ဟိ (ယသ္မာ)၊ ကြောင့်။
နာမပစ္စယာ အဝိဇ္ဇာတိဧတ္ထ၊ ဟူသောဤနည်း၌။
အဝိဇ္ဇာပစ္စယာ၊ အဝိဇ္ဇာ၏ အကြောင်းဖြစ်ကုန်သော။
သဗ္ဗေ၊ ကုန်သော။
စတ္တာရော၊ ကုန်သော။
ခန္ဓာ၊ တို့ကို။
နာမန္တိ၊ ဟူ၍။
ဝုတ္တာ၊ ဟောတော်မူအပ်ကုန်ပြီ။
ဣတိ၊ ကြောင့်။
(ဧဝံ သတိ ။ပေ။ န ဝတ္တဗ္ဗာ, သိယုံ၊ ဖြစ်ကုန်ရာ၏)။
စက္ခာဘတနု ပယောဒိနံ။ ။ ပါဠိတော်၌ "စက္ခာယတနဿ ဥပစသော" စသည်ဖြင့် ဟောတော်မူသောကြောင့် "စက္ခာယတနုပစယာဒီနံ" ဟုဆိုသည်။ ထို ဥပစယ ဟူသည် "ဥပစယ, သန္တတိ" ၌ လာသော ဥပစယ မဟုတ်၊ အဆက်ဆက် ဖြစ်သော စက္ခာယတန စသည်ကိုပင် စီအပ်သကဲ့သို့ ဖြစ်သောကြောင့် "ဥပစယ" ဟု ဆိုသည်။ (တနည်း) စက္ခာဘတန စသည်တို့ကို ထောက်ပံ့တတ်သော အခြားရုပ်များကို "စက္ခာယတနုပစယာဒီနံ" ဟု ဆိုသည်။ [ဥပရူပရိ ဝိသာနိ ဝီယ ဥပ္ပန္န စက္ခာဘတနာဒီနိ, စက္ခာယတနာဒီနံဝါ ဥပတ္ထကမ္ဘကာနိ စက္ခာယတနုပစယာဒီနိ။ အနု။]
ဧဝံ သတိ ။ပေ။ နာမန္တိ ဝုတ္တာ။ ။ အဋ္ဌကထာဝယ်" အပုဗ္ဗဿ ။ပေ။ န ဝုတ္တော" ဟု ဆိုအပ်သော စကား၌ လဒ္ဓဒေါသကိုပြလို၍ "ဧဝံ သတိ" စသည်ကို မိန့်သည်။ အဋ္ဌကထာ၌ အပုဗ္ဗဿ ။ပေ။ အဘာဝတော" ဟု ပြအပ်သော အကြောင်းကြောင့် "ဘဝပစ္စယာ အဝိဇ္ဇာ" ဟူသော ဘဝမူလကနယကို ဟောတော်မမူလျှင် "ဆဋ္ဌာယတန ပစ္စယာ အဝိဇ္ဇာ" စသော နယတို့ကိုလည်း ဟောတော်မမူထိုက်ရာ ရောက်၏။ "ဘာ့ကြောင့် ဟောတော်မမူထိုက်ရာ ရောက်ပါသနည်း" ဟု မေးဘွယ်ရှိသောကြောင့် "နာ မပစ္စယာ" စသည်မိန့်၊ ပါဠိတော်ဝယ် "နာမပစ္စယာ အဝိဇ္ဇာ" ဟု နာမမူလကနယကို ဟောတော်မူပြီးနောက် "ဆဋ္ဌာယတနပစ္စယာ အဝိဇ္ဇာ" ဟု ဆဋ္ဌာယတန မူလကနယကို ဟောတော်မူ၏။ ထိုတွင် နာမပစ္စယာတုန်းက နာမအရ၌ ဝိညာဏက္ခန္ဓာဟူသော ဆဋ္ဌာယတနှင့် တကွ နာမ်ခန္ဓာ ၄ ပါးလုံးကို ယူပြီးဖြစ်ရကား ဆဋ္ဌာဘတန အတွက် သီးခြား အသစ်တရားမရှိတော့၊ ထို့ကြောင့် "အပုဗ္ဗဿ ။ပေ။ အဘာဝတော" ဟု အကြောင်းပြတိုင်း ဆိုလျှင် "ဆဋ္ဌာယတနပစ္စယာ အဝိဇ္ဇာ" စသည်ဖြင့်လည်း ဟောတော်မမူထိုက်ရာ ရောက်သည် ဟူလို။
ပန၊ ဆက်။
ယဒေဝနာမံ၊ အကြင် ခန္ဓာ ၄ ပါးဟူသော နာမ်သည်ပင်။
အဝိဇ္ဇာယ၊ ၏။
ပစ္စယော၊ သည်။
(ဟောတိ)၊
တဒေဝ (နာမံ)၊ ထို ခန္ဓာ ၄ ပါးဟူသော နာမ်ကိုပင်။
(ဝုစ္စေယျ၌စပ်)။
ဘဝပစ္ဏယာ အဝိဇ္ဇာတိဧတ္ထာပိ၊ ဟူသော ဤနည်း၌လည်း။
ဝုစ္စေယျ၊ ဟောတော်မူအပ်ငြားအံ့။
(ဧဝံသတိ၊ ဤသို့ ဟောတော်မူအပ်သော်)။
ကောစိ၊ တစုံတခုသော။
ဝတ္တဗ္ဗဝိသေသော၊ ဟောထိုက်သော တရားအထူးသည်။
န၊ မရှိတော့။
တသ္မာ အပုဗ္ဗာဘာဝတော၊ ထိုသို့ ရှေး မဟုတ်သော တရား၏ မရှိခြင်းကြောင့်။
န ဝုတ္တော၊ ဟောတော်မမူအပ်။
ဣတိ အယံ, အဓိပ္ပါယော၊ ဤသို့ သော အလိုသည်။
(သိယာ၊ ၏)။
တတ္ထာယံ ။ပေ။ သိယာ။ ။ ဤစကားသည် အဋ္ဌကထာဆရား၏ အလိုကို ဋီကာဆရာကမှန်းဆသော စကားတည်း။ ထို့ကြောင့် "သိယာ" ဟု ပရိကပ္ပကြိယာဖြင့် ဆိုသည်။ ထိုသိယာ၏ နယ်ကား "န ဝုတ္တောတိ" တိုင်အောင်တည်း။ နာမ်ခန္ဓာ ၄ ပါးတါင်ဆဋ္ဌာဘတန ဟူသော ဝိညာဏက္ခန္ဓာသည် နာမ်အထူးဖြစ်၏။ နာမ်အထူးဖြစ်သောကြောင့် (အသစ်မဟုတ်သော်လည်း) "ဆဋ္ဌာယတနပစ္စယာ အဝိဇ္ဇာ" ဟု ဟောတော်မူထိုက်၏။ ဖဿ, ဝေဒနာ, တဏှာ, ဥပါဒါန်တို့လည်း ထို့အတူတည်း။
ယဒေဝ ပန ။ပေ။ န ဝုတ္တောတိ။ ။ ထိုထိုဖြစ်လျှင် "ဘဝပစ္စယာ ဇာတိ" ဟု အဘယ့်ကြောင့် မဟောပါသနည်း" ဟု မေးဘွယ်ရှိသောကြောင့် "ယဒေဝ နာမံ" စသည်မိန့်။ "ယဒေဝ နာမံ" အရ နာမ်ဟူသည် "နာမပဏ္စယာ အဝိဇ္ဇာတိ ဧတ္ထ" ၌ ပြအပ်ခဲ့သော နာမ်ခန္ဓာ ၄ ပါးတည်း။ ထိုနာမ်ခန္ဓာ ၄ ပါးကိုပင် "ဘဝပစ္စယာ ဇာတိ" ဟူသော နည်း၌ ဘဝနာမည်ဖြင့် ဟောတော်မူစရာရှိ၏။ သို့သော် ဘဝ အရ၌ အသစ်တရားအထူးကာ မရှိ,ထိုသို့ အသစ်တရားမရှိသောကြောင့် "ဘဝပစ္စယာ ဇာတိ" ဟု ဟောတော်မမူအပ်၊ ဤသို့ အဋ္ဌကထာ၏ ဖြစ်စရာရှိသည် ဟူလို။
အဝိဇ္ဇာပစ္စယာ။ပေ။ ဝုတ္တံ သိယာတိ၊ ဟူ၍။
(သင်္ဂဟကာရေန) ဝုတ္တံ၊
ပန၊ ထိုသို့ပင် ဆိုအပ်ပါသော်လည်း။
နာမပစ္စယာ ဖဿောတိ၊ ဟူ၍။
ဝုတ္တေ၊ ဟောတော်မူအပ်သော်။
ဖဿပစ္စယာ ဖဿောတိ၊ ဟူ၍။
ဝုတ္တံ၊ ဟောတော်မူအပ်သည်။
(ဟောတော်မူအပ်ရာရောက်သည်)။
န ဟောတိ ယထာ၊ မဖြစ်သကဲ့သို့။
(ကသ္မာ) ပစ္စယုပ္ပန္နံ၊ ပစ္စယုပ္ပန်ဖြစ်သော ဖဿကို။
(နာမပစ္စယာ အရ၌ ပစ္စယုပ္ပန်ဖြစ်သော ဖဿကို)။
ဌပေတွာ၊ ၍။
ပစ္စယဿ၊ ပစ္စည်းဖြစ်သော နာမ်ကို။
ဂဟဏတော၊ ယူနိုင်ခြင်းကြောင့်တည်း။
ဧဝံ၊ တူ။
ဣဓာပိ၊ ဘဝပစ္စယာ အဝိဇ္ဇာဟူသော ဤနည်း၌လည်း။
(အဝိဇ္ဇာပစ္စယာ အဝိဇ္ဇာတိ၊ ဟူ၍။
ဝုတ္တံ၊ ဟောတော်မူအပ်သည်)။
န သိယာ၊ မဖြစ်ရာ။
တသ္မာ၊ ကြောင့်။
ဘဝနဝသေန၊ ဖြစ်ခြင်းကြိယာ၏ အစွမ်းသတ္တိကြောင့်။
သဘာဝဓမ္မာ သဘာဝဓမ္မေသု၊ သဘာဝဓမ္မ ဖြစ်သော နာမ်ခန္ဓာ , သဘာဝဓမ္မ ဇာတိ ဇရာ မရဏတို့၌။
သာမညေန၊ သာမညအားဖြင့်။
ဘဝသဒ္ဒေါ၊ သည်။
ပဝတ္တော၊ ဖြစ်၏။
ဣတိ၊ ကြောင့်။
သော၊ ထို ဘဝသည်။
(သဘာဝဓမ္မ အသဘာဝဓမ္မ ၂ မျိုးလုံးကိုရသောဘဝသည်)။
ဘဝဂ္ဂဟဏေန စ။ ။ "ဘဝပစ္စယာ အဝိဇ္ဇာ" ၌ ဘဝ အရဝယ် သဘာဝဓမ္မဖြစ်သော နာမ်ခန္ဓာ ၄ ပါးကိုသာ ယူရာ၏။ သဘာဝ မဟုတ်သော ဇာတိဇရာမရဏ တို့ကို မယူရာ၊ ဤသို့ "ဘဝ"အရ၌ နာမံတုန်းက ယူအပ်ပြီးသော နာမ်ခန္ဓာ ၄ ပါးမှ တပါးသော တရားအသစ် မရှိသောကြောင့် "ဘဝပစ္စယာ အဝိဇ္ဇာ" ဟု ဟောတော်မမူအပ်ဟု မှတ်ပါ။
အဝိဇ္ဇာ ပစ္စယာ အဝိဇ္ဇာတိပိ။ပေ။ ယထာပန။ ။ အဋ္ဌကထာဝယ် "အဝိဇ္ဇာ ပစ္စယာ အဝိဇ္ဇာတိပိ ဝုတ္တံ သိယာ" ဟု ဆိုထား၏။ ထိုစကား၌ လဒ္ဓဒေါသကို ပြလိုသောကြောင့် "ယထာ ပန" စသည်ကို မိန့်၊ "နာမပစ္စယာ ဖဿော" ဟု ဟောတော်မူ၏။ ထိုသို့ ဟောတော်မူရာ၌ နာမအရ ပစ္စယုပ္ပန်ဖြစ်သော ဖဿကို ဖယ်ထား၍ ကျန် နာမ်ခန္ဓာ များကိုယူရသောကြောင့် "ဖဿပစ္စယာ ဖဿော" ဟု ဟောတော်မူရာ မရောက်သကဲ့သို့ ဤအတူ ဤ "ဘဝပစ္စယာ အဝိဇ္ဇာ" ဟု ဟောတော်မူလျှင် ဘဝအရ၌ အဝိဇ္ဇာကို ကြဉ်၍ ယူနိုင်သောကြောင့် "အဝိဇ္ဇာပစ္စယာ အဝိဇ္ဇာ" ဟု ဟောတော်မူရာ မရောက်နိုင်ပါ ဟူလို။
အဝိဇ္ဇာယ၊ ၏။ ပစ္စယော၊ သည်။ န ဟောတိ၊ မဖြစ်။ ဣတိ၊ သို့။ ဝတ္တုံ, သက္ကာ၊ဝါ၊ တနည်း။
ဥပါဒါနပစ္စယာ ဘဝေါ တိ ဧတ္ထ ဝိယ၊ ဟူသော ဤ ပါဠိရပ်၌ကဲ့သို့။
ဘဝေကဒေသေ၊ ဘဝ၏ တစိတ်တပိုင်းဖြစ်သော ဥပါဒါန်ကို။
ဝိသုံ၊ သီးခြား။
ပုဗ္ဗေ၊ ၌။
(ရှေးက)။
အဂ္ဂဟိတေ၊ မယူအပ်သော်။
ဘဝသဒ္ဒေါ၊ ဘဝသဒ္ဒါသည်။
ပစ္စယဗောဓနတ္ထံ၊ အကြောင်း၏အဖြစ်ကို သိစေခြင်းအကျိုးငှာ။
အာဒိတော၊ အစ၌။
(အစက)။
ဝုစ္ဏမာနော၊ ဟောတော်မူအပ်သော်။
နိရဝသေသဗောဓတော၊ အကြွင်းအကျန်မရှိသော အနက်ကို သိစေတတ်သည်။
ဟောတိ၊
နာမသဒ္ဒေါ၊ နာမ သဒ္ဒါသည်။
(ပစ္စယဗောဓနတ္ထံ၊ ငှာ။
အာဒိတော၊ ၌။
(အစက)။
ဝုစ္စမာနော၊ သော်။
နိရဝသေသဗောဓကော၊ သည်)။
န (ဟောတိ)၊
တသ္မာ ။ပေ။ ဝေဒိတဗ္ဗော။ ။ အဋ္ဌကထာ၌ ပြသောအကြောင်းကို မနှစ်သက်လျှင် အဘယ့်အကြောင့် "ဘဝပစ္စယာ အဝိဇ္ဇာ" ဟု ဟောတော်မမူပါသနည်း၊ အရှင်ဋီကာဆရာ၏အလိမမာ အဘယ်သို့ပါနည်းဟု မေးဘွယ်ရှိသောကြောင့် မိမိအလိုကို ပြလို ၍ "တသ္မာ ဘဝနဝသေန" စသည်ကို မိန့်၊ ဖြစ်ခြင်းဟူသော ဘဝနကြိယာကို အကြောင်းပြု၍ ဖြစ်သော ဘဝသဒ္ဒါသည် သဘာဝဓမ္မဇြစ်သော နာမ်ခန္ဓာတို့၏၎င်း, သဘာဝဓမ္မမဟုတ်သော ဇာတိ ဇရာ မရဏတို့၌၎င်း ဖြစ်၏၊ ထို့ကြောင့် သဘာဝဓမ္မ အသဘာဝဓမ္မ ၂ မျိုးလုံး ရနေသော ထိုဘဝသည် အဝိဇ္ဇာ၏ အကြောင်း မဖြစ်နိုင်၊ ဤသို့ ဆိုသင့်သော ကြောင့်သာ "ဘဝပစ္စယာ အဝိဇ္ဇာ" ဟု ဘဝမူလကနယကို ဟောတော်မမူအပ်ဟု သိထိုက်ပါသည် ဟူလို။
ဥပါဒါနပစ္စယာ ။ပေ။ အဂ္ဂဟိတေ။ ။ အဝိဇ္ဇာပစ္စယာ အဝိဇ္ဇာတိပိ ဝုတ္တံ သိယာနှင့် စပ်၍ အဋ္ဌကထာဆရာ၏ အလိုကို ပြလိုသောကြောင့် "ဥပါဒါနပစ္စယာ ဘဝေါတိ ဧတ္ထ ဝိယ" စသည်ကို မိန့်၊ "ဥပါဒါနပစ္စယာ ဘဝေါ" ၌ ဘဝ၏ တစိတ်ဖြစ်သော ဥပါဒါန်ကို ဘဝ၏ရှေ့က သီးခြားယူအပ်ပြီး ဖြစ်သကဲ့သိ့ု, ထို့အတူ ရှေ့ကသီးခြားယူအပ်ပြီး အစိတ်အပိုင်းမရှိသော ဘဝသဒ္ဒါ၏ ပစ္စည်းအဖြစ်ကို သိစေခြင်း အကျိုးငှာ "ဘဝပစ္စယာ အဝိဇ္ဇာ" ဟု အစ၌ ဟောတော်မူအပ်သော် တစုံတခုသော အနက်ကိုမျှ မချန်ဘဲ (အဝိဇ္ဇာနှင့်တကွ) အနက်အားလုံးကို သိစေနိုင်၏။ ["ပစ္ဏယ သောနေတ္ထံ" ဟု ပါဌ်ရှိ၏။ ရှေးနိဿယ၌ "ပစ္စယဗောဓနတ္ထံ" ဟု ရှိသည်။]
န နာမသဒ္ဒေါ။ ။ နာမသဒ္ဒါကား ဤသို့မဟုတ်, မိမိက ပစ္စည်းအဖြစ်ဖြင့်, အစ၌ ဟောတော်မူအပ်လျှင် ပစ္စယုပ္ပန်တရားကို ချန်၍ ဟောတော်မူ၏။ ထို့ကြောင့် "နာမ ပစ္စယာ အဝိဇ္ဇာ"၌ နာမအရ အဝိဇ္ဇာကို ချန်၍ ကြွင်း နာမက္ခန္ဓာများကိုသာ ယူရသည်။ [နာမပစ္စယာ အဝိဇ္ဇာတိ ဧတ္ထ ပစ္စယုပ္ပန္နံ ဌပေတွာ ပစ္စယဿ ဂဟဏတော အဝိဇ္ဇာ ဝိနိမုတ္တာဧဝ စတ္တာရော ခန္ဓာ နာမသဒ္ဒေန ဝုစ္စန္တီတိ အာဟ န နာမသဒ္ဒေါ နိရဝသေသဗောဓကောတိ။ အနု။]
ပန၊ ထိုသို့ပင် ဖြစ်ပါသော်လည်း။
ဇာယမာနာနံ၊ ဖြစ်ဆဲ သင်္ခတ တရားတို့၏။
ဇာတိ၊ ဇာတိသည်။
(ဟောတိ)၊
ဇာတိယာ၊ ဇာတိ၏။
ဇာယမာနာ၊ ဖြစ်ဆဲ ဇာတိသည်။
န၊ မရှိ။
ဧဝံ သဘာဝါ ဟိ။ ။ "အဘယ် အကြောင်းကြောင့် ဘဝသဒ္ဒါသည် (အစက နေလျှင်) နိရဝသေသ ဗောဓကဖြစ်၍ နာမသဒ္ဒါသည် အစက နေပါသော်လည်း နိရဝသေသဗောဓက မဖြစ်ပါသနည်း" ဟု အကြောင်းရှာဘွယ် မလိုပါ၊ "ထို ဘဝသဒ္ဒါ နာမသဒ္ဒါတို့မှာ ဤသို့ ဟောရသောသဘောထုံးစုံ ရှိကြပါသည် " ဟူလို။
ဣမိနာ အဓိပ္ပါယေန ။ပေ။ ဒဋ္ဌဗ္ဗော။ ။ ဤသို့ သော အလိုအားဖြင့် ဘဝအရ၌ အဝိဇ္ဇာလည်း ပါဝင်နေသောကြောင့် "ဘဝပစ္စယာ အဝိဇ္ဇာ" ဟုဟောတော်မူလျှင် "အဝိဇ္ဇာပစ္ဏယာ အဝိဇ္ဇာ" ဟုလည်း ဟောတော်မူရာ ရောက်သည်ဟု အဋ္ဌကထာဆရာဆိုသည်ဟု မှတ်ပါ။ "ဤသို့ အဓိပ္ပါယ်ကို လိုလားသောကြောင့် အညမညပစ္စယ ဝါရတုန်းက "ဘဝပစ္စယာပိ ဥပါဒါနံ" ဟု အပြန်အလှန် ဟောတော်မမူအပ်" ဟူသော ဤအနက်ကို ဆိုခဲ့သည်ဟု မှတ်ပါ။
တတ္ထ ပစ္ဆိန္နတ္တာတိ စေတန။ ။ "ဘဝ ပစ္စယာ အဝိဇ္ဇာ ဟု ဟောတော်မမူဘဲ ဖြတ်ခဲ့သောကြောင့် ဇာတိ ဇရာမရဏ မူလကနယကို ဟောတော်မမူ "ဟူသော စကားကို ကောက်ချက်ချလျှင် "ဇာတိ ဇရာမရဏတို့ကတော့ အဝိဇ္ဇာအကြောင်း ဖြစ်နိုင်ကြပါ၏" ဟုခွင့်ပြုရာရောက်၏။ စင်စစ်မှာ ဇာတိဟူသည် ပရမတ်ထသဘာဝ မဟုတ်, ဖြစ်ဆဲတရားတို့၏ ဖြစ်ခြင်းလက္ခဏာသာ ဖြစ်၏။ "ဇာတိ၏ ဖြစ်ဆဲတရား" ဟု သီးခြားမရှိ၊ ဇရာ မရဏတို့၌လည်း ထို့အတူပင်၊ ဤသို့ဖြစ်ခငြ်း ရင့်ခြင်း ပျက်ခြင်း ဟူသော လက္ခဏာမျှသာ ဖြစ်၍ သဘာဝဓမ္မ မဟုတ်သောကြောင့် ထို ဇာတိစသော တရားတို့သည် တခုသော ခဏ၌ အဝိဇ္ဇာ၏အကြောင်း မဖြစ်နိုုင်ကြ၊ ထို့ကြောင့် "ဇာတိ ဇရာမရဏပစ္စယာ အဝိဇ္ဇာ" ဟု ဇာတိဇရာမရဏ မူခကနယတို့ကို ယူတော်မမူအပ်။
မှတ်ချက်။ ။ "တခုသောခဏ၌" ဟူသော ဝိသေသနဖြင့် နာနာခဏ၌ကား ဇာတိ ဇရာမရဏတို့က အဝိဇ္ဇာအား ပကတူပနိဿယသတ္တိဖြင့် ကျေးဇူးပြုနိုင်ပါသည် ဟု ခွင့်ပြုသည်။ နာနာစိတ္တက္ခဏေ ပန ဇာတိ အာဒယော အဝိဇ္ဇာယ ဥပနိဿယ ပစ္စယော ဟောန္တီတိ ဧကစိတ္တက္ခဏေတိ ဝိသေသိတံ။ အနု။
ဇီယမာန မီယမာနာနံ စ၊ ရင့်ဆဲတရား ပျက်ဆဲတရားတို့၏လည်း။ ဇရာမရဏံ၊ ရင့်ခြင်း ပျက်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဇရာမရဏဿ၊ ဇရာမရဏ၏။ ဇီယမာန မီယမာနာ၊ ရင့်ဆဲတရား ပျက်ဆဲတရားတို့သည်။ န၊ မရှိကုန်။ ဣတိ၊ ကြောင့်။ ဇာတိ အာဒီနိ၊ ဇာတိ အစရှိသောတရားတို့သည်။ ဧကစိတ်တက္ခဏေ၊ တခုတည်းသော စိတ္တက္ခဏ၌။ အဝိဇ္ဇာယ၊ အဝိဇ္ဇာ၏။ ပစ္စယော၊ အကြောင်းသည်။ န ဟောန္တိ၊ မဖြစ်ကုန်။ တသ္မာ အသမ္ဘဝတောဧဝ၊ ထိုသို့ မဖြစ်သင့်ခြင်းကြောင့်ပင်။ တံမူလကာ၊ ထို ဇာတိ ဇရာမရဏဟူသော မူလရှိကုန်သော။ နယာ၊ နည်းတို့ကို။ န ဂဟိတာ၊ မယူအပ်ကုန်။ ပန၊ ဆက်။ ပစ္ဆေဒေါပိ၊ ပြတ်ခြင်းသည်လည်း။ အတ္ထိ၊ ရှိပါ၏။ ဣတိ၊ ကြောင့်။ တတ္ထ ပစ္ဆိန္နတ္တာတိ၊ ဟူ၍။ ဝုတ္တံ တိ ဒဋ္ဌဗ္ဗံ၊