Issues
Select Version
miuthi-မိုးထိ
မြန်မာဘာသာ
Pañcakanipāta-aṭṭhakathā
Pañcakanipāta-aṭṭhakathā

6. Dutiyayodhājīvasuttavaṇṇanā

Author: miuthi-မိုးထိ @ IAPT

ဆဋ္ဌေ၊ ခြောက်ခုမြောက်သောသုတ်၌။ အသိစမ္မံဂဟေတွာတိ၊ အသိစမ္မံဂဟေတွာဟူသည်ကား။ အသိဉ္စ၊ သန်လျက်ကိုလည်းကောင်း။ စမ္မဉ္စ၊ သားရေဖြင့်ပြုအပ်သောကာကိုလည်းကောင်း။ ဂဟေတွာ၊ ယူ၍။
ဓနုကလာပံသန္နယှိတွာတိ၊ ဓနုကလာပံသန္နယှိတွာဟူသည်ကား။ ဓနုဉ္စ၊ လေးကိုလည်းကောင်း။ ကလာပဉ္စ၊ ထောင့်ကိုလည်းကောင်း။ သန္နယှိတွာ၊ လွယ်၍။
ဝိယုဠန္တိ၊ ဝိယုဠံဟူသည်ကား။ ဝိဗြူဟံ၊ စုဝေးသော။ သန္နိဝေသဝသေန၊ ကောင်းစွာတည်သည်၏အစွမ်းဖြင့်။ ဌိတံ၊ တည်သော။
သင်္ဂါမံဩတရတီတိ၊ သင်္ဂါမံဩတရတိဟူသည်ကား။ မဟာယုဒ္ဓံ၊ ကြီးစွာသောစစ်ထိုးရာသို့။ ဩတရတိ၊ သက်၏။
ဥဿဟတိဝါယမတီတိ၊ ဥဿဟတိဝါယမတိဟူသည်ကား။ ယုဒ္ဓံ၊ ကြီးစွာသောစစ်ထိုးရာသို့။ ဩတရတိ၊ သက်၏။ ဥဿဟတိဝါယမတီတိ၊ ဥဿဟတိဝါယမတိဟူသည်ကား။ ဥဿဟဉ္စ၊ စစ်ထိုးခြင်း၏အစွမ်းဖြင့်အားထုတ်ခြင်းကိုလည်းကောင်း။ ဝါယာမဉ္စ၊ စစ်ထိုးခြင်း၏အစွမ်းဖြင့်လုံ့လကိုလည်းကောင်း။ ကရောတိ၊ ပြု၏။
ဟနန္တီတိ၊ ဟနန္တိဟူသည်ကား။ ဃာတေန္တိ၊ သတ်ကုန်၏။
ပရိယာပါဒေန္တီတိ၊ ပရယာပါဒေန္တိဟူသည်ကား။ ဇီဝိတံ၊ အသက်ကို။ ပရိယာဒိယန္တိ၊ ကုန်စေကုန်၏။
ဥပလိက္ခန္တီတိ၊ ဥပလိက္ခန္တိဟူသည်ကား။ ဝိဇ္စျတိ၊ ထိုးပစ်ကုန်၏။
အပနေန္တီတိ၊ အပနေန္တိဟူသည်ကာ။ သကသေနံ၊ မိမိစစ်သည်ဘောင်သို့။ ဂဟေတွာ၊ ယူ၍။ ဂစ္ဆန္တိ၊ သွားကုန်၏။
အပနေတွာဉာတကာနံနေန္တီတိ၊ အပနေတွာဉာတကာနံနေန္တိဟူသည်ကား။ သကသေနံ၊ မိမိ၏စစ်သည်ဘောင်သို့။ နေတွာ၊ ဆောင်၍။ တတော၊ ထိုမိမိ၏စစ်သည်ဘောင်မှ။ ဉာတကာနံ၊ အဆွေအမျိုးတို့၏။ သန္တိကံ၊ အထံသို့။ နေန္တိ၊ ဆောင်ကုန်၏။
နီယမာနောတိ၊ နီယမာနောဟူသည်ကား။ အတ္တနော၊ မိမိ၏။ ဂေဟံဝါ၊ အိမ်သို့လည်းကောင်း။ သေသဉာတိသန္တိကံဝါ၊ ကြွင်းသောဆွေမျိုးတို့၏အထံသို့လည်းကောင်း။ နိယမာနော၊ ဆောင်အပ်သည်ရှိသော်။
ဥပဋ္ဌန္တပရိစရန္တီတိ၊ ဥပဋ္ဌဟန္တိပရိစရန္တိဟူသည်ကား။ ပဟာရသောဓနဝဏတပ္ပနာဒီနိ၊ ထိုးခုတ်ရာကိုသုတ်သင်ခြင်းအနာကိုပူစေခြင်းအစရှိသည်တို့ကို။ ကရောန္တော၊ ပြုကုန်လျက်။ ဇဂ္ဂန္တီ၊ စောင့်ရှောက်ကုန်၏။ ဂေါပယန္တိ၊ လုံစေကုန်၏။
အရက္ခိတေနေဝကာယေနာတိ၊ အရက္ခိတေနေဝကာယေနဟူသည်ကား။ အရက္ခိတေန၊ မစောင့်အပ်သော။ ကာယဒွါရေန၊ ကာယဒွါရဖြင့်။
အရက္ခိတေန၊ မစောင့်အပ်သော။ ဝစီဒွါရေန၊ ဝိစီဒွါရဖြင့်။
အရက္ခိတေနစိတ္တေနာတိ၊ အရက္ခိတေနစိတ္တေနဟူသည်ကား။ အရက္ခိတေန၊ မစောင့်အပ်သော။ မနောဒွါရန၊ မနောဒွါရဖြင့်။
အနုပဋ္ဌိတာယသတိယာတိ၊ အနုပဋ္ဌိတာယသတိယာဟူသည်ကား။ သတိံ၊ သတိကို။ သုပဋ္ဌိတံ၊ ကောင်းစွာတည်သည်ကို။ အကတွာ၊ မပြုမူ၍။
အသံဝုတေဟိဣန္ဒြိယေဟီတိ၊ အသံဝုတေဟိဣန္ဒြိယေဟိဟူသည်ကား။ အပိဟတေပိ၊ မပိတ်ကုန်အပ်သော။ အဂေါပိတေဟိ၊ မလုံစေအပ်ကုန်သော။ မနစ္ဆဋ္ဌေဟိ၊ မနိန္ဒြေလျှင်ခြောက်ခုမြောက်ရှိကုန်သော။ ဣန္ဒြိယေဟိ၊ ဣ‌န္ဒြေတို့ဖြင့်။
ရာဂေါစိတ္တံအနုဒ္ဓံသေတီတိ၊ ရာဂေါစိတ္တံအနုဒ္ဓံသေတိဟူသည်ကား။ ဥပ္ပဇ္ဇမာနော၊ ဖြစ်သော။ ရာဂေါဝ၊ ရာဂသည်ပင်လျှင်။ သမထဝိပဿနာစိတ္တံ၊ သမထဝိပဿနာစိတ်ကို။ ဓံသေတိ၊ ဖျက်ဆီး၏။ ဒူရေ၊ သမထဝိပဿနာမှဝေးသောအရာ၌။ ခိပတိ၊ ထား၏။
ရာဂပရိယုဋ္ဌိတောမှိအာဝုသောရာဂပရေတောတိ၊ ရာဂပရိယုဋ္ဌိတောမှိအာဝုသောရာဂပရေတောဟူသည်ကား။ အာဝုသော၊ ငါ့ရှင်။ အဟံ၊ ငါသည်။ ရာဂေန၊ ရာဂဖြင့်။ ရတ္တော၊ တပ်သည်။ အမှိ၊ ဖြစ်၏။ ရာဂေန၊ ရာဂသည်။ အနုဂတော၊ အစဉ်လိုက်အပ်သည်။ အမှိ၊ ဖြစ်၏။
အဋ္ဌိကင်္ကလူပမာဒီသု၊ အဋ္ဌိကင်္ကလူပမာအစရှိသည်တို့၌။ အပ္ပသာဒဋ္ဌေန၊ မသာယာအပ်သောအနက်သဘောကြောင့်။ အဋ္ဌိကင်္ကလူပမာ၊ အသားမကပ်သောအရိုးစုဥပမာရှိကုန်၏။
ဗဟုသာဓာရ‌ဏေဋ္ဌေန၊ များစွာသောသူတို့နှင့်ဆက်ဆံသောအနက်သဘောကြောင့်။ မံသပသူပမာ၊ သားတစ်ဥပမာရှိကုန်၏။
အနုဒဟနဋ္ဌေန၊ လောင်တတ်သောအနက်သဘောကြောင့်။ တိဏုက္ကူပမာ၊ မြက်မီးရှူးဥပမာရှိကုန်၏။
မဟာဘိတာပဋ္ဌေန၊ ပြင်းစွာပူစေတတ်သောအနက်သဘောကြောင့်။ အင်္ဂါရကာသူပမာ၊ မီးကျီးစုဥပမာရှိကုန်၏။
ဣတ္တရပစ္စုပဋ္ဌာနဋ္ဌေန၊ အခိုက်အတန့်ထင်သောအနက်သဘောကြောင့်။ သုပိနကူပမာ၊ အိပ်မက်ဥပမာကုန်၏။
တာဝကာလိကဋ္ဌေန၊ အခိုက်အတန့်ဖြစ်သောအနက်သဘောကြောင့်။ ယာစိတကူပမာ၊ ချေးငှါးအပ်သောဝတ္ထုဥပမာရှိကုန်၏။
သဗ္ဗင်္ဂပစ္စင်္ဂပလိဘဉ္ဇနဋ္ဌေန၊ အလုံးစုံသောအင်္ဂါကြီးငယ်ကိုဖျက်ဆီးတတ်သောအနက်သဘောကြောင့်။ ရုက္ခဖလူပမာ၊ သစ်သီးဥပမာရှိကုန်၏။
အဓိကုဋ္ဋနဋ္ဌေန၊ ခုတ်ဖြတ်ရာဟူသောအနက်သဘောကြောင့်။ အသိသူနူပမာ၊ စဉ်းတီးတုန်းဥပမာရှိကုန်၏။
ဝိနိဝိဇ္စျနဋ္ဌေန၊ ဖောက်ထွင်းတတ်သောအနက်သဘောကြောင့်။ သတ္တိသူလူပမာ၊ လှံသွားဥပမာရှိကုန်၏။
သာသင်္ကသပ္ပဋိဘယဋ္ဌေန၊ ရွံရှာဖွယ်နှင့်တကွဘေးဘျမ်းနှင့်တကွဖြစ်သောအနက်သဘောကြောင့်။ သပ္ပသီရူပမာ၊ မြွေဦးခေါင်းဥပမာရှိကုန်၏။
ဥဿဟိဿာမီတိ၊ ဥဿဟိဿာမိဟူသည်ကား။ ဥဿာဟံ၊ အားထုတ်ခြင်းကို။ ကရိဿာမိ၊ ပြုအံ့။
ဓာရိဿာမီတိ၊ ဓာရိဿာမိဟူသည်ကား။ သမဏဘာဝံ၊ ရဟန်းအဖြစ်ကို။ ဓာရယိဿာမိ၊ ဆောင်အံ့။
အဘိရမိဿာမီတိ၊ အဘိရမိဿာမိဟူသည်ကား။ အဘိရတိံ၊ အလွန်မွေ့လျော်ခြင်းကို။ ဥပ္ပါဒေဿာမိ၊ ဖြစ်စေအံ့။ နဥက္ကဏ္ဌိဿာမိ၊ မဆန့်ကျင်အံ့။
သေသံ၊ ကြွင်းသောစကားရပ်သည်။ ဧတ္ထ၊ ဤသုတ်၌။ ဥတ္တာနတ္တမေဝ၊ ပေါ်လွင်သောအနက်ရှိသည်သာလျှင်တည်း။
ဣမသ္မိံသုတ္တေ၊ ဤသုတ်၌။ ဝဋ္ဋဝိဝဋ္ဋံ၊ ဝဋ္ဋဝိဝဋ္ဋကို။ ကထိတံ၊ ဟောတော်မူအပ်၏။ ဣတိ၊ ဤသည်လျှင်ဆဋ္ဌသုတ်အပြီးတည်း။