ဒုတိယဿ၊ နှစ်ခုမြောက်သောဝဂ်၏။ ပဌမေ၊ ရှေးဦးစွာသောသုတ်၌။ အက္ကောသကပရိဘာသကောတိ၊ အက္ကောသကပရိဘာသကောဟူသည်ကား။ ဒသဟိ၊ ဆယ်ပါးကုန်သော။ အက္ကောသဝတ္ထူဟိ၊ ဆဲရေးခြင်းအကြောင်းဖြစ်သောဝတ္ထုတို့ဖြင့်။ အက္ကောသ‌ကော၊ ဆဲရေးတတ်၏။ ဘယဒဿနေန၊ ဘေးကိုပြသဖြင့်။ ပရိဘာသကော၊ ရေးရွတ်တတ်၏။

ဆိန္နပရိဗန္ဓောတိ၊ ဆန္နပရိဗန္ဓောဟူသည်ကား။ လောကုတ္တရပရိဗန္ဓဿ၊ လောကုတ္တရာဟုဆိုအပ်သောအပါယ်ခရီးကိုတားမြစ်တတ်သောသဘောတရား၏။ ဆိန္နတ္တာ၊ ပြတ်သည်၏အဖြစ်ကြောင့်။ ဆိန္နပရိဗန္ဓော၊ ပြတ်သောဘေးရန်ရှိ၏။

ရောဂါတင်္ကန္တိ၊ ရောဂါတင်္ကံဟူသည်ကား။ ရောဂါယေဝ၊ အနာသည်ပင်လျှင်။ ကိစ္ဆဇီဝိကာယ၊ ဆင်းရဲငြိုငြင်သောအသက်မွေးခြင်းကို။ အာဝဟနတော၊ ဆောင်တတ်သောကြောင့်။ ရောဂါတင်္ကောနာမ၊ ရောဂါတင်္ကမည်၏။