ဒသမေ၊ ဆယ်ခုမြောက်သောသုတ်၌။ အဇ္စျောမုစ္ဆိတောတိ၊ အဇ္စျောမုစ္ဆိတောဟူသည်ကား။ အဓိဩမုစ္ဆိတော၊ အလွန်အကဲတွေဝေသည်ဖြစ်၍။ ဂိလိတွာ၊ မျို၍။ ပရိနိဋ္ဌာပေတွာ၊ ပြီးဆုံးစေ၍။ ဂဟဏသဘာဝါယ၊ ယူခြင်းသဘောရှိသော။ အတိရေကမုစ္ဆာယတဏှာယ၊ အလွန်အကဲတွေဝေသောတဏှာနှင့်။ သမန္နာဂတော၊ ပြည့်စုံသည်ဖြစ်၍။

မဟစ္စရာဇာနုဘာဝေနောတိ၊ မဟစ္စရာဇာနုဘာဝနေဟူသည်ကား။ မဟတာ၊ များစွာသော။ ရာဇာနုဘာဝေန၊ မင်း၏အာနုဘော်ဖြင့်။ အဋ္ဌာရသဟိသေနီဟိ၊ တစ်ဆယ့်ရှစ်ရပ်သောစစ်ထိုးခြင်းတို့သည်။ ပရိဝါရိတော၊ ခြံရံအပ်သည်ဖြစ်၍။ မဟတိယာ၊ ကြီးစွာသော။ ရာဇိဒ္ဓိယာ၊ မင်း၏တန်ခိုးဖြင့်။ ပါယာသိ၊ သွား၏။ ဣတိအယံ၊ ဤသည်ကား။ အတ္တော၊ အနက်တည်း။

တဂ္ဃာတိဧသောသဒ္ဒေ၊ တဂ္ဃဟူသောဤသဒ္ဒါသည်။ ဧကံသတ္ထေ၊ စင်စစ်ဟူသောအနက်၌။ အတ္တော၊ ဖြစ်သော။ နိပါတာ၊ နိပါတ်ပုဒ်တည်း။ ဧကံသေနေဝ၊ စင်စစ်သဖြင့်သာလျှင်။ သောကသလ္လဟရတော၊ စိုးရိမ်ခြင်းတည်းဟူသောငြောင့်ကိုပယ်တတ်၏။ ဣတိအယံ၊ ဤသည်ကား။ အတ္ထော၊ အနက်တည်း။

ဣတိ၊ ဤသို့။ ရာဇာ၊ မုဏ္ဍအမည်ရှိသောမင်းသည်။ ဣမံဩဝါဒံ၊ ဤအဆုံးအမကို။ သုတွာ၊ ကြား၍။ တသ္မိံ၊ ထိုအဆုံးအမ၌။ ဌိတော၊ တည်သည်ဖြစ်၍။ ဓမ္မေန၊ တရားနှင့်။ သမေန၊ ညီသဖြင့်။ ရဇ္ဇံ၊ မင်း၏အဖြစ်ကို။ ကာရေတွာ၊ ပြု၍။ သဂ္ဂပရာယနော၊ နတ်ပြည်သို့လားရသည်။ အဟောသိ၊ ဖြစ်၏။

ပဉ္စမော၊ ငါးခုတို့၏ပြည့်ကြောင်းဖြစ်သော။ မုဏ္ဍရာဇဝဂ္ဂေါ၊ မုဏ္ဍရာဇဝဂ်သည်။ နိဋ္ဌိတော၊ ပြီးခြင်းသို့ရောက်ပြီ။

ပဌမော၊ ရှေးဦးစွာသော။ ပဏ္ဏာသကော၊ ပဏ္ဏာသကသည်။ နိဋ္ဌိတော၊ ပြီးခြင်းသို့ရောက်ပြီ။