ဒသမေ၊ ဆယ်ခုမြောက်သောသုတ်၌။ ဒုက္ခံသုပတီတိ၊ ဒုက္ခံသုပတိဟူသည်ကား။ နာနာဝိဓံ၊ အထူးထူးအပြားပြားရှိသော။ သုပိနံ၊ အိပ်မက်ကို။ ပဿန္တော၊ မြင်မက်သောပုဂ္ဂိုလ်သည်။ ဒုက္ခံ၊ ဆင်းရဲစွာ။ သုပတိ၊ အိပ်ရာ၏။

ဒုက္ခံပဋိဗုဇ္ဈတီတိ၊ ဒုက္ခံပဋိဗုဇ္ဈတိဟူသည်ကား။ ပဋိဗုဇ္ဈန္တောပိ၊ နိုးသော်လည်း။ ဥတ္တသိတွာ၊ ထိတ်လန့်၍။ သလောမဟံသော၊ ကြက်သီးမွေးညှင်းထခြင်းရှိသည်ဖြစ်၍။ ပဋိဗုဇ္ဈတိ၊ နိုး၏။

ဣမသ္မိံသုတ္တေ၊ ဤသုတ်၌။ သတိသမ္ပဇညံ၊ သတိသမ္ပဇညကို။ မိဿကံ၊ မိဿကကို။ ကထိတံ၊ ဟောအပ်၏။

ပဌမော၊ ရှေးဦးစွာသော။ ဝဂ္ဂေါ၊ ဝဂ်တည်း။