စတုတ္ထေ၊ လေးခုမြောက်သောသုတ်၌။ သန္နိဋ္ဌိကန္တိ၊ သန္ဒိဋ္ဌိကံဟူသည်ကား။ သာမံ၊ ကိုယ်တိုင်။ ပဿိတ‌ဗ္ဗကံ၊ မြင်အပ်သော။

ဒါယကောတိ၊ ဒါယကာဟူသည်ကား။ ဒါနသူရာ၊ ပေးလှူခြင်း၌ရဲရင့်သော။

ဒါနံ၊ ပေးလှူခြင်းသည်။ သာဟုသာဓု၊ ကောင်း၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ သဒ္ဓါမတ္တကေနေဝ၊ ယုံကြည်ခြင်းမျှဖြင့်သာလျှင်။ နတိဋ္ဌတိ၊ မတည်။ ပရိစ္စဇိတုံပိ၊ စွန့်ခြင်းငှာလည်း။ သက္ကောတိ၊ စွမ်းနိုင်၏။ ဣတိအယံ၊ ဤသည်ကား။ အတ္ထော၊ အနက်တည်း။

ဒါနပတီတိ၊ ဒါနပတိဟူသည်ကား။ ယံဒါနံ၊ အကြင်ပေးကမ်းဖွယ်ကို။ ဒေတိ၊ ပေး၏။ တဿဒါနဿ၊ ထိုပေးကမ်းဖွယ်၏။ ပတိ၊ အရှင်သည်။ ဟုတွာ၊ ဖြစ်၍။ ဒေတိ၊ ပေး၏။ ဒါသော၊ ကျွန်သည်။ ဟုတွာ၊ ဖြစ်၍။ နဒေတိ၊ မပေးလှူ။ သဟာယော၊ သူငယ်ချင်းသည်။ ဟုတွာ၊ ဖြစ်၍။ နဒေတိ၊ မပေးလှူ။ ဟိဝိတ္ထာရေမိ၊ ချဲ့ဦးအံ့။

ယော၊ အကြင်သူသည်။ အတ္တနာ၊ မိမိသည်။ မဓုရံ၊ ချိုမြိန်သောအရသာရှိသောဝတ္ထုကို။ ဘုဉ္ဇတိ၊ စား၏။ ပရေသံ၊ သူတပါးတို့အား။ အမဓုရံ၊ မချိုမြိန်သောအရသာရှိသောဝတ္ထုကို။ ဒေတိ၊ ပေး၏။ သော၊ ထိုသူသည်။ ဒါနသင်္ခါတဿ၊ ဒါနဟုဆိုအပ်သော။ ဒေယျဓမ္မဿ၊ လှူဖွယ်ဝတ္ထု၏။ ဒါသော၊ ကျွန်သည်။ ဟုတွာ၊ ဖြစ်၍။ ဒေတိ၊ ပေး၏။

ယော၊ အကြင်သူသည်။ ယံ၊ အကြင်ဝတ္ထုကို။ အတ္တနာ၊ မိမိသည်။ ဘုဉ္ဇတိ၊ စား၏။ တဒေဝ၊ ထိုမိမိသုံးဆောင်သောဝတ္ထုကိုသာလျှင်။ ဒေတိ၊ ပေး၏။ သော၊ ထိုသူသည်။ ဒေယျဓမ္မဿ၊ လှူဖွယ်ဝတ္ထု၏။ သဟာတော၊ သူငယ်ချင်းသည်။ ဟုတွာ၊ ဖြစ်၍။ ဒေတိ၊ ပေး၏။

ယောပန၊ အကြင်သူသည်ကား။ အတ္တနာ၊ မိမိသည်။ ယေနကေနစိ၊ အမှတ်မရှိသောဝတ္ထုဖြင့်။ ယာပေတိ၊ မျှတ၏။ ပရေသံ၊ သူတပါးတို့အား။ မဓုရသံ၊ ချိုမြိန်သောအရသာရှိသောဝတ္ထုကို။ ဒေတိ၊ ပေး၏။ သော၊ ထိုသူသည်။ ဒေယျဓမ္မဿ၊ လှူဖွယ်ဝတ္ထု၏။ ပတိဇေဋ္ဌကော၊ အရှင်မြတ်သည်။ ဟုတွာ၊ ဖြစ်၍။ ဒေတိ၊ ပေး၏။

တာဒိသံ၊ ထိုသို့သဘောရှိသောသူကို။ သန္ဓာယ၊ ရည်၍။ ဝုတ္တံ၊ မိန့်အပ်၏။

ဒါနပတီတိ၊ ဒါနပတိဟူ၍။

အမင်္ဂုဘူတောတိ၊ အမင်္ဂုဘူတောဟူသည်ကား။ အနိတ္တေဇဘူတော၊ တန်ခိုးရှိန်စော်မရှိသည်ဖြစ်၏။

ဝိသာရဒေါတိ၊ ဝိသာရဒေါဟူသည်ကား။ ဉာဏသောမနဿပတ္တော၊ ဉာဏ်နှင့်ယှဉ်သောဝမ်းမြောက်ခြင်းသို့ရောက်သည်ဖြစ်၍။

သဟဗျတာတိ၊ သဟဗျတာဟူသည်ကား။ သဟာဘာဝံ၊ တကွဖြစ်ခြင်းသို့။ ဧကီဘာဝံ၊ တပေါင်းတည်းဖြစ်ခြင်းသို့။ ဂတာ၊ ရောက်ကုန်သည်ဖြစ်၍။

ကတာဝကာသောတိ၊ ကတာဝကာသောဟူသည်ကား။ ယေနကမ္မေန၊ အကြင်ကံဖြင့်။ တတ္ထ၊ ထိုနတ်ပြည်၌။ အဝကာသော၊ အခွင့်သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၍။ တဿ၊ ထိုကံ၏။ ကတတ္တာ၊ ပြုအပ်ပြီးသည်၏အဖြစ်ကြောင့်။ ကတာဝကာသော၊ ပြုအပ်ပြီးသောအခွင့်ရှိ၏။

ဟံပန၊ ထိုကံသည်ကား။ ယသ္မာ၊ အကြင်ကြောင့်။ ကုသလေမေစ၊ ကုသိုလ်သည်သာလျှင်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ တသ္မာ၊ ထိုကြောင့်။ ကတကုသလာတိ၊ ကတကုသလာဟူ၍။ ဝုတ္တံ၊ ဆိုအပ်၏။

ရမန္တီတိ၊ ရမန္တိဟူသည်ကား။ ပမောဒန္တိ၊ အပြားအားဖြင့်ဝမ်းမြောက်ကုန်၏။

အသိတဿာတိ၊ အသိတဿဟူသည်ကား။ အနိဿိတဿ၊ တဏှာကိုမမှီသော။ တထာဂတဿ၊ မြတ်စွာဘုရား၏။

တာဒိနောတိ၊ တာဒိနောဟူသည်ကား။ တာဒိလက္ခဏံ၊ ထိုသို့သဘောရှိသောလက္ခဏာသို့။ ပတ္တဿ၊ ရောက်တော်မူသည်။