နဝမေ၊ ကိုးခုမြောက်သောသုတ်၌။ ဟတ္ထိကာယန္တိ၊ ဟတ္ထိကာယံဟူသည်ကား။ ဟတ္ထိဃဋံ၊ ဆင်အပေါင်းကို။

သေသေသုပိ၊ ကြွင်းသောပုဒ်တို့၌လည်း။ ဧသေဝနယော၊ ဤနည်းလျှင်နည်းရှိ၏။

သင်္ဂါမေ၊ စစ်မြေ၌။ အဝစရန္တိ၊ ကျင်လည်တတ်ကုန်၏။ ဣတိတသ္မာ၊ ထိုကြောင့်။ သင်္ဂါမာဝစရာ၊ သင်္ဂါမာဝစရမည်ကုန်၏။

ဧကိဿာဝါတိဏောဒကဒတ္တိယာဝိမာနိတောတိ၊ ဧကိဿဝါတိဏောဒကဒတ္တိယာဝိမာနိတောဟူသည်ကား။ ဧကဒိဝသံ၊ တနေ့သ၌။ ဧကေန၊ တကြိမ်သော။ တိဏောဒကဒါနေန၊ မြက်ရေကိုပေးခြင်းဖြင့်။ ဝိမနိတော၊ မမြတ်နိုးသည်ဖြစ်၍။ ဧကဒိဝသမတ္တံ၊ တရက်မျှ။ အလဒ္ဓတိဏောဒကာ၊ မရအပ်သောမြက်ရေရှိသည်ဖြစ်၍။ ဣတိအယံ၊ ဤသည်ကား။ အတ္ထော၊ အနက်တည်း။

ဣတော၊ ဤဧကိဿာဝါအစရှိသောပါဌ်မှ။ ပရံပိ၊ တပါး၌လည်း။ ဧသေဝနယော၊ ဤနည်းလျှင်နည်းရှိ၏။

နသက္ကောတိစိတ္တံသမာဒဟိတုန္တိ၊ နသက္ကောတိစိတ္တံသမာဒဟိတုံဟူသည်ကား။ အာရမ္မဏေ၊ ကောင်းသောအာရုံ၌။ စိတ္တံ၊ စိတ်ကို။ သမ္မာဌပေတုံ၊ ကောင်းစွာထားခြင်းငှာ။ နသက္ကောတိ၊ မစွမ်းနိုင်။

ဧတ္ထ၊ ဤနဝမသုတ်၌။ သေသံ၊ ကြွင်းသောစကားရပ်သည်။ ဥတ္တာနတ္ထမေဝ၊ ပေါ်လွင်သောအနက်ရှိသည်သာလျှင်တည်း။

ဣမသ္မိံသုတ္တေ၊ ဤသုတ်၌။ ဝဋ္ဋဝိဝဋ္ဋံ၊ ဝဋ္ဋဝိဝဋ္ဋကို။ ကထိတံ၊ ဟောအပ်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝေဒိတဗ္ဗံ၊ သိအပ်၏။