နဝမေ၊ ကိုးခုမြောက်သောသုတ်၌။ အဿ၊ ထိုရဟန်းအား။ ဂါရဝေါ၊ ရိုသေခြင်းသည်။ နတ္ထိ၊ မရှိ။ ဣတိတသ္မာ၊ ထိုကြောင့်။ အဂါရဝေါ၊ အဂါရဝမည်၏။

အဿ၊ ထိုရဟန်းအား။ ပတိဿော၊ ဆရာစကားကိုနားထောင်ခြင်းသည်။ နအတ္ထိ၊ မရှိ။ ဣတိတသ္မာ၊ ထိုကြောင့်။ အပ္ပတိဿော၊ အပ္ပတိဿမည်၏။ အဇေဋ္ဌကော၊ အကြီးအကဲမရှိ။ အနီစဝုတ္တိ၊ နှိမ့်ချသောဖြစ်ခြင်းမရှိ။

သေသံ၊ ကြွင်းသောစကားရပ်သည်။ ဧတ္ထ၊ ဤနဝမသုတ်၌။ ပုရိမသဒိသမေဝ၊ ရှေးသုတ်တို့နှင့်တူသည်သာလျှင်တည်း။