ဒုတိယဿ၊ နှစ်ခုမြောက်သောဝဂ်၏။ ပဌမေ၊ ရှေးဦးစွာသောသုတ်၌။ အက္ကောသကပရိဘာသကောတိ၊ အက္ကောသကပရိဘာသကောဟူသည်ကား။ ဒသဟိ၊ ဆယ်ပါးကုန်သော။ အက္ကောသဝတ္ထူဟိ၊ ဆဲရေးခြင်းအကြောင်းဖြစ်သောဝတ္ထုတို့ဖြင့်။ အက္ကောသ‌ကော၊ ဆဲရေးတတ်၏။ ဘယဒဿနေန၊ ဘေးကိုပြသဖြင့်။ ပရိဘာသကော၊ ရေးရွတ်တတ်၏။

ဆိန္နပရိဗန္ဓောတိ၊ ဆန္နပရိဗန္ဓောဟူသည်ကား။ လောကုတ္တရပရိဗန္ဓဿ၊ လောကုတ္တရာဟုဆိုအပ်သောအပါယ်ခရီးကိုတားမြစ်တတ်သောသဘောတရား၏။ ဆိန္နတ္တာ၊ ပြတ်သည်၏အဖြစ်ကြောင့်။ ဆိန္နပရိဗန္ဓော၊ ပြတ်သောဘေးရန်ရှိ၏။

ရောဂါတင်္ကန္တိ၊ ရောဂါတင်္ကံဟူသည်ကား။ ရောဂါယေဝ၊ အနာသည်ပင်လျှင်။ ကိစ္ဆဇီဝိကာယ၊ ဆင်းရဲငြိုငြင်သောအသက်မွေးခြင်းကို။ အာဝဟနတော၊ ဆောင်တတ်သောကြောင့်။ ရောဂါတင်္ကောနာမ၊ ရောဂါတင်္ကမည်၏။

ဒုတိယေ၊ နှစ်ခုမြောက်သောသုတ်၌။ အဓိကရဏကာရကောတိ၊ အဓိကရုဏကာရကောဟူသည်ကား။ စတုန္နံ၊ လေးပါးကုန်သော။ အဓိကရဏနံ၊ အဓိကရုဏ်းတို့တွင်။ အညတရဿ၊ တပါးပါးသောအဓိကရုဏ်းကို။ ကာရကော၊ ပြုတတ်၏။

**အနဓိဂတန္တိ*၈၊ အနဓိဂတံဟူသည်ကား။ ပုဗ္ဗေ၊ ရှေး၌။ အပတ္တဝိသေသံ၊ မရောက်အပ်သောတရားအထူးကို။

တတိယေ၊ သုံးခုမြောက်သောသုတ်၌။ ဒုဿီလောတိ၊ ဒုဿီလောဟူသည်ကား။ အသီလော၊ သီလကင်းသော။ နိဿီလော၊ သီလမရှိသော။

သီလဝိပန္နောတိ၊ သီလဝိပန္နောဟူသည်ကား။ ဝိပန္နသီလော၊ ပျက်သောသီလရှိသောသူသည်။ ဘိန္နသံဝရော၊ ပျက်သောစောင့်စည်းခြင်းရှိသောသူသည်။

ပမာဒါဓိကရဏန္တိ၊ ပမာဒါဓိကရဏံဟူသည်ကား။ ပမာဒကာရဏာ၊ မေလျော့ခြင်းတည်းဟူသောအကြောင်းကြောင့်။

ဣဒံသုတ္တံ၊ ဤသုတ်သည်။ ဂဟဋ္ဌာနံ၊ လူတို့၏။ ဝသေန၊ အစွမ်းအားဖြင့်။ အာဂတံ၊ လာ၏။ ပန၊ ထိုသို့လူတို့၏အစွမ်းအားဖြင့်လာသော်လည်း။ ပဗ္ဗဇိတာနမ္ပိ၊ ရဟန်းတို့အားလည်း။ လဗ္ဘတေဝ၊ ရအပ်သည်သာလျှင်တည်း။ ဟိဝိတ္ထာရေမိ၊ ချဲ့ဦးအံ့။

ဂဟဋ္ဌော၊ လူဖြစ်သောသူသည်။ ယေနယေနသိပ္ပဋ္ဌာနေန၊ အကြင်အကြင်အမှတ်မရှိသော အသက်မွေးခြင်းအကြောင်းဖြစ်သော အတတ်ဖြင့်။ ဇီဝိတံ၊ အသက်ကို။ ကပ္ပေတိ၊ မွေး၏။ ကသိယာ၊ လယ်လုပ်ခြင်းဖြင့်။ ယဒိကပ္ပေတိ၊ အကယ်၍အသက်မွေး၏။ ဝါဏိဇ္ဇာယ၊ ကုန်သွယ်ခြင်းဖြင့်။ ဇီဝိတံ၊ အသက်ကို။ ယဒိကပ္ပေတိ၊ အကယ်၍မွေး၏။ ပါဏာတိပါတဝသေန၊ သူ၏အသက်ကိုသတ်ခြင်းအစရှိသည်တို့၏အစွမ်းအားဖြင့်။ ပမတ္တော၊ မေ့လျော့သည်ဖြစ်၍။ တံတံ၊ ထိုထိုလယ်လုပ်ခြင်းကုန်သွယ်ခြင်းအစရှိသောအမှုကို။ ယထာကာလံ၊ ကာလအားလျော်စွာ။ သမ္ပာဒေတုံ၊ ပြည့်စုံခြင်းငှာ။ နသက္ကောတိ၊ မစွမ်းနိုင်။ အတ္ထဿ၊ အကျိုးစီးပွား၏။ မူလံ၊ အကြောင်းကို။ ဝိနဿတိ၊ ဖျက်ဆီး၏။

မာဃာတကာလေပိ၊ သားငါးကိုမသတ်လင့်ဟုမင်းတို့ကြွေးကြော်သောအခါ၌လည်း။ ပါဏာတိပါတအဒိန္နာဒါနာဒီနိ၊ ပါဏာတိပါတအဒိန္နာဒါနအစရှိသည်တို့ကို။ ကရောန္တော၊ ပြုသည်ဖြစ်၍။ ဒဏ္ဍဝသေန၊ ဥစ္စာဒဏ်၏အစွမ်းအားဖြင့်။ မဟတိံ၊ ကြီးစွာသော။ ဘောဂဇာနိံ၊ ဥစ္စာဆုံးရှူံးခြင်းသို့။ နိဂစ္ဆတိ၊ ရောက်၏။

ဒုဿီလော၊ သီလမရှိသော။ ပဗ္ဗဇိတော၊ ရဟန်းဖြစ်သောသူသည်။ ပမာဒကာရဏာ၊ မေ့လျော့ခြင်းဟူသောအကြောင်းကြောင့်။ သီလတောစ၊ သီလမှလည်းကောင်း။ ဗုဒ္ဓဝစန‌တောစ၊ မြတ်စွာဘုရားစကားတော်မှလည်းကောင်း။ စျာနတောစ၊ ဈာန်မှလည်းကောင်း။ သတ္တအရိယဓနတောစ၊ ခုနစ်ပါးသောသူတော်ကောင်းတို့၏ဥစ္စာဖြစ်သောတရားမှလည်းကောင်း။ ဇာနိံ၊ ဆုံးရှုံးခြင်းသို့။ နိဂစ္ဆတိ၊ ရောက်၏။

ဂဟဋ္ဌဿ၊ လူဖြစ်သောသူအား။ အသုကကုလေ၊ ဤမည်သောအမျိုး၌။ ဇာတော၊ ဖြစ်သော။ အသုကော၊ ဤအမည်ရှိသောသူသည်။ ဒုဿီလော၊ သီလမရှိ။ ပါပဓမ္မော၊ ယုတ်မာသောသဘောရှိ၏။ ပရိစ္စတ္တဣဓလောကပရလောကတ္ထော၊ စွန့်အပ်သောပစ္စုပ္ပန်လောက၌ဖြစ်သောအကျိုးတမလွန်၌ဖြစ်သောအကျိုးရှိ၏။ သလာကဘတ္တမတ္တမ္ပိ၊ စာရေးတံဆွမ်းမျှလည်း။ နဒေတိ၊ မပေးလှူ။ ဣတိ၊ ဤသို့။ စတုပရိသမဇ္စျေ၊ လေးပါးသောပရိသတ်အလယ်၌။ ပါပကော၊ ယုတ်မာသော။ ကိတ္တိသဒ္ဒေါ၊ ကျော်စောသောအသံသည်။ အဗ္ဘုဂ္ဂစ္ဆတိ၊ တက်၏။

ပဗ္ဗဇိတဿ၊ ရဟန်းဖြစ်သောသူအား။ အသုကော၊ ဤအမည်ရှိသောရဟန်းသည်။ သီလံ၊ သီလကို။ ရက္ခိတုံ၊ စောင့်ရှောက်ခြင်းငှာ။ ဗုဒ္ဓဝစနံ၊ မြတ်စွာဘုရားစကားတော်ကို။ ဂဟေတုံ၊ သင်ယူခြင်းငှာ။ နာသက္ခိ၊ မစွမ်းနိုင်။ ဝေဇ္ဇကမ္မာဒီဟိ၊ ဆေးကုခြင်းအစရှိသည်တို့ဖြင့်။ ဇီဝတိ၊ အသက်မွေး၏။ ဆဟိ၊ ခြောက်ပါးကုန်သော။ အဂါရဝေဟိ၊ မရိုသေခြင်းတို့နှင့်။ သမန္နာဂတော၊ ပြည့်စုံ၏။ ဣတိဧဝံ၊ ဤသို့။ ပါပကော၊ ယုတ်မာသော။ ကိတ္တိသဒ္ဒေါ၊ ကျော်စောသောအသံသည်။ အဗ္ဘုဂ္ဂစ္ဆတိ၊ တက်၏။

အဝိသာရဒေါတိ၊ အဝိသာရဒေါဟူသည်ကား။ တာဝ၊ ရှေးဦးစွာ။ ဂဟဋ္ဌော၊ လူသည်။ အဝဿံ၊ မချွတ်။ ဗဟူနံ၊ များစွာကုန်သောသူတို့၏။ သန္နိပါတဋ္ဌာနေ၊ စုဝေးရာအရပ်၌။ ကောစိ၊ တစုံတယောက်သောသူသည်။ မမ၊ ငါ၏။ ကမ္မံ၊ အမှုကို။ ဇာနိဿတိ၊ သိလတ္တံ့။ အထ၊ ထိုအခါ၌။ မံ၊ ငါကို။ နိဂ္ဂဏှိဿတိ၊ နှိပ်လတ္တံ့။ ဣတိဝါ၊ ဤသို့လည်းကောင်း။ ရာဇကုလဿ၊ မင်းမျိုးအား။ ဒဿတိ၊ ပြလတ္တံ့။ ဣတိဝါ၊ ဤသို့လည်းကောင်း။ သဘယော၊ ကြောက်ခြင်းရှိသည်ဖြစ်၍။ ဥပသင်္ကမတိ၊ ကပ်ရ၏။

မင်္ကုဘူတော၊ မျက်နှာမသာသည်ဖြစ်၍။ ပတ္တက္ခန္ဓော၊ အောက်သို့ချသောဦးခေါင်းရှိသည်ဖြစ်၍။ အဓော၊ အောက်သို့မျက်နှာ‌ရှေ့ရှု။ အင်္ဂုဋ္ဌကေန၊ ခြေမဖြင့်။ ဘူမိံ၊ မြေကို။ ကသန္တော၊ ရေးချစ်လျက်။ နိသီဒတိ၊ နေ၏။ ဝိသာရဒေါ၊ ရွံရှာခြင်းကင်းသည်။ ဟုတွာ၊ ဖြစ်၍။ ကထေတုံ၊ ဆိုခြင်းငှာ။ နသက္ကောတိ၊ မစွမ်းနိုင်။

ပဗ္ဗဇိတောပိ၊ ရဟန်းသည်လည်း။ ဗဟူ၊ များကုန်သော။ ဘိက္ခူ၊ ရဟန်းတို့သည်။ သန္နိပတိတာ၊ စည်းဝေးကုန်၏။ အဝဿံ၊ မချွတ်။ ကောစိ၊ တစုံတယောက်သောရဟန်းသည်။ မမ၊ ငါ၏။ ကမ္မံ၊ အမှုကို။ ဇာနိဿတိ၊ သိလတ္တံ့။ အထ၊ ထိုသို့သိသည်ရှိသော်။ မေ၊ ငါ့အား။ ဥပေါသထမ္ပိ၊ ဥပုသ်ကိုလည်းကောင်း။ ပဝါရဏမ္ပိ၊ ပဝါရဏာကိုလည်းကောင်း။ ဌပေတွာ၊ ထား၍။ သာမညတော၊ ရဟန်းအဖြစ်မှ။ စာဝေတွာ၊ ရွေ့လျောစေ၍။ နိက္ကဍ္ဎိဿန္တိ၊ နှင်ထုတ်ကုန်လတ္တံ့။ ဣတိ၊ ဤသို့။ သဘယော၊ ကြောက်ခြင်းရှိသည်ဖြစ်၍။ ဥပသင်္ကမတိ၊ ကပ်၏။ ဝိသာရဒေါ၊ ရွံရှာခြင်းကင်းသည်။ ဟုတွာ၊ ဖြစ်၍။ ကထေတုံ၊ ဆိုခြင်းငှာ။ နသက္ကောန္တိ၊ မစွမ်းနိုင်ကုန်။

ဧကစ္စောပန၊ အချို့သောရဟန်းသည်ကား။ ဒုဿီလောပိ၊ သီလမရှိသော်လည်း။ ဒပ္ပိတောဝိယ၊ ထောင်လွှားသကဲ့သို့။ ဝိစရတိ၊ လှည့်လည်၏။ သောပိ၊ ထိုရဟန်းသည်လည်း။ အဇ္ဈာသယေန၊ အလိုဖြင့်။ မင်္ကု၊ မျက်နှာမသာသည်။ ဟောတိယေဝ၊ ဖြစ်သည်သာလျှင်တည်း။

သံမုဠောကာလံကရောတီတိ၊ သံမုဠောကာလံကရောတိဟူသည်ကား။ ဧတ္ထ၊ ဤပါဌ်၌။ ဟိဝိတ္ထာရော၊ အကျယ်ကို။ မယာ၊ ငါသည်။ ဝုစ္စတေ၊ ဆိုဦးအံ့။ မရဏမဉ္စေ၊ သေရာညောင်စောင်း၌။ နိပ္ပန္နဿ၊ လျောင်းသော။ တဿ၊ ထိုသီလမရှိသောသူအား။ ဒုဿိလျကမ္မံ၊ သီလမရှိသောသူ၏အဖြစ်တည်းဟူသောအလှူကို။၊ သမာဒါယ၊ ဆောက်တည်၍။ ဝတ္တိတဋ္ဌာနံ၊ ကျင့်အပ်သောအရာ၌။ အာပါတံ၊ ထင်ခြင်းသို့။ အာဂစ္ဆတိ၊ ရောက်၏။

သော၊ ထိုသီလမရှိသောလူသည်။ ဥမ္မီလိတွာ၊ ဖွင့်၍။ ဣဓလောကံ၊ ဤလောကကို။ ပဿတိ၊ ရှု၏။ နိမ္မီလိတွာ၊ မှိတ်၍။ ပရလောကံ၊ တမလွန်လောကကို။ ပဿတိ၊ ရှု၏။

တဿ၊ ထိုသီလမရှိသောသူအား။ စတ္တာရော၊ လေးပါးကုန်သော။ အပါယာ၊ အပါယ်တို့သည်။ ဥပဋ္ဌဟန္တိ၊ ထင်ကုန်၏။ သတ္တိသတေန၊ လှံအရာဖြင့်။ သီသေ၊ ဦးခေါင်း၌။ ပဟရိယမာနောဝိယ၊ ထိုးဘိသကဲ့သို့။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

သော၊ ထိုဂတိနိမိတ်ထင်သောသူသည်။ ဝါရေထ၊ မြစ်ကုန်လော။ ဝါရေထ၊ မြစ်ကုန်လော။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝိရဝန္တော၊ မြည်တမ်းလျက်။ မရတိ၊ သေ၏။

တေန၊ ထိုကြောင့်။

သံမုဠောကာလံကရောတီတိ၊ သံမုဋ္ဌောကာလံကရောတိဟူ၍။ ဝုတ္တံ၊ ဆိုအပ်၏။

ပဉ္စမပဒံ၊ ပဉ္စမပုဒ်သည်။ ဥတ္တာနမေဝ၊ ပေါ်လွင်သည်သာလျှင်တည်း။

အာနိသံသကထာ၊ အကျိုးဆက်စကားကို။ ဝုတ္တဝိပရိယာယေန၊ ဆိုအပ်ပြီးသည်မှပြန်သောအားဖြင့်။ ဝေဒိတဗ္ဗာ၊ သိအပ်၏။

စတုတ္ထေ၊ လေးခုမြောက်သောသုတ်၌။ ဗဟုဘာဏိသ္မိန္တိ၊ ဗဟုဘာဏိသ္မိံဟူသည်ကား။ ပညာယ၊ ပညာဖြင့်။ အပရိစ္ဆိန္ဒိတွာ၊ မပိုင်းခြားမူ၍။ ဗဟုံ၊ များစွာသောစကားကို။ ဘဏန္တေ၊ ပြောဆိုတတ်သောပုဂ္ဂိုလ်၌။

မန္တာဘာဏိသ္မိန္တိဧတ္ထ၊ မန္တာဘာဏိသ္မိံဟူသောဤပါဌ်၌။ ပညာ၊ ပညာကို။ မန္တာ၊ မန္တဟူ၍။ ဝုစ္စတိ၊ ဆိုအပ်၏။ တာယ၊ ထိုပညာဖြင့်။ ပရိစ္ဆိန္ဒိတွာ၊ ပိုင်းခြား၍။ ဘဏန္တေ၊ ပြောဆိုတတ်သောပုဂ္ဂိုလ်၌။

ပဉ္စမေ၊ ငါးခုမြောက်သောသုတ်၌။ ဝေရဗဟုလောတိ၊ ဝေရဗဟုလောဟူသည်ကား။ ပုဂ္ဂလဝေရေနပိ၊ ပုဂ္ဂိုလ်ဟုဆိုအပ်သောရန်ဖြင့်လည်းကောင်း။ အကုသလဝေ‌ရေနပိ၊ အကုသိုလ်ဟုဆိုအပ်သောရန်ဖြင့်လည်းကောင်း။ ဗဟုဝေရော၊ များသောရန်သည်။

ဝဇ္ဇဗဟုလောတိ၊ ဝဇ္ဇဗဟုလောဟူသည်ကား။ ဒေါသဗဟုလော၊ များသောအပြစ်ရှိသည်။

ဆဋ္ဌေ၊ ခြောက်ခုမြောက်သောသုတ်၌။ လုဒ္ဒေါတိ၊ လုဒ္ဒေါဟူသည်ကား။ ဒါရုဏော၊ ကြမ်းကြုတ်သည်။ ကက္ခဠော၊ ခက်ထန်သည်။

ဝိပ္ပဋိသာရီတိ၊ ဝိပ္ပဋိသာရီဟူသည်ကား။ မင်္ကုဘာဝေန၊ မျက်နှာမသာသည်၏အဖြစ်နှင့်။ သမန္နာဂတော၊ ပြည့်စုံသည်။

သတ္တမေ၊ ခုနစ်ခုမြောက်သောသုတ်၌။ အပါသာဒိကေတိ၊ အပါသာဒိကေဟူသည်ကား။ အပါသာဒိကေဟိ၊ မကြည်ညိုဖွယ်ကိုဆောင်တတ်ကုန်သော။ ကာယကမ္မာဒိဟိ၊ ကာယကံအစရှိသည်တို့နှင့်။ သမန္နာဂတေ၊ ပြည့်စုံသောပုဂ္ဂိုလ်၌။

ပါသာဒိကေတိ၊ ပါသာဒိကေဟူသည်ကား။ ပသာဒဝဟေ၊ ကြည်ညိုဖွယ်ကိုဆောင်တတ်သော။ ပရိသုဒ္ဓသမာစာရေ၊ စင်ကြယ်သောအကျင့်ရှိသောပုဂ္ဂိုလ်၌။

အဋ္ဌမနဝမာနိ၊ အဋ္ဌမသုတ်နဝမသုတ်တို့သည်။ ဥတ္တာနတ္ထာနေဝ၊ ပေါ်လွင်သောအနက်ရှိကုန်သည်သာလျှင်တည်း။

ဒသမေ၊ ဆယ်ခုမြောက်သောသုတ်၌။ ပဉ္စိမေဘိက္ခဝေအာဒီနဝါမဓုရာယန္တိဧတ္ထ၊ ပဉ္စိမေဘိက္ခဝေအာဒီနဝါမဓုရာယံဟူသောဤပါဌ်၌။ အတ္ထော၊ အနက်ကို။ ဧဝံ၊ ဤဆိုလတ္တံ့သောနည်းဖြင့်။ ဝေဒိတဗ္ဗော၊ သိအပ်၏။ ဧကံ၊ တပါးသော။ သမယံ၊ အခါ၌။ ဘဂဝါ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။ ဘိက္ခုသံဃပရိဝုတော၊ ရဟန်းသံဃာခြံရံအပ်သည်ဖြစ်၍။ စာရိကံ၊ ဒေသစာရီကို။ စရမာနော၊ လှည့်လည်သည်ရှိသော်။ မဓုရာနဂရံ၊ မဓုရာပြည်သို့။ သံပါပုဏိတွာ၊ ကောင်းစွာရောက်၍။ အန္တောနဂရံ၊ မြို့တွင်းသို့။ ပဝိသိတုံ၊ ဝင်ခြင်းငှာ။ အာရတိ၊ အားထုတ်၏။

အထ၊ ထိုအခါ၌။ ဧကာ၊ တယောက်သော။ မိစ္ဆာဒိဋ္ဌိကာ၊ မှားသောအယူရှိသော။ ယက္ခိနီ၊ ဘီလူးမသည်။ အစေလာ၊ အဝတ်မဝတ်သည်။ ဟုတွာ၊ ဖြစ်၍။ ဒွေဟတ္ထေ၊ လက်နှစ်ဘက်တို့ကို။ ပသာရေတွာ၊ ဆန့်၍။ ဇိဝှံ၊ လျှာကို။ နိလ္လာလေတွာ၊ ထုတ်၍။ ဒသဗလဿ၊ မြတ်စွာဘုရား၏။ ပုရတော၊ ရှေး၌။ အဋ္ဌာသိ၊ တည်၏။

သတ္ထာ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။ အန္တောနဂရံ၊ မြို့တွင်းသို့။ အပဝိသိတွာ၊ မဝင်မူ၍။ တတောဝ၊ ထိုဘီလူးမကိုမြင်ရာအရပ်မှသာလျှင်။ နိက္ခမိတွာ၊ ထွက်၍။ ဝိဟာရံ၊ ကျောင်းသို့။ အဂမာသိ၊ ကြွတော်မူ၏။

မဟာဇနော၊ လူအပေါင်းသည်။ ခါဒနီယဉ္စ၊ ခဲဘွယ်ကိုလည်းကောင်း။ ဘောဇနီယဉ္စ၊ ဘောဇဉ်ကိုလည်းကောင်း။ သက္ကာရသမ္မာနဉ္စ၊ ကောင်းစွာပြုပြင်အပ်မြတ်နိုးတနာပြုအပ်သောဝတ္ထုကိုလည်းကောင်း။ အာဒါယ၊ ယူ၍။ ဝိဟာရံ၊ ကျောင်းသို့။ ဂန္တွာ၊ သွား၍။ ဗုဒ္ဓပ္ပမုခဿ၊ ဘုရားအမှူးရှိသော။ ဘိက္ခုသံဃဿ၊ ရဟန်းသံဃာအား။ ဒါနံ၊ အလှူကို။ အဒါသိ၊ ပေးလှူ၏။

သတ္ထာ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။ တဿနဂရဿ၊ ထိုမဓုရာအမည်ရှိသောမြို့ကို။ နိဂ္ဂဏှနတ္ထာယ၊ နှိပ်ခြင်းအကျိုးငှာ။ ဣမံသုတ္တံ၊ ဤပဉ္စိမေဘိက္ခဝေအာဒီနပါအစရှိသောသုတ်ကို။ အာရတိ၊ အားထုတ်တော်မူ၏။

တတ္ထ၊ ထိုသုတ်၌။ ဝိသမာတိ၊ ဝိသမာဟူသည်ကား။ သမတလာ၊ ညီညွတ်သောမြေအပြင်ရှိသည်။ နဟောတိ၊ မဖြစ်။

ဗဟုရဇာတိ၊ ဗဟုရဇာဟူသည်ကား။ ဝါတဂ္ဂဟဏကာလေ၊ လေသည်ယူအပ်သောအခါ၌။ ဥဒ္ဓတေန၊ တက်သော။ ရဇက္ခန္ဓေန၊ မြူအစုသည်။ ပရိယောနဒ္ဓါဝိယ၊ မြှေးရှက်အပ်သကဲ့သို့။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

သေသံ၊ ကြွင်းသောစကားရပ်သည်။ သဗ္ဗတ္ထ၊ အလုံးစုံသောပုဒ်တို့၌။ ဥတ္တာနမေ၊ ပေါ်လွင်သည်သာလျှင်တည်း။ ဣတိ၊ ဤသည်လျှင်ဒသမသုတ်အပြီးတည်း။

ဒုတိယော၊ နှစ်ခုမြောက်သော။ ဝဂ္ဂေါ၊ ဝဂ်တည်း။