ဒသမေ၊ ဆယ်ခုမြောက်သောသုတ်၌။ သိတံပါတွာကာသီတိ၊ သိတံပါတွာကာသိဟူသည်ကား။ မဟာမဂ္ဂေနေဝ၊ ခရီးမဖြင့်သာလျှင်။ ဂစ္ဆန္တော၊ ကြွသွားတော်မူသည်ရှိသော်။ တံသာလဝနံ၊ ထိုအင်ကြင်းတောကို။ ဩလောကေတွာ၊ ကြည့်၍။ ဣမသ္မိံဌာနေ၊ ဤအရပ်၌။ ကိဉ္စိ၊ တစုံတခုသော။ ဥပ္ပန္နပုဗ္ဗံ၊ ရှေး၌ဖြစ်ဖူးသော။ သုကာရဏံ၊ သဗ္ဗညုတဉာဏ်ကိုရင့်စေတတ်သဖြင့်ကောင်းမြတ်သောအကြောင်းသည်။ အတ္ထိနုခေါ၊ ရှိလေသလော။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဩလောကေန္တော၊ ကြည့်သည်ရှိသော်။ ကဿပဗုဒ္ဓကာလေ၊ ကဿပဘုရားလက်ထက်တော်၌။ ဂဝေသိနာ၊ ဂဝေသိအမည်ရှိသော။ ဥပါသကေန၊ ဥပါသကာသည်။ ကတံ၊ ပြုအပ်သော။ သုကာရဏံ၊ သဗ္ဗညုတဉာဏ်ကိုရင့်စေတတ်သဖြင့်ကောင်းမြတ်သောအကြောင်းကို။ အဒ္ဒသ၊ မြင်တော်မူ၏။

အထ၊ ထိုအခါ၌။ အဿ၊ ထိုမြတ်စွာဘုရားအား၊၊ ဧတံ၊ ဤသို့သောစိတ်အကြံသည်။ အဟောသိ၊ ဖြစ်တော်မူ၏။

ဣဒံသုကာရဏံ၊ ဤသဗ္ဗညုတဉာဏ်ကိုရင့်စေတတ်သဖြင့်ကောင်းမြတ်သောအကြောင်းသည်။ ဘိက္ခုသံဃဿ၊ ရဟန်းသံဃာအား။ အပါကဋံ၊ မထင်ရှား။ ပဋိစ္ဆန္နံ၊ ဖုံးကွယ်၏။ ဟန္ဒ၊ ယခု။ နံ၊ ထိုအကြောင်းကို။ ဘိက္ခုသံဃဿ၊ ရဟန်းသံဃာအား။ ပါကဋံ၊ ထင်ရှားသည်ကို။ ကရောမိ၊ ပြုအံ့။ ဣတိ၊ ဤသို့ကြံတော်မူ၍။ မဂ္ဂါ၊ ခရီးမမှ။ ဥက္ကမ္မ၊ ဖဲ၍။ အညတရသ္မိံ၊ အမှတ်မရှိတစုံတခုသော။ ပဒေသေ၊ အရပ်၌။ ဌိတောဝ၊ ရပ်လျက်သာလျှင်။ သိတံပါတုကမ္မံ၊ ပြုံးတော်မူခြင်း၏ထင်ရှားသောအမှုကို။ အကာသိ၊ ပြုတော်မူ၏။ အဂ္ဂဒန္တေ၊ သွားဖျားတို့ကို။ ဒဿေတွာ၊ ပြ၍။ မန္ဒဟသိတံ၊ ညှင်းညှင်းရယ်ရွှင်တော်မူခြင်းကို။ ဟသိ၊ ရယ်ရွှင်တော်မူ၏။

ဟိတံပါကဋံကရောမိ၊ ထိုစကားကိုထင်စွာပြုဦးအံ့။ လောကိယမနုဿာ၊ လောကီ၌ဖြစ်သောလူတို့သည်။ ဥရံ၊ ရင်ကို။ ပဟရန္တာ၊ ခတ်ကုန်လျက်။ ကုဟံကုဟန္တိ၊ ဟာဟာဟူ၍။ ဟသန္တိယထာ၊ ရယ်ရွှင်ကုန်သကဲ့သို့။ ဧဝံတထာ၊ ထိုအတူ။ ဗုဒ္ဓါ၊ မြတ်စွာဘုရားတို့သည်။ ကုဟံကုဟန္တိ၊ ဟာဟာဟူ၍။ နဟသန္တိ၊ ရယ်ရွှင်တော်မမူကုန်။

ပန၊ စင်စစ်သော်ကား။ ဗုဒ္ဓါနံ၊ မြတ်စွာဘုရားတို့၏။ ဟသိတံ၊ ရယ်ရွှင်တော်မူခြင်းသည်။ ဟဋ္ဌပဟဋ္ဌာကာရမတ္တမေဝ၊ ရယ်ရွှင်သောသူ၏ရယ်ရွှင်သောအခြင်းအရာမျှသည်သာလျှင်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

စ၊ ဆက်၍ဆိုဦးအံ့။ ဧတံဟသိတံနာမ၊ ဤရယ်ရွှင်ခြင်းမည်သည်ကား။ တေရသာဟိ၊ တစ်ဆယ့်သုံးပါးကုန်သော။ သောမနဿသဟဂတစိတ္တေဟိ၊ သောမနဿသဟဂုတ်စိတ်တို့ဖြင့်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

တတ္ထ၊ ထိုတစ်ဆယ့်သုံးပါးသောသောမနဿသဟဂုတ်စိတ်တို့တွင်။ လောကိယမဟာဇနာ၊ လောကီလူများအပေါင်းတို့သည်။ အကုသလတော၊ အကုသိုလ်စိတ်မှ။ စတူဟိ၊ လေးပါးကုန်သောသောမနဿသဟဂုတ်စိတ်တို့ဖြင့်၎င်း။ ကာမာဝစရကုသလတော၊ ကာမာဝစရကုသိုလ်စိတ်မှ။ စတူဟိ၊ လေးပါးကုန်သောသောမနဿသဟဂုတ်စိတ်တို့ဖြင့်လည်းကောင်း။ ဣတိ၊ ဤသို့။ အဋ္ဌဟိ၊ ရှစ်ပါးကုန်သော။ စိတ္တေဟိ၊ သောမနဿသဟဂုတ်စိတ်တို့ဖြင့်။ ဟသန္တိ၊ ရယ်ရွှင်ကုန်၏။ သေခါ၊ သေခပုဂ္ဂိုလ်တို့သည်။ အကုသလတော၊ အကုသိုလ်စိတ်မှ။ ဒွေ၊ နှစ်ပါးကုန်သော။ ဒိဋ္ဌိဂတသမ္ပယုတ္တာနိ၊ ဒိဋ္ဌိဂတသမ္ပယုတ်သောမနဿသဟဂုတ်စိတ်တို့ကို။ အပနေတွာ၊ ပယ်၍။ ဆဟိ၊ ခြောက်ပါးကုန်သော။ စိတ္တေဟိ၊ သောမနဿသဟဂုတ်စိတ်တို့ဖြင့်။ ဟသန္တိ၊ ရယ်ရွှင်ကုန်၏။ ခီဏာသဝါ၊ ရဟန္တာပုဂ္ဂိုလ်တို့သည်။ စတူဟိ၊ လေးပါးကုန်သော။ သဟေတုကကိရိယစိတ္တေဟိ၊ သဟိတ်ကိရိယာသောမနဿသဟဂုတ်စိတ်တို့ဖြင့်လည်းကောင်း။ ဧကေန၊ တခုသော။ အဟေတုကကိရိယစိတ္တေန၊ အဟိတ်ကိရိယာသောမနဿသဟဂုတ်စိတ်ဖြင့်လည်းကောင်း။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ပဉ္စဟိ၊ ငါးပါးကုန်သော။ စိတ္တေဟိ၊ သောမနဿသဟဂုတ်စိတ်တို့ဖြင့်။ ဟသန္တိ၊ ရယ်ရွှင်ကုန်၏။

တေသုပိ၊ ထိုငါးပါးသောသောမနဿသဟဂုတ်စိတ်တို့တွင်လည်း။ ဗလဝါရမ္မဏေ၊ အားကြီးသောအာရုံသည်။ အာပါတဂတေ၊ ထင်ခြင်းသို့ရောက်သည်ရှိသော်။ ဒွီဟိ၊ နှစ်ပါးကုန်သော။ ဉာဏသမ္ပယုတ္တစိတ္တေဟိ၊ ဉာဏသမ္ပယုတ်သောမနဿသဟဂုတ်စိတ်တို့ဖြင့်။ ဟသန္တိ၊ ရယ်ရွှင်ကုန်၏။ ဒုဗ္ဗလာရမ္မဏေ၊ အားနည်းသောအာရုံသည်။ အာပါတဂတေ၊ ထင်ခြင်းသို့ရောသည်ရှိသော်။ ဒုဟေတုကစိတ္တဒွယေနစ၊ ဒွိဟိတ်သောမနဿသဟဂုတ်စိတ်နှစ်ခုအပေါင်းဖြင့်လည်းကောင်း။ အဟေတုကစိတ္တေနစ၊ အဟိတ်သောမနဿသဟဂုတ်စိတ်ဖြင့်လည်းကောင်း။ ဣတိ၊ ဤသို့။ တီဟိ၊ သုံးပါးကုန်သော။ စိတ္တေဟိ၊ သောမနဿသဟဂုတ်စိတ်တို့ဖြင့်။ ဟသန္တိ၊ ရယ်ရွှင်ကုန်၏။

ပန၊ ဆက်၍ဆိုပြီးအံ့။ ဣမသ္မိံဌာနေ၊ ဤအရာ၌။ ကိရိယာဟေတုကမနောဝိညာဏဓာတုသောမနုဿသဟဂတစိတ္တံ၊ သဟိတ်ကိရိယာမနောဝိညာဏဓာတ်သောမနဿသဟဂုတ်စိတ်သည်။ ဘဂဝတော၊ မြတ်စွာဘုရားအား။ ပဟဋ္ဌာကာရမတ္တံ၊ ရယ်ရွှင်သောအခြင်းအရာမျှဖြစ်သော။ ဟသိတံ၊ ရယ်ရွှင်ခြင်းကို။ ဥပ္ပါဒေတိ၊ ဖြစ်စေ၏။

ပန၊ ဆက်၍ဆိုဦးအံ့။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ အပ္ပမတ္တကမ္ပိ၊ အနည်းငယ်လည်းဖြစ်သော။ တံဧတံဟသိတံ၊ ထိုရယ်ရွှင်ခြင်းသည်။ ထေရဿ၊ အရှင်အာနန္ဒာမထေရ်အား။ ပါကဋံ၊ ထင်ရှားသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

ကထံ၊ အဘယ်သို့။ ပါကဋံ၊ ထင်ရှားသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်သနည်း။ ဟိဝိတ္ထာရေမိ၊ ချဲ့ဦးအံ့။

တထာရူပေ၊ ထိုသို့သဘောရှိသော။ ကာလေ၊ ပြုံးရွှင်တော်မူသောအခါ၌။ တထာဂတဿ၊ မြတ်စွာဘုရား၏။ စတူဟိ၊ လေးပါးကုန်သော။ ဒါဋ္ဌာဟိ၊ စွယ်တော်တို့မှ။ စတုဒ္ဒိပိကမဟာမေဃမုခတော၊ လေးကျွန်းလုံးနှံ့သောကြီးစွာသောမိုးတိမ်ဝမှ။ သမာသရိတာ၊ ပြက်သော။ ဝိဇ္ဇုလတာ၊ လျှပ်စစ်နွယ်သည်။ ဝိရောစမနဝိယ၊ တင့်တယ်သကဲ့သို့။ ဝိရောစမာနာ၊ တင့်တယ်ကုန်သော။ မဟာတာလက္ခန္ဓပ္ပမာဏာ၊ ကြီးစွာသောထန်းလုံးအတိုင်းအရှည်ရှိကုန်သော။ ရသ္မိဝဋ္ဋိယော၊ ရောင်ခြည်တော်အစုံတို့သည်။ ဥဋ္ဌဟိတွာ၊ တက်၍။ တိက္ခတ္တုံ၊ သုံးကြိမ်။ သိရဝရံ၊ မြတ်သောဦးခေါင်းတော်ကို။ ပဒက္ခိဏံ၊ လက်ျာရစ်လှည့်သည်ကို။ ကတွာ၊ ပြု၍။ ဒါဋ္ဌဂ္ဂေသုယေဝ၊ စွယ်တော်ဖျားတို့၌သာလျှင်။ အန္တရဓာယန္တိ၊ ကွယ်ကုန်၏။

တေနသညဏေန၊ ထိုအမှတ်ဖြင့်။ အာယသ္မာအာနန္ဒော၊ အရှင်အာနန္ဒာသည်။ ဘဂဝတော၊ မြတ်စွာဘုရား၏။ ပစ္ဆတော၊ နောက်မှ။ ဂစ္ဆမာနောပိ၊ သွားသော်လည်း။ သိတပါတုဘာဝံ၊ ပြုံးတော်မူခြင်း၏ထင်ရှားသည်၏အဖြစ်ကို။ ဇာနာတိ၊ သိ၏။

ဣဒ္ဓန္တိ၊ ဣဒ္ဓံဟူသည်ကား။ သမိဒ္ဓံ၊ ပြည့်စုံ၏။

ဖီတန္တိ၊ ဖီတံဟူသည်ကား။ သဗ္ဗဖာလိဖုလ္လံဝိယ၊ ပင်လုံးကျွတ်ပွင့်သောသစ်ပင်ကဲ့သို့။ အတိသမိဒ္ဓံ၊ အလွန်ပြည့်စုံ၏။

အာကိဏ္ဏမနုဿန္တိ၊ အာကိဏ္ဏမနုဿံဟူသည်ကား။ ဇနသမာကုလံ၊ ရှမ်းတလိုင်းအစရှိသောလူမျိုးတို့ဖြင့်ပြွမ်း၏။

သီလေသုအပရိပူရကာရီတိ၊ သီလေသုအပရိပူရကာရီဟူသည်ကား။ ပဉ္စသု၊ ငါးပါးကုန်သော။ သီလေသု၊ သီလတို့၌။ အသမတ္တကာရီ၊ ပြည့်စုံခြင်းကိုပြုလေ့မရှိ။

ပဋိဒေသိတာနီတိ၊ ပဋိဒေသိတာနိဟူသည်ကား။ ဥပါသကာဘာဝံ၊ ရတနာသုံးပါးသို့ဆည်းကပ်သည်၏အဖြစ်ကို။ ပဋိဒေသိတာနိ၊ ကြားအပ်ကုန်၏။

သမာဒပိတာဒီနိတိ၊ သမာဒပိတာဒီနိသည်ကား။ သရဏေသု၊ သရဏဂုံတို့၌။ ပတိဋ္ဌာပိတာနိ၊ တည်စေအပ်ကုန်၏။ ဣတိအယံ၊ ဤသည်ကား။ အတ္ထော၊ အနက်တည်း။

ဣစ္ဆေတံသမသမန္တိ၊ ဣစ္ဆေတံသမသမံဟူသည်ကား။ ဣတိဧတံကာရဏံ၊ ဤသီလမပြည့်စုံဟူသောအကြောင်းသည်။ သဗ္ဗာကာရတော၊ ခပ်သိမ်းသောအခြင်းအရာအားဖြင့်။ သမဘာဝေနေဝ၊ တူမျှသည်၏အဖြစ်ဖြင့်သာလျှင်။ သမံ၊ တူ၏။ ဧကဒေသေန၊ တစိတ်အားဖြင့်။ သမံ၊ တူသည်။ န၊ မဟုတ်။

နတ္ထိကိဉ္စိအတိရေကန္တိ၊ နတ္ထိကိဉ္စိအတိရေကံဟူသည်ကား။ ဣမေဟိ၊ ဤငါးရာသောဒါယကာတို့ထက်။ ကိဉ္စိ၊ တစုံတခုသော။ အတိရေကံ၊ လွန်သောအကျင့်သည်။ မယှံ၊ ငါ့အား။ နတ္ထိ၊ မရှိ။

ဟန္ဒာတိဧသောသဒ္ဒေါ၊ ဟန္ဒဟူသောဤသဒ္ဒါသည်။ ဝေါဿဂ္ဂတ္ထေ၊ ငါးရာသောဒါယကာတို့ထက်လွန်ကဲခြင်းအကျိုးငှာကျင့်အံ့ဟုစိတ်ဆုံးဖြတ်စွန့်လွှတ်ခြင်းအနက်၌။ ပဝတ္တော၊ ဖြစ်သော။ နိပါ‌တော၊ နိပါတ်ပုဒ်တည်း။

အတိရေကာယာတိ၊ အတိရေကာယဟူသည်ကား။ ဝိသေသကရဏတ္ထာယ၊ ထူးသောအကြောင်းဟူသောအကျိုးငှာ။ ပဋိပဇ္ဇာမိ၊ ကျင့်အံ့။ ဣတိအယံ၊ ဤသည်ကား။ အတ္ထော၊ အနက်တည်း။

သီလေသုပရိပူရကာရိံဓာရေထာတိ၊ သီလေသူပရိပူရကာရိံဓာရေထဟူသည်ကား။ ပဉ္စသု၊ ငါးပါးကုန်သော။ သီလေသု၊ သီလတို့၌။ သမတ္တကာရီ၊ ပြည့်စုံခြင်းကိုပြုလေ့ရှိ၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဇာနာထ၊ သိကုန်လော။

ဧတ္တာဝတာ၊ ဤမျှအတိုင်းအရှည်ဖြင့်။ တေန၊ ထိုဂဝေသိအမည်ရှိသောဒါယကာသည်။ ပဉ္စ၊ ငါးပါးကုန်သော။ သီလာနိ၊ သီလတို့ကို။ သမာဒိန္နာနာမ၊ ကောင်းစွာပေးသည်မည်ကုန်သည်။ ဟောန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။

ကိမင်္ဂံပနမယန္တိ၊ ကိမင်္ဂံပနမယံဟူသည်ကား။ မယံပန၊ ငါတို့သည်ကား။ ကေနေဝကာရဏေန၊ အဘယ်အကြောင်းဖြင့်သာလျှင်။ ပရိပူရကာရိနော၊ ပြည့်ခြင်းကိုပြုလေ့ရှိကုန်သည်။ နဘဝိဿာမ၊ မဖြစ်ကုန်အံ့နည်း။

သေသံ၊ ကြွင်းသောစကားရပ်သည်။ ဧတ္ထ၊ ဤသုတ်၌။ ဥတ္တာနမေဝ၊ ပေါ်လွင်သည်သာလျှင်တည်း။ ဣတိ၊ ဤသည်လျှင်ဒသမသုတ်အပြီးတည်း။

တတိယော၊ သုံးခုမြောက်သော။ ဝဂ္ဂေါ၊ ဝဂ်သည်။ နိဋ္ဌိတော၊ ပြီးခြင်းသို့ရောက်ပြီ။