ဒုတိယဿ၊ နှစ်ခုမြောက်သောဝဂ်၏။ ပဌမေ၊ ရှေးဦးစွာသောသုတ်၌။ အသန္ဓဝဝိဿာသီတိ၊ အသန္ဓဝဝိဿသိဟူသည်ကား။ အတ္တနာ၊ မိမိနှင့်။ သဒ္ဓိံ၊ တကွ။ သန္ဓဝံ၊ အကျွမ်းဝင်ခြင်းကိုး။ အကရောန္တေသု၊ မပြုကုန်သောဒါယကာတို့၌။ ဝိဿာသံ၊ အကျွမ်းဝင်ခြင်းသို့။ အနာပဇ္ဇန္တေသုယေဝ၊ မရောက်သောဒါယကာတို့၌သာလျှင်။ ဝိဿာသံ၊ အကျွမ်းဝင်ခြင်းကို။ ကရောတိ၊ ပြု၏။

အနိဿရဝိကပ္ပီတိ၊ အနိဿရဝိကပ္ပိဟူသည်ကား။ အနိဿရောဝ၊ အစိုးမရသည်သာလျှင်။ သမာနော၊ ဖြစ်လျက်။ ဣမံ၊ ဤဝတ္ထုကို။ ဂဏှထ၊ မယူကုန်လော။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဣဿရောဝိယ၊ အစိုးရသကဲ့သို့။ ဝိကပ္ပေတိ၊ ပြုပြင်စီရင်တတ်၏။

ဝိဿဋ္ဌုပသေဝီတိ၊ ဝိဿဋ္ဌုပသေဝိဟူသည်ကား။ ဝိဿဋ္ဌာနိ၊ အသီးစွန့်အပ်ကုန်သော။ ဘိန္နကုလာနိ၊ ကွဲပြားကုန်သောအမျိုးတို့ကို။ ဃဋနတ္ထာယ၊ စေ့စပ်ခြင်းငှာ။ ဥပသေဝတိ၊ မှီဝဲ၏။

ဥပကဏ္ဏကဇပ္ပီတိ၊ ဥပကဏ္ဏကဇပ္ပိဟူသည်ကား။ ကဏ္ဏမူလေ၊ နားရင်း၌။ မန္တံ၊ တိုင်ပင်ခြင်းကို။ ဂဏှာတိ၊ ယူ၏။

သုက္ကပက္ခော၊ သုက္ကပက္ခကို။ ဝိပရိယာယေန၊ ကဏှပက္ခမှပြန်သောအားဖြင့်။ ဝေဒိတဗ္ဗော၊ သိအပ်၏။