အတ္တာနုဂါဒပရာနုဝါဒဒဏ္ဍဘယာဒီနိ၊ အတ္တာနုဝါဒဘေးပရာနုဝါဒ ဘေး ဒဏ္ဍဘေးအစရှိကုန်သော (ဝါ) မိမိကိုယ်ကို မိမိစွပ်စွဲရခြင်း တည်းဟူသော အတ္တာနုဝါဒဘေး , သူတစ်ပါးတို့သည် စွပ်စွဲခြင်း တည်းဟူသော ပရာနုဝါဒဘေးပစ္စက္ခ၌ မင်းတို့သည် ပေးအပ်သော ဒဏ္ဍဘေး အစရှိကုန်သော (အာဒိသဒ္ဒါ၏ အာဒိဝန်ကို ဒုဂ္ဂတိဘေးကိုယူ)။
အသံဝရမူလာနိ၊ မစောင့်စည်းခြင်းလျှင် အကြောင်းရှိကုန်သော။
ဘယာနိ၊ ဘေးတို့သည်။
သီလဿာသံဝရတောတိ၊ ကား။
သီလဿ၊ ၏ (ဝါ) ကို။
အသံဝရတော၊ မစောင့်စည်းသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။
သီလသံဝရာဘာဝတော၊ သီလကို စောင့်စည်းခြင်းမရှိသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။
ဣတိ အယံ၊ ကား။
အတ္ထော၊ တည်း။
ဣတိ၊ သို့။
အာစရိယေန၊ ဓမ္မပါလဋီကာဟောင်းဆရာသည်။
ဝုတ္တံ၊ ၏။
ပန၊ ထိုသို့ပင်ဆိုသော်လည်း။
ယဒိဒံ သီလသံဝရတောတိ ပဒဿ၊ ၏။
ယံ ဣဒံ ဘယံ၊ အကြင်ဘေးသည်။
သီလသံဝရတော၊ သီလကို စောင့်စည်းခြင်းကြောင့်။
ဘဝေယျ၊ ဖြစ်ရာ၏။
ဣတိ အတ္ထဝစနတော၊ ဤသို့ သော အနက်ကို အဋ္ဌကထာ၌ ဆိုသောကြောင့်။
သီလသံဝရဟေတု၊ သီလကို စောင့်စည်းခြင်းဟူသော အကြောင်းကြောင့်။
ဘယံ၊ အတ္တာနုဝါဒ စသော ဘေးကို။
န သမနုပဿတိ၊ မမြင်။
ဣတိ စ၊ ဤသို့လည်း။
အတ္ထဿ၊ ၏။
ဥပပတ္တိတော၊ ရောခြင်းကြောင့် (ဝါ) ပြည့်စုံခြင်းကြောင့်။
သီလသံဝရတော သီလသံဝရဟေတု၊ သီလသံဝရဟူသော အကြောင်းကြောင့်။
ဣတိ အတ္ထောယေဝ၊ ဤသို့သော အနက်သည်သာလျှင်။
သမ္ဘဝတိ၊ ဖြစ်သင့်၏။
ဟိ သစ္စံ၊ ၏။
ယံ ဣဒံ ဘယံ သိလသံဝရတော ဘဝေယျာတိ၊ ဟူ၍။
ပါဌောပိ၊ ပါဌ်သည်လည်း (ဝါ) ကိုလည်း။
ဒိဿတိ၊ တင်၏။
(ဝါ) ရှုအပ်၏။
သံဝရတောတိ၊ ဟူ၍။
ဟေတုံ၊ ကို။
ဝတွာ၊ ဆိုပြီး၍။
တဒဓိဂမိတ အတ္ထဝသေန၊ ထိုသံဝရသဒ္ဒါဖြင့် သိအပ်ရအပ်သော အနက်၏ အစွမ်းဖြင့်။
အသံဝရမူလကဿ ဘယဿ အဘာဝါတိပိ၊ ဟူ၍လည်း။
ဟေတုံ၊ ကို။
(အဋ္ဌကထာစရိယော၊ သည်)။
ဝဒတိ၊ ဆိုတော်မူ၏။
မှတ်ချက်။ ။ ဋီကာဟောင်း ဆရာတော်၏ အလိုအားဖြင့် အဋ္ဌကထာ၌ တေသု ယံ ဣဒံ ဘယံ သီလဿာသံဝရတော ဘဝေယျ ဟု ပါဌ်ရှိသင်၏။ ဋီကာသစ်အလိုအားဖြင့် တေသု ယံ ဣဒံ ဘယံ သီလသံဝရတော ဘဝေယျ- ဟူ၍ ပါဌ်ရှိသင်၏။ ယခုကာလ ပေမူစာအုပ် မူတို့၌ သီလသံဝရတော ဟူ၍ သမသ်သာ ရှိ၏။ သီလဿာသံဝရတော ဟူ၍ ဋီကာဟောင်းအလိုအတိုင်း ဝါကျ သန္ဓိပုဒ် နှင့်မရှိ။ ထို့ကြောင့် နှစ်သက်ရာကိုယူ။ ဋီကာသစ်အတိုင်းသာ သင့်မြတ်သည်ဟု ထင်ပေသည်။
ယထာဝိဓာနဝိဟိတေနာတိ၊ ကား။
ယထာဝိဓာနံ၊ အကြင်အကြင် အဘိသိက်သွန်းရာသောအစီအရင်ကို။
သမ္ပာဒိတေန၊ ပြီးစေအပ်ပြီးသော။
ခတ္တိယာဘိသေကေနာတိ၊ ကား။
ခတ္တိယဘာဝါဝဟေန၊ မင်း၏ အဖြစ်ကို ဆောင်တတ်သော။
အဘိသေကေန၊ အဘိသိက်ဖြင့်။
မုဒ္ဓနိ အဝသိတ္ထောတိ၊ ကား။
မတ္ထကေယေဝ၊ ထိပ်ထက်၌သာလျှင်။
အဘိသိတ္တော၊ အဘိသိက် သွန်းအပ်ဿာ။
စ၊ ဆက်ဦးအံ့။
ဧတ္ထ ဧတေသု ပဒေသု၊ ဤယထာဝိဓာနဝိဟိတေန စသော သုံးပုဒ်တို့တွင်။
ယထာဝိဓာနဝိဟိတေနာတိ ဣမိနာပဒေန၊ ဖြင့်။
ပေါရာဏကာစိဏ္ဏဝိဓာနသမင်္ဂိတာသင်္ခါတံ၊ ရှေး၌ ဖြစ်ကုန်သော မင်းတို့၏ အလေ့အကျက် အစီအရင်နှင့် ပြည့်စုံသည်၏ အဖြစ်ဟု ဆိုအပ်သော။
ဧကံ၊ သော။
အင်္ဂံ၊ အင်္ဂါကို။
ဒဿေတိ၊ ၏။
ခတ္တိယာဘိသေကေနာတိ ဣမိနာ၊ ဖြင့်။
ခတ္တိယဝေါဝဟသင်္ခါတံ၊ မင်း၏ အဖြစ်ကို ဆောင်တတ်သည်ဟု ဆိုအပ်သော။
ဧကံ၊ သော။
အင်္ဂံ၊ အင်္ဂါကို။
ဒဿေတိ၊ ၏။
ခတ္တိယာဘိသေကေနာတိ ဣမိနာ၊ ဖြင့်။
ခတ္တိယဘာဝါဝဟသင်္ခါတံ၊ မင်း၏ အဖြစ်ကို ဆောင်တတ်သည်ဟု ဆိုအပ်သော။
ဧကံ၊ သော။
အင်္ဂံ၊ ကို။
ဒဿေတိ၊ ၏။
မုဒ္ဓိနိ အဝသိတ္တောတိဣမိနာ၊ ဖြင့်။
မုဒ္ဓနိယေဝ၊ ဦးခေါင်းထိပ် ထက်၌သာလျှင်။
အဘိသိဉ္စိတဘာဝသင်္ခါတံ၊ သွန်းလောင်းအပ်သည်၏ အဖြစ်ဟု ဆိုအပ်သော။
ဧကံ၊ သော။
အင်္ဂံ၊ ကို။
(အာစရိယော၊ သည်)။
ဒဿေတိ၊ ၏။
ဣတိ၊ သို့ (ဝါ)
ဣတိ ဣမိနာ ဝုတ္တပ္ပကာရေန၊ ဖြင့်။
တိဝင်္ဂသမန္နာဂတော၊ သုံးပါးသော အင်္ဂါနှင့် ပြည့်စုံသော။
ခတ္တိယာဘိသေကော၊ မင်း၏ အဘိသိက်သည်။
ဝုတ္တော၊ ဆိုအပ်သည်။
ဟောတိ၊ ၏။
ယေန အဘိသေကေန၊ အကြင်ဘိသိက်ဖြင့်။
အဘိသိတ္တရာဇူနံ၊ အဘိသိက် သွန်းအပ်ကုန်သော မင်းတို့၏။
ရာဇာနုဘာဝေါ၊ မင်း၏ အာနုဘော်သည်။
သမိဇ္ဈတိ၊ ပြည့်စုံ၏။
(ယေနသဒ္ဒါသည် တေနသဒ္ဒါအဘက်မရှိဟု မှတ်)။
ပန၊ စောဒနာ သောဓနာကို ဆိုဦးအံ့။
အယံ အတ္ထော၊ ဤဆိုအပ်ပြီးသော အနက်ကို။
ကေန နယေန၊ အဘယ်နည်းဖြင့်။
ဝိညာယတိ၊ သိအပ်သနည်း။
ဣတိ အယံ၊ ကား။
ပုစ္ဆာ၊ တည်း။
ပေါရာဏကသတ္ထာဂတ နယေန၊ ရှေးကျမ်းဟောင်း၌လာသော နည်းအားဖြင့်။
ဝိညာယတိ၊ ၏။
ဟိ တဒေဝ သစ္စံ၊ ၏။
အဂ္ဂညသုတ္တဋ္ဌကထာယံ၊ အဂ္ဂညသုတ်အဋ္ထကထာ၌။
မဟာသမ္မတာသိသေကဝိသာဝနာယ၊ မဟာသမ္မတ မင်း၏ အဘိသိက်ကို ထင်စွာ ပြခြင်းငှာ။
တေ ပနဿ ။ပေ။ အကံသူတိ၊ အကံ သု ဟူသော စကားကို။
(အဋ္ဌကထာစရိယေန၊ သည်)။
ဝုတ္တံ၊ ၏။
(သာဓကအနက်ကား)။
တေ မနုဿာ၊ ထိုကမ္ဘာဦး၌ဖြစ်သော လူတို့သည်။
ခေတ္တသာမိနော၊ လယ်၏ အရှင်ဖြစ်သော။
(ဝါ) လယ်ကို အစိုးရသော။
အဿ၊ ထိုဘုရားလောင်းအား။
တီဟိ၊ ကုန်သော။
သင်္ခေဟိ၊ ခရုသင်းတို့ဖြင့်။
အဘိသေကမ္ပိ၊ အဘိသိက်သွန်းခြင်းကိုလည်း။
အကံသု၊ ပြုကုန်၏။
မဇ္ဈိမာဂမဋ္ဌကထာယဉ္စ၊ မဇ္ဈိမ နိကာယ် အဋ္ထကထာ၌လည်း။
မဟာသီဟနာဒသုတ္တဝဏ္ဏနာယံ၊ မဟာသီဟနာဒ သုတ်၏ အဖွင့်၌။
မုဒ္ဓါဝသိတ္တေနာတိ ။ပ။ အဘိသိတ္တေနာတိ၊ အဘိသိတ္တေန ဟူသော စကားကို။
(အဋ္ဌကထာစရိယေန၊ သည်)။
ဝုတ္တံ၊ ၏။
(အနက်ကား)။
မုဒ္ဓေါဝသိတ္တေနာတိ၊ ကား။
တီဟိ၊ သုံးလုံးကုန်သော။
သင်္ခေဟိ၊ ခရုသင်းတို့ဖြင့်။
ခတ္တိယာဘိသေကေန၊ မင်း၏ အဘိသိက်ဖြင့်။
မုဒ္ဓနိ၊ ဦးခေါင်းထိပ်ထက်၌။
အဘိသိတ္တေန၊ အဘိသိက်သွန်းအပ်သော။
သီဟဠဌကထာယမ္ပိ၊ သီဟဠအဋ္ဌ ကထာ၌လည်း။
စူဠသီဟနာဒသုတ္တဝဏ္ဏနာယံ၊ စူဠသီဟနာဒသုတ်၏ အဖွင့်၌။
ပဌမံ တာဝ ။ပေ။ လဒ္ဓုံ ဝဋ္ဋတီတိအာဒိ၊ ကို။
ဝုတ္တံ၊ ၏။
(အနက်ကား) ပဌမံ တာဝ ရှေးဦးစွာ။
အဘိသေကံ၊ အဘိသိက်ကို။
ဂဏှန္တာနံ၊ ခံယူကုန်သော။
ရာဇူနံ၊ မင်းတို့အား။
သုဝဏ္ဏမယာဒီနိ၊ ရွှေဖြင့်ပြီးသည် အစရှိကုန်သော။
တီဏိ၊ သုံးလုံးကုန်သော။
သင်္ခါနိ စ၊ ခရုသင်းတို့ကိုလည်းကောင်း။
ဂင်္ဂေါဒကဉ္စ၊ ဂင်္ဂါမြစ်ရေကိုလည်းကောင်း။
ခတ္တိယကညဉ္စ၊ မင်းသမီးကို လည်းကောင်း။
လဒ္ဓုံ၊ ရခြင်းငှာ။
ဝဋ္ဋတိ၊ သင့်၏။