ဒသမေ၊ ဆယ်ခုမြောက်သောသုတ်၌။ ဒုပ္ပတိဝိနောဒယာတိ၊ ဒုပ္ပတိဝိနောဒယာဟူသည်ကား။ ယာနိဝါယာနိဝါကိစ္စာနိ၊ အကြင်အကြင်သို့သောကိစ္စတို့ကိုလည်းကောင်း။ နိပ္ဖာဒေတုံ၊ ပြီးစေခြင်းငှာ။ ဥပ္ပန္နာနိ၊ ဖြစ်ကုန်သည်။ ဟောန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။ တေသု၊ ထိုထိုသို့သောကိစ္စတို့သည်။ မတ္ထကံ၊ အပြီးအဆုံးသို့။ အသမ္ပတ္တေသု၊ မရောက်ကုန်ပီ။ အန္တရာယေဝ၊ အကြား၌သာလျှင်။ ဒုန္နီဟာရော၊ ပယ်နိုင်ခဲကုန်သည်။ ဒုဗ္ဗိက္ခမ္ဘယာ၊ ခွာနိုင်ခဲကုန်သည်။ ဟောန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။

ကထေတုကာမတာ၊ ပြောခြင်းငှာအလိုရှိသည်၏အဖြစ်ကို။ ပဋိဘာနန္တိ၊ ပဋိဘာနံဟူ၍။ ဝုစ္စတိ၊ ဆိုအပ်၏။

ဣမာနိပဉ္စဒုပ္ပဋိဝိနောဒယာနိနသုပ္ပဋိဝိနောဒယာတိ၊ ဣမာနိပဉ္စဒုပ္ပဋိဝိနောဒယာနိနသုပ္ပဋိဝိနောဒယာဟူသည်ကား။

ဥပါယေန၊ သင့်သော။ ကာရဏေန၊ အကြောင်းဖြင့်။ အနုရူပါဟိ၊ လျော်ကုန်သော။ ပစ္စဝေက္ခနာအနုသာသနာဒီဟိ၊ ဆင်ခြင်ခြင်းဆုံးမကံမြစ်ဖြစ်ခြင်းအစရှိသည်တို့ဖြင့်။ ပဋိဝိနောဒေတုံ၊ ပယ်ဖျောက်ခြင်းငှာ။ နသက္ကာ၊ မတတ်ကောင်းကုန်။ ဣတိ၊ ဤသည်လျှင်ဒသမသုတ်အပြီးတည်း။

ပဌမော၊ ရှေးဦးစွာသော။ ဝဂ္ဂေါ၊ ဝဂ်သည်။ နိဋ္ဌိတော၊ ပြီးခြင်းသို့ရောက်ပြီ။