အဘေဒေန ဟီတိ (ပဒဿ)၊ ဟူသော ပုဒ်၏။ ရူပါဒီနံ၊ ရူပက္ခန္ဓာ အစရှိသည်တို့ကို။ ဘေဒံ၊ ခွဲခြားမှုကို။ အကတွာ၊ မပြုမူ၍။ ပိဏ္ဍဂ္ဂဟဏေန၊ တပေါင်းတည်းယူခြင်းအားဖြင့်။ (အတ္တဂ္ဂါဟပတိတံ ၌စပ်)။ ဣတိ (အယံ)၊ ဤသည်ကား။

အနုပုဗ္ဗုက္ကံသတော။ ။"အစဉ်အတိုင်း မြတ်”ဟူရာ၌ ဒါနကထာထက် သီလကထာ သည် သာလွန်၏၊ သီလကထာထက် ကာမာဒီနဝဒဿနစသည်နှင့် နိက္ခမ္မကထာသည် သာလွန်၏၊ ထို့ကြောင့် ကမငါးမျိုးတွင် “ဥက္ကံသက္ကမ”ဟု ကမတမျိုးသုံးစွဲထိုက်သေး၏။ သို့သော် ဥပ္ပတ္တိက္ကမစသည်၌ မသွင်းနိုင်သောကြောင့် ဒါနကထာစသည်ကို“ဒေသနာက္ကမ” ဟု ဆိုထားသည်။

ဒေသနာက္ကမောတိ။ ။ဥပ္ပတ္တိက္ကမစသည်ဖြင့် ပိုင်းခြား၍ မဖြစ်နိုင်လျှင် ဒေသနာက္ကမ ၌ သွင်းရ၏၊ ထိုဒေသနာက္ကမဝယ် ဟောလိုအပ်သော တရားတွေကို တပြိုင်နက်စုရုံး၍ ဟောခြင်းငှါ မဖြစ်နိုင်သည့်အတွက် တနည်းနည်းအားဖြင့် ရွှေနောက်စဉ်၍ ဟောရသည်၊ ထိုသို့ ရွှေနောက်စဉ်ရာမှာလည်း ဒန္တပုဂ္ဂိုလ်၏ ဉာဏ်ရည်ဉာဏ်သွား စွမ်းပကားအတိုင်း စဉ်ရပေသည်။ ထို့ကြောင့်ပင် ဗုဒ္ဓမြတ်စွာသည် ခန္ဓာငါးပါးကို ဒေသနာက္ကမအားဖြင့် ဟောတော်မူရာ၌ ရူပက္ခန္ဓာကို ရှေးဦးစွာ ဟောတော်မူရခြင်း၏အကြောင်း စသည်ကို နောက်၌ ပြလိမ့်မည်။ အာယတန, ဓာတ်, သစ္စာတို့၌လည်း နည်းတူ။

အတ္ထော၊ တည်း။

အနာသဝါဝ ခန္ဓေသု ဝုတ္တာတိ ဧတ္ထ၊ ဟူသော ဤပါဌ်၌။ အဋ္ဌာနပ္ပယုတ္တော၊ တည်သင့်ရာ မဟုတ်သော အရာ၌ ယှဉ်စပ်အပ်သော။ ဧဝသဒ္ဒေါ၊ ကို။ ဒဋ္ဌဗ္ဗော၊ မှတ်ထိုက်၏။

ဧကဒေသေန။ ။စက္ခုအာရုံ၌ အာဖြင့် သောတ ဃာန ဇိဝှါ ကာယတို့ကို ဝိသယဘူတံဖြင့် ထိုငါးပါး၏ အာရုံဖြစ်သော ရူပါရုံစသည်ကို ယူပါ၊ ထို့ကြောင့် “ကေဒေသေန” အရ ဝိဿယဘူတဖြစ်သော အာရုံငါးပါးသာ ရသေး၏၊ ထိုအာရုံ ငါးပါး တည်းဟူသော တစိတ်တပိုင်းဖြင့် အပေါင်းဖြစ်သော ရူပက္ခန္ဓာ တခုလုံးကို ဆို သောကြောင့် "ဧကဒေသူပစာ”ဟု မှတ်ပါ။ [“စက္ခုအာဒီနမ္ပိ ဝိသယဘူတံတိ ` ဣမိနာ ပဉ္စရူပိန္ဒိယ ဂေါစရတာ အဓိပ္ပတာတိ အာဟ။’အနု။]

အနာသဝါနံ။ ပေ။နိဝတ္တနတ္ထံ။ ။အနာသဝဓမ္မဟူသည် ရုပ်မှတပါး လောကုတ္တရာ ဝေဒနာ အစရှိသော တရားများတည်း။ ရုပ်မှာ ထိုကဲ့သို့ အနာသဝသဘော မရှိ ဟု တားမြစ်ခြင်းအကျိုးငှါ “သာသဝံ ဥပါဒါနိယုံ”ဟု ဝိသေသနပြု၍ ရူပက္ခန္ဓာအတွက် ဟော တော်မူရပါသည်၊ ရူပက္ခန္ဓာတပါးတည်းအတွက်ကား တားမြစ်ဘို့ရန် အနာသ၀ရုပ်မရှိပါ- ဟူလို။ သဒ္ဒါကျမ်းတို့၌ကား “သာသဝံ ဥပါဒါနိယံ” ဟူသော ဤဝိသေသနမျိုးကို ရူပက္ခန္ဓာအတွက် “ဘူတကထန ဝိသေသန”ဟု ဆို၏၊ အခြားလောကီခန္ဓာတို့၏ အတွက် ကား “ဝစ္ဆေဒက ဝိသေသန”တည်း။]

[အဋ္ဌာနေ၊ တည်သင့်ရာ မဟုတ်သော ဌာန၌။ မယုတ္တော၊ ယှဉ်စပ်အပ်, သုံးစွဲအပ်သော သဒ္ဒါတည်း။ အဋ္ဌာနပ္ပယုတ္တော၊ သဒ္ဒါ။ ] အနာသဝါ၊ အနာသဝဖြစ်သော လောကုတ္တရာတရားတို့ကို။ ခန္ဓေသွေဝ၊ ခန္ဓာတို့၌သာ။ ဝုတ္တာ၊ ဟောတော်မူအပ်ကုန်ပြီ။ ဣတိ အတ္ထော၊ နက်။

စေတသိကာ၊ စေတသိက်တို့သည်။ စိတ္တဿ၊ စိတ်၏။ အင်္ဂဘူတာ၊ အင်္ဂါဖြစ်၍ ဖြစ်ကုန်၏။ [စိတ်သည် အထည်ကိုယ်ဖြစ်၍ စေတသိက်တိ့က မျက်စိ,နား နှာ စသည်ကဲ့သို့ စိတ်၏ အစိတိအပိုင်းအင်္ဂါများ ဖြစ်ကြသည် ဟူလို။] ဣတိ၊ ထို့ကြောင့်။ စိတ္တံ၊ စိတ်ကို။ ဂိလာနူပမံ၊ ဂိလာနဟူသော ဥပမာရှိ၏ ဟူ၍။ (သင်္ဂဟကာရေန) ဝုတ္တံ၊ ပြီ။ သုခသညာဒိဝသေန၊ သုခသညာအစရှိသည်တို့၏ အစွမ်းဖြင့်။ ဝေဒနာကာရဏာယ၊ ဝေဒနာတည်းဟူသော ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်ခြင်းသည်။ ဟေတုဘာဝတော၊ အကြောင်း၏ အဖြစ်ကြောင့်၎င်း။ (အပရာဓူပမာ၏ ဟိတ်)။ ဝေဒနာဘောဇနဿ၊ ဝေဒနာတည်းဟူသော ဘောဇဉ်၏။ ဝါ၊ ကို။ ဆာဒါပနတောစ၊ နှစ်သက်စေတတ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်၎င်း။ ဝါ၊ မြိန်ရှက်စေတတ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်၎င်း။ (ဗျဉ္ဇနူပမာ၏ ဟိတ်)။ သညာ၊ သည်။ အပရာဓပမာ၊ အပြစ်ဟူသော ဥပမာရှိသည်၎င်း။ ဗျဉ္ဇနူပမာစ၊ ဟင်းကောင်း ဟင်းလျာ ဟူသော ဥပမာရှိသည်၎င်း။ (ဟောတိ၊ ဖြစ်၏)။

ဘိက္ခဝေ၊ ဘိက္ခုတို့။ ပဉ္စ၊ ငါးယောက်ကုန်သော။ ဝဓကော၊ သတ်တတ်ကုန်သော။ ပစ္စတ္ထိကာ၊ ရန်သူတို့တည်း။ ဣတိ ဧတံ၊ ဤအမည်သည်။ ပဉ္စန္နံ၊ ငါးပါးကုန်သော။ ဥပါဒါနက္ခန္ဓာနံ၊ ဥပါဒါနက္ခန္ဓာတို့၏။ အဓိဝစနံ၊ အမည်တည်း။ ဣတိ၊ ဤသို့။ အာသီဝိသူပမေ၊ အာသီဝိသူပမသုတ်၌။ ဝဓကောတိ၊ ဝဓက တို့ဟူ၍။ ဝုတ္တာ၊ ဟောတော်မူအပ်ကုန်ပြီ။ [အကျယ်ကို အာသီဝိသူပမသုတ်၌ ကြည့်ပါ။] ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ ဘာရော၊ ဘာရ ဟူသော။ ဣတိ ဧတံ၊ သည်။ ပဉ္စန္နံ၊ ကုန်သော။ ဥပါဒါနက္ခန္ဓာနံ၊ တို့၏။ အဓိဝစနံ၊ တည်း။ ဣတိ၊ သို့။ ဘာရသုတ္တေ၊ ဘာရ သုတ်၌။ ဘာရာတိ၊ ဘာရတို့ဟူ၍။ (ဝုတ္တာ၊ ပြီ)။ [အကျယ်ကို ဘာရသုတ်၌ ကြည့်ပါ။]

ဧတရဟိ၊ ယခုအခါ၌။ အဟံ၊ ငါ့ကို။ ပစ္စုပ္ပန္နေန၊ ပစ္စုပ္ပန်ဖြစ်သော။ ရူပေန၊ ရူပက္ခန္ဓာသည်။ ခဇ္ဇာမိသေယျထာပိ၊ ခဲစားအပ်သကဲ့သို့။ ဝါ၊ ခဲစားခံရသကဲ့သို။ (ဧဝံ၊ ဤအတူ)။ အတီတံ၊ အတိတ်ဖြစ်သော. အဒ္ဓါနံပိ၊ ကာလ၌လည်း။ (ကာလတုန်းကလည်း)။ အဟံ၊ ငါ့ကို။ ရူပေန၊ သည်။ ခဇ္ဇိံ၊ ခဲစားအပ်ပြီ။ (ခဲစားခံခဲ့ရပြီ)။ အဟံ၊ ငါသည်။ အနာဂတံ၊ အနာဂတ်ဖြစ်သော။ ရူပံ၊ ရူပက္ခန္ဓာကို။ စေဝအဘိနန္ဒေယျံ၊ အကယ်၍မူလည်း နှစ်သက်အံ့။ (ဧဝံ သတိ၊ ဤသို့နှသက်လသော်)။ ဧတရဟိ၊ ယခုအခါ၌။ ခဇ္ဇာမိသေယျထာပိ၊ ခဲစားအပ်သကဲ့သို့။ (ခဲစားခံရသကဲ့သို)။ (ဧဝံ၊ တူ။) အဟံ၊ ငါ့ကို။ အနာဂတေန၊ သော။ ရပေနပိ၊ သည်လည်း။ ခဇ္ဇေယျံ၊ ခဲစားအပ်ရာ၏။ (ခဲစားခံရရာ၏)။