ပန၊ အနွယကို ဆိုဦးအံ့။ "အနိစ္စာ သဗ္ဗေ သင်္ခါရာ၊ ဒုက္ခာ နတ္တာ စ သင်္ခတာ။ နိဗ္ဗာနဉ္စေဝ ပညတ္တိ၊ အနတ္တာ ဣတိ နိစ္ဆယာ" တိ၊

နိစ္ဆယာ-ဟူ၍။ ပရိဝါရေ၊ ပရိဝါပါဠိတော်၌။ ဝစနတော၊ ဘုရားဟောတော်မူသောကြောင့်။ ဧသ ဧသော သမ္မုတိဓမ္မော၊ ထိုသမ္မုတိပညတ် တရားကို။ အနတ္တာတိ၊ အနတ္တဟူ၍။ ဝုစ္စတိ၊ ၏ ။ (ဂါထာအနက်ကား)။ သဗ္ဗေ၊ ခပ်သိမ်းကုန်သော (ဝါ) အလုံးစုံကုန်သော။ သင်္ခါရာ၊ တေဘူမကသင်္ခါရတရားတို့သည်။ အနိစ္စာ၊ အမြဲမရှိကုန်သည်။ ဟောန္တိ၊ ကုန်၏ ။ သင်္ခတာ၊ ကံ, စိတ်, ဥတု, အာဟာရ-ဟု ဆိုအပ်ကုန်သောအကြောင်းတရားလေးပါးတို့သည် ပြုပြင်အပ်ကုန်သော သင်္ခတတရားတို့သည်။ ဒုက္ခာ စ၊ ဆင်းရဲကုန်သည်လည်း။ ဟောန္တိ၊ ကုန်၏ ။ အနတ္တာ စ၊ ကိုယ်အတ္တမဟုတ်ကုန်သည်လည်း (ဝါ) အစိုးမရကုန်သည်လည်း (ဝါ) မိမိအလိုသို့ မလိုက်မပါတတ်ကုန်သည်လည်း။ ဟောန္တိ၊ ကုန်၏ ။ နိဗ္ဗာနဉ္စေဝ၊ နိဗ္ဗာန်ကို လည်းကောင်း။ ပညတ္တိ စ၊ ပညတ်ကို လည်းကောင်း။ အနတ္တာ ဣတိ၊ အနတ္တ-ဟူ၍။ နိစ္ဆယာ၊ ဆုံးဖြတ်အပ်၏ ။ (ဤကားအနက်)