သတ္တမေ၊ ခုနစ်ခုမြောက်သောသုတ်၌။
အပ္ပမာဏန္တိ၊ အပ္ပမာဏံဟူသည်ကား။
ပမာဏကရဓမ္မရဟိတံ၊ နှိုင်းယှဉ်ခြင်းကိုပြုတတ်သောကိလေသာတည်းဟူသောတရားမှကင်းသော။
လောကုတ္တရံ၊ လောကုတ္တရာတရားကို။
နိပကာ ပတိဿတာတိ၊ နိပကာပတိဿတာဟူသည်ကား။
နေပက္ကေနစ၊ ကိလေသာတို့ကိုခြောက်စေတတ်သောသူ၏အဖြစ်တည်းဟူသောပညာနှင့်လည်းကောင်း။
သတိယာစ၊ သတိနှင့်လည်းကောင်း။
သမန္နာဂတာ၊ ပြည့်စုံသည်။
ဟုတွာ၊ ဖြစ်၍။
ပဉ္စဉာဏာနီတိ၊ ပဉ္စဉာဏာနိဟူသည်ကား။
ပဉ္စ၊ ငါးပါးကုန်သော။
ပစ္စဝေက္ခဏဉာဏာနိ၊ ပစ္စဝေက္ခဏာဉာဏ်တို့သည်။
ပစ္စတ္တညေဝ ဥပ္ပဇ္ဇန္တိတိ၊ ပစ္စတ္တညေဝ ဥပ္ပဇ္ဇန္တိဟူသည်ကား။
အတ္တနိယေဝ၊ မိမိ၌ပင်လျှင်။
ဥပ္ပဇ္ဇန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။
အယံ သမာဓိ ပစ္စုပ္ပန္နသုခေါ စေဝါတိအာဒီသု၊ အယံ သမာဓိ ပစ္စုပ္ပန္နသုခေါစေဝဤသို့အစရှိသောစကားတို့၌။
အရဟတ္တဖလသမာဓိ၊ အရဟတ္တဖိုလ်နှင့်ယှဉ်သောသမာဓိကို။
အဓိပ္ပေတော၊ အလိုရှိအပ်၏။
မဂ္ဂသမာဓိ၊ မဂ်နှင့်ယှဉ်သောသမာဓိကို။
အဓိပ္ပေတော၊ အလိုရှိအပ်၏။
ဣတိပိ၊ ဤသို့လည်း။
ဝဒန္တိယေဝ၊ ဆိုကုန်သည်သာလျှင်တည်း။
ဟိသစ္စံ၊ မှန်၏။
သော၊ ထိုအရဟတ္တဖိုလ်နှင့်ယှဉ်သောသမာဓိသည်။
အပ္ပိတပ္ပိတက္ခဏေ၊ ဝင်စားတိုင်းဝင်စားတိုင်းသောခဏ၌။
သုခတ္တာ၊ ချမ်းသာသည်၏အဖြစ်ကြောင့်။
ပစ္စုပ္ပန္နသုခေါ၊ ပစ္စုပ္ပန်သုခမည်၏။
ပုရိမော ပုရိမော၊ ရှေးရှေး၌ဖြစ်သောသမာဓိသုခသည်။
ပစ္ဆိမဿ ပစ္ဆိမဿ၊ နောက်နောက်၌ဖြစ်သော။
သမာဓိသုခဿ၊ သမာဓိသုခ၏။
ပစ္စယတ္တာ၊ အကြောင်း၏အဖြစ်ကြောင့်။
အာယတိံ၊ နောင်အခါ၌။
သုခဝိပါကော၊ ချမ်းသာသောအကျိုးရှိ၏။
ကိလေသေဟိ၊ ကိလေသာတို့မှ။
အာရကတ္တာ၊ ဝေးသည်၏အဖြစ်ကြောင့်။
အရိယော၊ အရိယမည်၏။
ကာမာမိသဝဋ္ဋာမိသလောကာမိဿာနံ၊ ကာမဂုဏ်ငါးပါးတည်းဟူသောအာမိသဝဋ်တရားတည်းဟူသောအာမိသလောကတည်းဟူသောအာမိသတို့၏။
အဘာဝါ၊ မရှိခြင်းကြောင့်။
နိရာမိသော၊ နိရာမိသမည်၏။
ဗုဒ္ဓါဒီဟိ၊ ဘုရားအစရှိကုန်သော။
မဟာပုရိသေဟိ၊ ယောက်ျားမြတ်တို့သည်။
သေဝိတတ္တာ၊ မှီဝဲအပ်သည်၏အဖြစ်ကြောင့်။
အကာပုရိသသေဝိတော၊ အကာပုရိသသေဝိတမည်၏။
အင်္ဂသန္တတာယစ၊ အင်္ဂါ၏ငြိမ်သက်သည်၏အဖြစ်ကြောင့်လည်းကောင်း။
အာရမ္မဏသန္တတာယစ၊ အာရုံ၏ငြိမ်သက်သည်၏အဖြစ်ကြောင့်လည်းကောင်း။
သဗ္ဗကိလေသဒရထသန္တတာယစ၊ အလုံးစုံသောကိလေသာတည်းဟူသောပူပန်ခြင်းမှငြိမ်းသည်၏အဖြစ်ကြောင့်လည်းကောင်း။
သန္တော၊ သန္တမည်၏။
အတပ္ပနိယဋ္ဌေန၊ မရောင့်ရဲစေတတ်သောအနက်သဘောကြောင့်။
ပဏီတော၊ ပဏိတမည်၏။
ကိလေသပ္ပဋိပ္ပဿဒ္ဓိယာ၊ ကိလေသာတို့၏ငြိမ်းခြင်းဖြင့်။
လဒ္ဓတ္တာ၊ ရအပ်သည်၏အဖြစ်ကြောင့်။
ပဋိပ္ပဿဒ္ဒိလဒ္ဓေါ၊ ပဋိပဿဒ္ဓိလဒ္ဓမည်၏။
ဝါ၊ တနည်းကား။
ကိလေသပ္ပဋိပ္ပဿဒ္ဓိဘာဝံ၊ ကိလေသာတို့ ငြိမ်းသည်၏အဖြစ်သို့။
လဒ္ဓတ္တာပတ္တတ္တာ၊ ရောက်အပ်သည်၏အဖြစ်ကြောင့်။
ပဋိပ္ပဿဒ္ဓိလဒ္ဓေါ၊ ပဋိပ္ပဿဒ္ဓိလဒ္ဓမည်၏။
ဟိသစ္စံ၊ မှန်၏။
ပဋိပ္ပဿဒ္ဓံ ပဋိပ္ပဿဒ္ဓီတိဣဒံ၊ ပဋိပ္ပဿဒ္ဓံပဋိပ္ပဿဒ္ဓိဟူသောပုဒ်နှစ်ခုအပေါင်းသည်။
အတ္တတော၊ သဘောအားဖြင့်။
ဧကံ၊ တူ၏။
ဝါ၊ တနည်းကား။
ပဋိပ္ပဿဒ္ဓိကိလေသေန၊ ငြိမ်းပြီးသောကိလေသာရှိသော။
အရဟတ္တာ၊ ရဟန္တာပုဂ္ဂိုလ်သည်။
လဒ္ဓတ္တာပိ၊ ရအပ်သည်၏အဖြစ်ကြောင့်လည်း။
ပဋိပ္ပဿဒ္ဓိလဒ္ဓေါ၊ ပဋိပ္ပဿဒ္ဓိလဒ္ဓမည်၏။
ဧကောဒိဘာဝေန၊ အတုမရှိမြတ်သည်ဖြစ်၍သမာဓိကိုပွားစေတတ်သည်၏အဖြစ်ဖြင့်။
အဓိဂတတ္တာ၊ ရအပ်သည်၏အဖြစ်ကြောင့်။
ဧကောဒိဘာဝါဓိဂတော၊ ဧကောဒိဘာဝါဓိဂတမည်၏။
ဝါ၊ တနည်းကား။
ဧကောဒိဘာဝမေဝ၊ အတုမရှိမြတ်သည်ဖြစ်၍သမာဓိကိုပွားစေတတ်သောဈာန်ကိုပင်လျှင်။
အဓိဂတတ္တာ၊ ရအပ်သည်၏အဖြစ်ကြောင့်။
ဧကောဒိဘာဝါမိဂတော၊ ဧကောဒိဘာဝါဓိဂတမည်၏။
အပ္ပဂုဏသာသဝသမာဓိ ဝိယ၊ မလေ့လာအပ်သောအာသဝေါတရားတို့၏အာရုံဖြစ်သောသမာဓိကဲ့သို့။
သသင်္ခါရေန၊ တိုက်တွန်းခြင်းနှင့်တကွ။
သပ္ပယောဂေန၊ လုံ့လနှင့်တကွ။
ပစ္စနီကဓမ္မေ၊ ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်သောနီဝရဏတရားတို့ကို။
နိဂ္ဂယှ၊ နှိပ်၍။
ကိလေသေ၊ ကိလေသာတရားတို့ကို။
ဝါရေတွာ၊ တားမြစ်၍။
အနဓိဂတတ္တာ၊ မရအပ်သည်၏အဖြစ်ကြောင့်။
န သသင်္ခါရနိဂ္ဂယှဝါရိတဝတော၊ န သသင်္ခါရနိဂ္ဂယှဝါရိတဝတမည်၏။
တံသမာဓိံ၊ ထိုအရဟတ္တဖိုလ်သမာဓိကိုလည်း။
သမာပဇ္ဇန္တော စ၊ ဝင်စားသောပုဂ္ဂိုလ်သည်လည်းကောင်း။
တတော၊ ထိုအရဟတ္တဖိုလ်သမာဓိမှ။
ဝုဋ္ဌဟန္တောစ၊ ထသောပုဂ္ဂိုလ်သည်လည်းကောင်း။
သတိဝေပုလ္လပတ္တတ္တာ၊ သတိ၏ပြန့်ပြောခြင်းသို့ရောက်သည်၏အဖြစ်ကြောင့်။
သတောဝ၊ သတိနှင့်ပြည့်စုံသည်ဖြစ်၍သာလျှင်။
သမာပဇ္ဇတိ၊ ဝင်စား၏။
သတောဝ၊ သတိနှင့်ပြည့်စုံသည်ဖြစ်၍သာလျှင်။
ဝုဋ္ဌဟတိ၊ ထ၏။
ဝါ၊ တနည်းကား။
ယထာပရိစ္ဆိန္နကာလဝသေန၊ ပိုင်းခြားတိုင်းသောကာလ၏အစွမ်းအားဖြင့်။
သတောဝ၊ သတိနှင့်ပြည့်စုံသည်ဖြစ်၍သာလျှင်။
သမာပဇ္ဇတိ၊ ဝင်စား၏။
သတောဝ၊ သတိနှင့်ပြည့်စုံသည်ဖြစ်၍သာလျှင်။
ဝုဋ္ဌဟတိ၊ ထ၏။
တသ္မာ၊ ထိုကြောင့်။
ဧတ္ထ၊ ဤအရဟတ္တဖိုလ်သမာဓိ၌။
အယံသမာဓိ၊ ဤသမာဓိသည်။
ပစ္စုပ္ပန္နသုခေါစေဝ၊ ပစ္စုပ္ပန်၌လည်းချမ်းသာ၏။
အာယတိဉ္စ၊ နောင်အခါ၌လည်း။
သုခဝိပါကောစ၊ ချမ်းသာသောအကျိုးလည်းရှိ၏။
ဣတိဧဝံ၊ ဤသို့။
ပစ္စဝေက္ခမာနဿ၊ ဆင်ခြင်သောရဟန္တာပုဂ္ဂိုလ်အား။
ပစ္စတ္တံယေဝ အပရပ္ပစ္စယံ၊ သူတပါးတို့သည်မယုံကြည်စေအပ်သော။
ယံဉာဏံ၊ အကြင်ဉာဏ်သည်။
ဥပ္ပဇ္ဇတိ၊ ဖြစ်၏။
တံဉာဏံ၊ ထိုဉာဏ်သည်။
ဧကံ၊ တခုသော။
ဉာဏံ၊ ဉာဏ်မည်၏။
သေသေသု၊ ကြွင်းသောဉာဏ်တို့၌။
ဧသေဝနယော၊ ဤနည်းလျှင်နည်းရှိ၏။
ဧဝံ၊ ဤသို့။
ပဉ္စ၊ ငါးပါးကုန်သော။
ဣမာနိဉာဏာနိ၊ ဤဉာဏ်တို့သည်။
ပစ္စတ္တညေဝ၊ မိမိ၌ပင်လျှင်။
ဥပ္ပဇ္ဇန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။
ဣတိ၊ ဤသည်လျှင်သတ္တမသုတ်အပြီးတည်း။