သတ္တမေ၊ ခုနစ်ခုမြောက်သောသုတ်၌။ စောဒကေနာတိ၊ စောဒကေနဟူသည်ကား။ ဝတ္ထုသန္ဒဿနာ၊ ဝတ္ထုကိုပြခြင်းလည်းကောင်း။ အာပတ္တိသန္ဒဿနာ၊ အာပတ်ကိုပြခြင်းလည်းကောင်း။ သံဝါသပဋိက္ခေပေါ၊ အပေါင်းအဘော်ကိုပယ်ခြင်းလည်းကောင်း။ သာမိစိပ္ပဋိက္ခေပေါ၊ အရိုအသေပြုခြင်းကိုပယ်ခြင်းလည်းကောင်း။ ဣတိ၊ ဤသို့။ စတူဟိ၊ လေးပါးကုန်သော။ စောဒနာဝတ္ထူဟိ၊ စောဒနာခြင်း၏အကြောင်းတို့ဖြင့်။ စောဒိယမာနေန၊ စောဒနာသော။

ကာလေနဝက္ခာမိနောအကာလေနာတိဧတ္ထ၊ ကာလေနဝက္ခာမိနောအကာလေနဟူသောဤပါဌ်၌။ စုဒိတကဿ၊ စောဒနာအပ်သောစုဒိတကပုဂ္ဂိုလ်၏။ ကာလော၊ စောဒနာသင့်သောကာလကို။ ကထိတော၊ ဟောအပ်၏။ စောဒကသာ၊ စောဒနာအပ်သောစုဒိတကပုဂ္ဂိုလ်၏။ ကာလော၊ အခါကို။ နကထိတော၊ မဟောအပ်။ ဟိသစ္စံ၊ မှန်၏။

ပရေဟိ၊ တပါးသောသူတို့သည်။ စောဒေန္တေန၊ စောဒနာသောစောဒကပုဂ္ဂိုလ်သည်။ ပရိသာမဇ္စျေဝါ၊ ပရိသတ်အလယ်၌လည်းကောင်း။ ဥပေါသထပဝါရဏဂ္ဂေဝါ၊ ဥပုသ်အိမ်ပဝါရဏာအိမ်၌လည်းကောင်း။ အာသနသာလာဘောဇနာသာလာဒီသုဝါ၊ တည်နေရာစရပ်ဆွမ်းစားစရပ်အစရှိသည်တို့၌လည်းကောင်း။ နစောဒေတဗ္ဗံ၊ မစောဒနာအပ်။ ဒိဝါဌာနေ၊ နေသန့်ရာအရပ်၌။ နိသိန္နကာလေ၊ နေသောကာလ၌။ အာယသ္မာ၊ အရှင်သည်။ သြကာသံ၊ စောဒနာခွင့်ကို။ ကရောတု၊ ပြုလော။ အဟံ၊ ငါသည်။ အာယသ္မန္တံ၊ အရှင်ကို။ ဝတ္တုကာမော၊ မေးခြင်းငှာအလိုရှိသည်။ အမှိ၊ ဖြစ်၏။ ဣတိဧဝံ၊ ဤသို့။ သြကာသံ၊ အခွင့်ကို။ ကာရေတွာဝ၊ ပြုစေ၍သာလျှင်။ စောဒေတဗ္ဗံ၊ စောဒနာအပ်၏။

ပန၊ ထိုသို့စောဒနာခွင့်ကိုပြုစေ၍စောဒနာသင့်သော်လည်း။ ပုဂ္ဂလံ၊ စုဒိတကပုဂ္ဂိုလ်ကို။ ဥပပရိက္ခိတွာ၊ စုံစမ်းဆင်ခြင်၍။ ယောဠောလပုဂ္ဂလော၊ အကြင်လျှပ်ပေါ်လော်လည်သောစုဒိတကပုဂ္ဂိုလ်သည်။ အဘူတံ၊ မဟုတ်မမှန်သောစကားကို။ ဝတွာ၊ ဆို၍။ ဘိက္ခူနံ၊ ရဟန်းတို့အား။ အယသံ၊ အကျော်အစောမဲ့သို့။ အာရောပေတိ၊ တင်၏။ သော၊ ထိုလျှပ်ပေါ်လော်လည်သောစုဒိတကပုဂ္ဂိုလ်ကို။ ဩကာသကမ္မံ၊ အခွင့်တောင်းခြင်းအမှုကို။ ဝိနာပိ၊ ကြဉ်၍လည်း။ စောဒေတဗ္ဗော၊ စောဒနာ၏။

ဘူတေနာတိ၊ ဘူတေနဟူသည်ကား။ တစ္ဆေန၊ မှန်သော။ သဘာဝေနေ၊ သဘောဖြင့်။

သဏှေနာတိ၊ သဏှေနဟူသည်ကား။ မဋ္ဌေန၊ ပြေပြစ်သဖြင့်။ မုဒုကေန၊ နူးညံ့သဖြင့်။

အတ္ထသဥှိတေနာတိ၊ အတ္ထသဥှိတေနဟူသည်ကား။ အတ္ထကာမတာယ၊ အကျိုးကိုအလိုရှိသည်၏အဖြစ်နှင့်။ ဟိတကာမတာယ၊ အစီးအပွားကိုအလိုရှိသည်၏အဖြစ်နှင့်။ ဥပတေန၊ ပြည့်စုံသဖြင့်။

အဝိပ္ပဋိသာရောဥပဒဟာတဗ္ဗောတိ၊ အဝိပ္ပဋိသာရောဥပဒဟာတဗ္ဗောဟူသည်ကား။ အမင်္ကုဘာဝေါ၊ မျက်နှာသာသည်၏အဖြစ်ကို။ ဥပ္ပါ‌ဒေတဗ္ဗော၊ ဖြစ်စေအပ်၏။

အလန္တေအဝိပ္ပဋိသာရာယာတိ၊ အလန္တေအဝိပ္ပဋိသာရာယဟူသည်ကား။ တေ၊ သင်အား။ အမင်္ကုဘာဝါယ၊ မျက်နှာသာသည်၏အဖြစ်ငှာ။ ယုတ္တံ၊ သင့်၏။

သေသံ၊ ကြွင်းသောစကားရပ်သည်။ ဧတ္ထ၊ ဤသုတ်၌။ ဥတ္တာနမေဝ၊ ပေါ်လွင်သည်သာလျှင်တည်း။ ဣတိ၊ ဤသည်လျှင်သတ္တမသုတ်အပြီးတည်း။

အဋ္ဌမံ၊ ရှစ်ခုမြောက်သောသုတ်သည်။ ဟေဋ္ဌာ၊ အောက်၌။ ဝုတ္တနယတ္တာ၊ ဆိုအပ်ပြီးသောနည်းရှိသည်၏အဖြစ်ကြောင့်။ ပါကဋမေဝ၊ ထင်ရှားသည်သာလျှင်တည်း။