စတုတ္ထေ၊ လေးခုမြောက်သောသုတ်၌။
ဘယာနီတိ၊ ဘယာနိဟူသည်ကား။
စိတ္တုတြာသဘယာနိ၊ စိတ်၏ထိတ်လန့်ခြင်းဟုဆိုအပ်သောဘေးတို့ကို။
ဝေရာနီတိ၊ ဝေရာနိဟူသည်ကား။
အကုသလဝေရာနိပိ၊ အကုသိုလ်ဟုဆိုအပ်သောရန်တို့ကိုလည်းကောင်း။
ပုဂ္ဂလဝေရာနိပိ၊ ပုဂ္ဂိုလ်ဟုဆိုအပ်သောရန်တို့ကိုလည်းကောင်း။
စေတသိကန္တိ၊ စေတသိကံဟူသည်ကား။
စိတ္တနိဿိတံ၊ စိတ်ကိုမှီသော။
ဒုက္ခန္တိ၊ ဒုက္ခံဟူသည်ကား။
ကာယပသာဒဝတ္ထုကံ၊ ကာယပဿဒရုပ်လျှင်မှီရာရှိသော။
ဒုက္ခံ၊ ဒုက္ခကို။
ဒေါမနဿန္တိ၊ ဒေါမနဿံဟူသည်ကား။
ဒေါမနဿဝေဒနံ၊ ဒေါမနဿဝေဒနာကို။
ဣမသ္မိံသုတ္တေ၊ ဤသုတ်၌။
ဝိရတိပ္ပဟာနံ၊ ကြဉ်သောအားဖြင့်ပယ်ခြင်းကို။
ကထိတံ၊ ဟောအပ်၏။