သတ္တမေ၊ ခုနစ်ခုမြောက်သောသုတ်၌။ နာလံသံဃမှာဝပကာသိတုန္တိ၊ နာလံသံဃမှာဝယကာသိတုံဟူသည်ကား။ သံဃတော၊ သံဃာမှ။ နိက္ခမိတွာ၊ ထွက်၍။ ဧကကော၊ တယောက်အထည်းတည်း။ ဝသိတုံ၊ နေခြင်းငှာ။ နယုတ္တော၊ မသင့်။

ဧသဧသော၊ ဤရဟန်းသည်။ အသံယသောဘဏတာယ၊ သံဃာ၌မတင့်တယ်သည်၏အဖြစ်ကြောင့်။ သံဃမဇ္စျေဝိ၊ သံဃာအလယ်၌လည်း၊ ဝသိတုံ၊ နေခြင်းငှာ။ ကာမဉ္စအယုတ္တောဝ၊ အကယ်၍ကားမသင့်မလျောက်ပတ်သည်သာလျှင်ဖြစ်၏ရှင့်။ ပနတထာပိ၊ ထိုသို့မသင့်မလျောက်ပတ်သော်လည်း။ ဩဝါဒါနုသာသနိပဋိဗန္ဓတ္တာ၊ ဆုံးမကံမြစ်ခြင်းနှင့်စပ်သည်၏အဖြစ်ကြောင့်။ နိပ္ပရိယာယေနေဝ၊ မုချအားဖြင့်သာလျှင်။ သံဃမှာ၊ သံဃာအလယ်မှ။ အဝပကာသိတုံ၊ ကင်း၍နေခြင်းငှာ။ နယုတ္တော၊ မသင့်။

အလံသံဃမှာဝပကာသိတုန္တိ၊ အလံသံဃမှာဝပကာသိတုံဟူသည်ကား။ စာတုဒ္ဒိသတ္တာ၊ အပိတ်အပင်မရှိသောအရပ်လေးမျက်နှာရှိသည်၏အဖြစ်ကြောင့်။ သံဃမှာ၊ သံဃာမှ။ နိက္ခမ္မ၊ ထွက်၍။ ဧကကော၊ တယောက်အထည်းတည်း။ ဝသိတုံ၊ နေခြင်းငှာ။ ယုတ္တော၊ သင့်၏။ ပန၊ ထိုသို့ပင်သင့်သော်လည်း။ သံဃသောဘဏတာယ၊ သံဃာ၌တင့်တယ်သည်၏အဖြစ်ကြောင့်။ သံဃမဇ္စျေပိ၊ သံဃာအလယ်၌လည်း။ ဝသိတုံ၊ နေခြင်းငှာ။ ယုတ္တာယေဝ၊ သင့်သည်သာလျှင်တည်း။

အဋ္ဌမံ၊ ရှစ်ခုမြောက်သောသုတ်သည်။ ဥတ္တာနတ္ထမေဝ၊ ပေါ်လွင်သောအနက်ရှိသည်သာလျှင်တည်း။