စတုတ္ထဿ၊ လေးခုမြောက်သောဝဂ်၏။
ပဌမေ၊ ရှေးဦးစွာသောသုတ်၌။
ရဇ္ဇနီယေသူတိ၊ ရဇ္ဇနီယေသုဟူသည်ကား။
ရာဂဿ၊ ရာဂ၏။
ပစ္စယေသု၊ အကြောင်းဖြစ်ကုန်သော။
သေသသုပိ၊ ကြွင်းသောပုဒ်တို့၌လည်း။
ဧသေဝနယော၊ ဤနည်းလျှင်နည်းရှိ၏။
ဒုတိယေ၊ နှစ်ခုမြောက်သောသုတ်၌။
မက္ခီတိ၊ မက္ခီဟူသည်ကား။
ဂုဏမက္ခကော၊ သူတပါးတို့၏ဂုဏ်ကျေးဇူးကိုချေတတ်၏။
ပလာသီတိ၊ ပလာသီဟူသည်ကား။
ယုဂဂ္ဂါဟလက္ခဏေန၊ အစုံကိုယူခြင်းလက္ခဏာရှိသော။
ပလာသေန၊ အဖျင်းမူခြင်းနှင့်။
သမန္နာဂတော၊ ပြည့်စုံ၏။
တတိယေ၊ သုံးခုမြောက်သောသုတ်၌။
ကုဟကောတိ၊ ကုဟကောယူသည်ကား။
တီဟိ၊ သုံးပါးကုန်သော။
ကုဟကဝတ္ထူဟိ၊ သာမန္တဇပ္ပနအစရှိသောအံ့ဩဖွယ်ကိုဖြစ်စေတတ်သောဝတ္တုနှင့်။
သမန္နာဂတော၊ ပြည့်စုံ၏။
**
လပကော**တိ၊ လပကောဟူသည်ကား။
လာဘသန္နိဿိတာယ၊ လာဘ်ကိုမှီသော။
လပနာယ၊ မိမိကိုယ်ကိုဒါယကာတို့ချီးမြှောက်၍ပြောဆိုခြင်းနှင့်။
သမန္နာဂတော၊ ပြည့်စုံ၏။
နေမိတ္တကောတိ၊ နေမိတ္တကောဟူသည်ကား။
နိမိတ္တကိရိယကာရကော၊ ပစ္စည်းကိုပေးလှူခြင်း၏အကြောင်းဖြစ်သောအမူအရာကိုပြုတတ်၏။
နိပ္ပေသိကောတိ၊ နိပ္ပေသိကောဟူသည်ကား။
နိပ္ပေသနကထာယ၊ ဒါယကာတို့ကိုကြိတ်နှိပ်တတ်သောစကားနှင့်။
သမန္နာဂတော၊ ပြည့်စုံ၏။
လာဘေနလာဘံနိဇိဂီသိတာတိ၊ လာဘေနလာဘံနိဇိဂီသိတာဟူသည်ကား။
လာဘေန၊ မိမိ၏လာဘ်ဖြင့်။
လာဘဂဝေသနကော၊ သူတပါးတို့၏လာဘ်ကိုရှာတတ်၏။
သုက္ကပက္ခော၊ သုက္ကပက္ခကို။
ဝုတ္တဝိပလ္လာသဝသေန၊ ဆိုအပ်ပြီးသည်မှပြန်သောအစွမ်းအားဖြင့်။
ဝေဒိတဗ္ဗော၊ သိအပ်၏။
စတုတ္ထံ၊ လေးခုမြောက်သောသုတ်သည်။
ဥတ္တာနတ္ထမေဝ၊ ပေါ်လွင်သောအနက်ရှိသည်သာလျှင်တည်း။
ပဉ္စမေ၊ ငါးခုမြောက်သောသုတ်၌။
အက္ခမောဟောတိရူပါနန္တိ၊ အက္ခမောဟောတိရူပါနံဟူသည်ကား။
ရူပါရမ္မဏာနံ၊ ရူပါရုံတို့ကို။
အနဓိဝါသနကော၊ သည်းမခံနိုင်သည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
တဒါရမ္မဏေဟိ၊ ထိုရူပါရုံလျှင်အာရုံရှိကုန်သော။
ရာဂါဒီဟိ၊ ရာဂအစရှိသည်တို့သည်။
အဘိဘုယျတိ၊ နှိပ်စက်အပ်၏။
သဗ္ဗတ္တ၊ အလုံးစုံသောပုဒ်တို့၌။
ဧသေဝနယော၊ ဤနည်းလျှင်နည်းရှိ၏။
ဆဋ္ဌေ၊ ခြောက်ခုမြောက်သောသုတ်၌။
အတ္ထပဋိသမ္ဘိဒါပတ္တောတိ၊ အတ္ထပဋိသမ္ဘိဒါပတ္တောဟူသည်ကား။
ပဉ္စသု၊ ငါးပါးကုန်သော။
အတ္ထေသု၊ အမှတ်မရှိသောအကျိုးအစရှိသည်တို့၌။
ပဘေဒဂတံ၊ ခွဲခြမ်းခြင်းသို့ရောက်သော။
ဉာဏံ၊ ဉာဏ်သို့။
ပတ္တော၊ ရောက်၏။
ဓမ္မပဋိသမ္ဘိဒါပတ္တောတိ၊ ဓမ္မပဋိသမ္ဘိဒါပတ္တောဟူသည်ကား။
စတုဗ္ဗိဓေ၊ လေးပါးအပြားရှိသော။
ဓမ္မေ၊ အမှတ်မရှိသောအကြောင်းအစရှိသည်၌။
ပဘေဒဂတံ၊ ခွဲခြင်းခြင်းသို့ရောက်သော။
ဉာဏံ၊ ဉာဏ်သို့။
ပတ္တော၊ ရောက်၏။
နိရုတ္တိပဋိသမ္ဘိဒါပတ္တောတိ၊ နိရတ္တိပဋိသမ္ဘိဒါပတ္တောဟူသည်ကား။
ဓမ္မနိရုတ္တီသု၊ မဖောက်မပြန်သောသဘောဟုဆိုအပ်သောမာဂဓဘာသာသဒ္ဓါတို့၌ခွဲခြမ်းခြင်းသို့ရောက်သော။
ဉာဏံ၊ ဉာဏ်သို့။
ပတ္တော၊ ရောက်၏။
ပဋိဘာနပဋိသမ္ဘိဒါပတ္တောတိ၊ ပဋိဘာနပဋိသမ္ဘိဒါပတ္တောဟူသည်ကား။
တီသု၊ သုံးပါးကုန်သော။
တေသုဉာဏေသု၊ ထိုအတ္ထပဋိသမ္ဘိဒါဉာဏ်အစရှိသည်တို့၌။
ပဘေဒဂတံ၊ ခွဲခြမ်းခြင်းသို့ရောက်သော။
ဉာဏံ၊ ဉာဏ်သို့။
ပတ္တော၊ ရောက်၏။
ပန၊ ဆက်၍ဆိုဦးအံ့။
သော၊ ထိုပဋိဘာနပဋိသမ္ဘိဒါဉာဏ်သို့ရောက်သောရဟန်းသည်။
တီဏိ၊ သုံးပါးကုန်သော။
တာနိဉာဏာနေဝ၊ ထိုအတ္ထပဋိသမ္ဘိဒါဉာဏ်အစရှိသည်တို့ကိုသာလျှင်။
ဇာနာတိ၊ သိ၏။
တေသံ၊ ထိုအတ္ထပဋိသမ္ဘိဒါဉာဏ်အစရှိသည်တို့၏။
ကိစ္စံ၊ ကိစ္စကို။
နကရောတိ၊ မပြုနိုင်။
ဥစ္စာနီတိ၊ ဥစ္စာနိဟူသည်ကား။
မဟန္တခုဒ္ဒကာနိ၊ ကြီးကုန်ငယ်ကုန်သော။
ကိံကရဏီယာနီတိ၊ ကိံကရဏီယာနိဟူသည်ကား။
ဣတိကာတဗ္ဗာနိ၊ ဤသို့အဘယ်အမှုကိုပြုအံ့နည်းဟုမေး၍ပြုအပ်ကုန်သော။
သတ္တမံ၊ ခုနစ်ခုမြောက်သောသုတ်သည်။
ဥတ္တာနတ္ထမေဝ၊ ပေါ်လွင်သောအနက်ရှိသည်သာလျှင်တည်း။
ပန၊ ဆက်၍ဆိုဦးအံ့။
ဧတ္ထ၊ ဤသတ္တမသုတ်၌။
သီလံ၊ သီလကို။
ခီဏာသဝသီလမေဝ၊ ခီဏာသဝသီလကိုသာလျှင်။
ကထိထံ၊ ဟောအပ်၏။
ဗာဟုဿစ္စံ၊ များသောအကြားအမြင်ရှိသောသူ၏အဖြစ်ကို။
ခီဏာသဝဗာဟုသစ္စမေဝ၊ ရဟန္တာပုဂ္ဂိုလ်၏များသောအကြားအမြင်ရှိသောသူ၏အဖြစ်ကိုသာလျှင်။
ကထိတံ၊ ဟောအပ်၏။
ဝါစာပိ၊ စကားကိုလည်း။
ခီဏာသဝဿ၊ ရဟန္တာပုဂ္ဂိုလ်၏။
ကလျာဏဝါစာဝ၊ ကောင်းသောစကားကိုသာလျှင်။
ကထိတာ၊ ဟောအပ်၏။
ဈာနာနိပိ၊ ဈာန်တို့ကိုလည်း။
ကိရိယဇ္စျာနာနေဝ၊ ပြုသောဈာန်ကိုသာလျှင်။
ကထိတာနိ၊ ဟောအပ်ကုန်၏။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ဝေဒိတဗ္ဗာနိ၊ သိအပ်ကုန်၏။
အဋ္ဌမေ၊ ရှစ်စ်ခုမြောက်သောသုတ်၌။
ထေရော၊ ထေရောဟူသည်ကား။
ထိရဘာဝပ္ပတ္တော၊ မြဲမြံသည်၏အဖြစ်သို့ရောက်သော။
ရတ္တညူတိ၊ ရတ္တညူဟူသည်ကား။
ပဗ္ဗဇိတဒိဝသေတာ၊ ရဟန်းပြုသောနေ့မှ။
ပဋ္ဌာယ၊ စ၍။
အတိက္ကန္တာနံ၊ လွန်ကုန်ပြီးသော။
ဗဟူနံ၊ များစွာကုန်သော။
ရတ္တီနံ၊ ညဥ့်တို့ကို။
ဉာတာ၊ သိသော။
ဉာတောတိ၊ ဉာတောဟူသည်ကား။
ပညာတောပါကဋော၊ ထင်ရှားသော။
ယသဿီတိ၊ ယသဿီဟူသည်ကား။
ယသံ၊ အခြံအရံကို။
နိဿိတော၊ မှီသော။
မိစ္ဆာဒိဋ္ဌိကောတိ၊ မိစ္ဆာဒိဋ္ဌိကောဟူသည်ကား။
အယာထာဝဒိဋ္ဌိကော၊ ဖောက်ပြန်သောအယူရှိသော။
သဒ္ဓမ္မာဝုဋ္ဌာပေတွာတိ၊ သဒ္ဓမ္မာဝုဋ္ဌာပေတွာဟူသည်ကား။
ကုသလကမ္မပထဓမ္မတော၊ ကုသိုလ်ကမ္မပထတရားမှ။
ဝုဋ္ဌာပေတွာ၊ ထစေ၍။
အသဒ္ဓမ္မေပတိဋ္ဌာပေတီတိ၊ အသဒ္ဓမ္မေပတိဋ္ဌာပတိဟူသည်ကား။
အကုသလကမ္မပထေသု၊ အကုသလကမ္မပထတို့၌။
ပတိဋ္ဌာပေတိ၊ တည်စေ၏။
နဝမေ၊ ကိုးခုမြောက်သောသုတ်၌။
သေခဿာတိ၊ သေခဿဟူသည်ကား။
သိက္ခကဿာ၊ ဖြည့်ကျင့်တတ်သော။
သကရဏီယဿ၊ ပြုဖွယ်ကိစ္စရှိသော။
ပရိဟာနာယာတိ၊ ပရိဟာနာယဟူသည်ကား။
ဥပရိဥပရိ၊ အထက်အထက်၌။
ဂုဏေဟိ၊ ဂုဏ်ကျေးဇူးတို့မှ။
ပရိဟာပနတ္ထာယ၊ ယုတ်စေခြင်းငှာ။
ကမ္မာရာမတာတိ၊ ကမ္မာရာမတာဟူသည်ကား။
နဝကမ္မေ၊ အမှုသစ်၌။
ရမနဘာဝေါ၊ မွေ့လျော်သည်၏အဖြစ်သည်။
ဘဿာရာမတာတိ၊ ဘဿာရာမတာဟူသည်ကား။
အလ္လာပသလ္လာပေ၊ ရှေးဦးစွာပြောဆိုခြင်းစကားတုံပြောဆိုးခြင်း၌။
ရမနဘာဝေါ၊ မွေ့လျော်သည်၏အဖြစ်တည်း။
နိဒ္ဒါရာမတာတိ၊ နိဒ္ဒါရာမတာဟူသည်ကား။
နိဒ္ဒါယနေ၊ အိပ်မွေ့ခြင်း၌။
ရမနဘာဝေါ၊ မွေ့လျော်သောအဖြစ်တည်း။
သံဂဏိကာရာမတာတိ၊ သံဂဏိကာရာမတာဟူသည်ကား။
ဂဏသံဂဏိကာယ၊ ကိလေသာတည်းဟူသောအပေါင်းအဖော်ခြွေရံပရိသတ်စုဝေးခြင်း၌။
ရမနဘာဝေါ၊ မွေ့လျော်သည်၏အဖြစ်တည်း။
ယထာဝိမုတ္တံစိတ္တံနပစ္စဝေက္ခတီတိ၊ ယထာဝိမုတ္တံစိတ္တံနပစ္စဝေက္ခတိဟူသည်ကား။
ယထာယေဟိဒေါသေဟိ၊ အကြင်အပြစ်တို့မှ။
ယံစိတ္တံ၊ အကြင်စိတ်သည်။
ဝိမုတ္တံ၊ လွတ်၏။
ယေဒေါသာ၊ အကြင်ဒေါသတို့ကို။
ပဟီနာ၊ ပယ်အပ်ကုန်၏။
ယေစဂုဏာ၊ အကြင်ဂုဏ်ကျေးဇူးတို့ကိုလည်း။
ပဋိလဒ္ဓါ၊ ရအပ်ကုန်၏။
တေ၊ ထိုအပြစ်ဂုဏ်ကျေးဇူးတို့ကို။
ပစ္စဝေက္ခိတွာ၊ စွန့်၍။
ဥပရိ၊ အထက်၌။
ဂုဏပဋိလာဘာယေဝ၊ ဂုဏ်ကျေးဇူးကိုရခြင်းငှာသာလျှင်။
ဝါယာမံ၊ လုံ့လကို။
နကရောတိ၊ မပြု။
ဣတိအယံ၊ ဤသည်ကား။
အတ္ထော၊ အနက်တည်း။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ဣမသ္မိံသုတ္တေ၊ ဤသုတ်၌။
သတ္တန္နံ၊ ခုနှစ်ပါးကုန်သော။
သေခါနံ၊ သေခတို့၏။
ဥပရိဥပရိ၊ အထက်အထက်၌။
ဂုဏေဟိ၊ ဂုဏ်ကျေးဇူးတို့မှ။
ပရိဟာနိကာရဏဉ္စ၊ ယုတ်ခြင်း၏အကြောင်းကိုလည်းကောင်း။
ဝုဒ္ဓိကာရဏဉ္စ၊ ပွါးစီးခြင်း၏အကြောင်းကိုလည်းကောင်း။
ကထိတံ၊ ဟောအပ်၏။
စ၊ ဆက်၍ဆိုဦးအံ့။
သေခဿ၊ သေခပုဂ္ဂိုလ်၏။
ယံပရိဟာနကာရဏံနာမ၊ အကြင်ယုတ်ခြင်း၏အကြောင်းမည်သည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
တံ၊ ထိုသေခပုဂ္ဂိုလ်၏ယုတ်ခြင်း၏အကြောင်းသည်။
ပုထုဇ္ဇနဿ၊ ပုထုဇဉ်၏။
ပဌမမေဝ၊ ရှေးဦးစွာကပင်လျှင်။
ပရိဟာနကာရဏံ၊ ယုတ်ခြင်း၏အကြောင်းသည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
ဣတိ၊ ဤသည်လျှင်နဝမသုတ်အပြီးတည်း။
ဒသမေ၊ ဆယ်ခုမြောက်သောသုတ်၌။
ဗျတ္တောတိ၊ ဗျတ္တောဟူသည်ကား။
ဝိယတ္တော၊ ထက်မြက်သော။
ဆေကော၊ လိမ္မာသော။
ကိံကရဏီယေသူတိ၊ ကိံကရဏီယေသုဟူသည်ကား။
ဣတိကတ္တဗ္ဗေသု၊ ဤသို့အဘယ်အမှုကိုပြုရအံ့နည်းဟုမေး၍ပြုအပ်ကုန်သော။
စေတောသမထန္တိ၊ စေတောသမထံဟူသည်ကား။
သမာဓိကမ္မဋ္ဌာနံ၊ သမာဓိကမ္မဋ္ဌာန်းကို။
အနနုလောမိကေနာတိ၊ အနနုလောမိကေနဟူသည်ကား။
သာသနဿ၊ သာသနာတော်အား။
အနနုစ္ဆဝိကေန၊ မလျောက်ပတ်သော။
အတိကာလေနာတိ၊ အတိကလေနဟူသည်ကား။
အတိပါတောဝ၊ အလွန်စောကပင်လျှင်။
အတိဒိဝါ**တိဧတ္ထ၊ အတိဒိဝါဟူသောဤပါဌ်၌။
မဇ္စျနိကော၊ မွန်းတည့်သောကာလကို။
ဒိဝါ၊ ဒိဝါဟူ၍။
ဝုစ္စတိ၊ ဆိုအပ်၏။
တံ၊ ထိုမွန်းတည့်သောကာလကို။
အတိက္ကမိတွာ၊ လွန်၍။
အတိသလ္လေခိတာတိ၊ အတိသလ္လေခိတာဟူသည်ကား။
အတိဝိယ၊ အလွန်လျှင်။
ကိလေသသလ္လေခိတာ၊ ကိလေသာကိုခေါင်းပါးစေတတ်၏။
စေတောဝိဝရဏသပ္ပါယာတိ၊ စေတောဝိဝရဏသပ္ပါယာဟူသည်ကား။
စိတ္တဝိဝရဏသင်္ခါတာနံ၊ စိတ်၏ပွင့်လင်းခြင်းဟုဆိုအပ်ကုန်သော။
သမထဝိပဿနာနံ၊ သမထဝိပဿနာတို့အား။
သပ္ပါယာ၊ လျောက်ပတ်၏။
အပ္ပိစ္ဆာကထာတိ၊ အပ္ပိစ္ဆာကထာဟူသည်ကား။
အပ္ပိစ္ဆာ၊ ယုတ်မာသောအလိုမရှိကုန်သည်။
ဟောထ၊ ဖြစ်ကုန်လော။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ကထနကထာ၊ ပြောဆိုကြောင်းဖြစ်သောစကားတည်း။
သန္တုဋ္ဌိကထာတိ၊ သန္တုဋ္ဌိကထာဟူသည်ကား။
စတူဟိ၊ လေးပါးကုန်သော။
ပစ္စယေဟိ၊ ပစ္စည်းတို့ဖြင့်။
သန္တုဋ္ဌာ၊ ရရသမျှသောပစ္စည်းတို့ဖြင့်နှစ်သက်ကုန်သည်။
ဟောထ၊ ဖြစ်ကုန်လော။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ကထနကထာ၊ ပြောဆိုကြောင်းဖြစ်သောစကားတည်း။
ပဝိဝေကကထာတိ၊ ပဝိဝေကထာဟူသည်ကား။
တီဟိ၊ သုံးပါးကုန်သော။
ဝိဝေကေဟိ၊ ကာယဝိဝေကစိတ္တဝိဝေကဥပဓိဝိဝေကတို့မှ။
ဝိဝိတ္တာ၊ ဆိတ်ကုန်သည်။
ဟောထ၊ ဖြစ်ကုန်လော။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ကထနကထာ၊ ပြောဆိုကြောင်းဖြစ်သောစကားတည်း။
အသံသဂ္ဂကထာတိ၊ အသံသဂ္ဂကထာဟူသည်ကား။
ပဉ္စဝိဓေန၊ ငါးပါးအပြားရှိသော။
သံသဂ္ဂေန၊ သဝနသံသဂ္ဂအစရှိသည်ဖြင့်။
အသံသဋ္ဌာ၊ မရောနှောကုန်သည်။
ဟောထ၊ ဖြစ်ကုန်သော။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ကထနကထာ၊ ပြောဆိုကြောင်းဖြစ်သောစကားတည်း။
ဝီရိယာရမ္ဘကထာတိ၊ ဝီရိယာရမ္ဘကထာဟူသည်ကား။
ဒုဝိဓံ၊ နှစ်ပါးအပြားရှိသော။
ဝီရိယံ၊ ဝီရိယကို။
အာရဘထ၊ အားထုတ်ကုန်လော။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ကနကထာ၊ ပြောဆိုကြောင်းဖြစ်သောစကားတည်း။
သီလကထာဒီသု၊ သီလကထာအစရှိသည်တို့၌။
သီလံ၊ သီလကို။
အာရဗ္ဘ၊ အကြောင်းပြု၍။
ပဝတ္တာ၊ ဖြစ်သော။
ကထာ၊ စကားသည်။
သီလကထာ၊ သီလစကားမည်၏။
သမာဓိံ၊ သမာဓိကို။
အာရဗ္ဘ၊ အကြောင်းပြု၍။
ပဝတ္တာ၊ ဖြစ်သော။
ကထာ၊ စကားသည်။
သမာဓိကထာ၊ သမာဓိစကားမည်၏။
ပညံ၊ ပညာကို။
အာရဗ္ဘ၊ အကြောင်းပြု၍။
ပဝတ္တာ၊ ဖြစ်သော။
ကထာ၊ စကားသည်။
ပညာကထာ၊ ပညာစကားမည်၏။
ပဉ္စဝိဓံ၊ ငါးပါးအပြားရှိသော။
ဝိမုတ္တိံ၊ အရဟတ္တဖိုလ်ကို။
အာရဗ္ဘ၊ အကြောင်းပြု၍။
ပဝတ္တာ၊ ဖြစ်သော။
ကထာ၊ စကားသည်။
ဝိမုတ္တိကထာ၊ ဝိမုတ္တိစကားမည်၏။
ဧကူနဝီသတိပစ္စဝေက္ခနာသင်္ခါတံ၊ တခုယုတ်နှစ်ဆယ်သောတရားကိုဆင်ခြင်ခြင်းဟုဆိုအပ်သော။
ဝိမုတ္တိဉာဏဒဿနံ၊ ဝိမုတ္တိဖိုလ်ကိုဆင်ခြင်တတ်သောဉာဏ်အမြင်ကို။
အာရဗ္ဘ၊ အကြောင်းပြု၍။
ပဝတ္တာ၊ ဖြစ်သော။
ကထာ၊ စကားသည်။
ဝိမုတ္တိဉာဏဒဿနကထာ၊ ဝိမုတ္တိဉာဏဒဿနစကားမည်၏။
နနိကာမလာဘီတိအာဒီသု၊ နနိကာမလာဘီဟူသောစကားအစရှိသည်တို့၌။
ဣစ္ဆိတိစ္ဆိတလာဘီ၊ အလိုရှိတိုင်းအလိုရှိတိုင်းရခြင်းသည်။
နဟောတိ၊ မဖြစ်။
အဒုက္ခလာဘီ၊ မငြိုငြင်သဖြင့်ရခြင်းသည်။
နဟောတိ၊ မဖြစ်။
ဝိပုလလာဘီ၊ ပြန့်ပြောသဖြင့်ရခြင်းသည်။
နဟောတိ၊ မဖြစ်။
ဣတိအယံ၊ ဤသည်ကား။
အတ္ထော၊ အနက်တည်း။
သေသံ၊ ကြွင်းသောစကားရပ်သည်။
ဥတ္တာနတ္ထမေဝ၊ ပေါ်လွင်သောအနက်ရှိသည်သာလျှင်တည်း။
ဣတိ၊ ဤသည်လျှင်ဒသမသုတ်အပြီးတည်း။
စတုတ္ထော၊ လေးခုတို့၏ပြည့်ကြောင်းဖြစ်သော။
ထေရဝဂ္ဂေါ၊ ထေရဝဂ်သည်။
နိဋ္ဌိတော၊ ပြီးခြင်းသို့ရောက်ပြီ။