ၏။ ဩဒရိကော၊ ဝမ်းကိုသာ မွေးမြူတတ်၏။ ကုသီတော၊ ပျင်းရိသော သဘောရှိ၏။

နိဝါပပုဋ္ဌော၊ ဆန်ကွဲထမင်းစသော ဝက်စာဖြင့် ပြည့်သော ဝမ်းရှိသော။ မဟာဝရာ‌ဟောဝ၊ ဝက်ကြီးကဲ့သို့။ သမ္ပရိဝတ္တသာယီ၊ တလူးလည်းလည်း အိပ်ခြင်းရှိသည်ဖြစ်၍။ နိဒါရိတာ၊ အိပ်ကြူးသည်။ ယသ္မာ၊ အကြင်ကြောင့်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ တသ္မာ၊ ထိုကြောင့်။ အန္ဒေါ၊ ပညာနည်းသော။ သောပုဂ္ဂလော၊ ထိုပုဂ္ဂိုလ်သည်။ ပုနပ္ပုနံ၊ အဘန်တလဲလဲ။ ဂဗ္ဘံ၊ ပဋိသန္ဓေနေခြင်းကို။ ဥပေတိ၊ ကပ်ရလိမ့်သတည်း။ အဟံပန၊ ငါမူကား။ တဗ္ဗိပရိတာယ၊ ထိုမှပြန်သော။ သာမပဋိပတ္တိယာ၊ ကောင်းသော အကျင့်၏။ မတ္တကံ၊ အပြီးသို့။ ပါပိတတ္တာ၊ ရောက်စေအပ်သောကြောင့်။ ပရိနိဗ္ဗာယိဿာမိ၊ ပရိနိဗ္ဗာန်ပြုအံ့သတည်း။

ဣတိ၊ ဤသို့။ ဗေလဋ္ဌကောထေရော၊ ဗေလဋ္ဌက ထေရ်သည်။ ဣမံဂါထံ၊ ဤဂါထာကို။ အဘာသိတ္ထ၊ ဆိုပြီ။ ဗေလဋ္ဌကထေရဂါထာ အနက်ပြီး၏။