နဝမေ၊ ကိုးခုမြောက်သောသုတ်၌။ သက္ကစ္စညေဝဒေတိနောအသက္ကစ္စန္တိ၊ သက္ကစ္စညေဝဒေတိနောအသက္ကစ္စံဟူသည်ကား။ အနဝညာယ၊ အယုတ်အားဖြင့်မသိမူ၍။ အဝိရဇ္စျိတွာဝ၊ မချွတ်ယွင်းစေမူ၍သာလျှင်။ ဒေတိ၊ ပေး၏။ အဝညာယ၊ အယုတ်အးဖြင့်သိ၍။ ဝိရဇ္စျိတွာ၊ ချွတ်ယွင်းစေ၍။ နောဒေတိ၊ မပေး။

မာမေယောဂ္ဂပထောနဿာတိ၊ မာမေယောဂ္ဂပထောနဿဟူသည်ကား။ မယာ၊ ငါသည်။ ကတယောဂ္ဂပထော၊ ပြုအပ်သောအားထုတ်ခြင်းဟူသောအကြောင်းသည်။ မယှံ၊ ငါ့အား။ မာနဿတု၊ မပျက်စီးစေလင့်။ ဧကော၊ တကောင်သော။ သီဟော၊ ခြင်္သေ့သည်။ ဥဋ္ဌာယ၊ ထ၍။ ဗိလာရံ၊ ကြောင်ကို။ ပဟရန္တော၊ ပုတ်ခတ်သည်ရှိသော်။ ဝိရဇ္စျိတွာ၊ ချွတ်ယွင်းစေ၍။ ပဟရိ၊ ပုတ်ခတ်၏။ ဣတိဧဝံ၊ ဤသို့။ ဝတ္တာရော၊ ဆိုကြကုန်သည်။ မာဟောန္တု၊ မဖြစ်စေကုန်လင့်။ ဣတိအယံ၊ ဤသည်ကား။ အတ္ထော၊ အနက်တည်း။

အန္နဘာရနေသာဒါနန္တိ၊ အန္နဘာရနေသာဒါနံဟူသည်ကား။ ဧတ္ထ၊ ဤပါဌ်၌။ ယဝဘတ္တံ၊ မုယောထမင်းကို။ အန္နံ၊ အန္နဟူ၍။ ဝုစ္စတိ၊ ဆိုအပ်၏။ ဧတေသံ၊ ထိုသူဆင်းရဲတို့အား။ တံ၊ ထိုမုယောထမင်းဟုဆိုအပ်သော။ ဘာရော၊ ဝန်သည်။ အတ္ထိ၊ ရှိ၏။ ဣတိတသ္မာ၊ ထိုကြောင့်။ အန္နဘာရော၊ အန္နဘာရမည်၏။

ဧတံ၊ ဤအန္နဘာရဟူသောအမည်သည်။ ယာဝသိကာနံ၊ မုယောထမင်းလျှင်အစာရှိကုန်သောသူဆင်းရဲတို့၏။ နာမံ၊ အမည်တည်း။

သာကုဏိကာ၊ ငှက်မုဆိုးတို့ကို။ နေသာဒါ၊ နေသာဒတို့ဟူ၍။ ဝုစ္စန္တိ၊ ဆိုအပ်ကုန်၏။

ဣတိ၊ ဤသို့။ သဗ္ဗပစ္ဆိမာယ၊ အလုံးစုံသောသူတို့၏နောက်ဆုံး၌ဖြစ်သော။ ကောဋိယာ၊ အစွန်းဖြင့်။ ဧတေသံယာဝသိကနေသာဒါနမ္ပိ၊ ထိုမုယောထမင်းလျှင်အစာရှိသောသူဆင်းရဲငှက်မုဆိုးတို့အားလည်း။ သက္ကစ္စမေဝ၊ အရိုအသေသည်သာလျှင်။ ဒေသေတိ၊ ဟောတော်မူ၏။