ပဉ္စမေ၊ ငါးခုမြောက်သောသုတ်၌။ ပရိယာဒါယတိဋ္ဌတီတိ၊ ပရိယာဒါယတိဋ္ဌတိဟူသည်ကား။ ပရိယာဒိယိတွာ၊ ကုန်စေ၍။ ဂဟေတွာ၊ ယူစေ၍။ ခေပေတွာ၊ ကုန်စေ၍။ တိဋ္ဌတိ၊ တည်၏။

ဥဂ္ဃာတိတာတိ၊ ဥဂ္ဃာတိတာဟူသည်ကား။ ဥဒ္ဓုမာတာ၊ သေသည်မှာအထက်ဖြစ်သောနောက်ကာလ၌လေဖြင့်ပြည့်သောသားရေအိတ်ကဲ့သို့ဖူးဖူးရောင်သောအကောင်မသည်။

အသိဟတ္ထေနာတိ၊ အသိဟတ္ထေနဟူသည်ကား။ သီသစ္ဆေဒနတ္ထာယ၊ ဦးခေါင်းကိုဖြတ်ခြင်းငှာ။ အသိံ၊ သန်လျက်ကို။ အာဒါယ၊ ယူ၍။ အာဂတေနာပိ၊ လာသောရန်သူနှင့်လည်း။

ပိသာစေနာတိ၊ ပိသာစေနဟူသည်ကား။ ခါဒိတုံ၊ စားခြင်းငှာ။ အာဂတယက္ခေနာပိ၊ လာသောဘီလူးနှင့်လည်း။

အာသီဒေတိ၊ အာသီဒေဟူသည်ကား။ ဃဋ္ဋေယျ၊ ထိုးခုတ်ရာ၏။

မဉ္ဇုနာတိ၊ မဉ္ဇုနာဟူသည်ကား။ မုဒုကေန၊ နူးညံ့သော။

ကာမောဃဝုဠာနန္တိ၊ ကာမောဃဝုဠာနံဟူသည်ကား။ ကာမောဃေန၊ ကာမောဃသည်။ ဝုဠာနံ၊ မြှောက်အပ်ကုန်သော။ ကဍ္ဎိတာနံ၊ ငင်အပ်ကုန်သော။

ကာလံဂတိဘဝါဘဝန္တိ၊ ကာလံဂတိဘဝါဘဝံဟူသည်ကား။ ဝဍ္ဎကာလဉ္စ၊ ပွားသောကာလသည်လည်းကောင်း။ ဂတိစေဝ၊ ဂတိသည်လည်းကောင်း။ ပုနပ္ပုနဗ္ဘဝေစ၊ တဖန်ဖြစ်ခြင်းသည်လည်းကောင်းတည်း။

ပုရက္ခတာတိ၊ ပုရက္ခတာဟူသည်ကား။ ပုရေစာရိကာ၊ ရှေ့သွားဖြစ်ကုန်သော။ ပုရတော၊ ရှေ့မှ။ ဂတာယေဝ၊ သွားသည်သာလျှင်ဖြစ်ကုန်သော။

ယေစကာမေပရိညာယာတိ၊ ယေစကာမေပရိညာယဟူသည်ကား။ ယေပဏ္ဍိတာ၊ အကြင်ပညာရှိတို့သည်။ ဒုဝိဓေပိ၊ နှစ်ပါးအပြားရှိသည်လည်းဖြစ်ကုန်သော။ ကာမေ၊ ကာမတို့ကို။ တီဟိ၊ သုံးပါးကုန်သော။ ပရိညာတိ၊ ပရိညာတို့ဖြင့်။ ပရိဇာနိတွာ၊ ပိုင်းခြား၍သိသည်ဖြစ်၍။

စရန္တိအကုတောဘယာတိ၊ စရန္တိအကုတောဘယာဟူသည်ကား။ ခီဏာသဝါနံ၊ ရဟန္တာပုဂ္ဂိုလ်တို့အား။ ကုတောစိ၊ တစုံတခုသောအကြောင်းကြောင့်။ ဘယံနာမ၊ ဘေးမည်သည်။ နတ္ထိ၊ မရှိ။ တသ္မာ၊ ထိုကြောင့်။ တေ၊ ထိုရဟန္တာပုဂ္ဂိုလ်တို့သည်။ အကုတောဘယာ၊ တစုံတခုသောအကြောင်းကြောင့်ဘေးမရှိကုန်သည်။ ဟုတွာ၊ ဖြစ်၍။ စရန္တိ၊ လှည့်လည်ကုန်၏။

ပါရင်္ဂတာတိဧတ္ထ၊ ပါရင်္ဂတာဟူသောဤပါဌ်၌။ နိဗ္ဗာနံ၊ နိဗ္ဗာန်ကို။ ပါရံ၊ ပါရဟူ၍။ ဝုစ္စတိ၊ ဆိုအပ်၏။ တံ၊ ထိုနိဗ္ဗာန်ကို။ ဥပဂန္တာ၊ ရောက်၍။ သစ္ဆိကတွာ၊ မျက်မှောက်ပြု၍။ ဌိတွာ၊ တည်ကုန်၏။ ဣတိအယံ၊ ဤသည်ကား။ အတ္ထော၊ အနက်တည်း။

အာသဝက္ခယန္တိ၊ အာသဝက္ခယံဟူသည်ကား။ အရဟတ္တံ၊ အရဟတ္တဖိုလ်တည်း။

ဣမသ္မိံသုတ္တေ၊ ဤပဉ္စမသုတ်၌။ ဝဋ္ဋမေဝ၊ ဝဋ်ကိုသာလျှင်။ ကထေတွာ၊ ဟောတော်မူ၍။ ဂါထာသု၊ ဂါထာတို့၌။ ဝဋ္ဋဝိဝဋ္ဋံ၊ ဝဋ္ဋဝိဝဋ္ဋံကို။ ကထိတံ၊ ဟောအပ်၏။