Issues
選擇版本
နိဿယ
မြန်မာဘာသာ
Theragāthāpāḷi
Theragāthāpāḷi

2. Dukanipāto

作者: နိဿယ @ IAPT

ဒုကနိပါတေ၊ ဒုကနိပါတ်၌။ ဧဝံ၊ ဤသို့ ဆိုလတ္တံ့သောနည်းဖြင့်။ ဂါတတ္ထေ၊ ဂါထာတို့၏ အနက်တို့ကို။ ဝေဒိတဗ္ဗာ၊ သိအပ်ကုန်၏။ အာဝုသော၊ ငါ့ရှင်တို့။ ကောစိ၊ တစုံတခုသော။ ဘဝေါ၊ ကာမဘဝစသော ကိုးပါးသော ဘဝသည်။ နိစ္စောဓုဝေါ၊ မြဲခြင်းမည်သည်။ နတ္ထိ၊ မရှိ။ သင်္ခါရာဝါပိ၊ ငါးပါးသော ခန္ဓာတို့ကို စွဲ၍ သမုတ်အပ်သော သင်္ခါရတို့သည်လည်း။ သဿတာ၊ မြဲခြင်းတို့သည်။ နတ္ထိ၊ မရှိကုန်။
တေခန္ဓာ၊ ထိုသင်္ခါရဟု ရအပ်သော ခေါ်ဝေါ်ခြင်းရှိသောခန္ဓာငါးပါးတို့သည်။ အပရာပရံ၊ အဖန်တလဲလဲ။ ဥပဇ္ဇန္တိစ၊ အကြောင်းနှင့်လျော်စွာ ပဋိပန္ဓေနေလည်းနေကုန်၏။ စဝန္တိစ၊ အိုခြင်းဖြင့် နှိပ်စက်အပ်ကုန်သည်ဖြစ်၍ ပျက်လည်းပျက်ကုန်၏။
ဧတံဣဒိသံ၊ ဤသို့သဘောရှိသော။ အာဒီနဝံ၊ ဆိုအပ်ခဲ့ပြီးသောဘဝ၌ အပြစ်ကို။ ဉတွာ၊ ဉာဏ်ဖြင့်သိ၍။ ဘဝေန၊ ဆိုအပ်ပြီးသော ကိုးပါးသော ဘဝမှ။ အနတ္ထိကော၊ ငဲ့ကွက်ခြင်းကင်းသောအားဖြင့် အလိုမရှိသည်။ အမှိ၊ ဖြစ်၏။
သဗ္ဗကာမေဟိ၊ အလုံးစုံသော ကာမဂုဏ်တို့မှ။ မေမယာ၊ ငါသည်။ နိဿဋော၊ ထွက်မြောက်ပြီ။ မေမယာ၊ ငါသည်။ အာသဝက္ခယော၊ အာသဝေါတရားတို့၏ ကုန်ရာဖြစ်သော အရဟတ္ထဖိုလ်နိဗ္ဗာန်ကို။ ပတ္တောအမိ ဂတော၊ ရအပ်ပြီ။
အာယသ္မာဥတ္တရောထေရော၊ အရှင်ဥတ္တရထေရ်သည်။ ဣတ္တံဣမံပကာရံ၊ ဤသို့သော အပြားရှိသော။ ဣမံဣမာဂါထာယော၊ ဤဂါထာတို့ကို။ အဘာသိတ္ထ၊ ဆိုပြီ။ ဥထ္ထရထေရ နှစ် ဂါထာ အနက်ပြီး၏။
ဗြာဟ္မဏ၊ ပုဏ္ဏား။ ဣဒံဇီဝိတံ၊ ဤအသက်ရှည်ခြင်းသည်။ အနယေန၊ ပန်းပေခြင်းဝါပေးခြင်း စသော မသင့်သော ရှာမှီးခြင်းဖြင့်။ နဟောတိ၊ မဖြစ်။ အာဟာရောစ၊ အာဟာရကိုလည်း။ အာဟရိယမာနော၊ ဆောင်အပ်သည်ရှိသော်။ အဂ္ဂဖလညာဏံဝိယ၊ မဂ်ဉာဏ်ဖိုလ်ဉာဏ်ကဲ့သို့။ ဟဒယဿ၊ စိတ်၏။ သန္တိကော၊ ငြိမ်သက်ခြင်းကို ပြုတတ်သည်။ နဟောတိ၊ မဖြစ်။
အယံသမုဿယော၊ ဤကိုယ်သည်။ အာဟာရဋ္ဌိတိကော၊ အာဟာရကြောင့် တည်ခြင်းရှိ၏။ ဣတိဣမံကာရဏံ၊ ဤသို့သော အကြောင်းကို။ ဒိသွာ၊ ဉာဏ်ဖြင့်မြင်၍။ ဧသနံ၊ ဆွမ်းကိုရှာမှီးခြင်းသို့။ စရာမိ၊ ငါသွား၏။ ယာယံဝန္ဒနပူဇာ၊ အကြင်ရှိခိုးခြင်းပူဇော်ခြင်းသည်။ အတ္ထိ၊ ရှိ၏။
နံ၊ ထိုရှိခိုးခြင်း ပူဇော်ခြင်းကို။ ပင်္ကောတိ၊ ညွန်နှင့်တူ၏ဟူ၍။ ပဝေဒယုံ၊ ကြားကုန်၏။ ကုလေသု၊ အမျိုးတို့၌။ သုခုမံ၊ သိမ်မွေ့သော။ သလ္လံ၊ ငြောင့်နှင့်တူသော တဏှာကို။ ဒုရုဗ္ဗဟံ၊ လွန်စွာစွန့်နိုင်ခဲ၏ ဟူ၍။ ဗုဒ္ဓါဒယော၊ ဘုရားရှင်အစရှိသော သူတို့သည်။ ပဝေဒယုံ၊ ကြားကုန်၏။ သက္ကာရော၊ ငါ၏ ကိုယ်ဟု စွဲလမ်းသော သက္ကာယကို။ ကာပုရိသေန၊ ယုတ်မာသော ယောင်္ကျားသည်။ ဒုဇ္ဇတော၊ စွန့်နိုင် ခွါနိုင်ခဲ၏ ဟူ၍။ ဗုဒ္ဓါဒယော၊ ဘုရားအစရှိသော သူတို့သည်။ ပဝေဒယုံ၊ ကြားကုန်ပြီ။
အာယသ္မာပိဏ္ဍောလဘာရဒွါဇောထေရော၊ အရှင်ပိဏ္ဍောလဘာရဒွါဇ အမည်ရှိသော မထေရ်သည်။ ဣတ္ထံဣမံပကာရံ၊ ဤသို့ အပြားရှိသော။ ဣမာဂါထာယော၊ ဤဂါထာတို့ကို။ အဘာသိတ္ထ၊ ဆိုပြီ။ ပိဏ္ဍောသဘာရဒွါဇထေရနှစ် ဂါထာ အနက်ပြီး၏။
အာဝုသော၊ ငါ့ရှင်တို့။ ဃဋ္ဋယန္တော၊ သစ်တပင်မှ သစ်တပင်ကိုထုပ်၍ ယူသော အားဖြင့် ထိုသစ်ပင်ကို လှုပ်လျက်။ မုဟုံ မုဟုံ၊ မြုန့်မြုန့်။ မက္ကဋောဝိယ၊ သစ်သီးကို စားသော မျောက်ကဲ့သို့။
ဒွါရေန၊ စက္ခုစသော ဒွါရဖြင့်။ အနုပရိယေတိ၊ တပါးသော အာရုံကိုလွှတ်၍ တပါးသော အာရုံကို ယူလျက်ရှာမှီးသွားလာ၏။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ အနုပရိယေသန္တောစ၊ ထိုသို့သော အာရုံ၌ သွားလာရှာမှီးသော်လည်း။
မက္ကဋ၊ မျောက်နှင့်တူသော စိတ်။ တွံ၊ သင်သည်။ ဒါနိဣဒါနိ၊ ယခုအခါ၌။ ပဉ္စဒွါရာယံ၊ ပဉ္စဒွါရဟု ဆိုအပ်သော။ ကုဋိကာယံ၊ ကုဋိ၌။ ပသတ္တိယ၊ ထိုထိုသို့သော အာရုံ၌ သွားခြင်းမှ ပယ်၍။ တိဋ္ဌ၊ ရပ်သော။ မာဓာဝိ၊ တပါးသော အာရုံသို့ မပြေးသင့်သော။ ဟိယသ္မာ၊ အကြင်ကြောင့်။ တေ၊ သင်စိတ်အား။ ပရေ၊ ရှေးအခါ၌။ အနုပရိဝတ္တိယထာ၊ ရူပါရုံစသော ထိုထိုသို့သော အာရုံ၌ အလိုရှိတိုင်းလည်း လာသကဲ့သို့။ တေ၊ သင်၏။ စိတ္တံ၊ မျောက်နှင့်တူသော စိတ်ကို။ ပညာယ၊ မဂ်ပညာဖြင့်။ နိဂ္ဂဟိတောဝိ၊ ပိတ်အပ်သော ဒွါရရှိသော အားဖြင့် နှိပ်အပ်ပြီးသည်လည်း။ အသိ၊ ဖြစ်၏။ တသ္မာ၊ ထိုကြောင့်။ မက္ကဋ၊ မျောက်နှင့်တူသော စိတ်။ တိဋ္ဌ၊ ရပ်လော။ မာဓာဝိ၊ မပြေးလင့်လော။ တွံ၊ သင်စိတ်သည်။ ဣတော၊ ဤအတ္တဘောမှ။ ဒူရံ၊ နှစ်ခုမြောက်သော အတ္တ‌ဘောဟုဆိုအပ်သော အဝေးသို့။ နေဝဂမိဿသိ၊ သင်မသွားရလတ္တံ့။ ယာဝစရိမကစိတ္တံဧဝ၊ ပရိနိဗ္ဗန္တစိတ်တိုင်းရုံမျှသာလျှင်။ တေ၊ သင်အား။ ဂမနံ၊ သွားခြင်းသည်။ ဘဝိဿတိ၊ ဖြစ်လတ္တံ့။
ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝလ္လိယောထေရော၊ ဝလ္လိယထေရ်သည်။ ဣမာဂါထာယော၊ ဤဂါထာတို့ကို။ အဘာသိတ္ထ၊ ဆိုပြီ။ ဝလ္လိယထေရဂါထာ အနက်ပြီး၏။
အာဝုသော၊ ငါ့ရှင်တို့။ မေမယာ၊ ငါသည်။ တိဏ္ဏံတာလပတ္တာနံ၊ ထန်းပင်မှကျသော ထန်းရွက်သုံးရွက်တို့ဖြင့်။ ဂင်္ဂါတီရေ၊ ဂင်္ဂါမြစ်နား၌။ ဝသာနိပရိဟနတ္ထံ၊ မိုဃ်း၏ စွတ်ခြင်းကို တားမြစ်အံ့သောငှါ။ ကုဋိ၊ ကုဋိကို။ ကတာ၊ ပြုအပ်ပြီ။
မေမယှံ၊ ငါ၏။ ပတ္တောစ၊ သပိတ်သည်လည်း။ ဆဝသိတ္တောဝဆဝသိတ္တောဣဝ၊ သေသော သူ၏ ဥက္ခောင်းခွန်နှင့်တူ၏။ မေ၊ ငါ၏။ စီဝရဉ္စ၊ သင်္ကန်းသည်လည်း။ ပံသုကူလံ၊ ခရီးကြားသုသာန် စသည် ၌ စွန့်အပ်သော မြေမှုန့်အလိမ်းလိမ်းကပ်သော ပုဆိုးသည်သာလျှင်တည်း။
ဒွိန္နံအန္တရဝဿာနံ၊ ရဟန်းပြုသော နှစ်မှ အရဟတ္ထဖိုလ်သို့ရောက်သော ဤနှစ်နှစ်အတွင်းတို့၌။ ဧကာဝါစာ၊ နှမမသင့်ဟု နို့ရည်ကို ပယ်သော စကားတခွန်းမျှကိုသာလျှင်။ မေမယာ၊ ငါသည်။ ဘာသိတာ၊ ဆိုဘူး၏။
တတ္ထ၊ ထိုနှစ်နှစ်အတွင်း၌။ အညေ၊ တပါးသော သူတို့ကို။ ဝစီကေဒေါ၊ နှုတ်မြွက်ဘူးသည်။ နအဟောသိ၊ မဖြစ်စဘူး။ တတိယေတတိယဿ၊ သုံးခုမြောက်သ‌ော ။ ဝသ မှိဝဿဿ၊ နှစ်၏။ အန္တရအန္တရေ၊ အတွင်း၌။ မေမယာ၊ ငါသည်။ တမောခန္ဓော၊ ကြီးစွာသော အဝိဇ္ဇာတည်းဟူသော အမိုက်တိုက်ကို။ ပဒါလိတော၊ အရဟတ္တမဂ်ဉာဏ်ဖြင့် ဖြတ်အပ်ပြီ။
ဣတိ၊ ဤသို့။ ဂင်္ဂါတိရိယောထေရော၊ ဂင်္ဂါတိရိယထေရ်သည်။ ဣမာဂါထာယော၊ ဤနှစ်ဂါထာတို့ကို။ အဘာသိတ္ထ၊ ဆိုပြီ။ ဂင်္ဂါတိရိယထေရဂါထာ အနက်ပြီး၏။
အာဝုသော၊ ငါ့ရှင်တို့။ ယော၊ အကြင်သူသည်။ တေဝိဇ္ဇော၊ ဝိဇ္ဇာသုံးပါးနှင့် ပြည့်စုံသည်။ အနာသဝေါ၊ ကင်းပြီးသော အာသဝေါရှိသည်။ စေဟောတိအပိ၊ အယ်၍ ဖြစ်မူလည်း ဖြစ်အံ့။ တံ၊ ထိုသူကို။ မစ္စု၊ သေမင်းသည်။ သာယိ၊ ဘဝသစ်ကို ယူခြင်းမရှိသည်ဖြစ်၍ သေခြင်းမှ ကင်းသောအားဖြင့် စွန့်ရ၏။
ဧဝံသန္တေပိ၊ ဤသို့ သေခြင်းမရှိငြားသော်လည်း။ နံ၊ ထိုမိမိအကျိုးကို အစဉ်အတိုင်း ရောက်၍တည်သော မြတ်သော ယောင်္ကျားကို။ အပ္ပညာတောတိ၊ လာဘ်၏ မရှိသော အားဖြင့် မထင်ရှားသော သူဟူ၍။ ဗာလာ၊ ပညာနည်းကုန်သည်ဖြစ်၍ မိုက်သော ပုဂ္ဂိုလ်တို့သည်။ အဇာနတာ၊ ထိုအရှင်မြတ်တို့ဂုဏ်ကို မသိသဖြင့်။ အဝဇာနန္တိ၊ မထီမဲ့မြင် ပြုကုန်၏။
ယောစာပုဂ္ဂလော၊ အကြင်ပုဂ္ဂိုလ်သည်လည်း။ အန္နပါနဿ၊ ထမင်းအဖျော်ကို။ လာဘီ၊ ရခြင်းရှိသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
ဝေ၊ စင်စစ်။ ပါပဓမ္မော၊ ယုတ်မာသော သဘောရှိသည်။ အသိ၊ ဖြစ်၏။ သောပုဂ္ဂလော၊ ထိုပုဂ္ဂိုလ်ကို။ နေသံ၊ ထိုလာဘ်ကို အလေးပြုကုန်သော သူမိုက်တို့သည်။ သက္ကတော၊ အရိုအသေအလေးအမြတ် ပြုအပ်သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
ဣတိ၊ ဤသို့။ အဇိတောထေရော၊ အဇိတထေရ်သည်။ ဣမာဂါထာယော၊ ဤဂါထာတို့ကို။ အဘာသိတ္ထ၊ ဆိုပြီ။ အဇိဘထေရဂါထာ အနက်ပြီး၏။
အာဝုသော၊ ငါ့ရှင်တို့။ ယဒါယသ္မိံ ကာလေ၊ အကြင်အခါ၌။ ဘာသမာနဿ၊ ဟောတော်မူသော။ သတ္ထုနော၊ မြတ်စွာဘုရား၏။ ဓမ္မံ၊ သစ္စာလေးပါးတရားကို။ အဟံ၊ ငါသည်။ အသောသိံ၊ သောတဒွါရကို အစဉ်မှီးသဖြင့် ဆောင်ရမှတ်ရပြီ။
အပရာဇိတေ၊ ငါးပါးသော မာရ်တို့သည်မအောင်နိုင်ထသော။ သတ္ထဝါဟေ၊ ဝေနေယျ သတ္တဝါတို့ကို ဇာတိကန္တာရစသော ခရီးခဲမှ ထုတ်ဆောင်ကယ်တင်တော်မူတတ်သောကြောင့် လှည်းမှူးသဘွယ်လည်း ဖြစ်တော်မူထသော။ မဟာဝီရေ၊ ကြီးသော လုံ့လရှိတော်မူထသော။ သဗ္ဗညုမှိ၊ ခပ်သိမ်းသော တရားကိုသိတော်မူသော မြတ်စွာဘုရား၌။ ကင်္ခံ၊ ဘုရားဟုတ်သ‌လော မဟုတ်သလောဟု ယုံမှားခြင်းကို။ နအဘိဇာနာမိ၊ မသိစဘူး။
မဂ္ဂေ၊ အရိယာမဂ်၌လည်းကောင်း။ ပဋိပဒါယံဝါ၊ ထိုမဂ်ကိုရခြင်းအကြောင်းဖြစ်သော သီလစသောအကျင့်၌လည်းကောင်း။ ကင်္ခါ၊ ဝဋ်ဆင်းရဲမှ ထွက်မြောက်ကြောင်း ဟုတ်ပါ၏လော မဟုတ်လောဟု ယုံမှားခြင်းသည်။ မယှံ၊ ငါ့အား။ နဝိဇ္ဇတိ၊ မရှိ။
ဣတိ၊ ဤသို့။ မေဠဇိနောထေရော၊ မေဠဇိနထေရသည်။ ဣမံဂါထံ၊ ဤနှစ်ဂါထာကို။ အဘာသိတ္ထ၊ ဆိုပြီ။ မေဠဇိနထေရဂါထာ အနက်ပြီး၏။
အာဝုသော၊ ငါ့ရှင်တို့။ ဒုစ္ဆန္နံ၊ မကောင်းသဖြင့် မိုးအပ်သော။ အဂါရံ၊ အပေါက်ရှိသော အိမ်ကို။ ဝုဋ္ဌိ၊ ရွာသော မိုဃ်းသည်။ သမတိဝိဇ္ဈတိယထာ၊ စွန်သော အားဖြင့် ထိုးသကဲ့သို့။
ဧဝံတထာ၊ ထိုအတူ။ အဘာဝိတံ၊ သမထဝိပဿနာမှ ကင်းသည်ဖြစ်၍ မပွါးစေအပ်သော။ စိတ္တံ၊ စိတ်ကို။ ရာဂေါ၊ ရာဂသည်။ သမတိဝိဇ္ဈတိ၊ ထိုး၏။
သုစ္ဆန္နံ၊ ကောင်းစွာမိုးအပ်သော။ အဂါရံ၊ အပေါက်အစရှိသည်တို့မှ ကင်းသော အိမ်ကို။ ဝိဋ္ဌိ၊ ရွာသော မိုးသည်။ နသမတိဝိဇ္ဈတိယထာ၊ မစွတ်သော အားဖြင့် မထိုးသကဲ့သို့။
ဧဝံတထာ၊ ထိုအတူ။ သုဘာဝိတံ၊ သမထဝိပဿနာဘာဝနာဖြင့် ပွါးစေအပ်သော။ စိတ္တံ၊ စိတ်ကို။ ရာဂေါ၊ ရာဂတည်းဟူသော မိုဃ်းသည်။ နသမတိဝိဇ္ဈတိ၊ မစွတ်မထိုး။
ဣတိ၊ ဤသို့။ ရာဓောထေရော၊ ရာဓထေရ်သည်။ ဣမံဂါထံ၊ ဤနှစ်ဂါထာ ကို။ အဘာသိတ္ထ၊ ဆိုပြီ။ ရာဓထေရဂါထာ ပြီး၏။
အာဝုသော၊ ငါ့ရှင်တို့။ မယှံ၊ င့ါအား။ ဇာတိ၊ ဖြစ်ခြင်းဟု ဆိုအပ်သော ဘဝသည်။ ခီဏာ၊ ကုန်ပြီ။ ဇိနသာသနံ၊ မြတ်စွာဘုရားအဆုံးအမတော်ဖြစ်သော မဂ်ဟူသော သီတင်းသုံးခြင်းကို။ ဝုသိတံ၊ သုံးအပ်ပြီ။
ဇာလသင်္ခါတော၊ ကွန်ယက်နှင့်တူသော ဇာလဟုရအပ်သော အမည်ရှိသော ဒိဋ္ဌိအဝိဇ္ဇာကို။ ပဟီနော၊ မဂ်ဖြင့် ပယ်အပ်ပြီ။ ဘဝနေတ္တိ၊ ကာမရာဂစသော ဘဝကိုဆောင်တတ်သော ဘဝနေတ္တိဟု သမုတ်အပ်သော တဏှာကို။ သမုဟတာ၊ မဂ်ဖြင့် အကြွင်းမဲ့နှုတ်အပ်ပြီ။
ယဿ၊ အကြင်အရဟတ္ထဖိုလ်၏။ အတ္ထာယ၊ အကျိုးငှါ။ အဂါရသ္မာ၊ အိမ်ရာထောင်သော လူတို့ဘောင်မှ။ အနဂါရိယံ၊ အိမ်ရာမထောင်သော ရဟန်းတို့‌ဘောင်၌။ မယာ၊ ငါသည်။ ပဗ္ဗဇိတော၊ ရဟန်းပြုအပ်ပြီ။
မေမယာ၊ ငါသည်။ သောအတ္ထော၊ ထိုအရဟတ္ထဖိုလ်နိဗ္ဗာန်ဟူသော အကျိုးကို။ အနုပ္ပတ္တော၊ အစဉ်အတိုင်းရအပ်ပြီ။ သဗ္ဗသံယောဇနက္ခယော၊ အလုံးစြုံသော သံယောဇဉ်တို့သည် လည်းကုန်ပြီ။
ဣတိ၊ ဤသို့။ သုရာဓောထေရော၊ သုရာဓထေရ်သည်။ ဣမံဂါထံ၊ ဤနှစ်ဂါထာကို။ အဘာသိတ္ထ၊ ဆိုပြီ။ သုရာဓထေရဂါထာ အနက်ပြီး၏။
အာဝုသော၊ ငါ့ရှင်တို့။ ယေမုနယော၊ အကြင်မကောင်းမှုကို ပူပန်စေတတ်သောအကျင့်ရှိကနု်သော စောင့်အပ်သော ဣန္ဒြေရှိကုန်သော ရဟန်းတို့သည်။ ဣတ္ထီသု၊ မိန်းမဟူသော အာရုံအကြောင်းတို့၌။ နဗဇ္ဈရေ၊ ရာဂစသော နှောင်ဖွဲ့ခြင်းဖြင့် မဖွဲ့ကုန်။ တေမုနယော၊ ထိုရဟန်းတို့သည်။ သုခံ၊ ချမ်းသာစွာ။ သုပန္တိဝိဟရန္တိ၊ နေရကုန်၏။
ဝေဧကံသေန၊ စင်စစ်အားဖြင့်။ သဒါ၊ အခါခပ်သိမ်းသော ကာလပတ်လုံး။ ရက္ခိတဗ္ဗာသု၊ စောင့်အပ်ကုန်သော။ ယာသု၊ အကြင်မိန်းမဟူသော အာရုံအကြောင်းတိ့၌။ သစ္စံသစ္စဝစနံ၊ မှန်သော စကားကို။ သုဒုလ္လဘံ၊ ရခြင်းငှါ တတ်နိုင်ခဲ၏။
အမ္ဘော၊ အိုအချင်းတို့။ တေကာမေ၊ ထိုကာမတရားတို့ကို။ ဝဓံဝဓာယ၊ အရိယာမဂ်ဖြင့် ပယ်ခြင်းအကျိုးငှါ။ စရိမှ၊ မဂ်ဟူသော မြတ်သောအကျင့်ကို ကျင့်ကုန်ပြီ။
ဒါနိ ဣဒါနိ၊ ယခုအခါ၌။ မယံ၊ ငါတို့သည်။ တေသံကာမာနံ၊ ထိုကာမဂုဏ်တို့ကို။ ပဟီနတ္တာ၊ ပယ်အပ်ပြီးသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ အဏဏာ၊ ကိလေသာတည်းဟူသော မြူမှ ကင်းကုန်ပြီ။ ယတ္ထ၊ အကြင်နိဗ္ဗာန်ဟူသော အရပ်သို့။ ဂန္တွာ၊ မဂ်ဟူသော ခရီးအစွမ်းဖြင့် ရောက်၍။ နသောစတိ၊ မစိုးရိမ်ရ။ ဒါနိဣဒါနိ၊ ယခုအခါ၌။ နိဗ္ဗာနံ၊ အနုပါဒိသေသနိဗ္ဗာနဓာတ်သို့။ ဂစ္ဆာမ၊ ရောက်ကုန်အံ့။
ဣတိ၊ ဤသို့။ ဣမာဒွေဂါထာယော၊ ဤနှစ်ဂါထာတို့ကို။ ဂေါတမတ္ထေရော၊ ဂေါတမထေရ်သည်။ အဘာသိတ္ထ၊ ဆိုပြီ။ ဂေါတမထေရဂါထာ အနက်ပြီး၏။
သောတု တကောပုဂ္ဂလော၊ ကြင်မိမိကိုယ်ကို အံ့ဘွယ်သရဲဖြစ်အောင် ပြုတတ်သော ပုဂ္ဂိုလ်သည်။ ပုဗ္ဗေပဋ္ဌမမေဝ၊ အံ့ဘွယ်သရဲဖြစ်သော အသက်မွေးခြင်းဖြင့် လူအပေါင်းကို လှည့်စားလျက် ယုတ်မာသောအလိုရမက်စသော ပါပဓမ္မတို့ဖြင့် ရှေးဦးစွာသာလျှင်။ အတ္တာနံ၊ မိမိကိုယ်ကို။ ဟနတိ၊ ကုသိုလ်အစုကို ဖျက်ဆီးသော အားဖြင့် သတ်၏။
သောကုဟကပုဂ္ဂလော၊ ထိုမိမိကိုယ်ကို အံ့ဘွယ်သရဲရှိအောင် ပြုတတ်သော ပုဂ္ဂိုလ်သည်။ ပစ္ဆာ၊ နောက်ဒါယကာတို့က သီလကို ချစ်သော ရဟန်းအရိယာပေတည်းဟူ၍ လှူဒါန်းသော အခါ၌။ ပရံ၊ သူတပါးကို။ ဟနတိ၊ အကျိုးမများခြင်းစသော အားဖြင့် ပစ္စည်းကို ဖျက်ဆီး၏။ သောကုဟကော၊ ထိုနှစ်ပါးလုံးကို ဖျက်ဆီးတတ်သော ကုဟကပုဂ္ဂိုလ်သည်။ အတ္တာနံ၊ မိမိကိုယ်ကို။ သုဟတံ၊ ကောင်းစွာသတ်သည်ကို ပြု၍။ ဟန္တိဝိနာသေတိ၊ ဖျက်ဆီး၏။ ယထာကိံ၊ အဘယ်ကဲ့သို့နည်းဟူမူကား။ ဝိတံသေနေဝ၊ ငှက်တိမ်ညှင်းသည်သာလျှင်။ ပက္ခိမာ၊ အတောင်ရှိသော ငှက်အပေါင်းကို။ ဝဉ္စေတွာ၊ လှည့်စား၍။ ဟနတိယထာ၊ သတ်သကဲ့သို့။ အတ္တာနံပိ၊ မိမိကိုယ်ကိုလည်း။ ဟနတိ၊ ဤပစ္စုပ္ပန်ဘဝ၌ သတ်၏။ သမ္ပရာယေပိ၊ တမလွန်ဘဝ၌လည်း။ ဟနတိ၊ အပါယ်လေးပါးသို့လားကြောင်းဖြစ်သော ကိလေသာသည် သတ်၏။
ဗဟိဝဏ္ဏော၊ ဣရိယာပုလ်ကို ပြုပြင်ခြင်းစသော အပ၌ ဖြစ်သော ပုဏ္ဏား အသွင်မျှဖြင့်။ ဗြာဟ္မဏော၊ ပုဏ္ဏားသည်။ နဟောတိ၊ မဖြစ်။ ဟိယသ္မာ၊ အကြင့်ကြောင့်။ အန္တောဝဏ္ဏောအန္တောဝဏ္ဏေန၊ အတွင်း၌ သီလ သမာဓိစသော ပုဏ္ဏားအသွင်နှင့် ပြည့်စုံခြင်းဖြင့်။ ဗြာဟ္မဏော၊ ပုဏ္ဏားမည်သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
ယသ္မိံ၊ အကြင်ပုဂ္ဂိုလ်၌။ ပါပါနိ၊ ယုတ်မာကုန်သော။ ကမ္မာနိ၊ အမှုတို့သည်။ သံဝိဇ္ဇန္တိ၊ ရှိကုန်၏။ သုဇမ္ပတိ၊ သုဇာတာ၏ ခင်ပွန်းဖြစ်သော သိကြားမင်း။ သောပုဂ္ဂလော၊ ထိုပုဂ္ဂိုလ်ကို။ ဝေဧကံသေန၊ စင်စစ်သဖြင့်။ ကဏှောနိဟီနာ ပုဂ္ဂလော၊ အလွန်ယုတ်သော ပုဂ္ဂိုလ်မည်၏ ဟူ၍။ ဇာနာတိ၊ ကိလေလော။
ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝသဘောထေရော၊ ဝသဘထေရ်သည်။ ဣမာဒွေဂါထာယော၊ ဤနှစ်ဂါထာတို့ကို။ အဘာသိတ္ထ၊ ဆိုပြီ။ ဝသဘထေရဂါထာ အနက်ပြီး၏။
ပဌမော၊ ရှေးဦးစွာသော။ ဝဂ္ဂေါ၊ ဝဂ်သည်။ နိဋ္ဌိတော၊ ပြီးခြင်းသို့ရောက်ပြီ။
တတြ၊ ထိုပဌမဝဂ်၌။ ဥဒါနံ၊ ဥဒါန်းကား။
ဥတ္တရောစေဝ၊ ဥတ္တရထေရ်လည်းကောင်း။ ပိဏ္ဍောလော၊ ပိဏ္ဍောလထေရ်လည်းကောင်း။ ဝလ္လိယော၊ ဝလ္လိယထေရ်လည်းကောင်း။ တိရိယောဣတိ၊ တိရိယထေရ်လည်းကောင်း။
အဇိတော၊ အဇိတထေရ်လည်းကောင်း။ မေဠဇိနော၊ မေဠဇိနထေရ်လည်းကောင်း။ ရာဓော၊ ရာဓထေရ်လည်းကောင်း။ သုရာဓော၊ သုရာဓထေရ်လည်းကောင်း။ ဂေါတမောပိစ၊ ဂေါတမထေရ်လည်းကောင်း။
ဝသဘေန၊ တသဘထေရ်နှင့်။ သဟ၊ တကွ။ မဟိဒ္ဓိကာ၊ ကြီးသော တန်ခိုးရှိကုန်သော။ ဣမေဒသထေရာ၊ ဤတကျိပ်သော မထေရ်တို့သည်။ ‌ဟောန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။ ပဌမဝဂ်ပြီး၏။
သုဿုသာ၊ ဆရာထံ၌ ကောင်းစွာသင်ခြင်းနာခြင်းရှိသောသူသည်။ သုဘဝဍ္ဎနိ၊ သုဘပွါးခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ သုတံ၊ အကြားအမြင်သည်။ ပညာယ၊ ပညာကို။ ဝဍ္ဎနံ၊ ပွါးစေတတ်၏။
ပညာယ၊ ပညာဖြင့်။ အတ္ထံ၊ အနက်ကို။ ဇာနာတိ၊ သိ၏။ ဉာတော၊ သိအပ်သော။ အတ္ထော၊ အနက်သည်။ သုခါဝဟော၊ ချမ်းသာကို ဆောင်တတ်သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
ပန္တာနိသေနသနာနိ၊ ဆိတ်ငြိမ်ရာဖြစ်သော ကျောင်းတို့ကို ။ သေဝေထ၊ မှီဝဲရာ၏။ သံယောဇနဝိပ္ပမောက္ခ၊ သံယောဇဉ်တရားတို့မှ လွတ်ကြောင်းဖြစ်သော မဂ်ကို ပွါးစေခြင်းကိုလည်း။ စရေယျပဋိပဇ္ဇေယျ၊ ကျင့်ရာ၏။ ကတ္ထတေသု ပန္တသေနာသနေသု၊ ထိုဆိတ်ငြိမ်သော ကျောင်းတို့၌။ ယတာလဒ္ဓေသု၊ အကြင်အခြင်းဖြင့် ရအပ်ကုန်သော။ အဓိကုသလေသုဓမ္မေသု၊ အလွန်သောကုသိုလ်တရားတို့၌။ သစေစရတိ၊ အကယ်၍ ကျင့်သည်ဖြစ်အံ့။
ဧဝံပိ၊ ဤသို့ကျင့်သော်လည်း။ ဝိသေသဿ၊ ရအပ်သော တရားအထူးကို။ အလာဘတော၊ မရသေးသောကြောင့်။ ရတိံ၊ မွေ့လျော်ခြင်းကို။ နဓိဂစ္ဆေယျ၊ မရရာ။ သံဃောဘိက္ခုသမူဟေ၊ ရဟန်းအပေါင်း၌။ ရက္ခိတတ္တော၊ ကမ္မဋ္ဌာန်းတည်းဟူသောခရီးဖြင့် စောင့်ရှောက်အပ်သော စိတ်ရှိသည်ဖြစ်၍။ သတိမာ၊ ခြောက်ပါးသော ဒွါရတို့၌ သတိဟူသော အစောင့်အရှောက်ဖြင့်ထင်သောသတိရှိသည်ဖြစ်၍။ ဝသေဝသေယျ၊ နေရာ၏။
ဣတိ၊ ဤသို့။ မဟာစုန္ဒောထေရော၊ မဟာစုန္ဒထေရ်သည်။ ဣမာဒွေဂါထာယော၊ ဤနှစ်ဂါထာတို့ကို။ အဘာသိတ္ထ၊ ဆိုပြီ။ မဟာစုန္ဒထေရဂါထာ အနှစ်ဂါထာ အနက်ပြီး၏။
အာဝုသော၊ ငါ့ရှင်တို့။ ယေဇနာ၊ အကြင်လူတို့သည်။ ဝေစမိဿေန၊ ကြိုးပိုင်းဖြင့် ဥက္ခောင်းစသည်၌ ရစ်အပ်သော။ နာနတ္ထေန၊ အထူးထူးအပြားပြားသော သတ်ခြင်းလက်ခြေဖြတ်ခြင်းအစရှိသော။ ကမ္မုနာစ၊ ပရူပဃာတကကံဖြင့်လည်း။ ပရုသပတ္ထမာဇနာ၊ ကြိမ်းကြုတ်သော လုံ့လဖြင့် ပြုအပ်သော အမှုရှိကုန်သော သူတို့သည်။ သန္တိ၊ ရှိကုန်၏။
တေ၊ ထိုလူတို့သည်။ မနုဿေ၊ လူမှတပါးသော သတ္တဝါတို့ကို။ ဥပရုဒ္ဓန္တိဝိဟေဋ္ဌေန္တိ၊ ညှဉ်းဆဲကုန်၏။ တေပိ၊ ထိုဆိုအပ်ပြီးသော အပြားရှိသော ပုဂ္ဂိုလ်တို့သည်လည်း။ ယာဟိကမ္မကရဏာဟိ၊ အကြင်လက်ဖြတ်ခြင်း ခြေဖြတ်ခြင်းစသောကမ္မကရဏတို့ဖြင့် ။ အညေ၊ တပါးသော သူတို့ကို။ ဗာဓိံသု၊ နှိပ်စက်ကုန်၏။
တတ္ထေဝတေသုဧဝကမ္မရဏေသု၊ ထိုဆိုအပ်ခဲ့ပြီးသော ကမ္မကရဏတို့၌သာလျှင်။ သယမ္ပိ၊ မိမိတို့သည်လည်း။ ကိရန္တိအနုဘဝန္တိ၊ ထိုသို့သဘောရှိသော လက်ခြေဖြတ်ခြင်း စသော ဆင်းရဲကိုခံရကုန်၏။
ဟိကသ္မာ၊ အဘယ်ကြောင့်နည်းဟူမူကား။ ကမ္မံပန၊ ဆည်းဘူးအပ်သော ကံသည်ကား။ ဝိပါကံ၊ အကျိုးကို။ အဒတွာ၊ မပေးမူ၍။ မုတ္တော၊ လွတ်ခြင်းသည်။ နအဿနဘဝေယျ၊ မဖြစ်ရာ။ အဝသေသပစ္စယသမဝါယေ၊ ကြွင်းသော အကြောင်း၏ညီညွတ်ခြင်းသည်။ သတိ၊ ရှိသော်။ ဝိပစ္စတေဝ၊ အကျိုးပေးလိမ့်သည်သာလျှင်တည်း။
ယောနရော၊ အကြင်သူသည်။ ကလျာဏံ၊ ကောင်းသော။ ယံကမ္မံဝါ၊ အကြင်ကံကိုလည်းကောင်း။ ယဒိ၊ ထိုမြို့။ ပါပကံအကုသလံ၊ အကုသိုလ်ဖြစ်သော။ ယံကမ္မံဝါ၊ အကြင်ကံကိုလည်းကောင်း။ ကရောတိ၊ ပြု၏။ တဿ ပုဂ္ဂလဿ၊ ထိုပုဂ္ဂိုလ်အား။ တဿေဝ၊ ထိုကံ၏ အကျိုးကိုသာလျှင်။ ကဏှနတော၊ ယူခြင်းကြောင့်။ တေနတေနကမ္မေန၊ ထိုထိုသို့သော ကံသည်။ ဒါတဗ္ဗဝိပါကဿ၊ ပေးအပ်သော အကျိုး၏။ ဒါယာ‌ဒေါ၊ အမွေခံသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ယံယံကမ္မံ၊ အကြင်အကြင်သို့သော အကျိုးကို ပေးခြင်းငှါ စွမ်းနိုင်သော ကံသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ တထာ၊ ထိုအခြင်းအရာဖြင့်။ ပကုဗ္ဗတိဥပစိနောတိ၊ ဆည်းဘူး၏။ တဿတဿေဝကမ္မဿ၊ ထိုထိုကံ၏ သာလျှင်။ ဒါယာဒေါ၊ အမွေခံသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
ဣတိ၊ ဤသို့။ ဇောတိဒါသတ္ထေရော၊ ဇောတိဒါသထေရ်သည်။ ဣမာဂါထာယော၊ ဤနှစ်ဂါထာတို့ကို။ အဘာသိတ္ထ၊ ဆိုပြီ။ ဇောတိဒါသထေရနှစ်ဂါထာ အနက်ပြီး၏။
အာဝုသော၊ ငါ့ရှင်တို့။ အစ္စဟန္တိ၊ လျှင်စွာကုန်လွယ်ပျက်လွယ်ကုန်၏။ အဟောရတ္တော၊ နေ့ညဉ့်တို့ပတ်လုံး။ ဇီဝိတံ၊ အသက်သည်။ ဥပရုဇ္ဈတိ၊ ခဏနှင့် လျှင်စွာချုပ်၏။
ပစ္စာနံ၊ သတ္တဝါတို့၏။ အာယု၊ အသက်သည်။ ခီယတိ၊ လျှင်စွာလျှင်စွာ ချုပ်၏။ ကိံဝိယ၊ အဘယ်ကဲ့သို့ နည်းဟူမူကား။ ကုနဒီနံ၊ တောင်ထက်မှ စီးသော မြစ်ငယ်စသည်တို့၏။ ဩဒကံ၊ ရေသည်။ စိရံ၊ ကြာမြင့်စွာ။ နတိဋ္ဌတိ၊ မတည်။ ဝိဂစ္ဆတိယထာ၊ လာကာမျှနှင့် ပင်ကင်းခြင်းသို့ရောက်သကဲ့သို့။ ဧဝံတထာ၊ ထို့အတူ။ သတ္တာနံ၊ သတ္တာဝါတို့၏။ အာယု၊ အသက်သည်။ ခိယတိ၊ လျှင်စွာ ကုန်ခြင်းသို့ ရောက််တတ်၏။
ဗာလော၊ သူမိုက်သည်။ ပါပါနိ၊ မကောင်းကုန်သော။ ယာနိကမ္မာနိ၊ အကြင်ကံတို့ကို။ ကရံကရောန္တော၊ ပြုသည်ရှိသော်။ အဘနဗုဇ္ဈတိ၊ ဤသို့ သဘောရှိသော ကံကား ဤမည်သော ဆင်းရဲသော အကျိုးကို ပေး၏ ဟု မသိသည်ဖြစ်အံ့။ ဧဝံပိ၊ ဤသို့မသိသော်လည်း။ ဂစ္ဆာ၊ နောက်၌။ အဿဗာလဿ၊ ထိုငရဲစသည်၌ဖြစ်သော လူမိုက်အား။ ကဋုကံ၊ အလိုမရှိအပ်သော ဆင်းရဲသော အကျိုးသည်သာလျှင်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
ဟိယသ္မာ၊ အကြင့်ကြောင့်။ အဿကမ္မဿ၊ ထိုမကောင်းသော ကံ၏။ ပါပကော၊ ယုတ်မာစွာသော။ ဝိပါကော၊ ငရဲစသည်၌ဖြစ်ခြင်းစသော မကောင်းစွာသော အလိုမရှိအပ်သော အကျိုးသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
ဣတိ၊ ဤသို့။ ဟေရညိကာနိထေရော၊ ‌ဟေရညိကာနိထေရ်သည်။ ဣမာဂါထာယော၊ ဤဂါထာတို့ကို။ အဘာသိတ္ထ၊ ဆိုပြီ။ ဟေရညိကာနိထေရဂါထာ အနက်ပြီး၏။
အာဝုသော၊ ငါ့ရှင်တို့။ မဟဏ္ဏဝေ၊ သမုဒ္ဒရာ၌။ ပရိတ္တံ၊ ငယ်သော။ ဒါရုံ၊ လှေသစ်ကို။ အာရုယှ၊ တက်စီး၍။ သီဒေသီဒေယျယထာ၊ နစ်မြှုပ်ရာသကဲ့သို့။
ဧဝံတထာ၊ ထိုအတူ။ ကုသီတံ၊ ပျင်းရိသော သူကို။ အာဂမ္မ၊ စွဲ၍။ သာဓုဇီဝိပိ၊ ကောင်းစွာအားထုတ်သော အမျိုးသားသည်လည်း။ ဟိယသ္မာ၊ အကြင်ကြောင့်။ သီဒတိ၊ သံသရာ၌နှစ်၏။
တသ္မာ၊ ထိုကြောင့်။ ကုသီတံ၊ ပျင်းရိသော။ ဟီနဝီရိယံ၊ ယုတ်သော လုံ့လရှိသော။ တံပုဂ္ဂလံ၊ ထိုပုဂ္ဂိုလ်ကို။ ပရိဝဇ္ဇေယျ၊ ဝေးစွာကြဉ်ရှောင်ရာ၏။
ပဝိဝိတ္ထေဟိ၊ ဆိတ်ငြိမ်ရာအရပ်သို့ ကပ်ကုန်ထသော။ ပဟိတတ္တေတိ၊ ကိုယ်အသက်ကို မငဲ့မူ၍ နိဗ္ဗာန်သို့ စေလွှတ်အပ်သော စိတ်ရှိကုန်ထသော။ ဈာယိဘိ၊ အာရမ္မဏူပနိဇ္ဈာနဈာန်လက္ခဏူပနိဇ္ဈာနံ ဈာန်ဖြင့် ဝင်စားခြင်းရှိကုန်ထသော။
နိစ္စံ၊ အမြဲ။ အာရဒ္ဓဝီရိယေဟိ၊ ချီးမြှောက်အပ်သော လုံ့လဖြင့် အားထုတ်ခြင်းရှိကုန်ထသော။ ပဏ္ဍိတေဟိ၊ လောကီလောကုတ္တရာပညာနှင့် ပြည့်စုံကုန်ထသော။ အရိယေဟိ၊ မြတ်သောသူတော်ကောင်းတို့နှင့်။ သဟ၊ တကွ။ အာဝသေအာဝသယျေ၊ ပေါင်းဖေါ်ရာ၏။
ဣတိ၊ ဤသို့။ သောမမိတ္တောထေရော၊ သောမမိတ္တထေရ်သည်။ ဣမာဂါထာယော၊ ဤဂါထာတို့ကို။ အဘာသိတ္ထ၊ ဆိုပြီ။ သောမမိတ္တထေရဂါထာ အနက်ပြီး၏။
ဇနော၊ မိုက်စွာသော သူသည်။ ဇနမှိ၊ တပါးသော သူ၌။ သမ္ဗန္ဓော၊ ဤသူကား ငါ့သား ဤသူကား င့ါအမိစသော တဏှာနှောင်ဖွဲ့ခြင်းဖွဲ့၏။ ဇနမေဝ၊ ဤသူကား င့ါသား ဤသူကား င့ါသ္မီးစသည်ဖြင့် တပါးသော သူကိုသာလျှင်။ အညောဇနော၊ တပါးသော မိဘစသော သူသည်။ အဿိတော၊ တဏှာဟူသော ကပ်ငြိခြင်းဖြင့် သိမ်းဆည်း၍တည်၏။
ဇနေန၊ တပါးသော သူသည်။ ဇနော၊ တပါးသော သူကို။ ဗာဓိယတိ၊ ‌ဒေါသအစွမ်းဖြင့် နှိပ်စက်၏။ ဇနော၊ တယောက်သော သူသည်။ ဇနံ၊ တယောက်သော သူကို။ ဗာဓေတိစ၊ ငါ၏ အသက်၌ နှိပ်သော အစွမ်းဖြင့် ပြစ်ချ၏ ဟူ၍။ အဇာနန္တော၊ မသိသည်ဖြစ်၍။ ဗာဓေတိစ၊ တဖန်ပြန်၍ နှိပ်စက်၏။
တဿအညဇနဿ၊ ထိုတပါးသော သူအား။ ဇနေန၊ တပါးသောသူသည်။ ဗာဓိတေန၊ ပုတ်ခတ်သဖြင့်။ ကောအတ္တော၊ အဘယ်အကျိုးရှိပါသနည်း။ ဇနေန၊ ဖြစ်စေတတ်သော အမိအဘဖြစ်သောသူသည်။ ဇနိတေနဝါ၊ ဖြစ်စေအပ်သော သားသ္မီးဖြင့်လည်း။ ကော အတ္ထော၊ အဘယ်အကျိုးရှိအံ့နည်း။
ဇနံ၊ သားသ္မီးစသော သူကို။ ဩဟာသ၊ စွန့်၍။ ဂစ္ဆန္တံ၊ သွားသည်ရှိသော်။ ဗဟုံ၊ များစွာသော။ ဇနံ၊ သားသမီးစသော သူအပေါင်းကို။ ဗာဓယိဝွာ၊ နှိပ်စက်၍။ ဋ္ဌိတံ၊ တည်၏။
ဣတိ၊ ဤသို့။ သဗ္ဗမိတ္တောထေရော၊ သဗ္ဗမိတ္တထေရ်သည်။ ဣမာဂါထာယော၊ ဤဂါထာတို့ကို။ အဘာသိတ္ထ၊ ဆိုပြီ။ သဗ္ဗမိတ္တထေရဂါထာ အနက်ပြီး၏။
ကာဠီ၊ ကာဠီအမည်ရှိသော။ ဣတ္ထီ၊ မိန်းမကား။ ဗြဟတိ၊ အလုံးအရပ်နှင့် ပြည့်စုံသော ကိုယ်ရှိ၏။ ဓင်္ကရူပါ၊ ကျီးနှင့်တူသော မည်းနက်သော ကိုယ်အဆင်းရှိ၏။ ဧသာဣတ္ထီ၊ ထိုမိန်းမသည်။ မတသရိရဿ၊ သေသောအကောင်၏။ သတ္တိံစ၊ လှံရိုးနှင့် တူသော လင်္ကျာပုဆစ်ဒူးကိုလည်း။ ဘေတွာ၊ ဖျက်ဆီး၍။ အပရဉ္စ၊ တပါးလည်းဖြစ်သော။ ဗာဟုဉ္စ၊ လက်ဝဲလက်မောင်းရိုးကိုလည်း။
ဘေတွာ၊ ဖျက်ဆီး၍။ သီသဉ္စ၊ အသေကောင်၏ ဥခေါင်းကိုလည်း။ ဘေတွာ၊ ဖျက်ဆီး၍။ ဘိနတ္တာဧဝ၊ ပျက်သောကြောင့်သာလျှင်။ ဒမိသာလကံဝ၊ ကျောက်ခဲလှံတံတို့ဖြင့် ခွဲအပ်သည်ဖြစ်၍ ယိုသော နို့တမ်းအိုးသကဲ့သို့။ ပဂ္ဃရန္တံ၊ ယိုစီးသော။ မတ္တလုကံ၊ ဦးနှောက်ကို။ ကတွာ၊ ပြု၏။
အဘိသဒ္ဒဟိတွာ၊ ဖြတ်ခွဲအပ်သော အစိတ်ရှိ‌သော အသေကောင်ကိုထားမြဲတိုင်းသော အရပ်၌ ထားသဖြင့် တပေါင်းတည်းပြု၍။ မံသာပဏံ၊ အသားဈေးကို။ ပသာရန္တီဣဝ၊ ဖြန့်သကဲ့သို့။ နိသန္နာ၊ ထိုင်နေ၏။
ဝေ၊ စင်စစ်။ ယောပုဂ္ဂလော၊ အကြင်ပုဂ္ဂိုလ်သည်။ အဝိဒွါ၊ ထင်တိုင်းသော ကမ္မဋ္ဌာန်း၌ မလိမ္မာသည်ဖြစ်၍။ ဥပဓိံ၊ ကမ္မဋ္ဌာန်းကိုစွဲ၍ မသင့်သော နှလုံးသွင်းခြင်းဖြင့် ကိလေသုပဓိကို။ ကရောတိဥပ္ပါ‌ဒေတိ၊ ဖြစ်စေ၏။ မန္ဒေါ၊ ပညာနန့်သော။ သောပုဂ္ဂလော၊ ထိုပုဂ္ဂိုလ်သည်။ ဒုက္ခံ၊ ငရဲစသည်၌ ဆင်းရဲခြင်းသို့။ ပုနပ္ပုနံ၊ အဘန်တလဲလဲ။ ယသ္မာ၊ အကြင်ကြောင့်။ ဥပေတိ၊ ရောက်၏။
တသ္မာ၊ ထိုကြောင့်။ ဣဒံဒုက္ခံ၊ ဤဆင်းရဲကို။ သမ္ဘောတီတိ၊ ခံစားရ၏ ဟူ၍။ ပဇာနန္တော၊ သိသည်ဖြစ်၍။ ဥပဓိံ၊ ကိလေသာဟု ဆိုအပ်သော ဥပဓိကို။ နကယိရာနဥပ္ပါဒေယျ၊ အသင့်နှလုံးသွင်းသော အားဖြင့် မဖြစ်စေရာ။ ကသ္မာ၊ အဘယ်ကြောင့်နည်း ဟူမူကား။ ဣဒံမတသရိရံ၊ ဤအသေကောင်ကို။ ဘိန္နသရိရံ၊ ပျက်သော ကိုယ်ရှိသည်ကို။ ပဿတိယထာ၊ မြင်ရသကဲ့သို့။ ဧဝံတထာ၊ ထိုအတူ။ ကိလေသုပဓိဟိ၊ ကိလေသာတည်းဟူသော ဥပဓိတို့ဖြင့်။ ဘိန္နသိရောဘိန္နသိရံ၊ သံသရာ၌ အဘန်တလဲလဲဖြစ်ရသဖြင့်ကွဲသော ဥက္ခောင်းရှိသည်ကို။ ပုန၊ တဘန်။ အဟံ၊ ငါသည်။ မာပဿိဿံ၊ မမြင်လို။
ဣတိ၊ ဤသို့။ မဟာကာလောထေရော၊ မဟာကာလေထေရ်သည်။ ဣမာဒွေဂါထာယော၊ ဤနှစ်ဂါထာတို့ကို။ အဘာသိတ္ထ၊ ဆိုပြီ။ မဟာကာလထေရဂါထာ အနက်ပြီး၏။
မုဏ္ဍော၊ ဦးပြည်းသော။ သောသမဏော၊ ထိုရဟန်းသည်။ ဗဟူ၊ များစွာကုန်သော။ သပတ္ထေ၊ သင်္ကန်းသပိတ်တို့ကို ။ လဘတိ၊ ရ၏။ သောသမဏော၊ ထိုရဟန်းသည်။ သင်္ဃာဋိပါရုတော၊ ဒုကုဋ်ကိုရုံသော။ ပဗ္ဗဇ္ဇိတော၊ သူတပါးနှင့် စပ်၍ အသက်မွေးခြင်းရှိသော ရဟန်းသည်။ ဟုတွာ၊ ဖြစ်၍။
အန္နဿ၊ ထမင်းကိုလည်းကောင်း။ ပါနဿ၊ အဖျော်််််ကိုလည်းကောင်း။ ဝတ္ထဿ၊ သင်္ကန်းဝတ်ကိုလည်ကောင်း။ သယနဿ၊ ကျော်းအိပ်ရာနေရာကိုလည်းကောင်း။ လာဘီ၊ ရသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
တဿ၊ ထိုပုဂ္ဂိုလ်အား။? ဥဿုယန္တာ၊ ပြုစုကုန်သော သူတို့သည်။ ဗဟုံ၊ များစွာ။ ဘာန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။ တသ္မာ၊ ထိုကြောင့်။ သက္ကာရေသု၊ လာဘ်ပူဇော်သကာတို့၌။ မဟဗ္ဘယံ၊ များသောဘေးရှိသော။ ဧတံဥပါရူပံ၊ ဤသို့သဘေရှိသော။ အာဒီနဝိံဒေါသံ၊ အပြစ်ကို။ ဟုတွာ၊ သိ၍။
အပ္ပလာတော၊ နည်းသောလာဘ်ရှိသည်။ အနဝဿုတော၊ ထိုလာဘ်၌ တပ်သော တဏှာတည်းဟူသေ မိုဃ်းစွတ်ခြင်းမရှိသည်။ ဟုတွာ၊ ဖြစ်၍။ ဘိက္ခု၊ သံသရာဘေးကိုရှာလေ့ရှိသော ရဟန်းသည်။ သကော၊ ရောင့်ရဲလွယ်ခြင်း၌မှီသော သတိပညာနှင့် ပြည့်စုံသည်ဖြစ်၍။ ပရိဗ္ဗဇေ၊ ကျင့်ရာနေရာ၏။
ဣတိ၊ ဤသို့။ တိဿောထေရော၊ တိဿထေရ်သည်။ ဣမံဂါထာဒွယံ၊ ဤဂါထာ နှစ်ခုအပေါင်းကို။ အဘာသိတ္ထ၊ ဆိုပြီ။ တိဿထေရဂါထာ အနက်ပြီး၏။
အာဝုသော၊ င့ါရှင်တို့။ ပါစီနဝံသဒါယမှိ၊ ပါစီနဝံ အမည်ရှိသော ရွာ၏ အနီးအပိုင်းအခြားရှိသော တော၌။ သကျဝုတ္တာ၊ အနုရုဒ္ဓါအစရှိကုန်သော သာကီဝင်မင်းသားတို့သည်။ သဟာသကာ၊ ရဟန်းတရားကို ပြုသဖြင့် အတူတကွ နေသော အပေါင်းအတော်တို့သည်။ ဟောန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။
တေ၊ ထိုအပေါင်းဖော်ဖြစ်ကုန်သော သာကီဝင်မင်းသားတို့သည်။ အနပ္ပကေ၊ ကောင်းမှုအာနုဘော်ကြောင့် ရအပ်သော အမျိုးဆက်ဆက်အားဖြင့်လာသော များစွာကုန်သော။ ဘောဂေ၊ စည်းစိမ်ချမ်းသာအစုတို့ကို။ ပဟာယ၊ စွန့်၍။ ဥဉ္ဆာပတ္တာဂတေ၊ သပိတ်လက်စွဲ၍ ဆွမ််းခံသဖြင့် ရအပ်သော ဆွမ်းကို သုဉ်းပေးခြင်း၌။ ရံတာ၊ အလွန်မွေ့လျော်ကုန်သသည်။ ဟောန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။
အာရဒ္ဓဝီရိယာ၊ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်သော အားထုတ်အပ်သော လုံ့လရှိကုန်သည်။ ပဟိတတ္တာ၊ နိဗ္ဗာန်သို့ စေလွှတ်အပ်သော စိတ်ရှိကုန်သည်။ နိစ္စံ၊ အမြဲ။ ဒဠပရက္ကမာ၊ ဝတ်ကြီးဝတ်ငယ်ဟူသော အကျင့်မျက်မှောက်၌ ဖြစ်သောချမ်းသာစွာနေခြင်း၌ ယှဉ်သဖြ်င့ မလျော့သော လုံ့လရှိကုန်သည်။
ဓမ္မရတိယာ၊ လောကုတ္တရာတရား၌ မွေ့လျော်ခြင်းဖြင့်။ လောကိကံရတိံ၊ ရူပါရုံစသော လောကီတရား၌ မွေ့လျော်ခြင်းကို။ ဟိတွာ၊ စွန့်၍။ ရမန္တိ၊ မွေ့လျော်ကုန်၏။
ဣတိ၊ ဤသို့။ ကိမေလောထေရော၊ ကိမိလထေရ်သည်။ ဣမံဂါထာဒွယံ၊ ဤဂါထာ နှစ်ခုအပေါင်းကို။ အဘာသိတ္ထ၊ ဆိုပြီ။ ကိမိလထေရဂါထာ အနက်ပြီး၏။
အာဝုသော၊ ငါ့ရှင်တို့။ အယောနိသော၊ အသုဘကို သုဘဟူ၍မသင့်သော နှလုံးသွင်းခြင်းဖြင့်။ မနသိကာရာ၊ နှလုံးသွင်းခြင်းကြောင့်။ မဏ္ဍနံ၊ လက်ကောလက်ကြပ်စသည်ဖြင့် တန်ဆာဆင်ခြင်း ပန့်နံ့သာ စသည်ဖြင့် အတ္တဘောကို တန်ဆာဆင်ခြင်းကို။ အနုယုဉ္ဇိဿံ၊ ကိုယ်၏တင့်တယ်ခြင်း၌ လေ့လောသော အားဖြင့် ဖြစ်စေအံ့။
ဥဒ္ဓဋော၊ ဇာတ်အရွယ် အဆင်းတို့ကို စွဲ၍ တက်သော မာန်ဖြင့် မငြိမ်သက်သော စိတ်ရှိသည်ဖြစ်၍။ စပလော၊ တော၌ ဖြစ်သော မျောက်ကဲ့သို့ တည်တန့်သော စိတ်မရှိသည်ဖြစ်၍ ကိုယ်ကို တန်ဆာဆင်ခြင်းစသော လျှပ်ပေါ်ခြင်းနှင့်ယှဉ်သော ကြောင့်မတည်တန့်သော နေခြင်းရှိသည်။ အာသိံ၊ ဖြစ်ပြီ။ ကာမရာဂေန၊ ဝတ္ထုကာမဂုဏ်၌ ပြင်းစွာတပ်သော ရာဂဖြင့်။ အဋ္ဋိတော၊ နှိပ်စက်အပ်သည်။ အသိ၊ ဖြစ်ပြီ။
ဥပါယကုသလေန၊ ဝေဏေသတို့အားဆုံးမခြင်းအကြောင်း၌ လိမ္မာတော်မူသော ။ အာဒိစ္စဗန္ဓုနာ၊ နေမင်း၏ အဆွေဖြစ်တော်မူသော။ ဗုဒ္ဓေန၊ မြတ်စွာဘုရားကြောင့်။ အဟံ၊ ငါသည်။ ယောနိသော၊ အသင့်အားဖြင့်။ ပဋိပဇ္ဇိတွာ၊ သမထဝိပဿနာဖြင့် စင်ကြယ်သော အကျင့်ကိုကျင့်၍။ ဘဝေ၊ သံသရာတည်းဟူသော ညွန်ပြောင်း၌။ နိရဂ္ဂံ၊ နစ်သော။ စိတ္တံ၊ စိတ်ကို။ ဥဒဗ္ဗဟိ၊ အရိယမဂ်ဖြင့် မြင့်မြတ်သော နိဗ္ဗာန်ကြဉ်းထက်၌ တည်စေပြီ။
ဣတိ၊ ဤသို့။ နန္ဒောထေရော၊ နန္ဒထေရ်သည်။ ဣမံဂါထာဒွယံ၊ ဤဂါထာ နှစ်ခုအပေါင်းကို။ အဘာသိတ္ထ၊ ဆိုပြီ။ နန္ဒထေရဂါထာ အနက်ပြီး၏။
ပရေစ၊ ပညာရှိမှ တပါးသော သူမိုက်တို့သည်လည်း။ နံ ပုဂ္ဂလံ၊ ထိုပုဂ္ဂိုလ်ကို။ ပသံသန္တိ၊ ချီးမွမ်းကုန်၏။ တေ၊ ထိုသူမိုက်တို့၏ ချီးမွမ်းခြင်းတို့သည်။ အပ္ပမာဏဘူတာ၊ ပမာဏမဟုတ်ကုန်‌။ အတ္တာ၊ မိမိသည်။ အသမာဟိတော၊ မတည်ကြည်သည်။ စေဟောတိ၊ အကယ်၍ ဖြစ်အံ့။
ဧဝံ၊ ဤသို့ ဖြစ်သည်ရှိသော်။ ပရေ၊ သူတပါးတို့သည်။ တံ ပုဂ္ဂလံ၊ ထိုပုဂ္ဂိုလ်ကို။ ပသံသန္တိ၊ ချီးမွမ်းကုန်၏။ တေပသံသာ၊ ထိုသို့ချီးမွမ်းခြင်းတို့သည်။ မောဃံ၊ အချည်းအနှီးအကြောင်း မရှိဘဲ။ ပသံသန္တိ၊ ချီးမွမ်းသည် မည်ကုန်၏။ ဟိကသ္မာ၊ အဘယ်ကြောင့်နည်းဟူမူကား။ အတ္တာအတ္တနော၊ မိမိ၏။ အသမာဟိတော အသမာဟိတတ္တာ၊ အဂ္ဂသမာဓိဖလသမာဓိ ဥပစာရသမာဓိ အပ္ပနာသမာဓိဖြင့် မတည်ကြည်သော ကြောင့်တည်း။
ပရေ၊ သူတပါးတို့သည်။ နံပုဂ္ဂလံ၊ ထိုအရိယာဈာန်လာဘီဖြစ်သော ပုဂ္ဂိုလ်ကို။ ဂရဟန္တိ၊ ဤသူကားကိုယ်ကိုမွေးမြူခြင်းအိပ်ခြင်းများသော သူတည်းဟူ၍ ကဲ့ရဲ့ကုန်၏။ တေသံ၊ ထိုသူတို့၏။ ဂရဟာ၊ ကဲ့ရဲ့ခြင်းတို့သည်။ အပ္ပမာဏဘူတာ၊ ပမာဏမဟုတ်ကုန်။ အတ္တာ၊ မိမိသည်။ သုသမာဟိတော၊ မဂ္ဂသမာဓိဖလသမာဓိဥပစာရသမာဓိအပ္ပနာသမာဓိဖြင့် ကောင်းစွာ တည်ကြည်ခြင်းရှိသည်။ စေဟောတိ၊ အကယ်၍ ဖြစ်အံ့။
ဧဝံ၊ ဤသို့ ဖြစ်သည်ရှိသော်။ ယေ၊ အကြင်သူတို့သည်။ တံ ပုဂ္ဂလံ၊ ထိုမဂ္ဂသမာဓိစသည်ဖြင့် တည်ကြည်သော ပုဂ္ဂိုလ်ကို။ ဂရဟန္တိ၊ ကဲ့ရဲ့ကုန်၏။ တေဂရဟာ၊ ထိုကဲ့ရဲ့ခြင်းတို့သည်။ အမောဃံအမူလကံ၊ အချည်းနှီးအကြောင်းမရှိဘဲ။ ဂရဟန္တိ၊ ကဲ့ရဲ့သည် မည်ကုန်၏။ ဟိကသ္မာ၊ အဘယ်ကြောင့်နည်းဟူမူကား။ အတ္တာအတ္တနော၊ မိမိ၏။ သုသမာဟိတော သုသမာဟိတတ္တာ၊ မဂ္ဂသမာဓိစသည်ဖြင့် တည်ကြည်သောကြောင့်တည်း။
ဣတိ၊ ဤသို့။ သိရိမောထေရော၊ သိရိမထေရ်သည်။ ဣမံဂါထာဒွယံ၊ ဤဂါထာနှစ်ခုအပေါင်းကို။ အဘာသိတ္ထ၊ ဆိုပြီ။ သိရိမထေရဂါထာ အနက်ပြီး၏။
ဒုတိယော၊ နှစ်ခုမြောက်သော။ ဝဂ္ဂေါ၊ ဝဂ်သည်။ နိဋ္ဌိတော၊ ပြီးခြင်းသို့ ရောက်ပြီ။
တတြံ၊ ထိုဒုတိယဝဂ်၌။ ဥဒါနံ၊ ဥဒါန်းကား။
စုန္ဒောစ၊ စုန္ဒထေရ်လည်းကောင်း။ ဇောတိဒါသောစ၊ ဇောတိဒါသထေရ်လည်းကောင်း။ ဟေရညိကာ နိယောထေရော၊ ဟေရညိကာနိ အမည်ရှိသော မထေရ်လည်းကောင်း။
သောမမိတ္တော၊ သောမမတ္တထေရ်လည်းကောင်း။ သဗ္ဗမိတ္တော၊ သဗ္ဗမိတ္တထေရ်လည်းကောင်း။ ကာလော၊ ကာလထေရ်လည်းကောင်း။ တိဿောစ၊ တိဿထေရ်လည်းကောင်း။ ကိမိလော၊ ကိမိလထေရ်လည်းကောင်း။
နန္ဒောစ၊ နန္ဒထေရ်လည်းကောင်း။ သိရိမာစေဝ၊ သိရိမထေရ်လည်းကောင်း။ ဣတိ၊ ဤသို့။ မဟိဒ္ဓိကာ၊ ကြီးသော တန်ခိုးရှိကုန်သော။ ဒသထေရာ၊ တကျိပ်သော မထေရ်တို့သည်။ ဟောန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။ ဒုတိယဝဂ်ပြီး၏။
မယာ၊ ငါသည်။ ခန္ဓာ၊ ငါးပါးသော ဥပါဒနက္ခန္ဓာတို့ကို။ ပရိညာတာ၊ ဒုက္ခသစ္စာကား တဏှာကြဉ်သော တေဘုမ္မကတရားအပေါင်းသာတည်း ဤထက်အလွန်မရှိဟု ပိုင်းခြား၍ သိအပ်ကုန်ပြီ။ တဏှာ၊ သမုဒယသစ္စာဟုဆိုအပ်သော တဏှာကို။ မေမယာ၊ ငါသည်။ သုသမူဟတာ၊ ကောင်းစွာမဂ်ဖြင့် ပယ်အပ်ပြီ။
ဗောဇ္ဈင်္ဂါ၊ မဂ်၌ အကျုံးဝင်သော ဗောဇ္ဈင်တရားတို့ကို။ မေမယာ၊ ငါသည်။ ဘာဝိတာ၊ ပွါးစေအပ်ကုန်ပြီ။ မေမယာ၊ ငါသည်။ အာသဝက္ခယော၊ အာသဝေါတရားတို့၏ ကုန်ရာ ဖြစ်သော နိရောဓသစ္စာကို။ ပတ္တော အဓိဂတော၊ ရအပ်ပြီ။
သောအဟံ၊ ထိုငါသည်။ ခန္ဓေ၊ ဥပါဒါနက္ခန္ဓာ တရားတို့ကို။ ပရိညာယ၊ ဆိုအပ်ပြီးသော အခြင်းအရာဖြင့် ပိုင်းခြား၍ သိပြီး၍ ။ ဇာလိနိံ၊ တဏှာတည်းဟူသော ကွန်ယက်ကို။ အဗ္ဗုဟိတွာန၊ ငါ၏ စိတ်သဏ္ဌာန်မှ ထုတ်၍။
ဗောဇ္ဈင်္ဂေ၊ မဂ္ဂသစ္စာ၌ အကျုံးဝင်သော ဗောဇ္ဈင်တို့ကို။ ဘာဝယိတွာန၊ ပွါးစေ၍။ အနာသဝေါ၊ အာသဝေါကင်းသည်ဖြစ်၍။ နိဗ္ဗာန်ယိဿံ၊ ပရိနိဗ္ဗာန်ပြုစေအံ့။
ဥတ္တရောထေရော၊ ဥတ္တရထေရ်သည်။ ဣမံဂါထာဒွယံ၊ ဤဂါထာ နှစ်ခုအပေါင်းကို။ အဘာသိတ္ထ၊ ဆိုပြီ။ ဥတ္တရထေရနှစ်ဂါထာ အနက်ပြီး၏။
အာဝုသော၊ င့ါရှင်တို့။ သောအဟံ၊ ထိုငါသည်။ ပနာဒေါနာမ၊ မဟာပနာဒအမည်ရှိသော။ ရာဇာ၊ မင်းသည်။ အဟောသိံ၊ ဖြစ်ဘူး၏။ ယဿရညော၊ အကြင်မာပနာဒမင်း၏။ ယူပေါ၊ ပြဿာဒ်သည်။ သုဝဏ္ဏမယော၊ အလုံးရွှေဖြင့် ပြီး၏။
တဿပါသာဒဿ၊ ထိုပြသာဒ်၏ ။ တိရိယံဝိတ္ထာရတော၊ အကျယ်အားဖြင့်။ သောဠသုဗ္ဗေဓော၊ တဆဲ့ခြောက်မင်းပယ်စားရှိ၏။ ဥဗ္ဘဥစ္စာ၊ အမြင့်ကား။ အဍ္ဎယောဇနမတ္တော၊ ယူဇနာခွဲပမာဏရှိသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
အဿပါသာဒဿ၊ ထိုပြသာဒ်၏။ သဟဿဓာသဟဿကဏ္ဍပမာဏံ၊ တထောင်သော ဘုံဆင့်ရှိ၏ ဟူ၍။ အာဟု၊ ဆိုကုန်၏။ သော ပန၊ ထိုပြသာဒ်သည်ကား။ ပရိမဏ္ဍလတော၊ အဝန်းအားဖြင့်။ ပဉ္စဝီသတိယောဇနပ္ပမာဏော၊ နှစ်ဆဲ့ ငါးယူဇနာ အတိုင်းအရှည်ရှိ၏။ သတဂေဏ္ဌု၊ များစွာသော အထွဋ်လည်းရှိ၏။ ဓဇာလု၊ ထိုအထွဋ်ဦး၌ တည်သော တန်ခွန်ကုက္ကားတို့နှင့် ပြည့်စုံ၏။ ဟရိတမယော၊ ရွှေစင်သိင်္ဂနိတ်ဖြင့် ပြီး၏။
တတ္ထပါသာဒေ၊ ထိုပြာဿာဒ်၌။ သတ္တဓာ၊ ထိုပြသာဒ်၏ ခုနစ်ပါးသော အရပ်၌။ ဆသဟဿာနိ၊ ခြောက်ထောင်ကနု်သော။ ဂန္ဓဗ္ဗာ၊ ကချေသည်တို့သည်။ ရညော၊ မဟာပနာဒမင်းကြီးအား။ အဘိရမာပနတ္ထာယ၊ မွေ့လျော်စေခြင်းအကျိုးငှါ။ အနစ္စုံ၊ ကကုန်၏။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ နစ္စန္တာပိ၊ ကကုန်သော်လည်း။ ရာဇာနံ၊ မဟာပနာဒမင်းကြီးကို။ ဟာသေတုံ၊ ရွှင်စေခြင်းငှာ။ နသက္ခိံ သု၊ မတတ်နိုင်ကုန်။ အထ၊ ထိုအခါ၌။ သက္ကောဒေဝရာဇာ၊ သိကြားမင်းသည်။ ဒေဝနဋ္ဋေ၊ နတ်၏ ကချေသည်တို့ကို။ ပေသေတွာ၊ စေ၍။ သမဇ္ဇံ၊ သဘင်ကို။ ကာရေတိ၊ ပြုစေ၏။ တဒါ၊ ထိုအခါ၌။ ရာဇာ၊ မဟာပနာဒမင်းသည်။ ဟသိ၊ ရွှင်၏။
ဣတိ၊ ဤသို့။ ဘဒ္ဒဇိထေရော၊ ဘဒ္ဒဇိထေရ်သည်။ ဣမံဂါထာဒွယံ၊ ဤဂါထာ နှစ်ခုအပေါင်းကို။ အဘာသိတ္ထ၊ ဆိုပြီ။ ဘဒ္ဒဇိထေရဂါထာ အနက်ပြီး၏။
အာဝုသော၊ ငါ့ရှင်တို့။ သတိမာ၊ သတိပဋ္ဌာန်ကို ပွါးစေသော အားဖြင့် ပြန့်ပြောသော သတိလည်းရှိထသော။ ပညဝါ၊ အဘိညာဉ်ခြောက်ပါး၏ ပြည့်စုံခြင်းဖြင့် ပြန့်ပြောသော ပညာလည်းရှိထသော။ ဘိက္ခု၊ ကိလသာကို ဖျက်ဆီးတတ်ထသော။ အာရဒ္ဓဗလဝီရိယော၊ အားထုတ်အပ်သော သဒ္ဓါဗလဝီရိယဗလနှင့် ပြည့်စုံထသော။
အဟံ၊ ငါသည်။ ပဉ္စကပ္ပသတာနိ၊ ကမ္ဘာငါးရာတို့ကို။ ဧကရတ္တိံဧကရတ္တိံ ဝိယ၊ တညဉ့်တည်းကိုကဲ့သို့။ အနုဿရိံ၊ တခုသော ဝီထိ အစဉ်ဖြင့် အောက်မေ့နိုင်၏။
စတ္တာရောသတိပဋ္ဌာနေ၊ လေးပါးသော သတိပဋ္ဌာန်တို့ကို လည်းကောင်း။ သတ္တစ၊ ခုနစ်ပါးသောဗောဇ္ဈင်တို့ကိုလည်းကောင်း။ အဋ္ဌစ၊ ရှစ်ပါးသော မဂ္ဂင်တရားတို့ကိုလည်းကောင်း။ ထာဝယဘာဝယန္တော၊ ပွါးစေသောကြောင့်။ အဟံ၊ ငါသည်။ ပဉ္စ ကပ္ပသတာနိ၊ ကမ္ဘာငါးရာတို့ကို။ ဧကရတ္တိံ ဧကရတ္တိံဝိယ၊ တညဉ့်တည်းကဲ့သို့။ အနုဿရိံ၊ တခုသော ဝိထိအစဉ်ဖြင့် အောက်မေ့နိုင်၏။
ဣတိ၊ ဤသို့။ ဘောဘိတော ထေရော၊ သောဘိတထေရ်သည်။ ဣမံဂါထာ ဒွယံ၊ ဤဂါထာ နှစ်ခုအပေါင်းကို။ အဘာသိတ္ထ၊ ဆိုပြီ။ သောဘိတထေရဂါထာ အနက်ပြီး၏။
အာဝုသော၊ ငါ့ရှင်တို့။ ဒဠဝီရိယေန၊ မြဲမြံခိုင်ခန့်သော လုံ့လဖြင့်။ ယံကိစ္စံ၊ အကြင်တဆဲခြောက်ပါးသော မဂ်ကိစ္စကို။ ကတ္တဗ္ဗံပဋိပဇ္ဇိတဗ္ဗံ၊ ကျင့်အပ်၏။ ဗောဒ္ဓုံဗောဇ္ဈိတုံ၊ သိခြင်းငှါ။ ဣစ္ဆိတာဣစ္ဆန္တေနယံကိစ္စံ၊ အလိုရှိသော သူသည် အကြင်တဆဲ့ခြောက်ပါးသောသော မဂ်ကိစ္စကို။ ကရိဿံ၊ ယခုအခါ၌ ပြုလတ္တံ့။
နာဝရုဇ္ဈိဿံ၊ ဆုံးမတော်မူတိုင်း မချွတ်မယွင်းကျင့်ပေအံ့။ မမ၊ ငါ၏။ ဝီရိယံ၊ ကျင့်တိုင်းသော တရားတို့ကို အစီအရင်ဖြင့်ဖြစ်သောလုံ့လကို။ ပရက္ကမံ၊ နီးစွာသော အကြောင်းဖြစ်သော လုံ့လကို။ ပဿံ၊ မြင်ရပြီးသလျှင်ကတည်း။
တွဉ္စ၊ ကမ္မဋ္ဌာန်းကို ပေးတတ်အရှင်ဘုရားသည်လည်း။ မေမယှံ၊ ငါ့အား။ မဂ္ဂံ၊ အရိယမဂ်ကို။ အက္ခာဟိ၊ ဟောတိလော။ အဉ္ဇသံ၊ ဖြောင့်မတ်သော ဖြူစင်သော အကျင့်၏ အဖြစ်ဖြင့် အယုတ်တရားနှစ်ပါးသို့ မကပ်သောခရီးဟု ဆိုအပ်သော။ အမတောဂဓံ၊ အမြိုက်နိဗ္ဗာန်သို့ ရောက်စေတတ်သော အဖြစ်ဖြင့် တည်သော အမြိုက်ဆေးကြီးသဘွယ်ဖြစ်သော ဆေးကို။ ဒဒါတု၊ ပေးတော်မူပါလော။
မောနေနဉာဏေန၊ အရဟတ္ထမဂ် ဉာဏ်ဖြင့် ။ မောနိဿံ၊ နိဗ္ဗာန်ကို သိလတ္တံ့။ ယတာကိံ၊ ဥပမာအဘယ်ကဲ့သို့ နည်းဟူမူကား။ ဂင်္ဂါယ၊ ဂင်္ဂါ၏။ သေတော၊ ရေအယဉ်သည်။ သာဂရံ၊ သမုဒ္ဒရာသို့။ ဩဂါဟိထာ၊ မချွတ်မယွင်းစီးဝင်သကဲ့သို့။ ဧဝံတထာ၊ ထိုအတူ။ အဟံ၊ ငါသည်။ ကမ္မဋ္ဌာနံ၊ ကမ္မဋ္ဌာန်းကို။ အနုယုဉ္ဇန္တော၊ အဘန်တလဲလဲ စီးဖြန်းလျက်. အာဂမိဿာမိ၊ မဂ်ဉာဏ်ဖြင့် နိဗ္ဗာန်သို့ ရောက်လေအံ့။ တသ္မာ၊ ထိုကြောင့်။ တံကမ္မဋ္ဌာနံ၊ ထိုကမ္မဋ္ဌာန်းကို။ တွံ၊ အရှင်သည်။ မေ၊ ငါ့အား။ အက္ခာဟိ၊ ကြားဘိလော။
ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝလ္လိယောထေရော၊ ဝလ္လိယထေရ်သည်။ ဣမံဂါထာဒွယံ၊ ဤဂါထာနှစ်ခုအပေါင်းကို။ အဘာသိတ္ထ၊ ဆိုပြီ။ ဝလ္လိသထေရဂါထာ အနက်ပြီး၏။
အာဝုသော၊ ငါ့ရှင်တို့။ မေမမ၊ ငါ၏။ ကေသေ၊ ဆံတို့ကို။ ဩလိခိယံဩလိခိယန္တော၊ ဖြတ်သဖြင့် ပြုပြင်လိုသည်ဖြစ်၍။ ကပ္ပကော၊ ဆတ္တာသည်သည်။ ဥပသင်္ကမိ၊ ငါ့သို့ ကပ်လတ်၏။
တတော၊ ထိုသို့ ကပ်လတ်ပြီးသော နောင်မှ။ အာဒါသံ၊ ကြေးမုံကို။ အာဒါယ၊ ယူ၍။ သရီရံ၊ မျက်နှာရိပ်ကို ကြည့်သဖြင့် အိုခြင်းဖြင့် နှိပ်စက်သော ငါ၏ ကိုယ်ကို။ ပစ္စဝက္ခိသံ၊ ဉာဏ်ဖြင့် ဆင်ခြင်၏။ ဧဝံပစ္စဝေက္ခတော၊ ဤသို့ဆင်ခြင်သော ငါ့အား။
တုစ္ဆော၊ မြဲခြင်းချမ်းသာခြင်းစသည်မှ ကင်းသည်ဖြစ်၍ အချဉ်းစဉ်းသော။ ကာယော၊ ဤရူပကာယသည်။ အဒီဿတ္ထ၊ ပညတ်အားထင်လတ်၏။ အန္ဓကာရေ၊ အမိုက်ကိုပြုရာဖြစသော ကိုယ်၌။ တမောဗျဂါ၊ အသင့်အားဖြင့် နှလုံးသွင်းခြင်းဟု ဆိုအပ်သော ဉာဏ်ရောင်ဖြင့် အဝိဇ္ဇာဟူသော အမိုက််မှ ကင်း၏။
သဗ္ဗေ၊ အလုံးစုံသော။ စောလာစောလသဒိသာ၊ တံမျက်ချေးစသည်၌ စွန့်အပ်သော ပုဆိုးပိုင်းကဲ့သို့ အစဉ်စိတ်ရှိသော အရိယာပုဂ္ဂိုလ်တို့သည် စက်ဆိုအပ်ပသော ပုဆိုးပိုင်းနှင့်တူသော ကိလေသာကို။ သမုစ္ဆိန္နာ၊ အရဟတ္ထမဂ်ဖြင့် ဖြတ်အပ်ပြီ။ ဒါနိဣဒါနိ၊ ယခုအခါ၌။ ပုနဗ္ဘဝေါ၊ နောင်အခါ၌ တဘန်ဖြစ်ခြင်းသည်။ နတ္ထိ၊ မရှိပြီ။
ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝီတသောကောထေရော၊ ဝီတသောကထေရ်သည်။ ဣမံဂါထာဒွယံ၊ ဤဂါထာနှစ်ခုအပေါင်းကို။ အဘာသိတ္ထ၊ ဆိုပြီ။ ဝီတသောကထေရဂါထာ အနက်ပြီး၏။
အာဝုသော၊ ငါ့ရှင်တို့။ အဟံ၊ ငါသည်။ အတ္တနော၊ မိမိ၏။ ကာယေ၊ ကိုယ်၌။ ဓမ္မာဒါသံ၊ အကျိုးမရှိသည်ကို မြင်တတ်သော ဝိပဿနာ ဟု ဆိုအပ်သော တရားကြေးမုံကို။ ဉာဏဒဿနံဉာဏဒဿနေန၊ ဉာဏ်တည်းဟူသော မျက်စိဖြင့်။ ဂဟေတွာန၊ ကြည့်သောအားဖြင့် ယူ၍။ ယောဂက္ခေဿေ၊ ယောဂ၏ ကုန်ရာ ဖြစ်သော နိဗ္ဗာန်သို့။ ပတ္တိယာ၊ ရောက်ခြင်းငှါ။ ပဉ္စနီဝရဏေ၊ ကာမစ္ဆန္ဒစသော ငါးပါးသော နီဝရဏတို့ကို။ ဟိတွာ၊ ဈာန်ကိုရသဖြင့် ဖျက်ဆီး၍။ သဗ္ဗံ၊ အလုံးစုံသော။ သန္တရဗာဟိရံ၊ အဇ္ဈတ္တိကာယတနဗာဟီရာယတနနှင့်တကွဖြစ်သော။ ဣမံကာယံ၊ ဤအတ္တဘောကို။ ပစ္စဝေက္ခိံ၊ တရားဟူသော ကြေးမုံကိုယူ၍ အနိစ္စဒုက္ခအနတ္တဟူ၍ ဉာဏ်မျက်စိဖြင့် ရှု၏။
ဧဝံ၊ ဤသို့ ရှုသည်ရှိသော်။ အဇ္ဈတ္တဉ္စ၊ မိမိသန္တာန်၌လည်းကောင်း။ ဗဟိဒ္ဓါစ၊ အပသန္တာ၌လည်းကောင်း။ ကာယော၊ ဤကိုယ်သည်။ တုစ္ဆော၊ နိစ္စာသာရစသည်မှဆိတ်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ အဒိဿထ၊ မဂ်ပညာဖြင့် မြင်၏။
ဣတိ၊ ဤသို့။ ပုဏ္ဏမာသောထေရော၊ ပုဏ္ဏမာသထေရ်သည်။ ဣမံဂထာဒွယံ၊ ဤဂါထာ နှစ်ခုပေါင်းကို။ အဘာသိတ္ထ၊ ဆိုပြီ။ ပုဏ္ဏမာသထေရဂါထာ အနက်ပြီး၏။
အာဇညော၊ ခပ်သိမ်းသော အရာ၌ သိတတ်သော ဉာဏ်နှင့်ပြည့်စုံသော။ ဘဒ္ဒေါ၊ ကောင်းသောလျှင်ခြင်းအားနှင့်ပြည့်စုံသော နွားလားဥသဘသည်။ ခလိတွာ၊ သွားမြဲခရီးမှ ချော်၍။ အညထာ၊ တပါးသော အရပ်၌။ တိဋ္ဌန္တောဝိ၊ တည်သော်လည်း။ ပဋိတိဋ္ဌတိယထာ၊ မိမိရှေ့တည်ရာအရပ်၌ တဘန်တည်ပြန်သကဲ့သို့။
ဧဝံတထာ၊ ထိုအတူ။ သံဝေဂံ၊ ဇာတိဗလဝီရိယနှင့် ပြည့်စုံသော ငါ့အားရောက်သော ဝန်ကို ဆောင်ခြင်းသည် လျောက်ပတ်၏ ဟု ထိတ်လန့်ခြင်းကို။ လဒ္ဓါလဘိတွာ၊ ရ၍။ ဘိယျော၊ အလွန်။ ဓာရိနော၊ ဆောင်အပ်သည်တာဝန်ကို ဆောင်လျက်တွန့်တိုသော စိတ်မရှိသည်ဖြစ်၍။ ဓုရံ၊ ဆောင်အပ်သော ဝန်ကို။ ဝဟတေယထာ၊ ရွက်ဆောင်သကဲ့သို့။
ဧဝံတထာ၊ ထိုအတူ။ ဒဿနသမ္ပန္နံ၊ မဂ်ဉာဏ်အမြင်နှင့်ပြည့်စုံသော။ သမ္မသမ္ဗုဒ္ဓသာဝကံ၊ မြတ်စွာဘုရား၏ သာဝကဖြစ်သော။
မံ၊ ငါ့ကို။ အာဇာနိယံ၊ ခပ်သိမ်းသော အရာတို့၌ သိသော စိတ်ရှီသော ဝန်ကို မချွတ်မယွင်း လုံ့လကျိုးကုတ်အားထုတ်၍ ရွက်ဆောင်သော နွားလား ဥသဘနှင့်တူ၏ ဟူ၍။ ဓာရေထ၊ မှတ်ကုန်ရာ၏။ ဗုဒ္ဓဿ၊ မြတ်စွာဘုရား၏။ ဩရသံ၊ ရင်၌ဖြစ်သော။ ပုတ္တံ၊ သားဖြစ်သော အရိယာပုဂ္ဂိုလ် အပေါင်းကိုလည်း။ အာဇာနိယံယထာ၊ အာဇာနည်မည်သော နွားလားဥသဘကဲ့သို့ ဝိပဿနာဘာဝနာတည်းဟူသော ဝန်ကို ရွက်ဆောင်သော သူချည်းဟူ၍။ ဓာရေထ၊ မှတ်ကုန်လော။
ဣတိ၊ ဤသို့။ နန္ဒကောထေရော၊ နန္ဒကထေရ်သည်။ ဣမံဂါထာဒွယံ၊ ဤဂါထာနှစ်ခုအပေါင်းကို။ အဘာသိတ္ထ၊ ဆိုပြီ။ နန္ဒကထေရဂါထာ အနက်ပြီး၏။
နန္ဒက၊ ညီနန္ဒက။ ဧဟိ၊ လာလှည့်။ ဥပဇ္ဈာယဿ၊ အပြစ်ကြီးငယ်ကို ရှုကြည့်၍ ဆုံးမတော်မူသော မြတ်စွာဘုရား၏။ သန္တိကံ၊ အထံသို့။ ဂစ္ဆာမ၊ ငါတို့ညီအစ်ကို သွားကြကုန်အံ့။
ဗုဒ္ဓသေဋ္ဌဿ၊ ဘုရားမြတ်၏။ သမ္မုခါ၊ မျက်မှောက်၌။ သီဟနာဒံ၊ ရဲရင့်သော သံကို။ နဒိဿာမ၊ ဆိုကြကုန်အံ့။
ယာယ၊ အကြင်အရဟတ္တဖိုလ်ဟူသော အကျိုးကို ဖြစ်စေခြင်းငှါ။ နော၊ ငါ့တို့အား။ အနုပကမ္ပာယအနုဂ္ဂေဟေန၊ ချီးမြှောက်သဖြင့်။ မုနိ၊ ပစ္စုပ္ပန်လောကသံသရာလောကကို သိတော်မူသော မြတ်စွာဘုရားသည်။ အမှေဒွေပိ၊ ငါ့တို့နှစ်ယောက်တို့ကိုလည်း။ ပဗ္ဗဇ္ဇယိ၊ ရှင်ရဟန်း ပြုတော်မူ၏။
နောအမှေဟိ၊ ငါတို့သည်။ သဗ္ဗသံယောဇနက္ခယော၊ အလုံးစုံသော သံယောဇဉ်တို့၏ ကုန်ရာဖြစ်သော။ သောအတ္ထော၊ ထိုနိဗ္ဗာန်ဟူသော အကျိုးကို။ အနုပ္ပတ္တော၊ ရအပ်ပြီ။
ဣတိ၊ ဤသို့။ ဘရတောထေရော၊ ဘရတထေရ်သည်။ ဣမံဂါထာဒွယံ၊ ဤဂါထာနှစ်ခုအပေါင်းကို။ အဘာသိတ္ထ၊ ဆိုပြီ။ ဘရတထေရဂါထာ အနက်ပြီး၏။
ဂိရိဂဗ္ဘရေ၊ တောင်ခေါင်း လိုဏ်ခေါင်းစသည်၌။ သီဟာဝ၊ ခြင်္သေ့ကဲံသို့။ ဝိရာ၊ လေးပါးအပြားရှိသော သမ္မပ္ပဓာနဝီရိယနှင့် ပြည့်စုံထသော။ သဝါဟနံ၊ ကိလေသာ၏ အတို့၌ ဖြစ်သော မာရ်၏ စစ်သည်နှင့်တကွ သော။ မာရံ၊ ဒေဝပုတ္တမာရ်ကို။ ဇေတွာ၊ အောင်ပြီးသောကြောင့်။ ဝိဇိတသင်္ဂါမာ၊ အောင်အပ်ပြီးသော မာရ်တည်းဟူသော စစ်မြေအရပ်ရှိကုန်ထသော။ သပ္ပညာ၊ ခပ်သိမ်းသော ပညာ၏ ပြန့်ပြောခြင်းကို ရောက်ကုန်သော အရှင်မြတ်တို့သည်။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ နဒန္တိ၊ ကျုံးဝါးတော်မူကုန်၏။
မေ၊ ငါ၏။ သတ္ထာ၊ ဆရာဖြစ်သော မြတ်စွာဘုရားသည်။ ပရိစိဏ္ဏော၊ ဆုံးမတော်မူတိုင်းသော အဆုံးအမကို ပြုသဖြင့် လေ့လာဆည်းကပ်အပ်ပြီ။ ဓမ္မောစ၊ ကိုးပါးအပြားရှိသောလောကုတ္တရာတရားကိုလည်းကောင်း။ သံဃောစ၊ အရိယာသံဃာကိုလည်းကောင်း။ မေမသာ၊ ငါသည်။ ပူဇိတော၊ ပူဇော်အပ်ပြီ။
မမ၊ ငါ၏။ အနာသဝံ၊ အာသဝေါကင်းပြီးသော။ ပုတ္တံ၊ သားကို။ ဒိသွာ၊ မြင်သောကြောင့်။ အဟဉ္စ၊ ငါသည်လည်း။ ဝိတော၊ အာမိသကင်းသော ပီတိဖြင့် နှစ်သက်သည်ဖြစ်၍။ သုမနော၊ အာမိသကင်းသော လွတ်မြောက်ခြင်းသည်။ ဇာတော၊ ဖြစ်၏။
ဣတိ၊ ဤသို့။ ဘာရဒွါဇောထေရော၊ ဘာရဒွါဇထေရ်သည်။ ဣမံဂါထာဒွယံ၊ ဤဂါထာနှစ်ခုအပေါင်းကို။ အဘာသိတ္ထ၊ ဆိုပြီ။ ဘာရဒွါဇယထေရဂါထာ အနက်ပြီး၏။
အာဝုသော၊ ငါ့ရှင်တို့။ ဥပါသိကာ၊ ပဋိပတ္တိဆည်းကပ်လေ့ရှိကုန်သော။ သပ္ပုရိသာ၊ သီလစသော ဂုဏ်နှင့်ပြည့်စုံကုန်ထသော အရိယာ ပုဂ္ဂိုလ်တို့သည်။ ဓမ္မာ၊ သစ္စာပဋိစ္စသမုပ္ပါဒ် စသည်နှင့် ယှဉ်ကုန်သော တရားတို့ကို။ အဘိဏှသော၊ မပြတ်။
သုတာ၊ လောတဒွါရကို အစဉ်မှီးသဖြင့် ဆောင်အပ်မှတ်အပ်ကုန်၏။ သုတွာန၊ ဆိုအပ်ပြီးသော နာမ်ရုပ်တရားတို့ကို လက္ခဏ ရသစသည်နှင့် တကွ သိမ်းဆည်း၍။ အဉ္ဇသံအဉ္ဇသေန၊ နိဗ္ဗာန်သို့ရောက်စေတတ်သော အရိယမဂ္ဂင်ရှစ်ပါးနှင့် ယှဉ်သော ခရီးဖြင့်။ အမတောဂဓံ၊ ဆေးကြီးနှင့် တူသော ကင်းသော နိဗ္ဗာန်သို့။ ပဋိပဇ္ဇိဿံ၊ ရောက်လေအံ့။
ဘဝရာဂဟတဿ၊ ဘဝကို သတ်တတ်သော ရာဂဖြင့် အစမထင်သော သံသရာ ကာလပတ်လုံး ညှဉ်းဆဲ နှိပ်စက် တတ်သော ဥပဒ္ဒဝေါသည်။ သတောသမာနဿ၊ ဖြစ်သော။ မေမမ၊ ငါအား။ ပုန၊ တဘန်။ ဘဝရာ‌ဂေါ၊ ဘဝရာဂသည်။ နစဝိဇ္ဇတိ၊ ရှိသည်မရှိ။
မေ၊ ငါ့အား။ နစအာဟု၊ ရှေးပုထုဇ္ဇဉ် သေက္ခဖြစ်သော ကာလ၌ ဘဝရာဂဖြစ်ဘူး၏ အရဟတ္ထမဂ်ကို ရသောအခါမှ စ၍ မဖြစ်ပြီ။ မေ၊ ငါ့အား။ ဘဝရာဂေါ၊ ဘဝရာဂသည်။ နဘဝဿဘိ၊ နောင်အခါ မဖြစ်လတ္တံ့။ မေ၊ ငါ့အား။ ဧတရဟိ၊ ယခုပစ္စုပ္ပန်၌။ နစဝိဇ္ဇတိ၊ အရဟတ္တမဂ်ဖြင့် ပယ်အပ်ပြီးသော ကြောင့်မရှိ။
ဣတိ၊ ဤသို့။ ကဏှဒိန္နောထေရော၊ ကဏှဒိန္နထေရ်သည်။ ဣမံဂါထာနွယံ၊ ဤဂါထာနှစ်ခုအ‌ပေါင်းကို။ အဘာသိတ္ထ၊ ဆိုပြီ။ ကဏှဒိန္နထေရဂါထာ အနက်ပြီး၏။
တတိယော၊ သုံးခုမြောက်သော။ ဝဂ္ဂေါ၊ ဝဂ်သည်။ နိဋ္ဌိတော၊ ပြီးခြင်းသို့ရောက်ပြီ။
တဿ၊ ထိုတတိယဝဂ်၏။ ဥဒ္ဒါနံ၊ ဥဒါန်းသည်ကား။
ဥတ္တရော၊ ဥတ္တရထေရ်လည်းကောင်း။ ဘဒ္ဒဇိတ္ထေရော၊ ဘဒ္ဒဇိထေရ်လည်းကောင်း။ သောဘိတော၊ သောဘိတထေရ်လည်းကောင်း။ ဣသိ၊ သီလက္ခန္ဓစသောတရားကျေးဇူးကို ရှာမှီးပြီးသော။ ဝလ္လိယော၊ ဝလ္လိယေထေရ်လည်းကောင်း။
ဝီတသောကော၊ ဝီတသောက အမည်ရှိသော။ သောထေရောစ၊ ထိုမထေရ်လည်းကောင်း။ ပုဏ္ဏမာသောစ၊ ပုဏ္ဏမာသထေရ် လည်းကောင်း။ နန္ဒကောစ၊ နန္ဒကထေရ်လည်းကောင်း။
ဘရတော၊ ဘရတထေရ်လည်းကောင်း။ ဘာရဒွါဇောစ၊ ဘာရဒွါဇထေရ်လည်းကောင်း။ မဟာဂီရိ၊ မြတ်သော အသံရှိသော။ ကဏှဒိန္နော၊ ကဏှဒိန္နထေရ်လည်းကောင်း။ ဣတိ၊ ဤသည်လျှင်တည်း။ ဒုကနိပါတ်တတိယ ဝဂ်ပြီး၏။
အာဝုသော၊ ငါ့ရှင်တို့။ ယတော၊ အကြင်အခါမှ။ ပဘုတိ၊ စ၍။ သမ္မာသမ္ဗုဒ္ဓဿ၊ မြတ်စွာဘုရား၏။ သာသနေ၊ သာသနာတော်၌။ ပဗ္ဗဇိတော၊ ရဟန်းပြု၏။ ကတော၊ ထိုရဟန်းပြုသော အခါမှ။ ပဘုတိ၊ စ၍။
ဝိမုစ္စမာနော၊ ကိလေသာအတို့မှ သမထဝိပဿနာတို့ဖြင့် လွတ်ပြီးသည်ဖြစ်၍။ ဥဂ္ဂစ္ဆိံ၊ ဖြူစင်သော တရားကို နာခြင်းဖြင့် ထမြောက်ပြီ။ ကာမဓာတုံ၊ ကာမတဆဲ့တဘုံကို။ ဥပဇ္ဈဂံ၊ အနာဂါမိမဂ်ဖြင့် စင်စစ်လွန်မြောက်ပြီ။
ပေက္ခမာနဿ၊ မဟာကရုဏာတော်နှင့် ယှဉ်သည်ဖြစ်၍ အမျိုးသားသည် ငါ၏ သာသနာတော်၌ ရဟန်းပြု၍ ကောင်းစွာ ကျင့်ပါ၏ လောဟု ရှုလေ့ရှိထသော။ ဗြဟ္မုနော၊ လူနတ်တို့ထက်မြက်‌တော်မူသော ဘုရားသခင်၏။ သာသနေ၊ သာသနာတော်၌။ ထတော၊ ထိုအနာမိမဂ်ကိုရသည်မှ။ မေမမ၊ ငါ၏။ စိတ္တံ၊ စိတ်သည်။ ဝိမုစ္စိ၊ အရဟတ္ထမဂ်ဉာဏ်ကို ရသဖြင့် အလုံးစုံသော ကိလေသာတို့မှ စင်စစ်လွတ်ပြီ။
မေ၊ ငါ့အား။ သဗ္ဗသံယောဇနက္ခယာ၊ အလုံးစုံသော သံယောဇဉ်တို့၏ ကုန်ခြင်းကြောင့်။ ယာဝိမုတ္တိ၊ အကြင်ကိလေသာတို့မှ လွတ်ခြင်းသည်။ အတ္ထိ၊ ရှိ၏။ သာဝိရတ္တိ၊ ထိုကိလေသာတို့မှ လွတ်ခြင်းသည်။ အကုပ္ပါ၊ မပျက်မစီးနိုင်သော ဝိမုတ္တိကိလေသာမှ လွတ်ခြင်းမည်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ အညံ့၊ အရဟတ္ထဖိုလ်ကို။ ဗျာကာသိ၊ ကြား၏။
ဣတိ၊ ဤသို့။ မိဂသိရောထေရော၊ မိဂသိဂထေရ်သည်။ ဣမံဂါထာဒွယံ၊ ဤဂါထာနှစ်ခုအပေါင်းကို။ အဘာသိတ္ထ၊ ဆိုပြီ။ မိဂသိရထေရဂါထာ အနက်ပြီး၏။
တတ္ထ တတ္ထ၊ ထိုထိုသို့သော ဘဝ၌။ ပုနပ္ပုနံ၊ အဘန်တလဲလဲ။ နိပ္ပတ္တမာနာနိ၊ ဖြစ်ကုန်သော။ ဂဟကာနိ၊ အတ္တဘောတည်းဟူသော အိမ်တို့သည်။ အနိစ္စာနိ၊ အမြဲမတည်တန့်ကုန်။
ဂဟကာရံ၊ ဤအတ္တဘောတည်းဟုသော အိမ်ကို ပြုတတ်သော တဏှာယောင်္ကျားလက်သ္မားကို။ ဂဝေသန္တော၊ ရှာလျက်။ ဧတ္တကံသာလံ၊ ဤမျှလောက်သော ကာလပတ်လုံး။ အနူဝိစရိံ၊ အဘန်တလဲလဲ ကျင်လည်ရပြီ။ ယသ္မာ၊ အကြင်ကြောင့်။ ဧသဇာတိ၊ ထိုပဋိသန္ဓေနေခြင်းသည်။ ဇရာဗျာဓိမရဏမိဿတာယ၊ အိုခြင်းနာခြင်းသေခြင်းနှင့်ရောသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ ပုနပ္ပုနံ၊ အဘန်တလဲလဲ။ ဥပဂန္တုံ၊ ကပ်ခြင်းငှါ။ ဒုက္ခာ၊ ဆင်းရဲ၏။
တသ္မာ၊ ထိုကြောင့်။ တံဂဟကာရကံ၊ ထိုအတ္တဘောတည်းဟူသော အိမ်ကို ပြုတတ်သော တဏှာယောင်္ကျားလက်သ္မားကို။ ဂဝေသန္တော၊ ရှာလျက်။ အနုဝိစရိံ၊ အဘန်တလဲလဲ ကျင်လည်ရပြီ။ ဘောဂဟကာရက၊ အတ္တဘောတည်းဟူသော အိမ်ကို ပြုတတ်သော တဏှာယောင်္ကျားပဲခွပ်သ္မား။ ဣဒါနိ ပန၊ ယခုအခါ၌ကား။ သောတွံ၊ ထိုတဏှာသော ယောင်္ကျားပဲခွပ်သ္မားတည်းသော သင်ကို။ ယေနဉာဏေန၊ အကြင်အရိယာမဂ်ဉာဏ်တည်းဟူသော မျက်စိဖြင့်။ ဒဋ္ဌုံ၊ မြင်ခြင်းငှါ။ သက္ကာ၊ တတ်ကောင်း၏။ တေန၊ ထိုအရိယမဂ်ဉာဏ်တည်းဟူသော စက္ခုဖြင့်။ ဒိဋ္ဌော၊ မြင်အပ်သည်။ အသိ၊ ဖြစ်ပြီ။
ပုန၊ တဘန်။ ဂေယံ၊ အတ္တဘောဟု ဆိုအပ်သော ငါ၏ အိမ်ကို။ နကာဟသိ၊ တဏှာယောင်္ကျားပဲခွပ်သ္မား သည် မပြုရလတ္တံ့။ တေ၊ သင်တဏှာယောင်္ကျားလက်သ္မား၏။ သဗ္ဗာ၊ အကြွင်းမရှိကုန်သော။ ဖါသုကာ၊ တထောင့်ငါးရာကိလေသာတည်းဟူသော အိမ်အခြင်တို့ကို။ ဘဂ္ဂါ၊ ငါချိုးဖျက်အပ်ကုန်ပြီ။ တုနိယာစ၊ အတ္တဘောဟု ဆိုအပ်သော အိမ်၏ အဝိဇ္ဇာဟု ဆိုအပ်သော အထွဋ်အချက်တို့ကို။ ဝိဒါလိတာ၊ ချိုးဖျက်အပ်ကုန်ပြီ။
စိတ္တံ၊ ငါ၏ စိတ်သည်။ ဝိပရိယာဒိဂတံ၊ နောင်အခါမဖြစ်ခြင်းသဘောသို့ရောက်ပြီ။ ဣဓေဝ၊ ဤပစ္စုပ္ပန်ဘဝ၌သာလျှင်။ ဝိဓမိဿတိ၊ ပရိနိဗ္ဗာန်စိတ်ချုပ်သည်နှင့် တကွ ချုပ်ခြင်းသို့ရောက်လတ္တံ့။
ဣတိ၊ ဤသို့။ သိကောထေရော၊ သီဝကထေရ်သည်။ ဣမံဂါထာဒွယံ၊ ဤဂါထာနှစ်ခုအပေါင်းကို။ အဘာသိတ္ထ၊ ဆိုပြီ။ သီဝကထေရဂါထာ အနက်ပြီး၏။
ဗြဟ္မဏ၊ ပုဏ္ဏား။ လောကေ၊ လောကသုံးပါး၌။ ပူဇနေယျာနံ၊ ဇော်ထိုက်ကနု်သော သိကြား ဗြဟ္မာတို့ထက်။ ပူဇိတော၊ ပူဇော်အပ်ထသော။ သက္ကရေယျာနံ၊ နတ်တို့ ပူဇော်အပ်သော သိကြားတို့ထက်။ သက္ကတော၊ လွန်သာ သိကြားဖြစ်တော်မူထသော။ အပစေယျာနံ၊ အရိုအသေပြုအပ်သော သူတို့ထက်။ အပစိတော၊ အလွန်အရိုအသေ ပြုအပ်ထသော။ အရဟံ၊ ပစ္စည်းလေးပါးကို ခံတော်မူထိုက်ထသော။ သုးတော၊ ကောင်းသောနိဗ္ဗာန်သို့ သွားတော်မူတတ်ထသော။ မုနိ၊ ငါ၏ ဆရာဖြစ်‌တော်မူသော သဗ္ဗညုမြတ်စွာဘုရားကို။ ဝါတေဟိ၊ လေအနာတို့ဖြင့်။ အာဗာဓိတော၊ နှိပ်စက်အပ်၏။
တေ၊ သင်အား။ ဥဏှောဒကံ၊ ထိုအားလျော်သော လေကို ဖျောက်စေတတ်သော ရေနွေးဖြင့် ဖျော်အပ်သော ဆေးသည်။ သစေအတ္ထိ၊ အကယ်၍ ရှိသည်ဖြစ်အံ့။ ဧဝံ၊ ဤသို့ ဖြစ်သည်ရှိသော်။ မုနိနော၊ သဗ္ဗညုဘုရားအား။ ဒေဟိ၊ လှူလော။
တဿ၊ ထိုဘုရားရှင်၏။ ဝါတာဗာဓဝူပသမနတ္ထံ၊ လေအနာကို ငြိမ်းစေခြင်းအကျိုးငှါ။ တံ၊ ထိုလေအနာကို ဖျောက်တတ်သော ရေနွေးနှင့်တကွသော ဆေးကို။ အဟံ၊ ငါသည်။ ဟာတဝေဥပနေတုံ၊ ဆောင်ခြင်းငှာ။ ဣစ္ဆာမိ၊ အလိုရှိ၏။
ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝုတ္တေ၊ ရှိသည်ရှိသော်။ ဗြဟ္မာဏော၊ ပုဏ္ဏားသည်။ ဥဏှောဒကံ၊ ထိုအနာကို ပျောက်တတ်သော ရေနွေးနှင့်တကွသော ဆေးကို။ ဘဂဝတော၊ မြတ်စွာဘုရားအား။ ဥပနာမေတိ၊ ကပ်ပေ၏။ တေနစ၊ ထိုဆေးကြောင့်လည်း။ သတ္ထု၊ မြတ်စွာဘုရား၏။ ရောဂေါ၊ လေအနာသည်။ ဝူပသမတိ၊ ငြိမ်း၏။
ဣတိ၊ ဤသို့။ ဥပဝါဏောထေရော၊ ဥပဝါဏထေရ်သည်။ ဣမဂါထာဒွယံ၊ ဤဂါထာနှစ်ခုအပေါင်းကို။ အဘာသိတ္ထ၊ ဆိုပြီ။ ဥပဝါဏထေရဂါထာ အနက်ပြီး၏။
အာဝုသော၊ ငါ့ရှင်တို့။ မယာ၊ ငါသည်။ ဣဓ၊ ဤသာသနာတော်၌။ ဧကစ္စေ၊ အချို့ကုန်သော။ ဓမ္မဓရာ၊ ပရိယတ္တိကိုဆောင်ကုန်သော။ ဥပါသကာ၊ ဥပါသကာတို့ကို။ ဒိဋ္ဌာ၊ မြင်အပ်ကုန်ပြီ။ ကာမာ၊ ကာမတရားတို့အား။ အနိစ္စာဣတိ၊ အမြဲမရှိဆင်းရဲဘောက်ပြန်သော သဘောရှိကုန်၏ ဟူ၍။ ဘာသမာနာ၊ ကာမဂုဏတို့၌ အပြစ်နှင့်ယှဉ်သော တရားစကားကို ဆိုတတ်ကုန်သော။ ဥပါသကာ၊ ဥပါသကာတို့ကို။ ဒိဋ္ဌာ၊ မြင်အပ်ကုန်ပြီ။
မဏိကုဏ္ဍလေသု၊ ပတ္တမြားနားဍောင်းဝတ်ကုန်ထသော။ ပုတ္တေသုစ၊ သားသ္မီးတို့၌ လည်းကောင်း။ ဒါရေသုစ၊ မယားတို့၌လည်းကောင်း။ သာရတ္တရတ္တာ၊ တပ်သည်ဖြစ်၍ အားကြီးစွာ တပ်ခြင်းရှိကုန်သော။ အညံ့၊ တပါးကို။ ဂဏန္တာ၊ ရေတွက်ကုန်ထသော။ အညံ၊ တပါးကို။ ကရောန္တော၊ ပြုတတ်ကုန်ထသော။ အပေက္ခန္တာ၊ သားသ္မီးတို့၌ ငဲ့ကွက်ခြင်းရှိကုန်ထသော။ ယေဥပါသကာ၊ အကြင်ဥပါသကာတို့ကို။ ဒိဋ္ဌာ၊ မြင်အပ်ကုန်ပြီ။
တေဥပါသကာ၊ ထိုဥပါသကာတို့သည်။ ဣဓ၊ ဤငါဘုရားသာသနာတော်၌။ ယတောယသ္မာကာရဏာ၊ အကြင်ကြောင့်။ ဓမ္မံ၊ တရားကို။ အဒ္ဓါဧကံသေန၊ တခုသော အတို့ဖြင့်။ နဇာနန္တိ၊ ဟုတ်မှန်စွာ မသိနိုင်ကုန်။ ဧဝံဘူတာစ၊ ဤသို့ဖြစ်ကုန်သော ဒါယကာတို့သည်လည်း။ ကာမာ၊ ကာမတရားတို့ကား။ အနိစ္စာ၊ အမြဲမရှိဆင်းရဲဘောက်ပြန်သော သဘောရှိကုန်၏။ ဣတိစာပိဣမိနာစကာရဏေန၊ ဤသို့သော အကြောင်းကြောင့်လည်း။ အာဟုအာဟော၊ ဪသတ္တဝါတို့ကားပကတော့ သဘောဖြင့် ဆန်းကြယ်သော သဘောရှိကုန်စွတကား။ ဣတိ၊ ဤသို့။ နဇာနန္တိ၊ မသိကုန်။
တေသံ၊ ထိုဥပါသကာတို့အား။ ယသ္မာ၊ အကြင့်ကြောင့်။ ရာဂဉ္စ၊ ရာဂကိုလည်း။ ဆေတ္တုံသမုစ္ဆိန္ဒိတုံ၊ ဖြတ်အံံသောငှါ။ ဗလံ၊ ထိုသိ့ သဘောရှီသော ဉာဏ်အားသည်။ နအတ္ထိ၊ မရှိ။ တသ္မာ တေနကာရဏေန၊ ထိုသို့သော အကြောင်းကြောင့်။ သိတာနိဿိတာ၊ တဏှာ အစွမ်းဖြင့် မှီကုန်သော။ ပုတ္တဒါရဉ္စ၊ သားသ္မီးမယားကို လည်းကောင်း။ ဓနဉ္စ၊ ဥစ္စာကိုလည်းကောင်း။ အလ္လိနာ၊ ကပ်ငြိကုန်သည်ဖြစ်၍။ နဝိဿဇ္ဇန္တိ၊ မစွန့်နိုင်ကုန်။ ဧတံသဗ္ဗံ၊ ဤအလုံးစုံကို။ ဒေဝတာနံယေဝ၊ နတ်တို့၏ သာလျှင်။ သမ္ပတ္တိံ၊ စည်းစိမ်ကို။ ပတိဋ္ဌိတံ၊ တောင့်တသော။ ဥပါသကံ၊ ဥပါသကာကို။ ဥဒ္ဒိဿ၊ ရည်၍။ အညာပဒေသေန၊ တပါးကို ညွန်သော အားဖြင့်။ ကထေသိ၊ ဟော၏။ တံ၊ ထိုစကားကို။ သုတွာ၊ ကြား၍။ ပဗ္ဗဇိတွာ၊ ထိတ်လန့်သော အားဖြင့် ရဟန်းပြု၍။ အရဟတ္တံ၊ အရဟတ္တဖိုလ်သို့။ ပါပုဏိ၊ ရောက်၏။
ဣတိ၊ ဤသို့။ ဣသိဒိန္နောထေရော၊ ဣသိဒိန္နထေရ်သည်။ ဣမံဂါထာဒွယံ၊ ဤဂါထာနှစ်ခုအပေါင်းကို။ အဘာသိတ္ထ၊ ဆိုပြီ။ ဣသိဒိန္နထေရဂါထာ အနက်ပြီး၏။
အာဝုသော၊ င့ါရှင်တို့။ ဒေဝေါ၊ မိုဃ်းသည်။ ဝဿတိစ၊ ရွာလည်းရွာ၏။ ဒေဝေါ၊ မိုဃ်းသည်။ ဂဠံဂဠာယတိစ၊ ချုန်းချုန်းဟူသော အသံကို ပြုလျက် ကြိုးလည်းကြိုး၏။ အဟဉ္စ၊ ငါသည်လည်း။ ဧကကော၊ တယောက်ထည်းတည်း။
ဘေရဝေ၊ ကြောက်မက်ဖွယ်သော ဘေးကျမ်းရှိသော။ ဗိလေပဗ္ဗတဂုဟာရေ၊ တောင်ခေါင်း၌။ ဝိဟရာမိ၊ နေ၏။
ဘေရဝေ၊ ကြောက်မက်ဘွယ်ရှိသော။ ဗိလေ၊ တောင်‌ခေါင်း၌။ ဧကကဿ၊ အဖေါ်မရှိ တယောက်တည်းတည်း။
ဝိဟရတော ဝိဟရန္တဿ၊ နေသော။ တဿမယှံ၊ ထိုငါ့အား။ ဘယံဝါ၊ ကြောခြင်းသည်လည်းကောင်း။ ဆမ္ဘိတတ္တံဝါ၊ ထိုကြောက်ခြင်းလျှင်အကြောင်းရှိသော ကိုယ်၏ တုန်လှုပ်ခြင်းသည်လည်းကောင်း။ လောမဟံသောဝါ၊ ကြက်သီးမွေးညှင်းထခြင်း သည်လည်းကောင်း။ နတ္ထိ၊ မရှိ။
ဧသာ၊ ဤခန္ဓာငါးပါးကို ပိုင်းခြား၍ သိပြီးသော သဘောကာမဆန္ဒရာဂကို ဖြတ်ပြီးသော သဘောရှိသော သူတို့အား မကြောက်ခြင်းသည်။ မမ၊ ငါ့အား။ ဓမ္မတာ၊ သဘောတည်း။ တသ္မာ၊ ထိုကြောင့်။ ဘေရဝေ၊ ကြောက်မက်ဘွယ်ရှိသော။ ဗိလေ၊ တောင်ခေါင်း၌။ ဧကကဿ၊ တယောက်အထည်းတည်း။
ဝိဟရန္တောဝိဟရန္တဿ၊ နေသော။ တဿမေ၊ ထိုငါ့အား။ ဘယံဝါ၊ ကြောက်ခြင်းသည်လည်းကောင်း။ ဆမ္ဘိတတ္တံဝါ၊ ကြောက်ခြင်းဟူသော ဆင်းရဲလျှင်အကြောင်းရှိသော ကိုယ်၏ တုန်လှုပ်ခြင်းသည်လည်းကောင်း။ လောမဟံသောဝါ၊ ကြက်သီးမွှေးညှင်းထခြင်းသည်လည်းကောင်း။ နတ္ထိ၊ မရှိ။
ဣတိ၊ ဤသို့။ သမ္ပုသကစ္စာနောထေရော၊ သမ္ပုလစ္စာနထေရ်သည်။ ဣမံဂါထာဒွယံ၊ ဤဂါထာနှစ်ခုအပေါင်းကို။ အဘာသိတ္ထ၊ ဆိုပြီ။ သမ္ပုလကစ္စာနထေရဂါထာ အနက်ပြီး၏။
ကဿဘိက္ခုနော၊ တောကျောင်း၌နေသော ရဟန်းတို့တွင် အဘယ်ရဟန်း၏။ စိတ္တံ၊ စိတ်သည်။ သေလုပမံသေလဥပမံ၊ ကျောက်တောင်နှင့်အတူ။ ဋ္ဌိတံ၊ အလုံးစုံသော ကိလေသာတည်းဟူသော တုန်လှုပ်ခြင်း မရှိသောအားဖြင့် ဝသီဘော်သို့ရောက်၍ တည်သနည်း။ နာနုပကမ္ပတိ၊ အလုံးစုံသော ‌လောကဓံတရားတို့ကြောင့် မတုန်လှုပ်သနည်း။
ဣတိပုစ္ဆာယံ၊ ဤသို့သော အမေးသည်။ သတိ၊ ရှိသော်။ ရဇ္ဇနိယေသု၊ တပ်မက်ဘောဘွယ်သော ရူပါရုံ သော တေသုမ္မကစသော တရားအပေါင်းတို့၌။ ဝိရတ္တံ၊ ဝိရာဂ ဟု ဆိုအပ်သော အရိယမဂ်ဖြင့် တပ်ခြင်း ကင်း၏။ ကုပ္ပနိယေ၊ အလုံးစုံသော ရန်ငြိုးဖွဲ့ခြင်းအကြောင်း၌။ နကုပ္ပတိ၊ ပြစ်မှားဖေါက်ပြန်ခြင်းသို့ မရောက်။
ယဿ၊ အကြင်အရိယာပုဂ္ဂိုလ်၏။ ဧဝံ၊ ဤသို့ ဆိုအပ်ခဲ့ပြီးသော နည်းဖြင့်။ ဘာဝိတံ၊ ပွါးစေအပ်သော။ စိတ္တံ၊ စိတ်သည်။ အတ္ထိ၊ ရှိ၏။ တံ၊ ထိုပွါးစေအပ်သော စိတ်ရှိသော ပုဂ္ဂိုလ်ကို။ ဒုက္ခံ၊ သတ္တသင်္ခါရအားဖြင့် ဖြစ်သော ဆင်းရဲသည်။ ကုတော၊ အဘယ်မှာ။ ဧဿတိ၊ ကပ်ရောက်လတ္တံ့နည်း။
တာဒိသဿ၊ ထိုသို့ သဘောရှိသော ပုဂ္ဂိုလ်အား။ ဒုက္ခံ၊ သတ္တသင်္ခါရအာဖြင့် ပြားသော ဆင်းရဲသည်။ နအတ္ထိ၊ မရှိ။ မမ၊ ငါ၏။ စိတ္တံ၊ စိတ်ကား။ သေလုပဓံ၊ ကျောက်တောင်နှင့်အတူ။ ဋ္ဌိတံ၊ ခပ်သိမ်းသော ကိလေသာတည်းဟူသော တုန်လှုပ်ခြင်းမရှိသောအားဖြင့် ဝသီဘော်သို့ ရောက်သဖြင့် တည်၏။ နာနုကမ္ပတိ၊ လောကဓံတရားရှစ်ပါးတို့ကြောင့် မတုန်လှုပ်။
ရဇ္ဇနိယေသု၊ တပ်မဂ်မောဘွယ်သောတေသုမ္မကတရားအပေါင်းတို့ကြောင့်။ ဝိရတ္တံ၊ ဝိရာဂဟု ဆိုအပ်သော အရိယမဂ်ဖြင့် တပ်ခြင်းကင်း၏။ ကုပ္ပနိယေ၊ အမျက်ထွက်အပ်သော ရန်ငြိုးဖွဲ့ခြင်းစ‌သော အကြောင်းကြောင့်။ နကုပ္ပတိ၊ ပြစ်မှား ဖေါက်ပြန်ခြင်းသို့ မရောက်။
မမေဝ၊ ငါ၏သာလျှင်။ ဘာဝိတံ၊ မဂ်တည်းဟူသော ဘာဝနာဖြင့် ပွါးစေအပ်သော။ စိတ္တံ၊ စိတ်သည်။ အတ္ထိ၊ မရှိ၏။ တံ၊ ထိုသို့ သော စိတ်နှင့် ပြည့်စုံသော။ မံ၊ ငါ့အား။ ဒုက္ခံ၊ သတ္တသင်္ခါရဟု ဆိုအပ်သော ဒုက္ခသည်။ ကုတော၊ အဘယ်မှ။ ဧဿတိ၊ ကပ်ရောက်အပ်နည်း။
ဣတိ၊ ဤသို့။ နိတကောထေရော၊ နိတကထေရ်သည်။ ဣမံဂါထာဒွယံ၊ ဤဂါထာနှစ်ခုအပေါင်းကို။ အဘာသိတ္ထ၊ ဆိုပြီ။ နိတကထေရဂါထာ အနက်ပြီး၏။
အဋ္ဌတိအက္ခဏေဟိ၊ ပစ္စန္တဇောတိတလင်္ဂေါစသော ရှစ်ပါးသော အက္ခဏတို့မှ။ ဝိဇ္ဈိတံ၊ ကင်းသော။ နဝမံခဏံ၊ ကိုးပါးမြောက်သော ဗုဒ္ဓု ပ္ပါဒနဝမခဏကို။ လဘိတွာ၊ ရ၍။ ဋ္ဌိတဿ၊ တည်သော ပညာရှိအား။ ယာဝ၊ အကြင်မျှလောက်။ နဟောတိ၊ အရဟတ္တဖိုလ်လက်သို့ ရောက်ခြင်းသည် မဖြစ်သေး။ တာဝ၊ ထိုမျှလောက်။ နက္ခတ္တမာလိနိံ၊ နက္ခတ်တည်းဟူသော ပန်း အစဉ်ရှိထသော။ ရတ္တိံ၊ ညဉ့်၌။ စိတ္တံကာမံ၊ စိတ်အလိုရှိတိုင်း။ သုပိတုံသုပိနဿ၊ အိပ်ခြင်း၏။ ကာလော၊ ကာလသည်။ နဟောတိ၊ မဖြစ်။
အပိစခေါ၊ စင်စစ်သော်ကား။ ဧသာရတ္တိနာမ၊ ဤညဉ့်မည်သည်ကား။ ပဋိဇဂ္ဂိတုံ၊ လူသံငှက်သံတို့မှ ကင်းသည်ဖြစ်၍ လုံ့လအားထုတ်ခြင်းငှါ။ ဝိဇါနတာဝိဇာနန္တေန၊ အကျိုးကို သိသော ပညာရှီသည်။ ဣစ္ဆိတာ၊ အလိုရှိအပ်သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
သင်္ဂါမေ၊ စစ်မြေအရပ်၌။ ဟတ္ထိံ၊ ဆင်းတက်သို့။ အာရုံဟိတွာ၊ တက်စီး၍။ ယုဇ္ဈန္တော၊ စစ်ထိုးသော သူသည်။ ယဒါ၊ အကြင်အခါ၌။ ဟတ္တိခန္ဓာ၊ ဆင်ကျောက်ကုန်းမှ။ ပတေယျ၊ ကျရာ၏။ ဟတ္ထိခန္ဓာ၊ ဆင်ကျောက်ကုန်းမှ။ ပတိတံ၊ ဥက္ခောင်းဇောက်ထိုးကျသော သူကို။ ကုဉ္ဇရော၊ ဆင်သည်။ အနုတ္တမေအနုတ္တမေယျ၊ နင်းသဖြင့် သေခြင်းသို့ ရောက်ရာ၏။ တံမတံ၊ ထိုဆင်နင်း၍ သေခြင်းသ်ည။ သေယျော၊ မြတ်စွာ၏။ မေ၊ ငါ့အား။ ဒါနိဣဒါနိ၊ ယခုအခါ၌။ ကိလေသေဟိ၊ ကိလေသာတို့မှ။ ပရာဇိတော၊ ရှုံးအပ်သည်ဖြစ်၍။ ယံဇီဝေယျ၊ အကြင်ကြောင့် အသက်ရှည်ရာ၏။ မေ၊ ငါအား။ တံ၊ ထိုသို့ကိလေသာရှုံးသည်ဖြစ်၍ အသက်ရှည်ခြင်းသ်ည။ နသေယျော၊ မမြတ်။
ဣတိ၊ ဤသို့။ သောဏောပေါဋိရိယပုတ္တောထေရော၊ သောဏပေါဋိရိယပုတ္တထေရ်သည်။ ဣမံဂါထာဒွယံ၊ ဤဂါထာနှစ်ခုအပေါင်းကို။ အဘာသိတ္ထ၊ ဆိုပြီ။ သောဏပေါဋိရိယထေရဂါထာ အနက်ပြီး၏။
အဟံ၊ ငါသည်။ ပိယရူပေ၊ ချစ်နှစ်လိုအပ်သော သဘောရှိကုန်သော။ မ‌နောရမေ၊ နှလုံးမွေ့လျော်ဘွယ်ရှိကုန်သော။ ပဉ္စကာမဂုဏေ၊ ရူပါရုံစသော ငါးပါးသော ကာမဂုဏ်တို့ လို၏။ ဟိတွာ၊ စွန့်၍။
သဒ္ဓါယ၊ ကံကံ၏ အကျိုးရတနာသုံးပါးဂုဏ်၌ ယုံကြည်ခြင်း၏ အစွမ်းဖြင့်။ အဘိနိက္ခမ္မ၊ အိမ်ရာထောင်သော အနှောင်အဖွဲ့မှ ထွက်၍။ ပဗ္ဗဇိတော၊ ရဟန်းပြု၏။ တတော၊ ထိုရဟန်းပြုသော အခါမှစ၍။ ဒုက္ခဿ၊ ဝဋ်ဆင်းရဲ၏။ အန္တံ၊ အဆုံးကို။ ကရော၊ လုံ့လပြုသည်။ ဘဝေ၊ ဖြစ်၏။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ တေဘိက္ခု၊ ထိုရဟန်းတို့ကို။ ဩဝါဒိ၊ ဆုံးမ၏။
အာဝုသော၊ င့ါရှင်တို့။ မရဏံ၊ သေခြင်းကို။ အဟံ၊ ငါသည်။ နာဘိနန္ဒာမိ၊ အလိုမရှိ။ ဇီဝိတံ၊ အသက်ရှည်ခြင်းကို။ နာသိနန္ဒာမိ၊ သေခြင်းသို့ရောက်လတ္တံ့ ဖြစ်၍ အလိုမရှိ။ သမ္ပဇာနော၊ ပညာ၏ ပြန့်ပြောခြင်းနှင့် ပြည့်စုံသည်ဖြစ်၍။ ပဋိဿတော၊ ကိလေသပရိနိဗ္ဗာန၌ ထင်သော သတိရှိသည်ဖြစ်၍။ ကာလဉ္စ၊ ခန္ဓာပရိနိဗ္ဗာနကာလကိုလည်း။ ပဋိကင်္ခါမိ၊ ငုံ့လျက်နေ၏။
ဣတိ၊ ဤသို့။ နိသဘောထေရော၊ နိသဘထေရ်သည်။ ဣမံဂါထာဒွယံ၊ ဤဂါထာ နှစ်ခုအပေါင်းကို။ အဘာသိတ္ထ၊ ဆိုပြီ။ နိသဘထေရဂါထာ အနက်ပြီး၏။
အာဝုသော၊ င့ါရှင်တို့။ အမ္ဗပလ္လဝသင်္ကာသံ၊ သရက်ညွန့်သဏ္ဍန်အဆင်းနှင့်တူသော။ စီဝရံ၊ သင်္ကန်းကို။ အံသေ၊ ပခုံး၌။ ကတွာန၊ စမ္ပယ်တင်သည်ကို ပြု၍။ ဟတ္ထိဂီဝါယံ၊ ဆင်လည်း၍။ နိသိန္နော၊ ထိုင်နေလျက်။ ပိဏ္ဍာယ၊ ဆွမ်းအလို့ငှါ။ ဂါမံ၊ ရွာသို့။ ပါဝိသိ၊ ဝင်၏။
ပဝိဋ္ဌမတ္တောဝ၊ ဝင်ကာမျှဖြစ်သော ငါ့ကိုသာလျှင်။ မဟာဇနေန၊ လူများအပေါင်းသည်။ ဩလောကိယမာနော၊ ကြည်လတ်သည်ရှိသော်။ ဟတ္ထိခန္ဓတော၊ ဆင်လည်ပင်းမှ။ ဩရုယှ၊ သက်၍။ ဋ္ဌိတော၊ ရပ်လျက်။ ပဋိဗုဇ္ဈိံ၊ နိုး၏။ တဒါ၊ ထိုအခါ၌။ သံဝေဂံ၊ ထိတ်လန့်ခြင်းကို။ အလဘိံ၊ ရပြီ။
တဒါ၊ ထိုအခါ၌။ သောဟံ၊ ထိုငါသည်။ ဒိတ္တော၊ ထိုမင်းဖြစ်သော ကာလ၌ ဇာတိမာန်ဘောဂမာန်စသည်ဖြင့် မာန်မူခြင်းရှိသည်။ သန္တာသမာနော၊ ဖြစ်လျက်။ သံဝေဂံ၊ ထိတ်လန့်ခြင်းကို။ မလဘိ၊ ရ၏။ ဣဒါနိ၊ ယခုအခါ၌။ မေမယာ၊ ငါသည်။ အာသဝက္ခယော၊ အာသဝေါတရားတို့၏ ကုန်ရာဖြစ်သော နိဗ္ဗာန်သို့။ ပတ္တော၊ ရောက်အပ်ပြီ။
ဣတိ၊ ဤသို့။ ဥသဘောထေရော၊ ဥသဘထေရ်သည်။ ဣမံဂါထာဒွယံ၊ ဤဂါထာနှစ်ခုအပေါင်းကို။ အဘာသိတ္ထ၊ ဆိုပြီ။ ဥသဘထေရဂါထာ အနက်ပြီး၏။
ကပ္ပေတာ၊ ဆတ္တာသည်ဖြစ်သော။ ကပ္ပဋကုရော၊ ကပ္ပဋကုရအမည်ရှိသော။ အယံဘိက္ခု၊ ဤရဟန်းသည်။ ဣမံသရီရံ၊ ဤကိုယ်ကို။ သုတ္တာဇီဝါတိ၊ သတ္တဇီဝဟူ၍။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ ဥပ္ပန္နမိစ္ဆာဝိတက္ကော၊ ဖြစ်သော မိစ္ဆာဝိတက်ရှိသည်ဖြစ်၍။ အစ္စယအတိဘရိယတာ၊ လွန်၍ သွားခြင်းဖြင့်။
အမတဂ္ဃဋိကာယံ၊ အမြိုက်နိဗ္ဗာန်ဟူသော အဘို့၌။ ဝသန္တေ၊ ထိုထိုသို့သော အရပ်၌နေသည်ရှိသော်။ အမတာဓိဂဓံ၊ နိဗ္ဗာန်သို့ ရောက်ကြောင်းဖြစ်သော အကျင့်ကို။ အနုသာသာမိ၊ ဆုံးမ၏။ ဓမ္မံဓမ္မတော၊ ငါ၏ အဆုံးအမတရားမှ။ ကပ္ပဋမတ္တော၊ ကင်းသော စိတ်ရှိ၏။ ကပ္ပဋကုရ၊ ကပ္ပဋကုရမည်သော ရဟန်း။ ကတပဒံ၊ စီရင်အပ်သော ဘာဝနာဟူသော ခရီးသို့။ ဈာနာနိ၊ လောကီလောကုတ္တရာ ဈာန်တို့ကို။ ဩစေတုံဘာဝေတုံ၊ ပွါးစေခြင်းငှါ။ မမ၊ ငါ၏။ ယံကတပဒံ၊ အကြင်ဘာဝနာဟူသောခရီးသည်။ အတ္ထိ၊ ရှိ၏။ ဣဒံ၊ ဤဘာဝနာဟူသောခရီသည်။ မမ၊ ငါ၏။ သာသနံ၊ အဆုံးအမတည်း။
ကပ္ပဋ၊ ကပ္ပဋရဟန်း။ ခေါ၊ စင်စစ်သဖြင့်။ အပစာလေသိ၊ င့ါတရားကိုနာမည်ဟူ၍ ထိုင်လျက် အိပ်မွေ့ခြင်းသို့ မရောက်လင့်။ တံ၊ ထိုအိပ်မွေ့ခြင်းသို့ရောက်သော သင်ကို။ ဥပကဏ္ဏကမှိ၊ နား၏ အနီး၌။ မာတာလေဿံ၊ ဤအခါမှ စ၍ ကိလေသာတို့ကို ပယ်ခြင်းငှါ မဆုံးမအံ့။
ကပ္ပဋ၊ ကပ္ပဋကုရရဟန်း။ တွံ၊ သင်သည်။ သံဃာမဇ္ဈမှိ၊ သံဃာအလယ်၌။ ပစာလယမာနော၊ တဆက်ဆတ်ငိုက်မည်းလျက်။ မတ္တံပမာဏံ၊ ရခဲသော ဒုလ္လဘခဏဟူသော အတိုင်းအရှည်ကို။ နဝါမညတိ၊ ထိုဗုဒ္ဓုပ္ပါဒနာမခဏကို မလွန်စေသတည်းဟူ၍ မျှကို မသိမမြင်တကား။ တေ၊ သင်သည်။ အပရဒ္ဓံ၊ ထိုဗုဒ္ဓုပ္ပါဒနဝမေခဏကို ရလျက် မဂ်ဖိုလ်ကို ရခြင်းမှ ချွတ်ယွင်းခြင်းကို။ ပဿ၊ အဘန်တလဲလဲ ထင်အောင် ရှုလေလော။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဘဂဝါ၊ မြတ်စွာဘုရားသ်ည။ ဒွီဟိဂါထာဟိ၊ နှစ်ဂါထာတို့ဖြင့်။ ဂါဠံ၊ မြဲမြံစွာ။ တံ၊ ထိုကပ္ပဋကုရရဟန်းကို။ နိဂ္ဂယှ၊ နှိပ်၍။ စောဒေတိ၊ အပြစ်တင်တော်မူ၏။
ဣတိ၊ ဤသို့။ ကပ္ပဋကုရောထေရော၊ ကပ္ပဋကုရထေရ်သည်။ ဣမံဂါထာဒွယံ၊ ဤဂါထာနှစ်ခုအပေါင်းကို။ အဘာသိတ္ထ၊ ဆိုပြီ။ ကပ္ပဋကုရထေရဂါထာအနက်ပြီး၏။
စတုတ္ထော၊ လေးခုတို့၏ ပြည့်ကြောင့်ဖြစ်သော။ ဝဂ္ဂေါ၊ ဝဂ်သည်။ နိဋ္ဌိတော၊ ပြီးခြင်းသို့ရောက်ပြီ။
တဿ၊ ထိုစတုတ္ထဝဂ်။ ဥဒါနံ၊ ဥဒါန်းသည်ကား။
မိဂသိရော၊ မိဂသိရထေရ်လည်းကောင်း။ သိဝကောစ၊ သိဝကထေရ်လည်းကောင်း။ ပဏ္ဍိတော၊ ပညာရှိသော။ ဥပဝါဏောစ၊ ဥပဝါဏထေရ်လည်းကောင်း။
ဣသိဒိန္နောစ၊ ဣသိဒိန္နထေရ်လည်းကောင်း။ ကစ္စာနောစ၊ သမ္ဗူသကစ္စာနုထေရ်လည်းကောင်း။ မဟာဝသီ၊ မြတ်သော ဝသီဘော်နှင့် ပြည့်စုံသော ။ နိတကောစ၊ နိတကထေရ်လည်းကောင်း။
သောဏောပါဋိရိယပုတ္တော၊ သောဏပါဋိရိယပုတ္တထေရ်လည်းကောင်း။ နိတကော၊ နိသဘထေရ်လည်းကောင်း။ ဥသဘော၊ ဥသဘေထေရ်လည်းကောင်း။ ကပ္ပဋကု‌ရော၊ ကပ္ပဋရထေရ်လည်းကောင်း။ ဣတိဣဒံ၊ ဤသည်လျှင်တည်း။ ဒုကနိပါတ် စတုတ္ထဝဂ်ပြီး၏။
ဗုဒ္ဓေါ၊ သဗ္ဗညုဘုရားရှင်တို့သည်။ အဟောအစ္ဆရိယာ၊ ဪအံ့ဘွယ်ရှိကုန်စွတကား။ ဓမ္မာ၊ ပရိယတ္တိဓမ္မနှင့် တကွ ကိုးပါးသော လောကုတ္တရတရားတို့သည်။ အဟောအစ္ဆရိယာ၊ ဪအံ့ဘွယ်ရှိကုန်စွတကား။ နောအမှာကံ၊ ငါတို့၏။ သတ္ထုဿ၊ ဆရာဖြစ်တော်မူသော မြတ်စွာဘုရား၏။ သမ္ပဒါ၊ ပြည့်စုံခြင်းတို့သည်။ အဟောအစ္ဆရိယာ၊ ဪအံ့ဘွယ်ရှိကုန်စွတကား။
ယတ္ထ၊ အကြင်မြတ်စွာဘုရား၌။ ဗြဟ္မစရိယဝသေန၊ မြတ်သော အကျင့်ကို အကျင့်၏အစွမ်းဖြင့်။ ဧတာဒိသံ၊ ဤသို့ အကြွင်းမရှိကိလေသာတို့၏ ကုန်ခြင်းကို ဆောင့်တတ်သော။ ဓမ္မံ၊ မွန်မြတ်သော လောကုတ္တရာတရားသို့။ သာဝကော၊ တပည့်သားသည်လည်း။ သစ္ဆိကာဟိ၊ မျက်မှောက်ပြုခြင်း အကြောင်းဖြစ်လေသည်ကား။ အဟော အစ္ဆရိယာ၊ ဪအံ့ဘွယ်ရှိစွတကား။
အသံခေယေသုကပ္ပေသု၊ ရေတွက်ခြင်းကို လွန်၍ဖြစ်ကုန်သော မဟာကပ်တို့၌။ သတ္တာယာ၊ ဥပါဒါနက္ခန္ဓာဟု ဆိုအပ်သော တရားအပေါင်းမှ။ အဓိဂတာ၊ မကင်းကုန် သေးသည်။ အဟုအဟေသုံ၊ ဖြစ်ကုန်ပြီ။
ယသ္မာ၊ အကြင်ကြောင့်။ ပစ္ဆိမကော၊ အလုံးစုံ၏ နောက်၌ ဖြစ်‌သော။ စရိမော၊ ပရိနိဗ္ဗာန စိတ်၏ အဆုံးရှိသော။ ဇာတိမရဏသံသာရော၊ ပဋိသန္ဓေနေခြင်းတည်း ဟူသော ကျင်လည် ခြင်းရှိသော။ အယံသ‌ရဿယော၊ ဤကိုယ်ကို။ သညိတော၊ ခန္ဓာ စသည်တို့၏ အစဉ်ဟူ၍ သမုတ်အပ်၏။ တေသံ၊ ထိုခန္ဓာအစဉ်ဟု သမုတ်အပ်သော သံသရာစက်တို့၏။ အယံကာယော၊ ဤကိုယ်သည်။ ပစ္ဆိမကော၊ အဆုံးတည်း။ ဒါနိဣဒါနိ၊ ယခုအခါ၌။ ပုနဗ္ဘဝေါ၊ နောင်အခါဘဝသစ်၌ တဘန်ဖြစ်ရခြင်းသည်။ နတ္ထိ၊ မရှိပြီ။
ဣတိ၊ ဤသို့။ ကုမာရကဿပေါထေရော၊ ကုမာရကဿပထေရ်သည်။ ဣမံဂါထာဒွယံ၊ ဤဂါထာ အပေါင်းကို။ အဘာသိတ္ထ၊ ဆိုပြီ။ ကုမာရကဿပထေရဂါထာ အနက်ပြီး၏။
ယောဘိက္ခု၊ အကြင်ရဟန်းသည်။ ဗုဒ္ဓသာသနော၊ မြတ်စွာဘုရားသာသနာတွင်း၌။ ဟပေဧကန္တေန၊ စင်စစ်သဖြင့်။ ဒဟာရောပိ၊ ငယ်သေးသော်လည်း။ ပဋိသုတ္တေသုံ၊ မောဟဟူသော အိပ်ပျော်ခြင်း မွေ့လျော်ခြင်းတို့မှ။
ဇာဂရော၊ နိုးကြားခြင်း လုံ့လနှင့်ပြည့်စုံသည်ဖြစ်၍။ ဘဉ္ဇတိ၊ သမထဝိပသနာဘာဝနာကို ပွါးစေခြင်းဖြင့် အားထုတ်၏။ တဿဒဟရဿ၊ ထိုရဟန်းငယ်၏။ ဇီဝိတံ၊ အသက်ရှည်ခြင်းသည်။ အမောဃံ၊ အချည်းနှီးမဟုတ်သည်။ ယသ္မာ၊ အကြင်ကြောင့်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
တသ္မာ၊ ထိုကြောင့်။ သဒ္ဓဉ္စ၊ ကံကံ၏ အကျိုးကို ယုံကြည်ခြင်း သဒ္ဓါကို၎င်း။ သီလဉ္စ၊ ထိုသဒ္ဓါကိုမှီ၍ ဖြစ်သော သီလကိုလည်းကောင်း။ ပသာဒဉ္စ၊ ရတနာသုံးပါး၌ ကြည်ညိုခြင်းကိုလည်းကောင်း။ ဓမ္မဒဿနဉ္စ၊ မဂ်ဉာဏ်ဖြင့် သစ္စာလေးပါးတရားကို သိမြင်ခြင်းကိုလည်းကောင်း။
မေဓာဝီ၊ မိုဃ်းကြိုးစက်နှင့်တူသော ပညာရှိသော သူသည်။ ဗုဒ္ဓါနံ၊ မြတ်စွာဘုရားတို့၏။ ဝရံပဋ္ဌနိဘံ၊ တောင့်တအပ်သော ။ သာလနဉ္စ၊ အဆုံးအမတော်ကိုလည်းကောင်း။ အနုပယုဉ္ဇေထ၊ အားထုတ်ခြင်းကို ပြုရာ၏။
ဣတိ၊ ဤသို့။ ဓမ္မပါလောထေရော၊ ဓမ္မပါလထေရ်သည်။ ဣမံဂါထာဒွယံ၊ ဤဂါထာ နှစ်ခုအပေါင်းကို။ အဘာသိတ္ထ၊ ဆိုပြီ။ ဓမ္မပါလထေရဂါထာ အနက်ပြီး၏။
အာဝုသော၊ ငါ့ရှင်တို့။ ဣမသ္မိံ အရညာယတနေ၊ ဤတောအရပ်၌။ ပသန္တေသု၊ နေကုန်သော။ ဘိက္ခုသု၊ ရဟန်းတို့တွင်။ ကဿ၊ အဘယ်ရဟန်း၏။ သာရထိနာ၊ လိမ္မာစွာသော ရထားထိန်းသည်။ သုဒန္တာ၊ ကောင်းစွာဆုံးမအပ်ကုန်သော။ အဿာယထာ၊ မြင်းတို့ကဲ့သို့။ ဣန္ဒြိယာနိ၊ မနိန္ဒြေလျှင်ခြောက်ခုမြောက်ဖြစ်သော ဣန္ဒြေတို့သည်။ သမထင်္ဂတာနိ၊ ယဉ်ကျေးသော အဖြစ်ငြိမ်သက်သော အဖြစ်သို့ ရောက်ကုန်သနည်း။
ပဟီနမာနဿ၊ ပယ်အပ်သော မာနရှိထသော။ အနာသဝဿ၊ ကင်းပြီးသော အာသဝေါရှိထသော။ တာဒိနော၊ ဣဋ္ဌာရုံ အနိဋ္ဌာရုံတို့၌ သည်းခံခြင်း ကျေးဇူးနှင့် ပြည့်စုံထသော။ တဿ၊ ထိုရဟန္တာ ပုဂ္ဂိုလ်အား။ ဒေဝါပိ၊ နတ်တို့သည်လည်း။ ပိဟယန္တိ၊ ကောင်းသော အကျင့်ကို မြင်သောကြောင့်ရိုသေသဖြင့် တောင့်တကုန်၏။
မယှံ၊ ငါ့အား။ သာရထိနာ၊ လိမ္မာစွာသော ရထားထိန်းသည်။ သုဒန္တာ၊ ကောင်းစွာဆုံးမအပ်ကုန်သော။ အဿာယထာ၊ မြင်းတို့ကဲ့သို့။ ဣန္ဒြိယာနိ၊ မနိန္ဒြေလျှင်ခြောက်ခုမြောက်ဖြစ်ကုန်သော ဣန္ဒြေတို့သည်။ သမထင်္ဂတာနိ၊ ယဉ်ကျေးသော အဖြစ်အဆိတ်အတောက်မရှီသော အဖြစ်သို့ ရောက်ကုန်၏။
မဟီနမာနဿ၊ ပယ်အပ်ပြီးသော မာနရှိထသော။ အနာသဝဿ၊ ကင်းပြီးသော အာသဝေါရှိထသော။ တာဒိနော၊ ဣဋ္ဌာရုံ အနိဋ္ဌာရုံ စသည်တို့၌ သည်းခံ ခြင်းကျေးဇူးရှိထသော။ တဿမယှံ၊ ထိုင့ါအား။ ဒေဝါပိ၊ နတ်တို့သည်လည်း။ ပိဟယန္တိ၊ ကောင်းသော အကျင့်ကိုမြင်သောကြောင့် ရိုသေသဖြင့် တောင့်တကုန်၏။ မယှံ၊ ငါ့အား။ သာရထိနာ၊ လိမ္မာစွာသော ရထားထိန်းသည်။ သုဒန္တာ၊ ကောင်းစွာဆုံးမအပ်ကုန်သော။ အဿာယထာ၊ မြင်းတို့ကဲ့သို့။ ဣန္ဒြိယာနိ၊ မနိန္ဒြေလျှင်ခြောက်ခုမြောက်ဖြစ်ကုန်သော ဣန္ဒြေတို့သည်။ သမထင်္ဂတာနိ၊ ယဉ်ကျေးသော အဖြစ်အဆိတ်အတောက်မရှိသော အဖြစ်သို့ ရောက်ကုန်၏။ ပဟီနမာနဿ၊ ပယ်အပ်ပြီးသော မာနရှိထသော။ အနာသဝဿ၊ ကင်းပြီးသော အာသဝေါရှိထသော။ တာဒိနော၊ ဣဋ္ဌာရုံ အနိဋ္ဌာရုံ စသည်တို့၌ သည်းခံ ခြင်းကျေးဇူးရှိထသော။ တဿမယှံ၊ ထိုငါ့အား။ ဒေဝါပိ၊ နတ်တို့သည်လည်း။ ဝိဟယန္တိ၊ ကောင်းသော အကျင့်ကို မြင်သောကြောင့် ရိုသေသဖြင့် တောင့်တကုန်၏။
ဣတိ၊ ဤသို့။ ဗြဟ္မာလိတ္ထေရော၊ ဗြဟ္မာလိထေရ်သည်။ ဣမံဂါထာဒွယံ၊ ဂါထာနှစ်ခုအပေါင်းကို။ အဘာသိတ္ထ၊ ဆိုပြီ။ ဗြဟ္မာလိကထေရဂါထာ အနက်ပြီး၏။
ဆဝိပါပက၊ ပွေးနာယားနာ အိုင်းနာ စသည်တို့ဖြင့် ပျက်စီးသောကြောင့် မကောင်းသော အရေရှိသော။ စိတ္တဘဒ္ဒက၊ ကိလေသာတို့ကို အကြွင်းမဲ့ ပယ်သဖြင့် ဗြဟ္မဝိဟာရတရားတို့ကို မှီဝဲသော ကောင်းသော စိတ်ရှိသော။ မောဃရာဇ၊ မောဃရာဇ။ တွံ၊ သင်သည်။ သတတံ၊ အခါခပ်သိမ်းမပြတ်။ သမာဟိတော၊ အရဟတ္ထဖိုလ်သမာဓိဖြင့် တည်ကြည်သော စိတ်ရှိသည်ဖြစ်၍။
ဟေမန္တိကကာလရတ္တိယော၊ ဆောင်းလဖြစ်၍ ချမ်းအေးသော အခါရှိသော ညဉ့်တို့ပတ်လုံး။ ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။ တွံ၊ သင်သည်။ ကော၊ အဘယ်သို့ သဘောရှိသည်။ အသိ၊ ဖြစ်အံ့နည်း။ ဧဝံဘူတော၊ ဤသို့ ဖြစ်သည်ရှိသော်။ ပရေသု၊ သူတပါးတို့၌။ အဒန္တေသု၊ သင်၏ ကျောင်းကို ပြု၍ မလှူအပ်ကုန်သောကျောင်းတို့၌။ အပဝိသန္တော၊ သံဃိကကျောင်းဟူ၍ မဝင်သည်ရှိသော်။ ကထံ၊ အဘယ်သို့။ ကရိံဿတိ၊ ပြုလတ္တံ့နည်း။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဘဂဝါ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။ ပုစ္ဆိ၊ မေးတော်မူ၏။
ဧဝံပုစ္ဆိတေ၊ ဤသို့ ဘုရားမြတ်စွာမေးတော်မူသည်ရှိသော်။ ထေရော၊ မထေရ်သည်။ ဘဂဝါ၊ ဘုန်းတော်ကြီးသောဘုရား။ သမ္ပန္နသဿာ၊ ပြည့်စုံသော ကောက်ရှိကုန်သော။ ကေဝလာ၊ အလုံးစုံကုန်သော။ မဂဓာ၊ မဂဓရာဇ်တိုင်းတို့သည်။ သန္တိ၊ ရှိကုန်၏။ ဣတိဧဝံဝစနံ၊ ဤသို့သော စကားကို။ မေမယာ၊ ငါသည်။ သုတံ၊ ကြားဘူး၏။ တေသုမာဂဓေသု၊ ထိုမဂဓရာဇ်တိုင်းတို့တွင်။ ယတ္ထကတ္ထစိ၊ အမှတ်မရှိသော အရပ်၌။ မယာ၊ ငါသည်။ ဝသိတုံ၊ နေခြင်းငှါ။ သက္ကာ၊ တတ်ကောင်း၏။
ယထညေသုခဇီဝိနော၊ လျောက်ပတ်သော ကျောင်းကိုရ၍ ကောင်းသော အခင်းအရုံတို့ဖြင့် ချမ်းသာစွာ အသက်မွေးရခြင်းရှိသည်ဖြစ်၍။ သယတိယထာ၊ အိပ်ရသကဲ့သို့။ ဧဝံတထာ၊ ထိုအတူ။ အဟမ္ပိ၊ ငါသည်လည်း။ ပလာယသန္တရမေဝ၊ ကောက်ရိုးအခင်းကို သာလျှင် ။ ဟေဋ္ဌာ၊ ကိုယ်၏ အောက်၌။ သန္ထရိတွာ၊ ခင်း၍။ ဥပရိစ၊ အထက်၌လည်းကောင်း။ တိရိယဉ္စ၊ ဖီလာ၌ လည်းကောင်း။ ပလာလစ္ဆဒနေန၊ ကောက်ရိုးအမိုးအကာဖြင့်သာလျှင်။ ဆာဒိတာယ၊ မိုးကာသဖြင့်။ ပလာလစ္ဆန္နကောသေယျံ၊ ကောက်ရိုးဖြင့် ဖုံးလွှမ်းသော အိပ်ရာခြင်းကို။ သေယျံ ကပ္ပေဿံ၊ အိပ်ခြင်းကို ပြုလေအံ့။
ဣတိ၊ ဤသို့။ မောဃရာဇထေရော၊ ‌မောဃရာဇထေရ်သည်။ ဣမံဂါထာဒွယံ၊ ဤဂါထာနှစ်ခုအပေါင်းကို။ အဘာသိတ္ထ၊ ဆိုပြီ။ မောဃရာဇထေရဂါထာ အနက်ပြီး၏။
အာဝုသော၊ ငါ့ရှင်တို့။ ယောဘိက္ခု၊ အကြင်ရဟန်းသည်။ နဥက္ခိပေ၊ ဇာတိဗာဟုသစ္စာ အစရှိသည်တို့ဖြင့် မိမိကိုယ်ကို မချီးမြှောက်ရာ။ ပရေ၊ တပါးသော ပုဂ္ဂိုလ်တို့ကို။ နောစပရိက္ခိပေ၊ ဂုဏ်ကိုဖျက်ဆီးသော အားဖြင့် ဖြတ်၍ မရှုတ်ချရာ။ ပရေ၊ သူတပါးတို့ကို။ ဩက္ခိပေ၊ ယုတ်သောအားဖြင့် မကြည်ကြရာ။ ပါရဂတံ၊ သံသရာစက်အဆုံးအဘိညာဉ် အဆုံးသို့ ရောက်သော ဝိဇ္ဇာ သုံးပါး အဘိညာဉ်ခြောက်ပါးနှင့် ပြည့်စုံသော ရဟန္တာ ပုဂ္ဂိုလ်ကို။ နဟရယေ၊ မထိခိုက်ရာ။
အတ္တဝဏ္ဏံ၊ မိမိ၏ ဂုဏ်ကျေးဇူးကို။ ပရိသာသု၊ မင်းပရိသတ် စသည်တို့၌။ နစဗျာဟဏေ၊ လာဘ်ပူဇော်သကာကို တောင့်တ၍ မပြောဆိုရာ။ အနုဒ္ဓတော၊ ပျံ့လွင့်ခြင်း မရှိသော အားဖြင့်။ သမ္မိတဘာဏီ၊ အပိုင်းအခြားရှိသော စကားအကျိုးစီးပွါးနှင့် စပ်သော စကားကိုသာ ဆိုလေ့ရှိသည်။ သိယာ၊ ဖြစ်ရာ၏။ သုဗ္ဗတော၊ ကောင်းသော အလေ့အကျက်ရှိသော သီလနှင့် ပြည့်စုံသည်။ သိယာ၊ ဖြစ်ရာ၏။
သုသုခုမနိပုဏတ္ထဒဿိတော၊ အလွန်မြင်နိုင်ခဲသော နူးညံ့သိမ်မွေ့သော သစ္စပဋိစ္စသမုပ္ပါဒ် စသော အနက်တို့ကို အနိစ္စအစရှိသည်သို့ တင်၍ ရှုတတ်ထသော။ မတိကုသလေန၊ ပညာပွါးအံ့သည် မပွါးပံ့သည်ကို ဆင်ခြင်းတတ်သော ဓမ္မဝိစယသံဗောဇ္ဈင်ပညာကို ဖြစ်စေခြင်း၌ လိမ္မာထသော။ နိဝါတဝုတ္တနာ၊ သီတင်းကြီးသီတင်းငယ် သီးတင်းလတ်တို့နျင့် လျော်သော နှိမ့်ချသော အကျင့်ရှိထသော။
သံသေဝိတဗုဒ္ဓသီလိနာ၊ ဘုရားတို့သည် ကောင်းစွာ မှီဝဲအပ်သော ပွါးစီးသော သီလရှိထသော ။ တေနပုဂ္ဂလေန၊ ထိုပုဂ္ဂိုလ်သည်။ ဟိယသ္မာ၊ အကြင့်ကြောင့်။ နိဗ္ဗာနံ၊ နိဗ္ဗာန်ကို။ ဒုလ္လဘံ၊ ရခဲသည်။ နဟောတိ၊ မဖြစ်။ တသ္မာ၊ ထိုကြောင့်။ ဧတံသဗ္ဗံ၊ ဤအလုံးစုံကို။ ကရောန္တော၊ ပြုသော သူသည်။ နိဗ္ဗာနံ၊ နိဗ္ဗာန်ကို။ နိစိရဿေဝ၊ မကြာမြင့်မှီသာလျှင်။ အဓိဂစ္ဆတိ၊ ရလိမ့်သတည်း။
ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝိသာခေါပဉ္စလပုတ္တောထေရော၊ ဝိသာခါပဉ္စာလပုတ္တထေရ်သည်။ ဣမံဂါထာဒွယံ၊ ဤဂါထာနှစ်ခုအပေါင်းကို။ အဘာသိတ္ထ၊ ဆိုပြီ။ ဝိသာခါပဉ္စလပုတ္တထေရဂါထာ အနက်ပြီး၏။
အာဝုသော၊ ငါ့ရှင်တို့။ သုသိခါ၊ ဦးခေါင်း၌တည်သော ကောင်းသော ဦးစွန်းလည်း ရှိကုန်ထသော။ သုပေခုဏာ၊ အထူးထူးသော အဆင်းများသော တင့်တယ်ခြင်းတို့ ဖြင့် ပြားသော မြီးစည်းလည်းရှိကုန်ထသော။ သုနီလဂီဝါ၊ ကောင်းစွာညိုသော အဆင်းရှိသောလည်နှင့် ပြည့်စုံကုန်ထသော။ သုမုခါ၊ ကောင်းသော မျက်နှာ လည်းရှိကုန်ထသော။ သုဂဇ္ဇိနော၊ နှစ်လိုဘွယ်ရှိသော တွန်သော အသံနှင့် ပြည့်စုံကုန်ထသော။ မောရော၊ ဥဒေါင်းတို့သည်။ နဒန္တိ၊ တွန်မြူးတူးကုန်၏။
အယံ မဟာမယီ၊ ဤမြေကြီးသည်။ သုသဒ္ဒလာစာပိ၊ ကောင်းစွာစိမ်းညိုသော မြက်လည်းရှိ၏။ သုဗျာပိတမ္ဗူ၊ ကောင်းစွာနန့်စွတ်သော ‌ရေပေါက်ရှိ၏။ နဘံ၊ ကောင်းကင်သည်။ သုဝလာဟကံ၊ ကြာလက်နှင့် တူသော တိမ်တိုက်တို့ဖြင့် ထက်ဝန်းကျင် မပြည့်၍ တည်သောကောင်းသော တိမ်လွှာ တိမ်ထွတ်လည်းရှိ၏။
သုမနဿ၊ နီဝရဏ စသည်တို့သည် မဖိစီးအပ်သောကြောင့် ကောင်းသော စိတ်ရှီသော ယောဂါဝစပုဂ္ဂိုလ်အား။ သုဟလ္လရူပေါ၊ ဥတုသပ္ပါယကို ရသဖြင့် ကောင်းစွာခန့်သော သဘောရှိ၏။ ဈာယိတံ၊ အာရမ္မဏူပနိဇ္ဈာနဈာန်၏ အစွမ်းဖြင့်ဝင်စားခြင်းရှိ၏။ သုဗုဒ္ဓသာသနေ၊ မြတ်စွာဘုရားသာသနာတော်၌။ သုနိက္ကမော၊ ကောင်းစွာထွက်မြောက်သည်ဖြစ်၍။ သာဓု၊ ကောင်းစွာလျှင်။ သုသုတ္တံ၊ အလွန်စင်ကြယ်သော သီလရှိ၏။
သုနိပုဏံ၊ ကောင်းသော သိမ်မွေ့သော ညဏ်၏ အာရုံဖြစ်သောကြောင့် ကောင်းစွာသိမ်မွေ့၏။ သုဒုဒ္ဒသံ၊ အလွန်နက်နဲသည်၏ အဖြစ်ကြောင့် အလွန်မြင်နိုင်ခဲ၏။ ဥတ္တမံ၊ ချီးမွမ်းအပ်သောကြောင့်အလွန်မြတ်၏။ အစ္စုတံ၊ မြဲသော သဘောရှိသောကြောင့် မရွေ့သော။ ယံပဒံ၊ အကြင်နိဗ္ဗာန်သည်။ အတ္ထိ၊ ရှိ၏။ တံပဒံ၊ ထိုနိဗ္ဗာန်ကို။ ဖုသာဟိ၊ ကောင်းသောအကျင့်ဖြင့် မျက်မှောက်ပြုလေလော။
ဣတိ၊ ဤသို့။ စူဠကောထေရော၊ စူဠကထေရ်သည်။ ဣမံဂါထာဒွယံ၊ ဤဂါထာနှစ်ခုအပေါင်းကို။ အဘာသိတ္ထ၊ ဆိုပြီ။ စူဠကထေရဂါထာ အနက်ပြီး၏။
ဘောအနူပမ၊ အိုအနုပမထေရ်။ နန္ဒမာနာဂတံ၊ အလွန်နှစ်သက်စွာသော ။ စိတ္တံ၊ စိတ်သည်။ သူလမာရောပမာနကံ၊ တံကျင်နှင့်တူသော ထိုထိုသော ဘဝသို့ ကံကိလေသာတို့သည် တင်အပ်၏။
ယေန၊ အကြင်အကြင်သို့သော အရပ်၌။ သူလံသူလာ၊ တန်ကျင်နှင့် တူကုန်ထသော။ ကလိင်္ကရံကလိင်္ကရာ၊ ဘဝ၏အညှောက်ဖြစ်ကုန်သော။ ကာမဂုဏာစ၊ ကာမဂုဏ်တို့သည်လည်း။ အတ္ထိသန္တိ၊ ရှိကုန်၏။ တေန တေနေဝ၊ ထိုထိုသို့သော ကာမဂုဏ်နှင့် တကွဖြစ်သော မကောင်းစွာသော စိတ်ဖြင့်။ ဝဇသိ၊ ထိုထိုသို့သော ဘဝဟု ဆိုအပ်သော အရပ်သို့ ကပ်၏။
ထံတသ္မာ၊ ထိုကြောင့်။ ပမတ္ထဘာဝတော၊ မေ့လျော့သော အားဖြင့်။ စိတ္တကလိံ၊ စိတ်တည်းဟူသော သူယုတ်ကို။ ဧတံစိတ္တံ၊ ဤစိတ်သည်ကား။ ဒုဗ္ဘကံ၊ မကောင်းစွာသော အကျိုးမဲ့ကို ဆောင်တတ်သော အဆွေခင်ပွန်းယုတ်ဟူ၍။ အဟံ၊ ငါသည်။ ဗြူမိ၊ ဆို၏။ ကိန္တိ၊ အသို့။ ဗြူမိ၊ ဆိုမည်နည်း။ ဣတိစေ၊ ဤသို့ ဆိုငြားအံ့။
သတ္ထာ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။ ကပ္ပါနံ၊ ကမ္ဘာတို့၏။ အသင်္ချေယျမ္ပိ၊ အသင်္ချေယျကာလပတ်လုံးလည်း။ လောကော၊ လောကသည်။ ဗုဒ္ဓသုညော၊ ဘုရားမှ ဆိတ်သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ တေတယာ၊ သင်သည်။ မနုဿတ္တသဒ္ဓါပတိ လာဘာဒယော၊ သဒ္ဓါတရားနှင့် ပြည့်စုံသော လူသူတော်ကောင်းဖြစ် စသည်တို့ကို။ ဒုလ္လဘောဒုလ္လဘာ၊ ရခဲကုန်သည်။ ဟုတွာ၊ ဖြစ်လျက်။ ဣဒါနိ၊ ယခုအခါ၌။ လဒ္ဓေါ၊ ဘုရားဖြစ်သော ကာလ လူ၏အဖြစ် သဒ္ဓါတရားနှင့် ပြည့်စုံသော လူ သူတော်ကောင်းအဖြစ်ကို ရအပ်ပြီ။ တသ္မိံ၊ ထိုဘုရားဖြစ်တော်မူသော ကာလစသည်ကို။ လဒ္ဓေ၊ ရလျက်။ သမ္ပတိပိ၊ ယခုအခါ၌။ အနတ္ထေ၊ နောင်အခါ အကျိုးမဲ့ ဆင်းရဲကိုဆောင်တတ်သော အကုသိုလ်တရား၌။ မံ၊ ငါ့ကို။ ဓါနိယောဇယိ၊ မယှဉ်စေလင့်။
ဣတိ၊ ဤသို့။ အနုပမောထေရော၊ အနုပမထေရ်သည်။ အတ္တနော၊ မိမိ၏။ စိတ္တံ၊ စိတ်ကို။ ဩဂါဒန္တေန၊ ဆုံးမသဖြင့်။ ဣမံဂါထာဒွါယံ၊ ဤဂါထာနှစ်ခုအပေါင်းကို။ အဘာသိတ္ထ၊ ခင်ပြီ။ အနုပမထေရဂါထာ အနက်ပြီး၏။
အာဝုသော၊ ငါ့ရှင်တို့။ အန္ဓိဘူတော၊ အလွန်မိုက်စွာသော။ ပုထုဇ္ဇနော၊ ပုထုဇဉ်သည်။ အရိယသစ္စာနိ၊ အရိယ သစ္စာတရားလေးပါးတို့ကို။ အပဿံ အပဿန္တော၊ မမြင်သောကြောင့်။ ဒီဃမဒ္ဓါနံ၊ ရှည်စွာသောပတ်လုံး။ သံသာရံသံသာရေ၊ သံသရာ၌။ ဂတီသု၊ ကောင်းမှု ကံမကောင်းမှုကံတို့၏ အစွမ်းအားဖြင့် ကောင်းသော အလားမကောင်းသော အလားတို့၌။ ပရိပတ္တိဿံ၊ အိုးထိမ်းစက်ကဲ့သို့လည်လျက် တပြောင်းပြန်ပြန်ဖြစ်လတ္တံ့။
အပ္ပမတ္တဿ၊ ကမ္မဋ္ဌာန်းစီးပြန်းခြင်း၌ မမေ့မလျော့သော ။ တဿမေ၊ ထိုငါ့အား။ သံသာရာ၊ ကြင်လည်ကြောင်း ဖြစ်ကုန်သော ကံကိလေသာတို့ကို။ ဝိနဠီတကာ၊ အရဟတ္တမဂ်ဖြင့် ဖြတ်သောကြောင့် ကင်းသော ကိလေသာမရှိသည်ဖြစ်၍ နိဗ္ဗာန်သို့ ရောက်ပြီ။
သဗ္ဗာအနဝသေသာ၊ အကြွင်းမရှိကုန်သော။ ဂတိဂတိယော၊ ဒေဝဂတိ စသော ငါးပါးသော ဂတိတို့ကို။ သမုစ္ဆိနော၊ အကြွင်းမဲ့ ဖြတ်အပ်ကုန်ပြီ။ ဒါနိဣဒါနိ၊ ယခုအခါ၌။ ပုနဗ္ဘဝေါ၊ တဘန်ဘဝသစ်၌ ဖြစ်ခြင်းသည်။ နတ္ထိ၊ မရှိပြီ။
ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝဇ္ဇိတောထေရော၊ ဝဇ္ဇိတထေရ်သည်။ ဣမံဂါထာဒွယံ၊ ဤဂါထာနှစ်ခုအပေါင်းကို။ အဘာသိတ္ထ၊ ဆိုပြီ။ ဝဇ္ဇိတထေရဂါထာ အနက်ပြီး၏။
အာဝုသော၊ ငါ့ရှင်တို့။ အဟံ၊ ငါသည်။ ဟရိတောဘာသေ၊ စိမ်းညိုသော အရောင်ရှိသော။ သံဝိရုဠမှိ၊ ကောင်းစွာတည်သော တခဲနက် အပေါက်မရှိသော အရွက် အခက် အညွန့်တို့ဖြင့် စည်ပင်ဖုံးလွှမ်းသော။ ပါဒပေ၊ သစ်ပင်တကာတို့ထက် မြတ်သော သစ်ပင်မင်းဟု ဆိုအပ်သော။ အဿတ္ထေ၊ သတ္တဝါတို့အာ သက်သာရာကို ဖြစ်စေတတ်သော ဗောဓိညောင်ရောက်ရာ၌။
ဗုဒ္ဓဂတံ၊ ဘုရား၌ဖြစ်သော ။ ဧကံသညံ၊ တခုသော အာရုံအမှတ်ကို။ ပဋိဿတော၊ ဣတိပိသော ဘဂဝါ အရဟံ စသော နည်းဖြင့် ဖြစ်သော ဗုဒ္ဓါနုဿတိနှင့် တကွသော ဘုရားကျေးဇူးတို့ကို အောက်မေ့သော သတိရှိသည်။ ဟုတွာ၊ ဖြစ်၍။ အလဘိံ၊ ရပြီ။ ကဒါ၊ အဘယ်အခါ၌။ လဒ္ဓါ၊ ထိုသညာကို ရပါသနည်း။ ဣတိစေ၊ ဤတို့ဆိုအံ့။
ဣတော၊ ဤဘဒ္ဒကမ္ဘာမှ။ ဥဒ္ဓံအာရောတနဝသေန၊ အထက်သို့ တက်၍ ရောက်သည်၏ အစွမ်းအားဖြင့်။ ဧကတိံသေကပ္ပေ၊ သုံးဆဲ့ တကမ္ဘာထက်၌။ ယံသညံ၊ အကြင်ဗုဒ္ဓါနုဿတိနှင့်တကွ ဖြစ်သော သညာကို လည်းကောင်း။ ဗုဒ္ဓါနံ၊ မြတ်စွာဘုရားတို့၏။ အနိစ္စတံ၊ အမြဲမရှိသည်၏ အဖြစ်ကို။ ဒိသွာ၊ မြင်၍။ တဒနုသာရေန၊ ထိုဘုရားရှင်တို့၏ အမြဲမရှိသောအဖြစ်ကို အစဉ်မှီးသဖြင့်။ သဗ္ဗသင်္ခါရေသု၊ ခပ်သိမ်းသော သင်္ခါရတို့၌။ ယံအနိစ္စသညံ၊ အကြင်အမြဲမရှိဟူ၍ ဖြစ်သော အမှတ်ကို။ တဒါ၊ ထိုအခါ၌။ အလဘိံ၊ ရပြီ။
တဿာသညာယ၊ ထိုဆိုအပ်ပြီးသောသညာ၏။ ဝါဟသာ၊ အကြောင်းဖြစ်ဖြင့် ထိုအနိစ္စသညာကိုအားကြီးစွာ အမှီပြု၍။ မေမယာ၊ ငါသည်။ အာသဝက္ခယော၊ အာသဝေါ တရားတို့၏ ကုန်ရာဖြစ်သော နိဗ္ဗာန်ကို။ ပတ္တောအဓိဂတော၊ ရပြီ။
ဣတိ၊ ဤသို့။ သန္ဓိတောထေရော၊ သန္ဓိတထေရ်သည်။ ဣမံဂါထာဒွယံ၊ ဤဂါထာနှစ်ခုအပေါင်းကို။ အဘာသိတ္ထ၊ ဆိုပြီ။ သန္ဓိတထေရဂါထာ အနက်ပြီး၏။
ပဉ္စမော၊ ငါးခုတို့၏ ပြည့်ကြောင်းဖြစ်သော။ ဝဂ္ဂေါ၊ ဝဂ်သည်။ နိဋ္ဌိတော၊ ပြီးခြင်းသို့ ရောက်ပြီ။
တဿ၊ ထိုပဉ္စမဝဂ်၏။ ဥဒါနံ၊ ဥဒါန်းသည်ကား။
ကုမာရကဿပေါထေရော၊ ကုမာရကဿပပထေရ်လည်းကောင်း။ ဓမ္မပါလောစ၊ ဓမ္မပါလထေရ် လည်းကောင်း။ ဗြဟ္မာလိစ၊ ဗြဟ္မာလိထေရ်လည်းကောင်း။
မောဃရာဇစ၊ မောဃရာဇထေရ် လည်းကောင်း။ ဝိသာခေါစ၊ ဝိသာခထေရ်လည်းကောင်း။ စူဠကောစ၊ စူဠကထေရ်လည်းကောင်း။ အနုပမောစ၊ အနုပမထေရ်လည်းကောင်း။
ဝဇ္ဇိတောစ၊ ဝဇ္ဇိတထေရ်လည်းကောင်း။ ကိလေသရဇဝါဟန္နောတိ၊ ကိလေသာတည်းးဟူသော မြူအညစ်အကြေးကို မဂ်ဖြင့် ဆေးလျှောက်ပြီးသော။ သန္ဓိတောထေရော၊ သန္ဓိတထေရ်လည်းကောင်း။ ဣတိ၊ ဤသည်လျှင်တည်း။
ဒုကနိပါတမှိ၊ ဒုကနိပါတ်၌။
ဂါထာ၊ ဂါထာတို့ကား။ နဝုတိစေဝ၊ ကိုးဆယ်တို့ဟူ၍လည်းကောင်း။ အဋ္ဌစ၊ ရှစ်ဂါထာတို့ဟူ၍ လည်းကောငး်။ နယကောဝိဒါ၊ နည်း၌ လိမ္မာကုန်သော။
ဧကူနပညာသာဧကုနပညသေဟိ၊ လေးကျိပ်ကိုးယောက် ကုန်သော။ ထေရာထေရေဟိ၊ မထေရ်တို့သည်။ ဘာသိတာ၊ ဟောအပ်ကုန်၏။ ဒုကနိပါတော၊ ဒုကနိပါတ်သည်။ နိဋ္ဌိတော၊ ပြီးခြင်းသို့ရောက်ပြ။ ဒုကနိပါတ် ပြီး၏။